ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 632

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2563 17:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่6
แบบอักษร

 

ผมตื่นขึ้นมาในยามเหม่า (05:00-06:59น.) พร้อมกับนั่งบิดขี้เกียจไปมา จากนั้นจึงไปอาบน้ำล้างหน้า ล้างตา และเปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ เมื่อแต่งตัวก็พบว่า ตอนนี้พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว แสงแรกของดวงอาทิตย์ทำให้ผมรู้สึกสดชื่นเป็นอย่างมาก ผมเดินไปนั่งที่เก้าอี้ริมบานหน้าต่างเพื่อซึมซับ บรรยากาศของยามเช้าพร้อมกับดูการเริ่มวันใหม่ ผู้คนเริ่มออกมาตั้งร้านรวงต่างๆ หรือไม่ว่าจะเป็นร้านอาคารก็เช่นกัน นั่งเล่นชมบรรยากาศไปมา ปรากฏตอนนี้เข้ายามเฉิน (07:00-08:59น.) แล้ว ผมจึงเข้าไปในมิติ เพื่อนำเงินออกมา เมื่อเข้ามาในมิติผมจึงคิดถึงเงินจำนวนแสนเหรียญทอง เพื่อไว้จ่ายค่าต่างๆ พร้อมกับคิดถึงแหวนมิติ เมื่อแหวนมิติมาแล้ว ผมลองทดสอบเดินลมปราณ เพราะก่อนที่ผมจะมาในโลกนี้ผมได้ฝึกฝนลมปราณอยู่ในขั้นที่สูงสุดแล้ว หลังจากลองเดินลมปราณไปตามจุดต่างๆของร่างกาย ปรากฏว่าผมมีลมปราณอยู่ขั้นสูงสุดแล้ว นี่แสดงให้เห็นว่าลมปราณที่ผมฝึกเพาะบ่มก่อนจะมาโลกนี้นั้นติดตัวมาด้วย เมื่อตรวจสอบเสร็จผมจึงถ่ายเทลมปราณไปที่แหวนมิติที่สวมอยู่ และเก็บเหรียญทองทั้งหมดเข้าไปในแหวนมิติ พร้อมกับอำพรางแหวนมิติพร้อมทั้ง ลบพลังของตนเองให้ไม่มีพลังหลังจากนั้นผมจึงออกมาโลกภายนอก

ผมได้ลงมาที่ชั้นหนึ่ง พบว่าสองพี่น้องซิ่นนั่งรอที่โต๊ะอยู่ก่อนแล้ว ผมจึงเดินเข้มไปหาทั้งสอง

"อรุณสวัสดิ์ พี่ซิ่นอี้ พี่ซิ่นจื่อ พวกท่านมารอนานแล้วหรือยัง" เอ่ยถามขณะนั่งลงที่เก้าอี้ของซิ่ยจื่อ.

"ข้ากับพี่ซิ่นอี้ เพิ่งลงมาก่อนเจ้าเมื่อสักครู่นี่เอง" ซิ่นจื่อเอ่ยตอบ

"เช่นนั้นหรือ แล้วพวกท่านสั่งอะไรรึยัง" ลี่เยว่ถามขณะรินน้ำชาในกา

"ข้าสั่งแล้ว เผื่อเจ้าด้วย เป็นโจวหมู(โจ๊กหมู)กับป้านสูจีต้าน(ไข่ลวก)น่ะ" ซิ่นอี้เอ่ยตอบ นั่งรอประมาณหนึ่งเค่อ(15นาที) อาหารได้นำมาเสิร์ฟ โดยหลงจู๊

 

"อืมม หอมยิ่งนัก" ลี่เยว่เอ่ย ขณะตักโจ๊กเข้าปาก

"รสชาติดีด้วย" ซื่ออี้เอ่ยชม

 

 

เมื่อทานอาหารเสร็จทั้งสามได้สอบถามถึงที่ตั้งของจวนเจ้าเมือง หลังจากได้ความจึงเดินไปที่จวนเจ้าเมือง

 

(จวนเจ้าเมือง....)

 

 

"พวกท่านมีเรื่องอันใดติดต่อจวนเจ้าเมืองหรือ" ทหารยามหน้าประตูเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร

"พวกข้ามาติดต่อซื้อที่น่ะ" ลี่เยว่เอ่ยตอบคำถาม

"พวกท่านคงเพิ่งย้ายมาที่นี่สินะ" ทหารยามเอ่ยถาม

"เป็นเช่นนั้น" ลี่เยว่เอ่ยตอบ

"เช่นนั้นเชิญด้านใน" ทหารยามนายดังกล่าวเดินนำทั้งสามเข้าไปด้านใน เพื่อพบผู้ดูแลจวนเจ้าเมือง

 

(ห้องทำงานผู้ดูแลจวนเจ้าเมือง....)

