ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียพี่ชาย -สั่งสอน-

ชื่อตอน : เมียพี่ชาย -สั่งสอน-

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2563 22:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียพี่ชาย -สั่งสอน-
แบบอักษร

เมียพี่ชาย

(ตอนที่ 1)

________________________________________

 

"พี่ซันฟ้าไปเรียนก่อนนะคะ" มือเล็กที่เรียวแขนหอบเอกสารการเรียนยกขึ้นไหว้พี่ชาย(ไม่แท้)ที่นั่งจิบกาแฟอยู่ในครัว

 

"จะรีบไปไหนนักหนา" ซันชายถามอย่างไม่สบอารมณ์นัก

 

"รีบไปเรียนไงคะ นี่ก็อีกครึ่งชั่วโมงจะเข้าเรียนแล้วด้วย" ฟ้าใสตอบพลางยกข้อมือขึ้นดูเวลา

 

"มัวแต่นอนคุยกับผู้ชายจนดึกน่ะสิถึงตื่นสาย"

 

"เปล่านะคะฟ้าแค่อ่าน..."

 

"อย่ามาเถียงฉันนะเป็นแค่น้องมาเถียงพี่ได้ยังไง!" ชายหนุ่มลุกขึ้นตวาดเสียงดังจนร่างบางสะดุ้ง "ขึ้นรถ เดี๋ยวฉันจะไปส่งเธอเอง ทำตัวเป็นภาระจริงๆ"

 

"ไม่เป็นไรค่ะฟ้ามีคนมารับแล้ว" ร่างบางกอดซองเอกสารก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาชายหนุ่ม

 

"ใครมารับ?" คิ้วหนาเลิกขึ้นเชิงเป็นคำถามพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ร่างเล็กเรื่อยๆ

 

"พะ..เพื่อนค่ะ" ฟ้าใสเอ่ยตอบพร้อมกับก้าวถอยหลังอัตโนมัติ

 

"อวดดี อยากไปนักก็รีบไปเลยไป!!" ซันชายตะคอกเสียงดังพลางปัดมือไล่อย่างโกรธเคือง ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ดูจะไม่ถูกใจสักอย่าง

 

"...." ฟ้าใสไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเธอก้มหน้าก้มตาวิ่งออกไปใส่รองเท้าแล้วรีบขึ้นรถเพื่อนที่จอดรออยู่หน้าบ้าน ซันชายมองตามไปอย่างหงุดหงิด เขาไม่พอใจกับการที่เธอรู้จักผู้ชายเยอะขึ้นๆ ทุกวันแบบนี้

 

หากถามถึงสาเหตุว่าทำไมเขาถึงไม่พอใจในตัวฟ้าใสขนาดนี้ก็คงต้องย้อนไปเมื่อประมานแปดปีที่แล้ว ตอนนั้นเขาอายุสิบแปดปีแล้วฟ้าใสอายุเพียงแค่สิบสี่ปีเท่านั้น

 

8ปีที่แล้ว..

 

"ซันลูกมาดูน้องสิ แม่เพิ่งไปรับมาเลยนะ เห็นบ่นว่าอยากมีน้องสาว" คนเป็นแม่ตะโกนเรียกลูกชายที่กำลังเล่นเกมอยู่ให้ออกมาต้อนรับสมาชิกใหม่ของครอบครัว

 

"แม่น้องมาแล้วเหรอครับ ไงตัวเล็ก" เด็กหนุ่มวิ่งออกมาหน้าระรื่นรีบเข้าไปทักทายน้องสาวบุญธรรมของตน มือหนาลูบศรีษะเธอเบาๆ

 

"ฟ้าใสสวัสดีพี่ซันสิจ๊ะ" นราภรย่อตัวพูดกับลูกสาวบุญธรรมที่เพิ่งไปรับตัวมาจากสถานกำพร้าด้วยน้ำเสียงและท่าทางใจดี

 

"...." เด็กสาวมองชายหนุ่มตาใส รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อยที่ได้เจอครอบครัวใหม่ เพราะเธอมีประสบการณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก

 

หลังจากวันนั้นซันชายก็เห่อฟ้าใสมาก คอยดูแลเอาใจใส่ดีทุกอย่าง แต่ด้วยความเป็นเด็กของฟ้าใสทำให้พอเธอเริ่มคุ้นชินกับครอบครัวใหม่เธอก็ชอบแกล้งให้ชายหนุ่มถูกตีอยู่บ่อยๆ แรกๆ ก็ยังอดทนได้แต่หลังๆ เขาเริ่มทนไม่ไหว

 

หนักสุดคงเพราะเธอทำให้เขาถูกดุจนถูกไล่ออกจากบ้าน นานอยู่กว่าที่แม่จะไปรับตัวเขากลับมาจากบ้านเพื่อน นับจากนั้นซันชายก็ตั้งแง่ร้ายใส่เธอตลอดตั้งแต่ตอนนั้นมาจนถึงตอนนี้ แน่นอนว่าฟ้าใสจำการกระทำของตัวเองไม่ได้เลย เพราะเธอเคยประสบอุบัติเหตุส่งผลให้ความจำเสื่อม

 

ปัจจุบัน..

