ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2563 13:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่1
แบบอักษร

"เอ่อ คุณเคออสครับ แล้วผมจะได้ไปเกิดตอนไหนหรอครับ"

"อ่อ เรื่องนั้นต้องรออีกสักปีนะครับ วิญญาณเจ้าของร่างถึงจะหมดอายุขัยนะครับ"

"อย่างงั้นหรอครับ". ถ้างั้นในระหว่างนี้เขาจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับโลกนั้นแล้วก็ นิสัย ของคุณเจ้าของร่างสินะ

 

"คุณสามารถดูการใช้ และเรียนรู้นิสัยของเจ้าของร่างควบคู่ กับการเรียนรู้โลกนั้นไปด้วยก็ได้นะครับ" พระเจ้าเอ่ยกับร่างบาง

"จริงหรอครับ" อ่าแบบนี้ก็ดีกับตัวเขามากเลยน่ะสิ

"คุณสามารถใช้ห้องมิติต้องประสงค์ได้นะครับ"

"เอ่อ มันคือห้องอะไรหรอครับ"ร่างบางถามออกมาด้วยความสงสัย

"เป็นห้องที่เป็นมิติ ที่เวลาต่างกันกับโลกภายนอกน่ะครับ โดยภายนอก1นาทีแต่ในห้องมิติเท่ากับ1สัปดาห์ ยังไงล่ะ อีกอย่างห้องนี้สามารถเป็นที่ ที่คุณประสงค์สิ่งได้ก็จะเป็นไปตามนั้นครับ" พระเจ้าตอบข้อสงสัยของร่างบาง

"ถ้าผมต้องการห้องสมุด ก็จะหนังสือทุกเรื่องที่ผมอยากเลยใช่ไหมครับ"

"ใช่ครับ"พระเจ้าเอ่ยตอบ พร้อมยกยิ้มเล็กน้อย

"อ่า ผมอยากเข้าไปในห้องนั้น ซะแล้วสิครับ" วรรษยกยิ้มออกมาด้วยความตื่นเต้น

"ได้ครับ ตามผมมาเลย"

 

 

(ห้องมิติต้องประสงค์.......)

 

"ว้าวว ห้องมันกว้างจังเลยครับ" ร่างบาง รู้สึกตื่นตากับห้องนี้มาก เพราะ ตอนนี้เขาเหมือนกับยืนอยู่จุดศูนย์กลางของกาแลคซี่เลยครับ

"คุณลองนึกถึงห้องสมุดแบบที่คุณชอบสิครับ" เคออสยกยิ้มให้กับท่าทางของอีกคน

"อะ ครับ" อืมมม จะเอาแบบไหนดีนะ นึกออกแล้วเอาแบบ'หอสมุดบริทิช' ก็แล้ว หลังจากที่ได้แบบ เขาก็หลับตานึกถึงสิ่งที่อยาก เมื่อลืมตาก็พบ กับห้องสมุดขนาดใหญ่ที่มีหนังสือมากมาย แบ่งแยกหมวดหมู่ชัดเจน

"ถ้าอย่างนั้นผม ขอตัวก่อน"พระเจ้าพูดขึ้นขณะกลับหลังหัน

"อ่า ได้ครับ" คนอายุน้อยกว่าผงกหัวให้กับคนอายุมากกว่า

"ครับ". ขณะที่ร่างสูงกำลังจะเปิดประตูเพื่อออกไปด้านนั้น ก็ได้หันหลังกลับมา เเล้วเอ่ยถึงสิ่งที่ตนตั้งใจมอบให้กับร่างบาง

"โอ๊ะ ผมเกือบลืมไปเลย นี่ครับ" พูดพร้อมกับยื่นกระจกให้ ตัวกระจกเป็นทรงกลมขนาดกลางสามารถตั้งโต๊ะได้ ตัวกรอบเป็นสีดำไล่สีไปสีขาว

"นี่เป็นกระจกที่สามารถดู การใช้ชีวิตต่างๆของร่างที่คุณจะไปอยู่ได้ครับ และสามารถดูคนอื่นได้ด้วยครับ อีกทั้งกระจกนี่สามารถได้ยินเสียงได้ด้วยครับ"

"ขอบคุณครับ" วรรษเอ่ยขอบคุณพร้อมกับยกยิ้ม

"ถ้าเช่นนั้น ผมขอตัวก่อนนะครับ"

"ครับ"

 

 

