ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ไม่ใช่ของตายของใคร

ชื่อตอน : ไม่ใช่ของตายของใคร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2563 00:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่ใช่ของตายของใคร
แบบอักษร

เช้าวันเสาร์รถจากบ้านแม่อากริชก็มารับเธอตามเวลาที่นัดไว้ 

 

"สวัสดี​ค่ะคุณแม่" เดินตรงเข้าไปหาพร้อมกอดแล้วหอมแก้มคุณกนกวรรณ​ 2 ฟอดเสียงดัง 

 

"เป็นไงลูกไปฝึกงานนอกสถานที่​ ดีมั้ย" 

 

สงสัยว่าพี่ลักษณ์​จะรายงานคุณแม่แน่ๆ 

 

"ดีค่ะ​ ประชุมจบแค่ช่วงเช้าทั้งสองวัน​ ทางบริษัท​คู่ค้าก็เซ็นสัญญา​เพิ่มการลงทุน​เรียบร้อย" 

 

"มีอะไรเล่าให้แม่ฟังรึเปล่าหื๊มมม" ถามพลางยิ้ม​ เมื่อลูกสาวคนสวยยังกอดเธอไว้ไม่ปล่อย 

 

"คุณแม่คะ... ถ้าพรุ่งนี้​อากริชมาพูดกับคุณแม่ขอให้คุณแม่ไปหาพ่อลิขิต​ เพื่อขอหมั้นลิน​ คุณแม่ปฎิเสธไปนะคะ​ คืออออ​ ลินไม่แน่ใจค่ะ​ ว่าควรจะหมั้นกับอากริชดีไหม​ ลินอยากได้เวลาทบทวน​ทุกอย่าง​ ก่อนให้คำตอบว่าลินจะตกลงรับหมั้นอากริชไหม​ ลินไม่ชอบที่อากริชจะมาพาคุณแม่​ไปรวบรัด​ลินค่ะ" 

 

"ได้จ้ะลูก​ หนูลินยังโกรธ​อากริชไม่หายหรือจ๊ะ​ หื๊มมมม? อากริชง้อขนาดขอหมั้นแล้วยังไม่แน่ใจ? "  

คุณกนกวรรณ​คิดในใจ​ อร๊ายยยย.. เจ้าลูกทึ่มตาหายบอดสะทีนะ​ จะได้อุ้มหลานก็คราวนี้หล่ะ​ แต่ทำไม​ ถึงยังทำให้หนูลินไม่มั่นใจนะ​ มัวแต่อมพะนำอะไรอยู่​ แกคิดอะไรของแกอยู่นะเจ้ากริช​ ผู้เป็นแม่ได้แต่รำพึงในใจ 

 

คมกริชแวะมาหานู๋ลินของเขา​ ที่บ้านลิขิตวันเสาร์ช่วงบ่าย​ หลังจากเคลียร์​งานด่วนช่วงเช้าเสร็จ​ หวังจะได้เจอหน้าหวานๆนั้น​ ปรากฏ​ว่าไม่มีใครอยู่เลยทั้งบ้าน​ ลิขิต​ รดาพร​ นู๋ลินออกไปข้างนอกกันหมด​ 

 

เขาจึงต้องกลับคอนโดมิเนียม​ของตัวเองไปแบบคอตก 

 

ทางฝั่งบ้านแม่คมกริช​ ลินรดาเล่าเรื่องจิปาถะทั้งเรื่องงาน​ ตอนที่อากริชพรีเซ็นต์​รวมไปถึงเรื่อง​ คุณลีที่ได้เจอกันที่สิงคโปร์​ให้คุณกนกวรรณ​ฟังแบบเปิดเผย​ อย่างไม่ได้คิดอะไร​ อยู่ทำกับข้าว​ ทำขนมไทยของโปรดของแม่อากริชเสร็จ​ อ้อนโน่นอ้อนนี่สักพักก็เย็นค่ำได้เวลากลับบ้าน 

 

"เสาร์หน้าหนูลินจะไม่ได้มาหาคุณแม่นะคะ​ เพื่อนๆกลุ่มบิ๊ก​ไบค์จะออกทริปสั้นไปเสาร์กลับอาทิตย์​ค่ะ​ คุณพ่อกะคุณแม่หนูลินก็จะตามไปด้วย" พร้อมหอมแก้มคุณกนกวรรณ​ทั้งสองข้างก่อนไป​ จุ๊บๆ 

 

เย็นวันอาทิตย์​ช่วงค่ำ​ คมกริชแวะมาบ้านแม่เค้าเหมือนเคย​ แต่แม่เค้าออกไปทำผม​ นัดกับเพื่อนๆรุ่นเดียวกัน​ ยังไม่กลับ​ แม่บ้านรายงานว่าถ้าเขามา​ ให้ทานข้าวเย็นไปก่อนเลย​ อาหารไทยถูกยกมาเรียงตรงหน้ามีกับข้าวของโปรดแม่เขา​ 2 อย่าง​ ของโปรดเขา​ 1 อย่าง​ จึงทานด้วยความเอร็ดอร่อย​ พอทานเสร็จแม่บ้านก็เอาขนมเปี๊ยะไส้ถั่วขาวไข่เค็มอบควันเทียนของโปรดเขามาตั้งไว้ให้​ 4 ลูก​ เหมือนปกติ​ เพราะเค้าไม่ค่อยทานของหวานเยอะนัก​ แต่.. วันนี้ขนมเปี๊ยะ​ ไส้หวานน้อยมาก​ แป้งข้างนอกบาง​นุ่ม หอมควันเทียนที่สุด​ จนอยากได้เพิ่ม​ เลยลุก​ ถือจานเดินไปที่ครัว​ 

 

"ป้าครับมีขนมเปี๊ยะอีกไหมครับ​ ผมจะขอเพิ่มอีกสัก​ 5 อัน​ คราวนี้ไส้หวานน้อยกว่าทุกครั้ง​ แป้งก็บางและนุ่มมาก" 

 

"มีสิคะ​ คุณหนูลินทำไว้ให้โถใหญ่เลยค่ะ" พลางชี้ไปที่โถแก้วมีฝาปิดขนาดให​ญ่ที่เรียงขนมเปี๊ยะลูกเล็กๆไว้สวยงาม 

 

หื๊มมมม​ หนูลิน.. มาทำทิ้งไว้ตอนไหน? กลิ่มขนมยังหอมสดใหม่อยู่เลย 

 

"หนูลินมาทำไว้เมื่อไหร่ครับป้า​ กลิ่นขนมยังหอมอยู่ไม่อับเลยครับ" 

 

"มาเมื่อวานค่ะ.. ป้าขอตัวไปนอนก่อนนะคะ​ วันนี้ป้าปวดหัวมากๆ" ว่าแล้วก็เดินจากไป​ เขาจะไปถามกับเด็กรับใช้ผู้ช่วยป้าแม่บ้าน​ ก็คงไม่ได้​คำตอบอะไร​ เห้อ... เซ็งๆๆๆ​ เมื่อวานตอนไปบ้านพี่ลิขิต​แล้วไม่เจอใคร​ น่าจะแวะมาหาแม่เขาซะก็ดี 

 

เลยเดินไปหยิบขนมเปี๊ยะลูกเล็กออกจากโถแก้วขนาดใหญ่มาเติมใส่จานเดิมแล้วกลับออกไป 

 

ยิ่งกินก็ยิ่งนึกถึงหน้าคนทำขนม​ และคืนสุดท้ายที่ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน​ นู๋ลินของอากริช​ หวานไปทั้งตัว​ เหมือนเจ้าขนมเปี๊ยะ​นี้ไม่มีผิด 

 

ระหว่างรอ​ เพื่อไม่ให้ฟุ้งซ่าน​เค้าเลยหยิบโน๊ตบุ้ค​ขึ้นมาทำงานรอแม่กลับ​ เวลาผ่านไปจนกระทั่ง​ 5 ทุ่ม​ ก็ยังไม่มา​ จนต้องโทรฯเข้ามือถือ​แม่​ ถึงได้รู้ว่าแม่ทำผมเสร็จ​ ก็ไปบ้านเพื่อนที่อัมพวาตามคำชวนจะค้าง​ต่อยังไม่รู้​กี่คืน​ แม่นะแม่....เห้อออออออ 

 

วันจันทร์​เป็นวันแรกที่ลินรดาขับรถยุโรปสปอร์ต​ 2 ประตูของเธอ​ มาทำงานเอง​ เพราะคุณแม่พี่กริชบอกว่าจะเลี่ยงหน้าเขา​ โดยแวะไปพักบ้านเพื่อนที่อัมพวาสัก​ 2 วัน​ ตอนจอดรถ​เสร็จดับเครื่องกำลังจะเปิดประตู​ลง ก็เห็นรถยุโรป​สีดำติดฟิลม์​ทึบของคมกริช​ มาจอดเทียบพอดีข้างๆกัน​ ในโซนผู้บริหาร​ช่องที่เธอจอดเป็นช่องที่ถูกจองไว้สำหรับแม่เค้าเท่านั้น​ คุณกนกวรรณ​จัดการสั่งเลขาฯของคมกริช​ ให้แจ้งไปยังฝ่ายรปภ.ที่ดูโซนนี้​ ให้รู้ล่วงหน้า​ เธอเลยจอดโดยไม่มีปัญหา​อะไร 

 

ในรถ.. คมกริชนึกในใจรถสปอร์ตสีดำติดฟิลม์มืดตื๋อ​ ของใครกัน​ มาจอดที่จอดแม่ท่านประธาน​ฯ โดยที่ไม่รู้ว่าคนขับเพิ่งดับเครื่องและยังอยู่ในรถ 

 

"คุณ​ลักษณ์​ ทำไมรปภ.ถึงปล่อยให้รถใครก็ไม่รู้มาจอดที่จอดของคุณแม่ผมครับ​ ช่วยเป็นธุระประสาน​ให้ด้วยนะครับ"  

 

ก่อนเขาเตรียมจะกดวาง​ หลังเลขารับคำ​ ก็ต้องแปลกใจกับคำตอบ 

​ "คือว่า​ คุณกนกวรรณ​โทรฯมา​ สั่งลักษณ์​ให้ประสานไปทางรปภ.เองค่ะ​ ว่าที่จอดรถท่านจะให้น้องลินมาจอดแทน​ เพราะท่านไปตจว.​ 2 วัน​ คนรถที่บ้านเลยจะไม่ได้ไปรับน้องลินค่ะ"  

 

"อ่อ..เข้าใจ​ล่ะ​ ขอบคุณ​นะครับ" 

 

เมื่อเห็นว่าอากริชไม่ลงจากรถสักที​ เธอเลยเปิดประตูรถเดินลงมา​ จังหวะที่ปิดประตู​กดรีโมต​ล็อครถเสร็จ​ เค้าก็ลงมาพอดี 

 

"สวัสดี​ค่ะคุณคมกริช" หน้าสวยหวานที่แต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างบรรจง​ จนหน้าดูโดดเด่น​ยิ่งขึ้นไปอีก นัยน์ตา​กลมโตล้อมด้วยแพขนตาหนามองมานิ่งๆ​ และกำลังจะเดินจากไป​ จนเขาต้องเรียกไว้ 

 

"นู๋ลิน​ เราไม่ได้อยู่ในอ็อฟฟิต​ ไม่ต้องเรียกอากริชห่างเหิน​แบบนั้นก็ได้นะคะ​ สวัสดีตอนเช้าเช่นกันนะคะ​" 

 

เธอไม่ได้ตอบกลับอะไร​ ทั้ง​ 2 เดินเข้าลิฟท์ลานจอดรถ​ เข้าไปต่อลิฟท์​ที่ขึ้นตึกพร้อมกัน​ พนง.แถวๆนั้นหันมองเป็นตาเดียว 

 

ลิฟท์โดยสารเต็มไปด้วยพนง.​ พอถึงชั้นเธอก็เดินแยกไปทักทายเลขาฯเขาทันที​ ปล่อยให้เขามองตาม​ แล้วเดินเข้าห้องตัวเองไปในที่สุด 

 

หลังจากช่วยพี่ลักษณ์​ทำสรุปรายงานการประชุม​ที่สิงคโปร์​จนเสร็จ​ เธอแวะเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตั๊ว.. ส่วนตัว​ ก็ได้ยินพนง.หญิงด้านนอก​ 2 คนนินทาเธอชัดเจน 

 

"แกๆ​ เห็นปะ​ เด็กฝึกงานนั่น​ เดินมาพร้อมท่านประธานอ่ะ"  

 

"เออแก​ ชั้นเห็นในกลุ่มแชท​ นางขับรถยุโรปแบบสปอร์ต​ 2 ประตู​ จอดที่จอดรถของแม่ท่านประธานด้วย"  

 

"เด็กนักศึกษา​อายุน้อย​ หุ่นเอ็กซ์​ หน้าตาดีๆ​ สมัยนี้​ สงสัยจะเป็นอย่างว่าอ่ะ​ เสี่ยเพย์" หัวเราะกันกิ๊กกั๊ก​  

 

โอยยยยย ฉุนอยากจะออกไปจับทั้งสองทุ่มลงพื้นที่สุด 

 

หลังทำธุระส่วนตัวเสร็จออกไปล้างมือ​ รอทั้ง​ 2 คน​ เปิดประตูออกมา​ จึงเอ่ยด้วยเสียงเย็นๆ 

 

"รถหน่ะบิดาผู้ให้กำเนิดซื้อให้เป็นของขวัญ​ จะซื้ออีก​ 10 20​ คันก็ยังได้​ รับทราบไว้ด้วยนะคะ"  

 

"ที่จอดรถของแม่ท่านประธาน​ ท่านเรียกดิฉันว่าลูกสาว​ และดิฉันก็เรียกท่านว่าคุณแม่​ คุณกนกวรรณ​ของพวกคุณเป็นคนบอกให้ดิฉันเอารถไปจอดตรงที่ท่านเอง​ จบนะ​ อย่าเอาสิ่งที่ตัวเองเคยทำ​ มาเป็นบรรทัดฐาน​ คิดว่าคนอื่น​ จะทำตามแบบสิ​ คนอื่นเค้าเสียหายนะ"   

 

ทั้ง​ 2 คนก้มหน้าหลบตาลง​มองพื้น ปล่อยให้เธอเดินจากมาแบบเงียบๆ​ อีกสักพักการปะทะฝีปากคราวนี้คงกระฉ่อนไปทั่วบริษัท​ เพราะเธอเห็นประตูห้องน้ำอีก​ 4 ห้องปิดใช้งานอยู่​ มีพยานรับฟัง เธอคิดในใจ​ และมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ​ เพราะ 2 ชม.ผ่านไปคุณกิ๊ฟเลขาฯที่​ 2 ก็เดินมาเม้าท์เรื่องนี้ให้พี่ลักษณ์​ฟัง​ จนพี่ลักษณ์​หันมาถามความเห็น​ 

 

"น้องลิน​ 2 คนนั้นเป็นพนักงาน​ใหม่เพิ่งผ่านโปรฯมาได้เดือน​กว่า พี่แจ้งแผนกบุคคล​ออกจดหมาย​เตือนดีไหมคะ?"  

 

"ไม่ต้องหรอกค่ะ​ น้องลินพูดชัดเจนไปแล้ว​ ถ้ายังเอาชื่อน้องลินไปนินทาเสียๆหายๆแบบนั้นอีก​ เดี๋ยว​น้องลินจะบอกคุณแม่เองค่ะ" 

 

"โอเคค่ะ" คิดในใจ​เด็กพวกนี้สงสัยต้องแวะไปชี้แจงสถานะน้องลินให้เข้าใจกันสักหน่อย​ ขืนปล่อยไว้คงมีเรื่อง​แบบนี้​อีกแน่ๆ 

 

หลังคุยกัน​จบ​ ทั้งคู่​รู้สึก​เหมือนมีใครมายืนค้ำหัว​ พอเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน​ ก็เจอสาวสวยอายุน่าจะ​ 35-36​ ได้​ เดินมาพูดกับพี่ลักษณ์​พลางเหลือบตามาจ้องหน้าเธอไปด้วย 

 

"นรีแวะมาเยี่ยมกริชค่ะ​ กริชอยู่​ไหมคะ?" 

 

"เอ่อ... สักครู่​นะคะ​" พี่ลักษณ์​ลุกขึ้นเดินหายเข้าห้องอากริชไป​ ระหว่างรอสาวสวยคนนั้น​ ก็เอาแต่จ้องหน้าเธอโดยไม่พูดอะไร​ เธอเองก็จ้องกลับด้วยสายตาเยียบเย็น​ 

 

"เชิญค่ะคุณนรี.."  

 

พี่ลักษณ์​: "น้องลินคะ​ ครั้งนี้พี่รบกวนน้องลิน เอากาแฟเข้าไปให้บอสพี่หน่อยนะคะ​ คุณนรีเธอชอบนัวเนียบอสแบบไม่เหมาะสม​ทุกครั้งที่​มา​ พี่หัวใจจะวายไปหลายรอบ" เลขาฯอากริชไม่เคยขอให้ลินรดายกกาแฟไปเสริฟมาก่อนเอ่ยขึ้นอย่างเกรงใจปนขอร้อง​ 

 

"ได้ค่ะพี่" จัดปายย 

 

เธอถือถาดกาแฟเคาะประตู​ แล้วเปิดเข้าไป​ จึงเข้าใจ​ ทำไมเลขาฯเขา​ ถึงไม่อยากเข้ามา​ ก็คุณนรีคนสวย​ ขึ้นไปนั่งตักอากริช​ แขนก็คล้องคอ​ ปากก็ระดมจูบไปทั่วหน้า 

 

เคล้งงงงง.... ถาดกาแฟถูกวางลงบนโต๊ะอย่างแรง 

 

"นี่เธอ.. เป็นเด็ก​ หัดมีมารยาท​บ้าง​ วางอะไรเสียงดัง​ รำคา​ญ​" นรีตวาดเสียงเขียว 

 

"คนแก่​ ก็ควรเคารพสถานที่บ้างนะคะ​ ที่นี่​ ที่ทำงาน​ ไม่ใช่ม่านรูด​ ถ้าอยากกก.. ออกไปหาที่ทำ​ ในที่ลับตาคนดีกว่าไหมคะ" ลินรดาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ​ ลากเสียงคำว่าอยากเน้นคำ​ จนนรีวิ่งถลามาหา​ เงื้อมือขึ้นจะตบ​ อากริชตะโกน​ตามมา 

" นรี​ อย่า" 

 

ลินรดาคว้ามือนั้นบิดไพล่หลัง​ แล้วสอดขาเข้าไปขัดผลักนรี​ ลงไปกองอยู่บนพื้น 

 

"อย่ามาเงื้อมือ​ ทำท่าจะตบดิฉันอีก​ เพราะครั้งที่2 ดิฉันจะจับคุณทุ่มให้กระอักไปเลย" คนที่พื้นกรี๊ด​ดดดดสนั่น​ 

 

ลินรดาเดินเปิดประตู​กลับออกไป 

 

"น้องลิน​ เป็นไงบ้าง?"  

 

"ทำตัวน่าเกลียด​จริงอย่างที่พี่ว่าค่ะ​ น้องลินเฉ่งไป​ 2 ดอก​ กรี๊ด​ลั่นห้อง ก่อนน้องลินเปิดประตู​ออกมา​ ดีที่ห้องเก็บเสียงนะคะ​ ไม่งั้นคนได้ยินเสียงกรี๊ด​กันทั้งฟลอร์"  

 

เธอกับพี่ลักษณ์​มองหน้ากันแล้วปิดปากขำ​ ผ่านไปไม่ถึง​ 5 นาที​คนสวยที่ว่าก็เปิดประตู​ออกมา​ เดินร้อนลนกลับไป​  

 

"แปลกนะคะคราวนี้อยู่ไม่ถึงครึ่งชม.​ บอสไม่ต้องส่ง​ SMS​ มาขอความช่วยเหลือจากพี่"  

 

"เค้ามาบ่อยไหมคะ"  

 

"มาทุกๆ​ 3 เดือนค่ะ​ แต่ช่วงที่มา​ ก็จะมาแบบติดๆกันเลย4-5วัน​ แล้วก็หายไปอีก​ 3 เดือน​ พรุ่งนี้​คงมาอีก​ พี่เบื่อแทนบอสจังค่ะ"  

 

อินเตอร์คอมดังขึ้น​ "ลิน​ เชิญ​ที่ห้อง.. คุณลัก​ษณ์​ ผมงดรับแขกนะ​ จนกว่าผมจะคุยกับลินเสร็จ"  

 

"ค่ะ​ บอส"  

 

พอลินรดาเดินเข้าห้องมา​ปิดประตู​ อากริชที่รอเธออยู่ใกล้ประตู​ ก็ผลักประตู​ปิด​ ดึงเธอไปกอด​ แล้วหอมแก้มเบาๆ 

 

"นู๋ลินจ๋า​ วันนี้ดุจังค่ะ​ จะจับอากริชทุ่มลงพื้นอีกคนไหมคะ​ ถ้าอากริชพูดจาไม่ถูกใจ​ คำถามของอาคราวก่อนนู๋ลินยังไม่ตอบอากริชเลยนะ​ เมื่อวานจะคุยกับคุณแม่อากริชเรื่องหมั้น​ ก็ไม่ได้คุยอยู่ๆท่านก็ไปค้างบ้านเพื่อนที่ตจว."  

 

"อากริช​ ปล่อยลินค่ะ​ ที่ทำงานนะคะ​ ลินไม่ใช่คุณนรี​ ที่เวลาสามีตัวเองเผลอ​ แล้วจะแวะมายั่ว​ยวนแฟนเก่าสมัยเรียน​ถึงที่ทำงาน" 

 

คมกริชปล่อยแขนลง​เกือบจะทันที ทั้งเจ็บจี๊ด​ ทั้งแปลกใจ​ เธอตอกกลับเขาแสบสัน​ต์ แถมยังรู้อีกว่า" นรี" เป็นแฟนเก่า​ตั้งแต่สมัยเรียน ชอบแอบสามีมาหาเขาที่ทำงาน​ อะไรกันวะเนี่ยยย????  

 

"เรื่องหมั้นลินคุยกับคุณแม่อากริชแล้วค่ะ​ ว่าไม่ต้องมา​ ลินขอเวลาทวบทวนก่อน​ ซึ่งคุณแม่อากริชก็รับปากลินแล้วว่าจะไม่มาสู่ขอหมั้นลิน​ จนกว่าลินจะเอ่ยปากตกลงกับท่านด้วยตัวเอง"  

 

"แต่ว่า.. นู๋ลินเป็นของอากริชแล้วนะคะ​ นู๋ลินเป็น​ เมีย​ อากริชนะคะ​ ไหนตอนเด็กๆเคยบอกอาว่า​ โตขึ้น​ นู๋ลิน​ จะเป็นเจ้าสาวของอากริชคนเดียว​ไงคะ?​ นู๋ลินบอกอากริชแบบนี้ทุกครั้งที่​เราเจอกันเลยนะคะ​ จำได้ไม๊​ เราหมั้นกันเถอนะ​ นะคะ​ นู๋ลินคนดีของอากริช"  

 

"แล้วอากริชขอผู้หญิง​ทุกคนที่หิ้วเข้าโรงแรมวันศุก​ร์วันเสาร์หมั้นทุกคนเลยไหมคะ? ถ้างั้นผ่านมา​ 4 ปีกว่าที่อากริชหายไป​ อากริชคงมีคู่หมั้น​ มีเมียเกือบร้อยคนเลยสิคะ? " 

 

ชริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 

 

"นู๋ลินนนนนนนนน.......... " 

 

"ลินขอตัวไปทำงานต่อนะคะ" พูดจบเธอก็หันตัวเดินออกจากห้องเขาไป 

 

สักพักโทรศัพท์​ภายในก็ดังขึ้น.. พี่ลักษณ์​รับสายแล้วส่งต่อมาให้เธอ 

 

"คุณลินรดาครับ​ ผมธนาผจก.ฝ่ายขายภายใน​ประเทศนะครับ​ วันนี้ช่วงบ่ายโมงจะมีเจ้าของบริษั​ท.เอเจนซี่​ อสังหาฯรายใหญ่​ ชาวฝรั่งเศส​ จะเข้ามาเซนสัญญา​กับบริษั​ท​ จะลองมาสังเกตุ​การณ์ดูไหมครับ"  

 

"ขอบคุณ​มากค่ะคุณธนา บ่ายโมง​ตรงลินต้องไปเจอคุณธนาที่ชั้นไหน​ ห้องประชุม​อะไรคะ?"  

 

หลังจากตอบตกลง​ ไปดูขั้นตอนงานที่ฝ่ายขาย​ฯ ก็แจ้งรายละเอียด​กับพี่ลักษณ์​ไว้ 

 

ถึงเวลาก็ไปเข้าร่วมประชุม​นั้น​ตามนัดหมาย กว่าจะจบประชุมก็ได้เวลาเลิกงานพอดี​ เลยไม่ได้กลับขึ้นไปชั้นบนอีก​ ตรงไปที่ลานจอดรถทันที​ แล้วขับรถกลับบ้านอย่างรวดเร็​ว​ที่สุด​ เท่าที่สามารถจะฝ่ารถติด​ ใจกลางเมืองของกทม.ในเวลาเลิกงานแบบนี้ได้..  

 

วันรุ่งขึ้น​เธอก็ไป​ follow up ประชุมวันก่อนหน้ากับผจก.ฝ่ายขาย​ในประเทศ​ เพื่อเรียนรู้​ว่า​ ขั้นตอนการทำงานก่อน​บรรลุ​ผล​ จน​กระทั่งปิดดีลกับเอเจ้นต์​รายนี้ได้​ มีอะไรบ้าง ตลอดทั้งวันจนกลับบ้าน 

 

 

พุธ-ศุกร์​รถคุณแม่อากริชมารับ​ตามปกติ​ และตอนเย็นอากริชก็นั่งรถมาส่งที่บ้าน​ ก่อนจะลงจากรถ​ เขาจะดึงเธอเข้ามาหอมแก้มทั้งสองข้างเหมือนเดิม​ แต่ไม่ได้พูดอะไร​ ระหว่างที่อยู่ในรถเขากุมมือเธอมาตลอดทางทุกวันโดยที่ไม่พูดอะไร​เหมือนกัน 

 

 

พอคมกริชกลับถึงคอนโดตัวเอง​ เลยโทรฯหาพี่ลิกะจะชวนไปตีกอล์ฟ​ จะได้เลียบๆเคียงๆถามเรื่องของนู๋ลินดูบ้าง​ แต่ปรากฏ​ว่า​ พี่ลิไม่ว่าง​ ติดธุระ​กับทางบ้าน​  

 

รุ่งเช้าวันเสาร์รีบไปหาคุณแม่ที่บ้าน​ นึกว่านู๋ลินจะมาอีก​ ก็ไม่มา... เค้าเลยค้างที่บ้านทั้งเสาร์และอาทิตย์​ด้วยความเบื่อหน่าย​ 

 

"เป็นอะไรเจ้ากริช.. ทำหน้าซึมกระทือมา​ 2 วันแล้ว"  

 

"คิดถึง​นู๋ลินครับ​ นู๋ลินยังโกรธผมอยู่ ง้อยังไงก็ไม่หาย จะพาให้แม่ไปขอหมั้นกันไว้ก่อนค่อยแต่งกันตอนหนูลินเรียนจบก็ไม่ยอม"  

 

"เอ๊าาา.. แล้วใครใช้ให้แกหายหัวไปหลายปี​ ไม่ติดต่อ​ งานวันสำคัญ​หนูลินแกก็ไม่ไป​ ฝากแต่ของขวัญ​ไปให้​ เคยคิดถึง​จิตใจหนูลินบ้างรึเปล่า​ ถ้าแม่ไม่พาหนูลินไปฝึก​งานที่บริษัท​ แกจะนึกถึง​หนูลินรึเปล่าฮ๊ะ ตอนหนูลินคอยหา​ แกก็ไม่สนใจ​ ทีนี้เจอคู่แข่งขึ้นมา​ เลยอยากจับจองเป็นเจ้าของหนูลินขึ้นมา ว่างั้น? " 

 

"คุณแม่!!! ...... คู่แข่งอะไรกันครับ?? ​ ไม่ใช่แบบนั้นเลย" เขาอึกอัก​ ปนสงสัยคู่แข่ง​ ใครกัน? แม่ไม่ปล่อยให้เขาได้สงสัยนาน 

 

"ก็คุณลีชาวฮ่องกงหน่ะ​ เห็นลินว่าเจอที่สิงคโปร์​ตอนไปประชุมกับแกไงย๊ะ​ อายุประมาณ​ 35​ อ่อนกว่าแก​ 2 ปี​ เห็นว่าหน้าตาดี​ ตลก ร่าเริง​ ขี้อ้อน​ แชทมาหาหนูลินเช้า​ กลางวัน​ เย็นทุกวัน" 

 

ห๊าาา.. ไอ้เจ้านั่นยังติดต่อกับนู๋ลินของเขาอยู่อีกรึเนี่ย​ ไอ้บ้าาาาาาา 

 

"แม่ไปนอนหล่ะดึกแล้ว​ จะบอกให้นะ คนมีเพชรน้ำงามอยู่ในมือ​ แต่ปล่อยให้ร่วงตกไปถึงมือคนอื่น​อ่ะ​ ซื่อบื้อ​มากกก" 

 

แม่เขาพูดทิ้งท้ายไว้​ มองด้วยหางตา​ แล้วเดินจากไป 

ความคิดเห็น