 

"ฟ้าทะเลาะกับพี่ชายอีกแล้วเหรอ" อาทิตย์เอ่ยถามเพื่อนสาวที่พอขึ้นรถมาก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตา

 

"ทิตรู้เหรอ" ร่างบางเงยหน้าถามเพราะนึกแปลกใจที่เขารู้เรื่องนี้

 

"อื้อ ตอนรอฟ้าเมื่อกี้ได้ยินเสียงโวยวายดังออกมาน่ะ ฟ้าไม่เป็นไรใช่ไหม" เขาถามด้วยความเป็นห่วงเพราะลึกๆ คิดกับเธอมากกว่าเพื่อน

 

"ไม่เป็นไร ขอโทษนะที่พามาเจอเรื่องแย่ๆ"

 

"ขอโทษทำไมเรื่องแค่นี้เอง อีกอย่างฟ้าไม่ได้ทำไรผิดเลยนะ"

 

"ขอบใจนะทิตที่เข้าใจฟ้า" ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะต่างคนต่างเงียบไปจนกระทั่งถึงมหาวิทยาลัย

 

วันนี้มีเพื่อนสนิทคนนึงในรุ่นต้องออกไปทำกิจกรรมนอกมหา'ลัยแต่กระโปรงที่เธอใส่มันสั้นเกิน อาจารย์เลยขออาสาคนที่หุ่นเท่ากันและมีกระโปรงยาวช่วยสลับเปลี่ยนกับเพื่อนก่อน

 

ซึ่งคนๆ นั้นก็คือฟ้าใส เธอแลกกระโปรงกับเพื่อนอีกคนในคลาสเดียวกัน ทำให้คุณครูและเพื่อนๆ ชมเชยเธอยกใหญ่ กระโปรงนั้นก็ไม่ได้สั้นมากเท่าไหร่เลยเข่าเธอขึ้นมาเพียงแค่นิดเดียว

 

หลังเลิกเรียน..

 

"ฟ้าใสไอ้ผู้ชายที่มาส่งเธอเมื่อกี้เป็นใคร?" เอ่ยถามน้องสาวของตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์นัก

 

"อ๋อ รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยฟ้าเองค่ะ" ร่างบางที่กำลังหอบเอกสารการเรียนขึ้นแนบอกตอบกลับพร้อมกับระบายยิ้มจางๆ

 

"เมื่อวานก็รุ่นน้อง เมื่อเช้าก็เพื่อน ตอนเย็นก็รุ่นพี่ นี่ไปเรียนหรือไปล่าแต้ม" ริมฝีปากหนากล่าววาจาหยาบโลนใส่คนตรงหน้าอย่างไม่พอใจ

 

"พี่เขาก็แค่มาส่งเองนะคะ เราไม่ได้ทำอะไรเกินเลยสักหน่อย" ฟ้าใสก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาพี่ชายเจ้าอารมณ์

 

"ทีหลังถ้ากลับเองมันลำบากมากบอกฉันฉันจะไปส่งเธอเอง"

 

"ค่ะ"

 

"แล้วนี่แต่งตัวอะไร กระโปรงสั้นจะเท่ากับกางเกงในอยู่ละ ไปเอานิสัยขี้อ่อยมาจากไหนวะ"

 

"พี่ซันเว่อร์ไปไหมคะ นี่มันเลยเข่าขึ้นมานิดเดียวเองนะ" เป็นครั้งแรกที่เธอเถียงเขากลับเพราะรู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดมันเกินจริงไปมาก

 

"เธอไม่รู้เหรอว่าแต่งแบบนี้มันเป็นการยั่วคนอื่น" คิ้วหนาเลิกขึ้นอย่างยียวน

 

"ไม่ทราบค่ะ อีกอย่างกระโปรงนี้ไม่ใช่..." เธอกำลังจะอธิบายแต่ก็ถูกเขาแทรกขึ้นมาก่อน

 

"อย่ามาเถียง!!! เดี๋ยวฉันจะแสดงให้ดูเป็นตัวอย่างว่าถ้าเธอแต่งตัวแบบนี้ต่อไปมันจะเกิดอะไรขึ้น มานี่!!"

 

หมับ!

 

"อ๊ะ! ปล่อยฟ้านะพี่ซัน!"

 

มือหนากระชากร่างบางให้ตามเขาขึ้นไปที่ชั้นสองของบ้าน ซันชายพาฟ้าใสเข้าไปในห้องนอนของตัวเองแล้วล็อกกลอนอย่างแน่นหนา

 

"พะ..พี่ซันจะทำอะไรคะ" ร่างบางเอ่ยถามเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว

 

"จำลองสถานการณ์ที่เธอพึงจะโดนกระทำไงล่ะ หึหึ" มุมปากหนากระตุกยิ้มร้ายออกมาพลางถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก "เตรียมใจไว้ให้ดี"

 

"ยะ..อย่านะ..กรี๊ดดดด!!"

 

________________________________________

To be continued

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว