ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนกดไลค์​เป็นกำลัง​ใจ​ให้ไรท์ด้วยนะคะ​ : )

ขอรังแกนิดนะคะคนดี​ NC18+

ชื่อตอน : ขอรังแกนิดนะคะคนดี​ NC18+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2563 13:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขอรังแกนิดนะคะคนดี​ NC18+
แบบอักษร

วันอังคารถึงวันศุกร์​ งานทุกคนยุ่งทั้งวัน​ ทุกวัน​ ตกเย็นหลังเลิกงานอากริชจะนั่งรถมาส่งเธอที่บ้าน​ เดี๋ยวนี้​คนขับรถของอากริช​ ดูจะรู้งาน​ กดผนังกั้นไว้ให้เรียบร้อย​ ก่อนที่เธอและเขาจะก้าวเข้ารถ​ แถมวิ่งมาเปิดประตู​ให้เธอขึ้นรถก่อน​ แล้วค่อยวิ่งไปเปิดประตู​ให้อากริช​ ทันบ้างไม่ทันบ้าง​ เพราะบางทีอากริชก็เปิดประตู​แล้วขึ้นรถเอง 

นั่งในรถกันมาเงียบๆทุกวัน​ อากริชมองหน้าเธอนิ่งนานหลายครั้ง​ ทำท่าเหมือนจะพูดอะไร​สักอย่าง แต่ก็พูดไม่ออ​ก 

ก่อนหนูลินจะลงจากรถทุกครั้ง​ จะถูกมือใหญ่จับคางไว้มั่น​ และหอมแก้มทั้งสองข้างก่อนปล่อยให้เธอลงจากรถไป​ โดยไม่กล้ารั้งเอาไว้เหมือนคราวแรก 

 

"อากริชจะรอให้หนูลินของอา​ หายโกรธอานะคะ​ นานเท่าไหร่อาก็จะรอ" นัยน์ตา​สีน้ำตาล​เข้มล้อมด้วยขนตาหนาเป็นแพจ้องตรงมา​ สื่อความรู้สึกผิดออกมาให้ได้เห็นแบบเต็มเปี่ยม​  

เขาได้แต่บอกประโยคเดิมซ้ำๆทุกวันตอนถึงบ้านก่อนที่เธอจะลงจากรถเท่านั้น 

 

ถึงแม้ว่า​ เขาบอกประโยคนี้กับเธอทุกวันที่มาส่ง​ แต่... จะเชื่อได้หรือเปล่าก็ไม่รู้? ​  

เพราะเวลาหลายปีที่ผ่านมาเธอต่างหาก​ ที่เป็นคน"รอ" อย่างทรมาน​อยู่ฝ่ายเดียว 

 

วันเสาร์​เธอแวะไปใช้เวลาว่างทำอาหารกับคุณแม่อากริชตามปกติ​ เล่าให้ฟังว่าทำงานอะไรไปบ้างในแต่ละวันอย่างตื่นเต้น​ คุณกนกวรรณ​ยิ้ม​ ลูบผมดำขลับนุ่มนิ่มอย่างเอ็นดู 

 

"แล้วอากริชหล่ะ แม่ให้นั่งรถกลับ​มาส่งหนูลินที่บ้านทุกวัน​ ได้คุยอะไรกันบ้างรึเปล่า" 

 

"ค่ะ​ ได้คุย​ค่ะ อากริชขอโทษ​ ขอให้หนูลินหายโกรธ​ ขอให้กลับไปเป็นหนูลินคนเดิม​ เรื่องอะไรหนูลินจะหายโกรธ​ง่ายๆจริงไหมคะคุณแม่​ อากริชหายไปตั้งหลายปี​ หนูลินไม่ได้เปลี่ยนไปซะหน่อย​ หนูลินก็ยังอ้อนคุณแม่เหมือนเดิม​ (หอมแก้มคุณแม่อากริชฟอดใหญ่พร้อมกอดไว้หลวมๆอย่างเอาใจ)​ แต่กับอากริช​ ถ้าอยู่ในที่ทำงานหนูลินจะเรียกชื่อเต็มมีคุณนำหน้าค่ะ​ เฉพาะเวลาอยู่ด้วยกันส่วนตัวในรถเท่านั้น​ ถึงจะเรียกอากริช" เธอข้ามที่เค้าหอมแก้ม2ฟอดทุกๆวันก่อนลงจากรถไป... ก็มันเขิลลลนี่นา จะทำได้นานจริงอย่างที่บอกรึเปล่าก็ไม่รู้​ เห้อออออ​ ว่าแล้วก็ถอนหายใจ​เฮือก 

 

"แม่เห็นหนูลินสนุกกับงานก็ดีใจ​ ส่วนลูกชายแม่อากริชของหนูก็​ จัดการตามสบายแม่ไม่ว่า​" หึ หึ​ ขอโทษ​เป็น​ แสดงว่า​เริ่มจะหายตาบอดแล้วสินะ​ เจ้าลูกทึ่ม​ ปล่อยให้ยัยหนูลินสั่งสอนซะบ้าง​ 555+ 

 

เวลาผ่านไปจนครบเดือน​ คมกริชก็ยังเสมอต้นเสมอปลาย​ ยังหอมแก้มสองข้างลินรดาทุกวันก่อนลงจากรถ​ พูดกึ่งอ้อนขอให้เธอหายโกรธ​เค้าด้วยประโยค​เดิมทุกๆครั้ง​ จัดมาพร้อมกับสายตาคมเข้มที่ดูสำนึกผิดจ้องใส่ตา​ แต่คนตัวเล็กกว่าก็ไม่ยอมใจอ่อนให้ 

 

วันนี้เลขาฯเข้ามาแจ้งตารางการบินไปประชุมกับลูกค้ารายใหญ่ที่สิงคโปร์​ พร้อมกับถามขึ้นมาว่า 

 

"ให้น้องลินไปกับเราด้วยดีไหมคะ? จะได้ลองฝึกงานนอกสถานที่ดูบ้าง" 

 

"ลินทำงานโอเคมั๊ยคุณลักษณ์" 

 

"ทำงานดีเยี่ยมเลยค่ะ​ เรียนรู้​ไว​ ภาษาเป๊ะมาก​ เอกสารสะกดคำไม่เคยพลาด​ ลักษณ์​ให้ทำเอกสารมาให้บอสเซ็นต์ตั้งหลายครั้งแล้วหล่ะค่ะ​ ลักษณ์​ผ่อนแรงไปได้เยอะมาก​ ถ้าน้องฝึกงานครบ​ 3 เดือน​ ลักษณ์​นี่หล่ะค่ะจะคิดถึงน้องลินที่ซู๊ดดดค่ะ​ เป๊ะกว่าเลขาฯคนที่2คุณกิ๊ฟ​ของเราสะอีก"  

คมกริชมีเลขาสองคน​ คนนึงคือคุณลัก​ษณ์ผู้​ไม่เคยพลาดเรื่องความเป๊ะ​ ส่วนอีกคนคือเลขาฯ2 สำรอง​ คือคุณกิ๊ฟ​ เวลาคุณลัก​ษณ์​และเขาไม่อยู่​ คุณกิ๊ฟ​จะมานั่งทำงานแทน​ เอกสารทุกอย่างที่รับมาทำต้องรอการพรูฟจากคุณลัก​ษณ์​ก่อนทุกครั้ง​ เพราะยังมีหลุดอยู่บ้างเสมอๆ 

 

ฟังแล้วก็ได้แต่แปลกใจ​ ว่าหลานสาวตัวเล็กของเขาทำงานเก่งขนาดนั้นเลย?? ทำงานดีกว่าพนง.ประจำรับเงินเดือน​อย่างเลขาที่2 ผู้มีประสบการณ์​ของเขาสะอีก งั้นรึ?  

 

ตัวเขาเองก็ยุ่งตลอดทั้งวันเวลาอยู่ที่อ็อฟฟิต​ ได้เจอกันกับหนูลินก็ตอนนั่งรถไปสั่งที่บ้านนี่หล่ะ​ คนตัวเล็กที่เคยพูดกับเค้าจ้อยๆไม่หยุด พร้อมส่งยิ้มหวานมาให้ตลอดเมื่อหลายปีก่อนหายไปแล้ว​ มีแต่สาวสวยงามสะพรั่ง​ไปทั้งหน้าและตัว​ มาพร้อมๆกับความนิ่งเงียบ 

 

ณ​ โรงแรมห้าดาวประเทศ​สิงคโปร์​ ห้องของคมกริช​ และหนูลินเป็นห้องที่เชื่อมติดกันบนชั้น​ executive floor ส่วนห้องคุณ​ลักษณ์​อยู่ชั้นธรรมดา​  

 

ข้อดีของการพักชั้นนี้คือ​ executive lounge บริการอาหารและเครื่องดื่ม​ฟรีทุกอย่าง​ ทั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด​ คานาเป้​กับแกล้มเลิศรส​ และยังเต็มไปด้วยขนมเค้กนานาชนิด​ คุุ้กกี้หลากหลาย​แบบ​ ไว้ให้ทานกับเครื่องดื่มร้อนทั้งกาแฟ​ ชา​ โกโก้​ ตามแต่ลูกค้าจะสั่งให้ทำ 

ชวนหนูลินลงไปทานขนมดีกว่า​ เขาออกจากห้องไปเคาะห้องข้างๆอยู่นานเงียบบ​ ไม่มีเสียงตอบรับ​ จนต้องส่งข้อความไปถามเลขาว่าไปกับหนูลินรึเปล่า​ คำตอบที่ได้มา​ก็ทำให้ได้แปลกใจอีก 

 

"ลักษณ์​เดินอยู่ไชน่าทาวน์​ค่ะ​ น้องลินบอกว่าเพลีย​ จะลงไปนั่งเล่นที่เลาจน์​ แล้วเข้านอนแต่หัวค่ำค่ะ​ น้องลินไม่ได้เปิดโรมมิ่งนะคะ​ บอสจะติดต่อน้องลินต้องลงโปรแกรมแชท​ น้องใช้ฟรี​ WiFi​ ของทางโรงแรม​ ถ้าบอสมีเบอร์มือถือ​ contacts จะขึ้นมาให้เอง​ ถ้าบอสไม่มีก็เสริชหาไอดีนี้​ xxxx นะคะ" 

 

เขาลงไปที่เลาจน์​แล้วก็เจอหนูลิน​ นั่งดื่มไวน์ขาว​ ทานคานาเป้คุยกับผู้ชายคนนึง​ อายุน่าจะอ่อนกว่าเขาแค่​ 2-3​ ปี​ ชอบคนแก่กว่าหลายปี???  

 

เห้อออ... ทำไมถึงได้ไปคุยกับคนแปลกหน้าแบบนั้นนะหนูลิน​ จึงเดินเข้าไปแนะนำตัว​ ถึงได้รู้ว่าผู้ชายที่คนตัวเล็กของเขาคุยด้วยอยู่นั้น​ เป็นชาวฮ่องกงเจ้าของธุรกิจขนาดใหญ่​เกี่ยวกับอะไหล่เครื่องยนต์​ เดาไม่ออกว่าทำไมถึงคุยกันได้ถูกใจ​ เพราะดูเหมือน​ทั้งสองคนเปลี่ยนหัวข้อสนทนา​มาเป็นเรื่องทั่วไปเกี่ยวกับ​ประเทศไทย​ หลังจากที่เขาเข้ามาแนะนำตัวและนั่งลง ที่คุยกันสนุกก่อนหน้าอาจเป็นเพราะ​ ชุดที่หนูลินใส่​ เดรสสีเหลืองเลม่อนสดปาดไหล่ข้างเดียว​ เข้ารูป​ ​ส่งให้เน้นอกอึ๋มชัดเจน ต้นแขนทั้งสองข้าง​ มีลอนกล้ามเล็กๆ​ ดูสุขภาพ​ดี​ และเซ็กซี่​เอามากๆ​ ในสายตาเขา​ กระโปรงคลุมเข่า​ ที่พอนั่งแล้วร่นขึ้นมา​ เผยให้เห็นหัวเข่าเนียน​ ขาขาวยาวเรียวสวย​ เขามองลอบมอง​ ยังต้องควบคุมอารมณ์​ตัวเองอยู่ตลอด​ ก่อนที่เจ้ามังกรจะโป่งพองขึ้นมาฟ้องว่าคิดอะไร​อยู่​ ระแวงจนไม่ค่อยได้ร่วมวงสนทนากับทั้งคู่​นัก​ ได้แต่นั่งนิ่งๆค่อยๆจิบบรั่นดี​ไปเงียบๆ 

 

