email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 นี่เด็กใหม่ที่ว่าหรอ

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 นี่เด็กใหม่ที่ว่าหรอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2564 19:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 นี่เด็กใหม่ที่ว่าหรอ
แบบอักษร

ตอนที่ 2 นี่เด็กใหม่ที่ว่าหรอ

แกร๊ก

"เชิญครับนายต้องขออภัยด้วยครับที่ต้องให้นายมาพักห้องรับรอง"

"อืมไปพักเถอะฉันไม่ได้ซีเรียส"

"ต้องขออภัยจริง ๆ ครับนายเห็นว่าวันนี้มีเด็กคนใหม่มาให้นายด้วยนะครับถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"

"เห้อ"ร่างสูงเดินเข้าไปยังห้องนอนพร้อมกับถอดเสื้อสูทออกวางไว้บนที่แขวนคลายปมเนกไทออกอย่างหลวม ๆ

วันนี้เข้าพึ่งจะเลิกประชุมกับหุ้นส่วนโรงแรมในเครือกว่าจะเคลียร์ปัญหาทุกฝ่ายได้ก็หนักพอสมควรเพราะต่างฝ่ายต่างแข็งข้อไม่ยอมกัน ข้าวปลาก็ยังไม่ตกถึงท้องตั้งแต่ตอนบ่ายออกสักพักก็คงมีคนยกมาเพราะได้สั่งไปกับลูกน้องแล้ว

เหนื่อยไม่พอห้องประจำที่จะเข้าพักก็ดันมีปัญหาท่อประปาดันมาแตกจนน้ำไหลท่วมห้องเอาเถอะยังไงห้องรับรองก็พอแทนกันได้แหละนี่ขนาดเขาเป็นเจ้าของที่นี่ยังต้องมาเจอแบบนี้ที่ห้องของตัวเองอีกหรอ

ไม่อยากจะคิดมากจึงมุ่งไปยังห้องน้ำทันทีถอดเสื้อผ้าโยนใส่ตะกร้าไว้ปิดฝักบัวชำระร่างกายปล่อยให้น้ำอุ่น ๆ ไหลผ่านหัวและตัวไปสักพักก่อนจะถูสบู่ทำความสะอาดจนพอใจแล้วหยิบผ้าขนหนูมาพันไว้ที่เอวแล้วออกจากห้องน้ำ

"หื้ม?? "ใบหน้าคมขมวดคิ้วทันทีเมื่อเข้ามาในห้องนอนแล้วก็เจอกับผู้ชายคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียงของเขาใครกัน

หรือว่าจะเป็นเด็กที่ลูกน้องเขาว่า??  

แต่ดูลักษณะการแต่งตัวแล้วมันไม่น่าจะใช่พวกเด็กขายบริการที่เขาเคยเรียกใช้เลยแถมนี่ยังเป็นผู้ชายอีกเพราะปกติลูกน้องเขาจะจัดแต่ผู้หญิงมาให้เขาเท่านั้นหรือนี่จะเป็นเด็กขายแบบใหม่ที่ลูกน้องเขาหามาไถ่โทษ?

"อืออ แจ่บ..."ร่างบางดิ้นพลิกตัวไปคว้าหมอนอีกใบมากอดแล้วหลับต่อคนยืนมองก็ได้แต่มองค้าง..

คนบนเตียงพลิกตัวมาฝั่งเขาพอดีตัวสูงขาวแต่ดูแล้วก็ตัวเล็กกว่าเขาอยู่ดีหน้าตาคมนิดหน่อยผมสีดำเข้มมองดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนยุโรปอย่างแน่นอนแถมยังสักลายที่แขนอีก

  รู้สึกถูกชะตาอย่างบอกไม่ถูก... 

ร่างสูงยืนมองคนบนเตียงไปสักพักจะทำยังไงต่อไปดีถ้านี่เป็นเด็กที่ลูกน้องเขาหามาให้จริง ๆ มันจะเหมือนที่เคยทำหรือเปล่าไอ้เรื่องบนเตียงพวกนี้เพราะเขาเองก็ไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อนได้ยินมาแค่ผ่าน ๆ บางคนก็ว่าเหมือนขึ้นสวรรค์ไปเลย...

ลองดูสักหน่อยก็ไม่เสียหายนี่นาว่าแต่ห้องนี้ไม่มีอุปกรณ์ในการช่วยหน่อยหรือยังไงนะเขาค้นหาที่ลิ้นชักโต๊ะก็ไม่พบแม้แต่ถุงยางอนามัย...สุดท้ายก็เลยมาค้นที่ลิ้นชักหัวเตียงก็พอกับเจลหล่อลื่นอันนี้แหละน่าจะใช้ได้ละมั้งขาดก็แต่ถุงยางอนามัยช่างมันเถอะลูกน้องก็ไปพักหมดแล้วไม่อยากจะเรียกเท่าไหร่นัก

"ดู ๆ ไปก็น่ารักดี"

"อะ..อื้อออ"ร่างบางร้องครางออกมาทันทีเมื่อเสื้อถกขึ้นไปจนสุดและถูกปากของอีกคนครอบลงไปที่ยอดอกส่วนอีกข้างก็ถูกนิ้วสะกิดลูบวนรอบฐาน

จุ๊บ จ๊วบ

"หะ หื้ออ.. คะ..คุณจะทำอะไรน่ะ อ๊ะ.."ร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็เจอกับคนที่กำลังดูดดื่มกับยอดอกของตัวเองอยู่

 คนไทยงั้นหรอ?  

"อื้มมม..จ๊วบ"

เสียงดูดอย่างจาบจ้วงยังคงดังขึ้นเรื่อยจนร่างบางตื่นตัวไปหมดแล้วจะผลักอีกคนที่คร่อมตนอยู่ให้ออกไปก็ไม่ได้ผลเพราะแรงน้อยเกินไปประกอบกับเจ้าตัวยังคงเมาอยู่ทำได้แค่ทุบไหล่หนาซึ่งมันก็ไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเจ็บแต่อย่างใด

  รสชาติของไวน์กับเหล้าผสมกัน... 

"พะ..พอเถอะครับ..อย่าทำผมเลย.."เมื่อทุบไปแล้วไม่ได้ผลมันเหลือแค่ทางเดียวคือขอร้อง

"นายแข็งแล้วนี่จะอดทนได้หรอ"

"เฮือก! ไม่นะ!! "

ฟึบ

เสียงห้ามไม่ส่งผลเพราะร่างสูงกำลังถอดกางเกงของร่างบางออกไปด้วยความเร็วแสงแม้จะปัดป่ายก็ยื้อไว้ไม่ทันกางเกงในปาการด่านสุดท้ายถูกโยนทิ้งไปอย่างไม่แยแสลอยลิ่วไปตกที่อีกฟากของห้องต่อหน้าต่อตา

"อย่าทำอะไรผมเลยนะคุณ..ปล่อยผมไปเถอะ"ร่างบางดึงผ้าห่มมาปิดช่วงล่างของตัวเองไว้กระถดตัวชิดหัวเตียงทันที

"ฉันสัญญาจะทำเบา ๆ "

"คุณจะบ้าหรอ!! ปล่อยผมเถอะ"

หมับ

"ฉันไม่ไหวแล้วนะนายจะไม่ช่วยฉันหน่อยหรอ"ร่างสูงจับขาร่างบางไว้แล้วดึงมาจนตัวชิดติดกัน

"ปล่อยผมไปเถอะผมแค่ถูกพามาผิดห้อง"

"?? "แล้วยังไงละ..

"เฮือก!! คุณ.."

ผ้าห่มผืนหนาถูกกระชากออกพร้อมกับแยกขาคนตรงหน้าออกกว้าง ๆ ก่อนจะทาเจลหล่อลื่นลงไปสัมผัสที่เย็นประกอบกับส่วนนั้นที่ไม่เคยถูกรุกล้ำมาก่อนทำเอาสะดุ้งไปเฮือกใหญ่

"อึก..อ๊ะ..อื้อออ.."นิ้วเรียวยาวถูวนที่ช่องทางร่างบางไปมาเขาก็พอจะรู้มานิดหน่อยว่าเอากับผู้ชายด้วยกันเองจะต้องทำยังไงแต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาจะทำจริง ๆ

"อดทนหน่อยนะเดี๋ยวก็ดีขึ้น"

"อะ..อึก..ดีบ้าอะไรล่ะเอาออกไปเดี๋ยวนี้เลย อื้ออ"

"อื้มม.."เมื่ออีกคนยังพูดห้ามไม่หยุดแต่เขาหยุดไม่ได้แล้วเพราะลูกชายของเขามันตื่นแล้วเลยประกบปากจูบไปทันที

ร่างสูงยังคงดูดริมฝีปากบางไปมาแถมยังแรงขึ้นไปอีกอากาศหายใจแทบจะหมดจนร่างบางต้องเปิดปากเผื่อที่จะสูดเอาอากาศเข้าปอดแต่กลับถูกลิ้นหนาของอีกคนแทรกเข้าดูดกลืนความหวานจากปากบาง ๆ รสสัมผัสเย้ายวนใจกว่าครั้งไหนเลยจริง ๆ

"อื้มมม"

จ๊วบ

"อ่า...แฮกก..แฮก.."เมื่อปากของตนเป็นอิสระก็รีบสูดอากาศเข้าปอดทันทีสักพักก็รู้สึกชาที่ปากตัวเองนิด ๆ

นี่คนหรือตัวอะไรเนี่ย.. 

"ฮ๊ะ...อื้อออ"ยังไม่ทันได้พักให้หายเหนื่อยนิ้วของร่างหนาก็ดันเข้ามาในช่องทางของร่างบาง

นี่ยังไม่เคยหรอ.. 

"อ่า..แน่นขนาดนี้จะรอดไหมวะ"ก้มมองดูขนาดตัวเองมันก็ไม่ใช่น้อย ๆ ซะด้วยสิ

"อ๊ะ..คุณ..ฮ๊ะ.."ร่างบางสะดุ้งเฮือกเพราะร่างหนาได้เพิ่มนิ้วเขามาอีกแถมยังหมุนวนไปมาอีกก่อนจะเปลี่ยนเป็นขยับเข้าออกช้า ๆ ให้ช่องทางมันขยายเสียก่อน

"รู้สึกดีไหม"

"อ่าา...อื้ออ..อ๊ะๆ.."คำตอบที่ได้คือเสียงครางหวานหูทำเอาร่างหนาถึงกับใจสั่นขยับนิ้วเข้าออกด้วยความเร็วทำให้ร่างบางเสียวกระสันกำผ้าปูที่นอนแน่น

"ตะ..ตรงนั้นมัน.. ฮ๊ะ..อึก"

"ตรงนี้หรอ.."

"อ๊า..อื้ออ..ดีอ่า..."เมื่อได้ยินคำตอบที่น่าพอใจร่างสูงยิ้มมุมปากออกมา

"ฉันจะใส่แล้วนะ.."

"!!! "

 ตายแน่ไอ้ฉายย!!!  

 

2Bc. 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว