ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความทรงจำแสนหวาน​ 1

ชื่อตอน : ความทรงจำแสนหวาน​ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2563 23:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความทรงจำแสนหวาน​ 1
แบบอักษร

ย้อนกลับไปในอดีต...  

วันที่​ 8​ กรกฎาคมฯ​ ช่วงเย็นวันเสาร์​ คุณพ่อพาเพื่อนสนิทที่เจอกันในสนามกอล์ฟ​แห่งหนึ่งคุยกันอย่างถูกอัธยาศัย​นานหลายปีมาแล้ว กลับมาทานข้าวในวันเกิดลูกสาว​ตัวเล็ก​พร้อมกันที่บ้าน 

นั่นเป็นครั้งแรก​ที่หนูน้อยลินรดาอายุ​ 9​ปี​ ได้เจออาคมกริชที่แสนจะอบอุ่น​และใจดี​ เขาซื้อตุ๊กตา​เจ้าหญิงและเจ้าชาย​ พร้อมชุดเครื่องครัวใส่กล่องของขวัญ​ขนาดใหญ่​ มาอวยพรในวันเกิดเธอ​  

จำได้ว่าตอนที่เห็นกล่องของขวัญ​นั้น​ เธอตื่นเต้นมาก​ กระโดดไปรอบๆกล่องของขวัญ​ขนาดใหญ่​ด้วยความตื่นเต้น​ดีใจ​ และขอให้พ่อถ่ายรูป​เธอคู่กับอาคมกริช​ ซึ่งมีกล่องของขวัญ​วางอยู่ด้านหน้า 

 

คุณพ่อ​ : "1 2 3" หนูน้อยลินรดาก็หันไปหอมแก้มคุณอาคมกริชพอดี​เป๊ะ 

หนูน้อยลินรดา: "รูปต่อไปคุณอากริชหอมแก้มน้องลินนะค๊าาาาา" เสียงหวานเอ่ยอ้อนวอน​ คนที่อยู่ข้างๆ​ มองเขาตาแป๋ว​ ลูกตากลมโตสีดำขลับ​ กระพริบตา​ปริบๆอย่างออดอ้อน 

คุณพ่อ:"เอ๊า... หนูลินรูปเดียวก็พอแล้ว​ อากริชจะได้ไปหาของว่างทานรองท้อง" คุณพ่อของเธอเอ่ยออกไปด้วยความเกรงใจ​ชายหนุ่ม​รุ่นน้อง​ เพราะตีกอล์ฟ​มาตั้งแต่เช้าถึงเย็น​ เห็นกินของว่างไปแค่นิดเดียว​ น่าจะหิวแล้ว.. เค้าเองก็หิวเหมือนกัน 

คมกริช: "ไม่เป็นไรครับพี่ลิ​ เดี๋ยว​หลานไม่รัก​ เจอกันครั้งแรกในงานวันเกิด​ ก็ต้องตามใจนางฟ้า​ตัวน้อย​ๆสักหน่อยครับ" พลางยิ้มกว้าง​อย่างใจดี​ มาให้หนูน้อยตากลมข้างๆ 

แชะ​ แชะ​ แชะ​ แชะ​ แชะ 

 

ในวันนั้นหนูน้อยลินรดาเลยได้ภาพถ่ายตัวเองหอมแก้มอากริช​, อากริชหอมแก้เธอ, ภาพที่เขานั่งคุกเข่าแล้วเอาเธอไปนั่งตักกอดไว้​ ทั้งสองยิ้มกว้างให้กับกล้อง​ อย่างมีความสุข 

ตลอดค่ำเธอตามเค้าติดเป็นตังเม​ ไม่ว่าเค้าเดินไปไหน​ ทำอะไรเธอจะคอยไปนั่งข้างๆ​เสมอ 

เมื่อถึงเวลาเป่าเค้า​ เธอก็ขอให้อากริชมาช่วยเป่าพร้อมกันกับเธอ​ เค้ายิ้มอย่างใจดี​ และมาช่วยเป่าเค้กวันเกิดให้ 

 

หลับตาลง.. แล้วอธิษฐานในใจ​ว่า​ "ขอให้ได้เป็นเจ้าสาวของอากริชด้วยเถอะ​ เพี้ยงงงง"  

 

หลังทานเค้กเสร็จ​ เขากับหนูน้อยลินรดา​ ก็จูงมือกันเดินเล่นในสวน​ เพื่อย่อยอาหารก่อนนอน​ เด็กสาวตัวน้อยดึงมือเขา​ ขอให้หยุดเดิน​ เขาจึงย่อเข่าลงไปนั่ง​ และตั้งใจฟังนางฟ้าตัวน้อยเจ้าของวันเกิดด้วยท่าทางตั้งใจ 

" คะ? ​ หนูลิน​ อยากชวนอากริชคุยอะไรเอ่ย​ ไม่เดินออกกำลัง​กาย​แล้วหรอคะ?"  

"อากริชคะ...หนูลินรักอากริชที่สุด​ โตขึ้นหนูลินจะเป็นเจ้าสาวของอากริชนะคะ"  

หลังนางฟ้าตัวน้อย​ พูดจบก็หอมลงบนจมูกโด่งเป็นสันของเขาฟอดใหญ่ 

 

เขาได้แต่ยิ้มให้นางฟ้าตัวน้อย​ และคิดในใจ​ เดี๋ยว​โตขึ้​นมีแฟนอากริชคงตกกระป๋อง​ จำอาคนนี้ไม่ได้แล้วละมั้งถึงตอนนั้น 

 

หลังจากครั้งแรกที่ได้เจอกันในงานวันเกิด​ผ่านไป เธอก็อ้อนขอให้คุณพ่อพาไปร้านอัดรูป​ และอัดรูปของเธอกะอากริชขนาดใหญ่​ กลาง​ เล็ก​ ทุกรูป​ และให้คุณพ่อพาไปหาซื้อกรอบมาใส่รูปขนาด​ 12​ นิ้ว​ 3 อัน​ แล้วใส่รูปของเค้ากับเธอตั้งไว้กระจายทั่วห้อง 

 

คุณพ่อ:" เป็นเอามากนะเรา​ หื๊อ.. ยัยหนูลิน​ อากริชหน่ะเค้าเป็นลูกชายคนโตของบ้าน​ คุมกิจการธุรกิจ​อสังหาริมทรัพย์​ใหญ่โต​ กว่าลูกจะโต​ อาเค้าก็มีแฟน​ แต่งงานแล้ว" พร้อมขยี้ผมลูกสาวตัวน้อยของเขาอย่างขำๆ​  

 

พอสังเกตุ​ว่าเด็กน้อยเงียบไป​ จึงนั่งลงไปมอง​ แล้วพบว่าลูกสาวตัวน้อยกัดปาด​ น้ำตาไหลพรากอาบเต็มสองแก้ม​ ก็ต้องรีบดึงมากอดแล้ว​ โอ๋ให้ลูกสาวหยุดร้อง 

 

คุณพ่อ: ไม่ร้องนะคะคนดีของพ่อ​ ตอนนี้อากริชยังไม่มีแฟน​ ถ้าหนูขยันอ่านหนังสือ​ เรียนเก่งๆ​ จบไวๆ​ อากริชเค้าอาจยังไม่มีแฟนก็ได้น๊าาา​ พอหนู๋เรียน​จบตอนนั้นค่อยพุ่งไปจีบอากริชเลยดีไหม? ลูกสาวพ่อโตแล้วต้องสวยแน่ๆ​ ถ้าเก่งด้วย​ อากริชมีหรือจะไม่ชอบ"  

ผู้เป็นพ่อ​ พูดปลอบใจ​ เพราะอยากให้ลูกสาวตัวน้อยของเค้าหยุดร้องไห้​ และคิดในใจว่า​ ถ้าหนูโตขึ้น.. เจอเพื่อนรุ่นเดียวกันที่มหาวิทยาลัย​หรือที่ทำงาน​ ขี้คร้านอากริชของนู๋ก็คงตกกระป๋อง ​:)​ 555+ 

 

หลังจากเจอกันครั้งแรกนั้น​ อากริชจะแวะมาหาหนูน้อยลินรดาเดือนละ​ 2 ครั้งในวันเสาร์ หลังจากกลับจากตีกอล์ฟ​กับคุณพ่อของเธอ​ และมีขนม​ ตุ๊กตา​ มาให้เสมอๆ 

 

เย็นวันหนึ่งตอนเธออายุ​ 11​ ขวบ​ ก็ได้บอกกับเค้าว่า​ "อากริชคะ... โตขึ้นหนูลินจะเป็นเจ้าสาวของอากริชนะคะ​ รอหนูลินโตนะคะ​ หนูลินขยันเรียน​ ได้เกรด​ 4 ทุกเทอมเลยค่ะ" พลางห้อมแก้มเค้าฟอดใหญ่​ วันเกิดของหนูลินทุกปี​ เธอบอกเขาแบบนี้มาตล​อด​ คมกริชยิ้มมอง​ ลูกสาวเพื่อนรุ่นพี่อย่างเอ็นดู​ 

 

คมกริช: พยักหน้า​ยิ้มกับหนูน้อย​ ด้วยไม่อยากให้เห็นเด็กน้อยตรงหน้าเขาเสียใจ​ ร้องไห้​งอแงแบบคราว​ก่อนอีก​ หึๆ​ บอกอาทุกปีเลยนะคะ​ เดี๋ยวโตขึ้นมีแฟนอาก็คงตกกระป๋อง​ อย่างที่พี่ลิคุณพ่อของสาวน้อย​ พูด​ให้เค้าฟังอย่างขำๆ 

 

พี่ลิขิต: "กริช​ ถ้ายัยหนูลินมาพูดอะไร​ ก็เออ​ ออ​ ห่อหมก​ ไปก่อนนะเว้ย​ ตั้งแต่เจอแกเมื่อหลายปีก่อน​ ลูกสาวชั้นตั้งใจเรียนสุดๆ​ แถมกินง่ายอยู่ง่ายขึ้นเยอะ​ เพราะชั้นไปบอกเค้าว่าถ้าเรียนเก่ง​ ทานเยอะๆ​ โตไวๆ​ จะได้จีบอากริชมาเป็นแฟน​ ตั้งแต่นั้นมา​ยัยหนูลินได้เกรด​ 4 ทุกวิชามาตลอด​ จากที่ไม่ชอบกินผักผลไม้ก็กินทุกวัน​ ดีขึ้นเยอะว่ะ" 

 

คมกริช: "ครับพี่​ ไม่มีปัญหา​ ผมเองก็ชอบยัยนู๋ลินมาก​ เจ้าน้องชายทั้งสองก็ไม่มีวี่แววว่าจะแต่งงาน​เป็นฝั่งเป็นฝา​ มีหลานสาว​ เหมือนมีนางฟ้าตัวน้อยๆ​ มาคอยอ้อน​ผมชอบครับ​ คิดว่าได้มีน้องสาวคนสุดท้องที่เคยคุณแม่ผมเคยบ่นว่าอยากมีมานาน" 

 

ครอบครัว​คมกริชมีลูกเป็นผู้ชายทั้งหมด​ 3 คน​ คุณแม่เค้าก็บ่นอยู่บ่อยๆว่า​ ถ้ามีลูกสาวคงจะดี​ จะได้พาไปช็อปปิ้ง​ แต่งตัว​ ทำขนม​ ฯลฯ​ แต่ติดที่ท่านเองก็อายุมากแล้ว​ ซึ่งเรื่องนี้พี่ลิขิต​เองก็ทราบดี​ เวลาเค้าพาพี่ลิไปทานข้าวพร้อมกับที่บ้าน​ พอรู้ว่าพี่ลิมีลูกสาวก็บ่นว่าตอนสาวๆตัวเองน่าจะมีบ้าง​ แถมขอรูปลูกสาวพี่ลิดู​ พอได้เห็นหน้าเด็กสาวตากลมโต จมูกโด่งเป็นสันเรียวเล็ก​ ปากจิ้มลิ้มสีแดงอมชมพู​ ก็หลงรักเข้าเต็มเปา​ บอกพี่ลิว่าถ้าคราวไหนว่างให้พาน้องลินมาทานข้าวที่บ้านด้วยกัน 

 

วันหนึ่ง.. คุณแม่ก็ขอเบอร์บ้านพี่ลิ​ แล้วโทรฯเชิญพี่ลิกับครอบครัวมาทานข้าวที่บ้านเค้าเป็นครั้งแรก​ มากันครบพ่อแม่ลูก พี่ลิขิต​ พี่รดาพร​ สาวน้อยลินรดา 

วันนี้หนูลินแต่งตัวด้วยชุดสีฟ้าลายดอกไม้ที่โปรดปราน​ ให้พี่เลี้ยง​ทำผมม้วนข้างทั้งสองไปบรรจบแล้วมัดติดโบว์สวยอยู่ข้างหลัง 

 

พอเจอหน้าแม่ของเขาก็เดินเข้าไปพนมมือ​ไหว้พร้อมย่อตัวอย่างสวยงาม​ พร้อมเอ่ยเบาๆ​ "สวัสดีค่ะคุณแม่.. หนูลินขออนุญาต​เรียกว่าคุณแม่นะคะ​ ฝากตัวด้วยค่ะ"  

 

แม่ของคมกริชยิ้มชอบใจ​ และถูกชะตา​กับสาวน้อยตัวเล็กหน้าตาหวานๆ​ และกริยาอ้อนๆนั้นเป็นอันมาก​ "ได้สิจ๊ะหนูลิน​ แม่อยากมีลูกสาวมาตั้งนานแล้ว​ สมใจก็วันนี้แหละ"  

แล้วหันไปถาม​ ลิขิตกับรดาพร​ ที่เพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก​ ​"ลิขิต​ รดาพร​ ให้หนูลินเรียกแม่ว่า.. แม่​ ตามที่หนูลินขอได้ไหม​ ถือรึเปล่า?"  

 

ลิขิต&รดาพร: "ตามใจเลยครับ/ค่ะคุณแม่"  

 

หลังจากนั้นลิขิตและคมกริชก็มองหน้ากันยิ้ม​ กลั้นขำ​ แม่เขามองมาด้วยสายตางงๆ​ แต่ยิ้มกว้างใส่หนูน้อย 

 

หลังอิ่มจากอาหารเย็น​ เขาและพี่ลิก็เดินออกมาคุยกันหน้าบ้าน​ ปล่อยให้สาวน้อยสาวใหญ่ได้คุยกันในห้องรับแขก 

 

ช่วงหนึ่งของการสนทนา...  

ลิขิต: "ดูสิลูกสาวชั้น​ อ้อนแม่แกตลอด​ สงสัยจะไม่รอดมือหลานสาวก็คราวนี้​ เข้าทางคุณแม่แกไปเรียบร้อย" พร้อมหัวเราะออกมาเบาๆ​ อย่างขำๆ 

 

คมกริช: "คุณแม่ผมคงหลงหัวปักหัวปำแน่ๆครับ​ บ่นว่าอยากมีลูกสาวมานาน​ เจอลูกอ้อนของหนูลินเข้าไป​ มีหวังลูกชายทั้ง​ 3 คงตกกระป๋อง​พร้อมกันก็คราวนี้หล่ะครับ" 

 

พอกลับถึงบ้าน​ ลิขิต​ก็บอกลูกสาวตัวน้อยถึงช่วงหนึ่งของการสนทนา​นั้นให้ลูกสาวตัวน้อยฟัง​ โดยที่ไม่ได้คิดอะไรมาก​ ​ แต่ยัยหนูลิน.. เธอหัวเราะเสียงดังอย่างชอบใจ​ จนคุณแม่ของสาวน้อยได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ...  

 

หลังจากนั้นต่อมา... แม่ของคมกริชได้ขอให้ลิขิตพาเด็กหญิงลินรดา​ พาเธอไปส่งที่บ้านอากริชเดือนละครั้ง​ โดยที่เธอจะส่งคนรถมารับ-เอง​ เพราะคิดถึง​ และอยากเห็นหน้าสาวน้อย​ อยากจะทำกิจกรรมร่วมกัน​ เช่น​ ทำขนม​ ทำกับข้าว​ หรือพากันออกไปช็อปปิ้ง​ ลินรดาเมื่อได้ใกล้ชิดกับแม่อากริช​ ก็ได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆในวัยเด็ก​ของคุณอากริชมากมาย​ ได้ฝึกทำขนม​ อาหารที่เขาโปรดปรานกับคุณแม่อากริชด้วย​ คุณแม่อากริชใจดีกว่าอากริชซะอีก​ตามใจหนูลินทุกอย่าง​ สอนทุกอย่างที่หนูลินอยากรู้​ ดีต่อใจของสาวน้อยลินรดาคนนี้มากๆ 

หนูลิน​ เรียนหนังสืออย่างตั้งใจ​ ได้เกรด​ 4​ ทุกวิชา​ มาให้คุณพ่อคุณแม่และอากริชชื่นใจเสมอ​ ช่วงปิดเทอมทุกปี​ ตั้งแต่​ 9​ ขวบกว่า​ เธอจะขอไปเรียนทำอาหารอิตาเลียน​บ้าง​ เรียนทำอาหารฝรั่งเศส​บ้าง​​ ที่บ้านไม่เคยขัด​ เพราะเห็นว่าดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ​ อายุน้อยหัวไวความจำดี เรียนจบหลักสูตร​ระยะสั้นมา​ ก็มาทำให้พ่อแม่ทาน​ แถมอร่อยเหมือนได้ไปทานร้านอาหารแพงๆเลยทีเดียว​  

 

จนมาปีนี้อายุครบ​ 12​ ปี​ ลิขิต​ถามลูกสาวก่อนปิดภาค​เรียน​ว่า​ ปิดเทอมอยากทำอะไร​ คำตอบของลูกสาวตัวน้อย​ ทำให้คนเป็นพ่อและแม่แปลกใจอยู่ไม่น้อย 

 

ลินรดา​ : "ปีนี้หนูลินอยากเรียนว่ายน้ำ​ และยูโดค่ะ​ ฝากเพื่อนในห้องไปถามข้อมูลมาแล้ว​ค่ะ​ ที่สถาบัน​ymxx ข้างล่างเป็นสระว่ายน้ำขนาดมาตรฐาน​ ตึกชั้นบนสอนกวดวิชาคณิตศาสตร์​ ภาษาอังกฤษ​อังกฤษ​ ยูโด​ เทควันโด้​ด้วย​ ตอนเช้าอยากเรียนว่ายน้ำจะได้ว่ายท่าสวยๆ​ ส่วนตอนบ่ายก็ขึ้นไปเรียนยูโด​ เผื่อโตขึ้นใครทำน้องลินโมโหจะได้จับทุ่มได้ถนัดๆ​ 555++" 

ผู้เป็นพ่อแม่ของเธอฟังแล้วมองหน้ากัน​ แล้วก็ปล่อยเสียงฮาออกมาอย่างดัง​ กับความเจ้าคิดของลูกสาวตัวน้อยของพวกเขา 

 

คุณพ่อ:" ตกลงตามนั้นค่ะ​ แล้วเรียนสองอย่างแบบนี้​ จะมีเวลาแวะไปอ้อนคุณแม่อากริชเหรอ​ เหนื่อยแย่แน่ๆเลยน๊าาา" ด้านคนเป็นพ่อแซว​ เพราะปกติลูกสาวตัวน้อยจะต้องขอให้เขาเอาเธอไปส่งไว้​ กับแม่ของคมกริชเกือบทุกวันอาทิตย์​ จากสมัยแรกๆที่คุณแม่คมกริชส่งรถมารับเดือนละครั้ง​ กลายว่าช่วงหลังลูกสาว​เขาอ้อนจะไปเองถี่ขึ้น​กว่าเดิม​ ถ้าเขาไม่ว่างคุณแม่คมกริชจะส่งคนรถมารับไปเอง 

 

ลินรดา: "หนูลินไม่เหนื่อยขนาดนั้นหรอกค่ะ​ ต้องไปบ้านคุณแม่อากริชเหมือนเดิมอยู่แล้ว" เรื่องอะไรจะปล่อยว่าที่แม่สามีเหงาจนลืม​ ว่าที่ลูกสะใภ้​คนนี้กันหล่ะ​ อิอิ... ต้องทำคะแนนอย่างสม่ำเสมอสิ​ คิดในใจพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์​ 😁 

ความคิดเห็น