หลังจากที่เคออสจากไปแล้ว ร่างโปร่งได้เดินสำรวจห้องสมุด หลังจากสำรวจห้องสมุดโดยทั่วแล้ว ร่างบางก็ได้กลับมานั่งพักที่โต๊ะสำหรับนั่งอ่านหนังสือ ถึงจะสำรวจได้ทั่วแต่ก็ เป็นการสำรวจผ่านๆเท่านั้น ถ้าหากจะสำรวจโดยละเอียดคงต้องใช้เวลาถึงหนึ่งวันหรือสองวัน เพราะห้องสมุดนี้มีขนาดใหญ่ และมีหนังสืออีกมากมาย

"อ่า เราควรจะเริ่มศึกษาประวัติของโลกนั้นสินะ แล้วก็คนรอบตัวของร่างนั้นด้วย " เขากล่าวกับตนเอง

"อืม ในดูซิ ชื่อ เจียง ลี่เยว่ สินะเป็นบุตรชายของ เจียง ตงฟานกับ อนุหนึ่ง เจียง เหยียนโหรว อ่า แม่เป็นอนุสินะ อืมหน้าตาสวยจังเลย ทั้งๆที่เป็นผู้ชายแท้"

 

สหัสวรรษใช่เวลาศึกษาข้อมูลต่างๆ จนเวลาของโลกภายนอกผ่าน1ปี

 

'1ปีผ่านไป...'

 

(ห้องทำงานของพระเจ้า...)

 

"สวัสดีครับ" สหัสวรรษเอ่ยทักเจ้าของห้อง

"สวัสดีครับ อยู่ในห้องนั้นเป็นไงบ้างครับ" เคออสเอ่ยถาม

 

"ก็สบายดีนะครับ แล้วก็สะดวกมากด้วย". วรรษเอ่ยตามพร้อมยกยิ้ม จะไม่ให้เขาสะดวกได้ไงล่ะ ในห้องนั้นน่ะ เค้าแค่คิดสิ่งใดสิ่งนั้นก็โผล่มา

"อยู่ในห้องนั้นคุณทำอะไรบ้างหรอครับ" เคออสถามด้วยความสงสัย เพราะตนไม่ค่อยได้เข้าไปดูนัก เนื่องจากตนมีงานที่ต้องทำกองใหญ่จึงไม่มีเวลาไปด้วยดูอีกคน

"อ่อ เรื่องนั้น ผมศึกษาข้อมูลต่างๆของโลกนั้น แล้วศาสตร์ต่างๆ ด้วยครับ"

"คุณคงพร้อมแล้วสินะครับ" พระเจ้าเอ่ย เพราะได้เวลาที่วิญญาณของ เจียง ลี่เยว่ จะหมดอายุขัยแล้วนั่นเอง

" ใช่ครับ แล้ว เจียง ลี่เยว่ จะหมดอายุไขเมื่อไรหรอครับ " ร่างบางถามออกมา ด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ เพราะช่วงเวลาที่ผ่านมาชีวิต ของ ลี่เยว่ น่าสงสารมิน้อย ทั้งบิดาไม่รัก เพราะมารดาตนมิมีอำนาจ บิดาตนจึงหลงไหลเพียงแค่หน้าเท่านั้น พอเบื่อก็ทิ้งขว้าง ช่างเป็นบุรุษที่เห็นแก่อำนาจเสียจริง เฮ้อ ไหนจะไปหลงรัก ไอ้บุรุษน่าตายผู้นั้นอีก

 

"เขาจะหมดอายุขัยพรุ่งนี้น่ะครับ คุณคงรู้วิธีใช้มิติส่วนตัวที่ผมให้ไปแล้วใช่ไหครับ" พระเจ้ายกยิ้มเล็กน้อยให้กับความคิดของสหัสวรรษ เพราะตนสามารถอ่านใจได้

"อ่าครับ งั้นผมไปเตรียมของที่อยากเอาไปได้รึเปล่า อยากเช่นหนังสือในห้องสมุด"

"อ่า ไม่ต้องเตรียมหรอกครับ ในมิตินั้นเหมือนกับห้องมิติต้องประสงค์นั่นแหละ. แตกต่างตรงที่คุณอย่างให้ส่วนไหนของมิติเป็นอะไรก็ได้ครับ" เคออสเอ่ยตอบร่างบาง

"ว้าวว ขอบคุณครับ"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

ความคิดเห็น