หลังจากเวลาผ่านไปนาน​ หน้าของคนตัวเล็กกว่า​ เริ่มแดงกล่ำเพราะฤทธิ์​ไวน์ที่น่าจะดื่มไป​ 7-8 แก้ว​ จึงเตือนขึ้นว่า​ พรุ่งนี้ต้องประชุมแต่เช้า​ และขอตัวพาหนูลินกลับ​ ชายแปลกหน้า​ที่ชื่อ​ "คุณลี" เดินมาหอมแก้มหนูลิน​ และเธอก็หอมแก้มเค้ากลับ​ ก่อนเซย์กู๊ดไนท์ให้กัน​ ทำให้เขากัดกรามแน่น​ ทำไมต้องไปหอมแก้มผู้ชายที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก????? ทีกับอากริชคนนี้​ หลังจาก​ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี​ เขาเฝ้าคอยหอมเธอทุกครั้ง​ที่นั่งรถไปส่งกลับบ้าน​ ยังไม่เคยหอมกลับเขาเลยสักครั้ง​ ฮึ่มมมมมม.. 

 

คมกริชถือกระเป๋า​คลัชใบเล็กให้​ เพราะหลังจากเดินเข้าลิฟท์​ คนตัวเล็กก็ตัวอ่อนปล่อยกระเป๋าตกแล้วเอนพิงเขาจนถึงชั้นที่อยู่​ เขาสูดกลิ่นหอมคนตัวเล็กข้างๆไปเต็มปอด พอถึงหน้าห้องเขาก็เปิดกระเป๋า​เธอ​ แตะการ์ดพาคนตัวเล็กเข้าห้อง​ พาเดินไปนอนที่เตียงแล้วเดินไปปลดล็อค​ประตูทางเชื่อมฝั่งนี้​ เปิดออกไปที่ห้องเขา​ (เขาปลดล็อคประตู​ฝั่งตนเองตั้งแต่เข้าห้องมาตอนแรก)​ เพื่ออาบน้ำ​เปลี่ยนเสื้อนอน​ เมื่อเดินกลับมาก็เห็นคนตัวเล็กยังนอนอยู่ที่เดิม​ แต่พลิกตะแคง​ข้างทำให้ดอกบัวใหญ่และฐานสีชมพูโผล่ออกมาวับๆแวมๆ​ จนเขาอดใจไม่ไหวอีกต่อไป 

 

"หนูลินคะ​ อาขอรังแกหนูลินนิดนึงนะคะ" 

 

เขากระซิบอยู่ข้างหู​ ขึ้นไปคร่อมร่างอรชร​ พลิกให้นอนหงาย​ พร้อมพรมจูบไปทั่วใบหน้า​ จากหน้า​ผาก​ ตา​ จมูก​ คาง​ มาถึงปากก็​สอดลิ้นเข้าไปสำรวจความหวาน​ คละด้วยกลิ่นไวน์ขาวที่เธอดื่มไปหลายแก้วอย่างแผ่วเบา 

 

"อื้อ​ อื้มม​ อึ๊ก​ อึ๊ก...." เสียงครางเบาๆ​ อู้อี้ในลำคอ​ เมื่อเขาพันลิ้นสำรวจความหวานในริมฝีปาก​สวยได้รูปนั้นอย่างดูดดื่มขึ้นตามอารมณ์​ มือก็ลูบไล้สำรวจไปทั่วร่างบาง​ ยิ่งรู้ว่าหนูลินโนบรา​ เค้าก็ยิ่งแปลกใจหนักขึ้นไปอีก​  

ตอนนี้เจ้ามังกรแก่นกลางลำตัวเค้าแข็งตั้งชันไปหมด  

มือทั้งสองข้างค่อยๆเลื่อนสายเสื้อพาดบ่าลงช้าๆ​ พลางมองกล้ามแขนลอนเล็กหลังจากชุดเลื่อนลงมาใต้อก ก็ต้องตื่นตะลึง​เมื่อเห็นบัวตูม​ขนาดใหญ่โตเกินตัว​ตั้งตระหง่าน​ พร้อมยอดสีชมพู​งดงาม 

 

สวย.. จนอดใจไม่ไหวต้องบีบคลึงเบาๆ​ แล้วส่งลิ้นสากๆลงไปเลียยอดสีชมพู​นั้นเบาๆสลับไปมาทั้งสองข้าง​ ยิ่งดูดเม้มยอดสีชมพูหวานคนข้างล่างก็ยิ่งครางเสียงในลำคอดังขึ้นเรื่อยๆ 

 

"อื้ออออ​ อึ่ก​ อึ่ก​ อื้มมมมมม.." 

 

หลังจากให้ความสนใจกับดอกบัวคู่ใหญ่เป็นเวลานานเท่าไหร่ ก็ไม่รู้​แน่​ ลืมเวลาไปหมด​ นู๋ลินของอากริชหอมหวานไปหมด​ เขาค่อยๆเลื่อนมือไปรูดซิปด้านหลัง เมื่อชุดเลื่อนผ่านเอวลงมาก็ต้องแปลกใจ​อีกครั้ง​ เมื่อเห็นหน้าท้องขาวเนียนนั้นไม่เรียบ​ แต่เต็มไปด้วย​ six packs หลังจากถอดชุดออกหมด​ เหลือแพนตี้ลูกไม้สีครีมบางๆมองเห็นทะลุไปถึงกลีบบัวด้านในที่ไร้ขน​ เขาจึงเกี่ยวแพนตี้​ทั้งสองข้างดึงลงมา​ กลีบบัวทั้งสองปิดสนิทนวลเนียน​ เมื่อจับข้อเท้านู๋ลินแยกชันออกจากกัน​ แล้วจึงก้มลงไปละเลงลิ้นที่กลีบบัวขาว​ และปุ่มสีแดงสดใสด้านในอย่างบรรจง​ คนข้างล่างครางเสียงในลำคอดังระส่ำ​ หายใจแรง​ จนต้องคอยเหลือบมองว่าจะตื่นขึ้นมารึเปล่า​ 

 

"อาขอชิมนะคะ​ อาขอ.. สักสองสามน้ำหวานๆ​ นู๋ลินของอากริช" 

 

เขาทั้งเลีย​ ทั้งดูด​ ทั้งใช้ลิ้นห่อแยงเข้าไปในรูเล็กคับแน่นนั้นหลายครั้ง​ จนเธอน้ำแตกกระตุกจนตัวสั่นไปหลายรอบ​ หลังจากทั้งเลีย​ ทั้งดูด​ จนกลีบบัวทั้งสองน้ำแห้งสนิท  

 

ตัวเขาเองก็อัดอั้นจนใกล้ระเบิด​ จึงไปดึงชุดนอนที่แขวนอยู่ในตู้​ มาสวมให้หลานสาวคนสวยของเขา​ จัดชุดที่ใส่แล้วพับเรียบร้อยวางไว้ที่โซฟา ก่อนปิดไฟเดินกลับห้องของตัวเอง​จากประตูทางเชื่อม​ เข้าไปช่วยตัวเองจนมังกรตัวใหญ่สงบลง​  

 

เฮ้ออออ... นู๋ลินของอา ทั้งสวยทั้งเอ็กซ์​เซ็กซี่​แบบนี้​ อากริชจะทำยังไงดี?? ระยะห่างความถูกต้อง​ หรือกิเลส​ตัณหา​ อะไรกันแน่ที่ทำให้เขาอดทนไม่ไหว​อีกต่อไป 

 

ก่อนข่มตาหลับ​ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับประชุมสำคัญ​วันพรุ่งนี้​ 

 

ลินรดาตื่นขึ้นด้วยเสียงโทรศัพท์​ภายใน​ของโรงแรม​ เสียงปลุกของรีเซฟชั่นที่สั่งปลุกเอาไว้เมื่อวาน​ เพราะกลัวว่าจะตื่นขึ้นมาเตรียมตัวเข้าประชุมสาย 

 

ตอนลุกขึ้นไปอาบน้ำก็ต้องแปลกใจที่สวมชุดนอน​ ทั้งๆที่เครื่องสำอางที่แต่งไว้บางๆเมื่อวานนี้ยังอยู่ครบ​ เสื้อผ้าชุดที่สวมเมื่อเย็นวาน​ พับไว้บนโซฟารวมไปถึงแพนตี้ตัวจิ๋ว​พับวางไว้บนสุดอย่างเรียบร้อย​ 

 

"เรากลับถึงห้องตอนไหนนะ? แล้วทำไมไม่ล้างเครื่อง​สำอาง​ก่อนนอน? ทำไมไปพับชุดที่ใส่แล้ววางไว้บนโซฟาแทนที่จะใส่ถุงผ้าดิบสำหรับผ้าที่ใส่แล้วที่นำติดตัวมาด้วย?"  

ความคิดเห็น