 

' ก๊อกๆ ' "ผู้ดูแลขอรับ ข้านำแขกมาเข้าพบขอรับ" ทหารยามเอ่ยกับผู้ดูแลที่อยู่ในห้อง

"เชิญ" เสียงตอบกลับจากเจ้าของห้อง

"เชิญพวกท่าน เข้าไปในห้องได้เลย" ทหารยามเอ่ยกับทั้งสาม พร้อมกับเปิดประตูให้

"ขอบคุณ" ลี่เยว่กล่าว

เมื่อทั้งสามเข้ามาในห้องก็พบกับชายวัยกลางดูภูมิฐาน และท่าทางใจดี นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน

 

"เชิญๆ เชิญพวกท่านนั่งก่อน ข้ามีนามว่า กงหมิง เป็นผู้ดูแลจวนเจ้าเมืองแห่ง" กงหมิงเอ่ยกับทั้งสาม

"ยินดีที่ได้รู้จักท่านกงหมิง!!!" ท่านเอ่ยพร้อมกัน พร้อมกับผงกหัวลงเล็กน้อย เพราะกงหมิงมีอายุมากกว่า จากนั้นทั้งสามจึงนั่งลงที่เก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามกับโต๊ะทำงาน

"มิทราบว่า พวกท่านมาติดต่อเรื่องใดหรือ" กงหมิงเอ่ยถามกับทั้งสาม

"พวกข้ามาติดต่อขอซื้อที่ดินน่ะ" ซิ่นอี้เอ่ยออกมา เพราะการซื้อที่ดินนั้นราคาอย่างต่ำคือเก้าร้อยเหรียญเงิน เเต่พวกนางนางเหลือสิบเหรียญทอง เพราะใช้ในระหว่างเดินทางไปด้วยหลายเหรียญทองแดง

"อืม เช่นนั้นหรือพวกท่านอยากได้ที่ตรงไหนล่ะ" กงหมิงเอ่ยถาม สองพี่น้องซิ่นหันไปหาลี่เยว่เพื่อขอความเห็น เพราะผู้ที่ต้องการมาอยู่ที่นี่คือลี่เยว่นั่นเอง

"ข้าต้องพื้นที่ ที่ติดทะเลและภูเขาน่ะ" ลี่เยว่เอ่ยตอบ

"อืม เช่นนั้นรอสักประเดี๋ยวเดียวข้าขอหาพื้นที่ ที่ท่านต้องการก่อน" กงหมิงเอ่ยผ่านไปไม่นานกงหมิงก็กลับมาพร้อมเอกสาร

"นี่เป็นพื้นที่ ที่ตรงตามความต้องการของพวกท่าน" กงหมิงเอ่ยออกมาพร้อมกับวางเอกสารที่แสดงที่ตั้งของพื้นที่

"อืม ทำเลเหมาะมาก ที่ตรงนี้ราคาเท่าไรหรือ" ลี่เยว่เอ่ย

"ที่ตรงนี้ไม่มีคนซื้อเนื่องจากห่างไกลจากตลาดและพื้นที่ชุมชน แต่ก็มิได้ไกลเกือนไป ราคาจึงเพียงแค่เก้าร้อยเหรียญเงินเท่านั้น" กงหมิงเอ่ยตอบ แม้พื้นที่ตรงนี้จะสงบก็จริง แต่ค่อนข้างไกลจากตลาดผู้คนจึงไม่ซื้อที่ดินตรงนี้ แต่ก็มีผู้คนบางครอบครัวปลูกเรือน ห่างจากตลาดเช่นกัน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากจะปลูกสร้างเรือน ห่างจากบริเวณที่ผู้คน พลุกพล่าน

"นี่เงินเก้าร้อยเหรียญเงิน" ซิ่นอี้ที่นับจำนวนเงินเสร็จส่งให้กงหมิง

"เช่นนั้นเชิญพวกท่านคนใดคนหนึ่งเขียนสัญญาซื้อขาย และโฉนดที่ดิน" กงหมิงเอ่ย ลี่เยว่จึงเป็นคนเขียน และลงชื่อแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน เพราะเงินทองเป็นของมารดาของลี่เยว่ที่รวมไว้กับสินเดิม รวมถึงที่บิดามอบให้มารดาของตน ในตอนที่ยังเป็นที่โปรดปราน

เมื่อทำสัญญาเสร็จ ซิ่นอี้ได้เป็นผู้นำใบสัญญา และโฉนดที่ดินเก็บไว้

"พวกท่านต้องการช่างไม้ในการสร้างเรือนหรือไม่ ข้าสามารถติดต่อให้พวกท่านได้" กงหมิงเอ่ย

"ขอบคุณ เช่นนั้นท่านให้นายช่างไปพบพวกข้าพรุ่งนี้ยามซื่อ(09:00-10:59น.) ได้หรือไม่" ซื่ออี้เอ่ย

"ได้ๆ"กงหมิงเอ่ย

"เช่นนั้นพวกข้าขอลา" ลี่เยว่เอ่ย

"เดินทางปลอดภัย" กงหมิงเอ่ย

.

.

.

.

.

.

.

 

 

ความคิดเห็น