ยินดีต้อนรับเข้าสู่คลังนิยายของกรีนจ้า ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ ขอขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่คอยติดตาม ให้กำลังใจ และคอมเม้นท์กันนะคะ หากมีข้อผิดพลาดประการใด ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : 1 - แรกพบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2563 22:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,000
× 0
× 0
แชร์ :
1 - แรกพบ
แบบอักษร

 

เล่ห์ร้ายปราบพยศรัก

 

ร่างสูงใหญ่ภายใต้ชุดสูทราคาแพงก้าวลงจากรถคันหรูที่จอดอยู่ทางเข้าหน้างานเปิดตัวเครื่องเพชร ที่เจ้าตัวได้รับเชิญให้มาออกงาน ใบหน้าหล่อเหลาแววตาดื้อรั้นใต้คิ้วดกหนา มองออกไปรอบๆ ยังกล้องหลายตัวที่กดชัตเตอร์ใส่ด้วยใบหน้าสุขุม

ตฤณ อัษวเทพากุล อายุ 30 ปี ประธานบริษัท NT Group เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ชั้นนำในประเทศที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับอาหารสด อาหารแช่แข็ง และเบเกอรี่ต่างๆ

ตฤณเข้ามาเรียนรู้งานของบริษัทที่บ้านตั้งแต่เรียนจบ และต่อมาก็ได้รับช่วงต่อธุรกิจจากพ่อแม่เมื่อ 5 ปี ก่อน หลังจากยกธุรกิจให้ลูกชายเพียงคนเดียวดูแลต่อ ท่านทั้งสองก็พากันไปเที่ยวรอบโลกทันที นานๆ กว่าจะกลับมาเมืองไทยซักพัก ก็ออกเที่ยวพักผ่อนกันต่อ

ตั้งแต่เข้ารับตำแหน่งประธานบริษัทตฤณทำได้ดีมาตลอด จนบริษัทขึ้นเป็นที่หนึ่งของประเทศในด้านอาหาร ทำให้ตฤณเป็นที่จับจ้องและสนใจของนักธุรกิจในวงกว้าง

ไม่นานเสียงชัตเตอร์ก็ยิ่งกดรัวขึ้น เมื่อร่างบางในชุดราตรีสีแดงสดของซีลินดารานางแบบชั้นแนวหน้าของวงการก็ลงมาจากรถคันเดียวกัน เข้ามายืนเกาะท่อนแขนแกร่งของชายหนุ่ม แล้วยิ้มกว้างให้กล้องอย่างวางตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ ซึ่งก็เรียกคำถามจากนักข่าวได้มากมาย

 

"คุณตฤณกับคุณซีลีนกำลังคบหากันหรือเปล่าครับ?"

"คุณสองคนจะเปิดตัวกันเมื่อไหร่คะ?"

"พวกคุณคบกันมานานแค่ไหนแล้วคะ?"

 

ตฤณออกก้าวเดินเข้ามาในงานทันที โดยมีซีลีนเกาะแขนแกร่งตามมาด้วย เค้าไม่สนใจกับคำถามเหล่านั้น ออกจะรำคาญเสียด้วยซ้ำ เพราะเค้ากับซีลีนรู้จักกันมาหลายปี ออกงานด้วยกันก็บ่อยทุกคนเลยคิดว่าพวกเค้าคบกัน แต่จริงๆ แล้วซีลีนก็เป็นแค่คู่นอนของเค้า แน่นอนว่าเค้ายังไม่อยากมีคู่เป็นตัวเป็นตนไม่อยากผูกมัด เค้ายังอยากใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก่อน

 

"ตฤณ คุณโกรธหรอคะ?" ซีลีนถามเมื่อทั้งคู่เดินเข้ามาในงานแล้ว พลางยื่นมือหมายจะไปจับแก้มของร่างสูง

กึก!

"ผมเคยบอกว่าไม่ชอบให้ใครจับหน้าไง" ตฤณจับมือของซีลีนไว้ทันก่อนที่จะแตะต้องโดนใบหน้าของตน

"ลีนขอโทษค่ะ อย่าโกรธลีนนะคะ" ซีลีนเอ่ยขอโทษทันที เมื่อเกือบทำในสิ่งที่คนตรงหน้าไม่ชอบ ชายหนุ่มไม่ชอบให้ใครมาสัมผัสกับใบหน้าของเค้า ซึ่งเรื่องนั้นเธอก็รู้ดี แต่ก็ชอบเผลอตัวบ่อยๆ

"อืม ... พวกนั้นก็น่ารำคาญจะถามอะไรนักหนากับเรื่องเดิมๆ" ตฤณบ่นอย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อโดนถามคำถามเดิมๆ ทุกครั้งที่มาออกงานกับซีลีน ซึ่งงานนี้ก็ปฏิเสธที่จะมาร่วมงานไม่ได้ด้วย

 

ในงานเต็มไปด้วยบรรดานักธุรกิจน้อยใหญ่ รวมถึงพวกดาราเซเลปและเศรษฐีนีทั้งหลาย ที่พากันมายนโฉมเครื่องเพชรคลอเลคชั่นใหม่ของแบรนด์ดัง

หลายคู่สายตาหันมามองที่ตฤณและซีลีนก่อนจะพากันกระซิบกระซาบ ก็คงไม่พ้นเรื่องที่คิดว่าพวกเค้าคบกันอีกนั้นแหละ จริงๆ เค้าจะมาคนเดียว แต่ซีลีนรู้ว่าเค้าก็โดนเชิญมาเหมือนกันเลยขอมารถคันเดียวกัน

ชายหนุ่มไม่ได้สนใจกับอากัปกิริยาของคนรอบข้าง เค้าได้แต่เดินไปในงานดูเครื่องเพชรไปเรื่อยๆ ซักพักก็ว่าจะกลับ เค้าไม่ค่อยชอบออกงานสังคมพวกนี้ มีแต่พวกสวมหน้ากากเข้าหากัน น่ารำคาญ

~~

 

"นี่ๆ ริต้า แกพาฉันมางานเปิดตัวเครื่องเพชรทำไม ฉันไม่ได้อยากได้นะ" หญิงสาวร่างบางสองคนเดินเข้ามาในงานด้วยกัน ก่อนที่อีกคนจะหันไปบ่นเพื่อนข้างๆ

"เกลแกอย่าบ่นซิ ... ก็ฉันอยากได้ไง แกก็มาเดินดูเป็นเพื่อนฉันหน่อยซิ นะๆๆๆ" ริต้าเอ่ยออดอ้อนเพื่อนข้างกายพร้อมลากจูงเพื่อนเข้าไปดูเครื่องเพชรในงานโดยไม่รอคำตอบ

"เฮ้อออ ฉันห้ามแกได้ที่ไหนหล่ะ" ร่างบางได้แต่บ่นพึมพัมเมื่อถูกลากจูงไป

 

เกลวลี ศิริทรัพย์ อายุ 27 ปี เจ้าของแบรนด์เสื้อผ้า G Kara เป็นแบรนด์ที่ไม่ได้โด่งดังมากมาย แต่ก็มียอดขายแต่ละเดือนอยู่มาก เพราะร้านของเธอตั้งอยู่ติดกับบริษัทด้านอาหารยักษ์ใหญ่ ทำให้พนักงานจำนวนมากในบริษัทมาเลือกซื้อเสื้อผ้าที่ร้านของเธอบ่อยๆ

พ่อแม่ของเกลวลีจากไปด้วยอุบัติเหตุก่อนที่เธอจะเรียนจบทำให้ต้องสู้ชีวิตมาตัวคนเดียว โดยมีเพื่อนอย่างริต้าคอยช่วยเหลือและให้กำลังใจมาตลอด กว่าจะมีแบรนด์ห้องเสื้อเป็นของตัวเองได้ขนาดนี้ไม่ใช่ง่ายๆ เลย จากคนที่เริ่มจากศูนย์อย่างเธอ

 

"โอ๊ะ มีผู้ชายหลายคนมองแกใหญ่เลยนะเกล" ริต้ากระซิบบอกเพื่อนรักอย่างเกลวลี ที่ไม่ได้มีท่าทีสนใจผู้ชายคนไหนมาตั้งนานหลายปีแล้ว

 

ริต้าเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยด้วยกัน เธอรับรู้เรื่องของเกลวลีทุกอย่าง ก็อดเห็นใจไม่ได้ เธอพยายามสรรหาผู้ชายที่คิดว่าโอเคมาแนะนำให้เพื่อนสาวรู้จัก แต่เจ้าตัวก็ได้แต่คุยแบบเพื่อนเท่านั้น ริต้าไม่อยากให้เพื่อนจมอยู่กับความรักครั้งเก่า อยากให้ลองเปิดใจกับคนใหม่ดูบ้าง

 

"แล้ว?"

"ก็เค้าอาจจะสนใจแกไง"

"เหอะ เค้าคงมองแกมากกว่ามั้งแม่นางแบบชื่อดัง"

"ไม่นะ ฉันว่าเค้ามองแก"

"เค้าจะมองก็เรื่องของเค้า ฉันไม่สนใจ พวกผู้ชายมันก็เหมือนกันหมด น่าเบื่อ" เกลวลีเอ่ยตัดบทอย่างเบื่อหน่าย เธอไม่เชื่อมั่นในความรักอีกเลยหลังจากถูกคนที่เรียกว่าแฟนนอกใจถึงสองคน

 

ตอนที่เรียนมหาลัยปีสองเธอถูกแฟนที่เป็นรุ่นพี่นอกใจด้วยการไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น เหตุผลก็เพราะว่าเธอไม่ยอมให้เค้ามีอะไรด้วย ก็ตอนนั้นยังเรียนไม่จบ เธอกลัวว่าถ้าพลาดท้องขึ้นมาจะทำให้พ่อแม่เสียใจ ก็เลยเลิกลากันไป

อีกครั้งตอนอยู่ปีสี่ กันต์เพื่อนต่างคณะมาจีบเธอ เค้าเอาอกเอาใจเธอมาตลอดและก็ไม่อิดออดด้วยที่เธอไม่ยอมมีอะไรด้วย เค้าบอกจะรอจนกว่าเธอจะพร้อม ต่อมาเมื่อพ่อแม่ของเธอจากไป ก็มีกันต์กับริต้านี่แหละคอยอยู่ดูแลข้างๆ เธอ

เกลวลีกับกันต์คบกันมาได้ 1 ปี พอเรียนจบก็ยังคบกันต่อ ตอนนั้นเกลวลีตัดสินใจยอมมีอะไรกับแฟนหนุ่มเป็นครั้งแรกเพราะคิดว่ารักเค้ามากและนี่น่าจะเป็นคู่ชีวิตของเธอ แต่ฟ้าก็เล่นตลก เมื่อเธอจับได้ว่ากันต์นอกใจไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นมา ครั้งนี้ทำให้เธอเจ็บหนักจนไม่ยอมเปิดใจรับใครอีก เธอไม่อยากกลับไปจมปลักกับความเจ็บปวดแบบนั้นอีกแล้ว ตอนนี้เธอสนใจแค่ทำธุรกิจแบรนด์เสื้อของตัวเอง

 

"อ้าว น้องริต้า มางานนี้ด้วยหรอคะ?" เมื่อสองเพื่อนสาวยืนเถียงกันได้ซักพัก ก็มีเสียงหนึ่งเข้ามาทักจากทางด้านหลัง เรียกให้ทั้งคู่หันกลับไปมองต้นเสียง

“พี่ซีลีน คุณตฤณ สวัสดีค่ะ .... ริต้าอยากมาดูคลอเลคชั่นใหม่หน่อยค่ะพี่” ริต้าเอ่ยทักรุ่นพี่นางแบบกับชายหนุ่มด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“แล้วนี่เพื่อนเราหรอ?” ซีลีนถามพร้อมกับหันไปยิ้มให้กับสาวร่างบางที่ยืนอยู่ข้างๆ รุ่นน้องของเธอ

“อ๋อ เกลเป็นเพื่อนของริต้าเองค่ะพี่”

“สวัสดีค่ะ :)” เกลวลีเอ่ยสวัสดีพร้อมยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ดาราสาวก็ยิ้มตอบกลับมา แต่ชายหนุ่มข้างกายของดาราสาวทำหน้าเย็นชาจ้องมองหน้าเกลวลีไม่วางตาจนเธอต้องเป็นฝ่ายหลบตาเสียเอง

“น้องเกลสวยขนาดนี้ ทำไมริต้าไม่แนะนำเพื่อนเข้าวงการมั่งหล่ะ”

“ยัยเกลไม่สนใจอะไรแบบนั้นหรอกค่ะพี่ซีลีน” ริต้าบอกแล้วยิ้มแห้ง เพราะเธอเคยเอ่ยปากชวนแล้ว แต่เกลวลีบอกไม่ชอบงานด้านนั้น เธอชอบที่จะทำแบรนด์เสื้อผ้ามากกว่า

“จ๊ะ ถ้าน้องเกลสนใจก็บอกพี่ได้นะ ... งั้นพี่ไม่รบกวนพวกเราแล้วนะ บายจ๊ะ”

“บายค่ะพี่” สองสาวกล่าวลาดาราสาวที่เดินเกาะแขนชายหนุ่มออกไป

 

“นี่ๆ เกลแกเห็นสายตาคุณตฤณที่มองแกมั้ย ทำไมเค้าจ้องแกขนาดนั้นอ่ะ รู้จักกันหรอ?” พอเหลือกันอยู่สองคนริต้าก็เอ่ยถามเพื่อนสาวทันที

“เออ มองจนจะพรุนอ่ะ แต่ไม่รู้จักกันนะ ฉันแค่รู้ว่าเค้าเป็นใคร”

“หรือเค้าจะจำแกได้ว่าแกคือคนที่เช่าที่ของเค้าเปิดห้องเสื้ออ่ะ” ใช่ ฉันเช่าที่ของคุณตฤณเป็นอาคารสามชั้นข้างๆ บริษัทของเค้าแหละ เปิดห้องเสื้อ ถึงราคาค่าเช่าจะสูงอยู่ แต่ก็สร้างรายได้ให้ไม่น้อยเพราะแถวนั้นเป็นทำเลทอง แค่พนักงานจากบริษัทเค้าก็ยังมีลูกค้าจากระแวกนั้นอีกเยอะ ทำให้เกลวลีสู้ราคาค่าเช่าได้สบาย

“บ้า คนระดับเค้าจะมาจำอะไรฉันได้ ช่างเถอะ ไปหาดูเครื่องเพชรของแกต่อป่ะ อยากกลับบ้านแล้วเนี้ย” เกลวลีเปลี่ยนเรื่อง เพราะเธอไม่อยากมางานแบบนี้ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ

 

 

//มาแล้วจ้า ... แหม๋จ้องขนาดนี้ไม่จับกินไปเลยหล่ะคะคุณตฤณ

 

คอมเม้นท์ให้กำลังใจไรท์หน่อยน้าาา

😊✌🏻

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว