ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 4 เพื่อนกันมัน(ส์)ดี NC 100%

ชื่อตอน : Chapter 4 เพื่อนกันมัน(ส์)ดี NC 100%

คำค้น : หมอธาดา,อันดา,เอส,อิงฟ้า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.8k

ความคิดเห็น : 125

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2559 16:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 4 เพื่อนกันมัน(ส์)ดี NC 100%
แบบอักษร

 

 

4

เพื่อนกันมัน(ส์)ดี NC

 

#

 

 

                “มะ..ไม่...ไม่นะธาดา กรี๊ดดดดดดด!!!!!!

                พลั่ก!!!

                เสียงของอันดาหายไป พร้อมกับความจุกที่แล่นเข้ามาแทนที่ เพราะธาดาเข้ามากระชากเธอแล้วเหวี่ยงลงไปที่เตียงอย่างแรง โดยไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว ทำให้อันดารู้สึกจุกไปหมด อีกทั้งยังไม่หายเจ็บจากตอนที่เขาผลักลงไปที่พื้นอีก น้ำตาก็ไหลไม่ยอมหยุด เธอทั้งเจ็บและเสียใจ ไม่นึกว่าเขาจะใจร้ายได้ขนาดนี้

                แล้วเธอผิดอะไร ในเมื่อเธอไม่ได้โกหก ก็อิงฟ้าบอกเธอว่าแบบนั้นจริงๆ ที่เขาพูดหมายถึงอะไร ตอนนี้ในหัวอันดามีแต่คำถามและความน้อยใจปนกันไปหมด อีกอย่างเธอเองก็กลัวว่าเขาจะทำมิดีมิร้ายเธอ

                ถึงเธอจะรักเขาแค่ไหน..เธอก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ซะหน่อย

                “เราไม่รู้จริงๆนะธาดา ฮึก!! อย่าทำอะไรเราเลย... ฮืออ!!!

                อุ๊บส์!!!

                ริมฝีปากของธาดาก้มลงมาปิดปากเธอทันที พร้อมกับยัดเยียดจูบแสนป่าเถื่อนให้เธอ ทั้งดูดดึง ขบเม้ม แทะเล็มริมฝีปากบางของอันดาจนเธอรู้สึกเจ็บไปหมด แถมยังได้กลิ่นคาวเลือดซิบๆออกมาจากปากของตัวเองอีกด้วย

                ไหนใครว่าจูบมันช่างวิเศษ เหมือนยาเสพติด แต่ทำไมสิ่งที่เธอได้รับมันกลับดุร้าย รุนแรงและป่าเถื่อนแบบนี้ล่ะ จูบแรกของเธอกลายเป็นฝันร้ายไปตลอด

                “ฮึก!!!

                พลั่กๆๆ ตุ้บๆๆ

                เสียงดังมาจากมือเล็กๆของเธอที่ระดมทุบตีไปทั่วแผ่นอก แม้ว่าธาดาอาจจะมีรูปร่างผอมกว่าเพื่อนทั้งสามคน แต่ทุกส่วนของเขามันก็เต็มไปด้วยกล้าม ไม่ใช่ผอมแห้งแบบนั้น อันดาพยายามส่ายหน้าหนีจากการรุกล้ำของเขา แต่ก็ไม่พ้น...

                “โอ๊ย!!!

                มือของเขาบีบเข้าที่ปลายคางเธอ แถมยังล็อคมันไว้แน่นเพื่อไม่ให้เธอหันหน้าหนีไปไหน ตอนนี้เขากำลังลุ่มหลงอยู่ในรสจูบแสนหวานของเธอ แม้จะดุเดือดและรุนแรงไปหน่อย แต่ก็ทำให้ธาดาติดใจไม่น้อย

                “ชอบไม่ใช่เหรออันดา อยากได้ฉันจนตัวสั่นล่ะสิ เดี๋ยวจะสนองให้ถึงใจ”

                “มะ..ไม่!! ฮึก!!

                อันดาลุกขึ้นจากเตียงแล้วหมายจะวิ่งไปที่ประตู แต่ก็ไม่ทัน...เธอช้ากว่าเขาเสมอ ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงมาที่เตียงอีกครั้ง ก่อนจะโดนธาดาตามมาคร่อมตัวแล้วใช้มือกดแขนทั้งสองข้างของเธอ กลายเป็นว่าอันดาไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้ โดนพันธนาการจากคนตัวสูงด้านบน

                “ฮึก..มันไม่ใช่แบบที่นายคิดนะธาดา ขอร้องเถอะ อย่าทำแบบนี้...ฮึก!!

                “หยุดพูดเถอะอันดา เก็บคำโกหกของเธอไว้ร้องครางตอนโดนฉีดยาดีกว่า!!

                กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!

                สิ้นเสียงของคนใจร้าย มือของธาดาก็ระดมกระชากเสื้อผ้าของอันดาทันที เสื้อเชิ้ตราคาแพงของเธอปลิวว่อนลงไปกองที่พื้น เพราะถูกกระชากจนกระดุมหลุดออกจากกัน จนผิวขาวๆของเธอมีรอยแดงเต็มไปหมดเพราะร่องรอยจากการกระชากเสื้อผ้าเมื่อครู่

                “ฮืออออ!!!

                 อันดายังร้องไห้หมดหยุด ทั้งเจ็บแสบไปตามตัวและเสียใจกับการกระทำของเขา ความโมโหและอารมณ์ชั่ววูบทำให้ธาดาเผยมุมร้ายที่ซ่อนไว้ออกมา

                “จะเสียใจอะไรล่ะอันดา...กำลังจะเสียตัวให้คนที่รักไม่ใช่เหรอ??”

                อันดาส่ายหน้าหนี เธอไม่อยากมองหน้าเขา ความรู้สึกดีๆที่มีให้มันถูกทำลายลงไปแล้ว เหลือเพียงความเสียใจที่มีให้แก่ผู้ชายคนนี้

                “อื้อออ!!!

                ปากเล็กถูกประกบ ส่วนเนินอกทั้งสองข้างที่ถูกหุ้มไว้ด้วยบราเซียร์ก็ถูกมือเรียวของธาดานวดเฟ้น เขาแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าอันดาจะมีขนาดหน้าอกที่ใหญ่เกินตัวแบบนี้ เขาทั้งนวด ขย้ำมันอย่างแรงจนปรากฏเป็นรูปนิ้วทั้งห้า

                ไม่รอช้า ธาดารีบกระชากบรานั่นออกไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่ได้ปลดตะขอ ทำให้มีร่องรอยจากการเสียดสีจนเกิดเป็นรอยแดง แถมยังมีเลือดไหลออกมาซิบๆตามบาดแผลอีกด้วย

                จ๊วบๆๆ!!!

                ปากหยักของเขาก้มลงดูดดึงเต้าตู้มๆของเธออย่างเมามันส์ ทั้งฟัด ดูด มือทั้งสองข้างคอยนวดเคล้นและทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

                อันดาที่ตอนแรกรู้สึกเจ็บมาก ก็เริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับความดุดันของเขา ในความเจ็บมันแอบแฝงไปด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่าง เหมือนจะทุกข์แต่ก็มีความสุขแอบแฝง

                “อื้ออออ!!!

                แล้วเธอก็รู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาทันที เมื่อธาดาได้ขมเม้มและดูดแรงๆ สร้างร่องรอยไว้ทั่วหน้าอก มันไม่ใช่แค่จุดๆเดียว แต่มันมีมากกว่าสิบจุด จนหน้าอกเธอแทบไม่มีพื้นที่ขาวๆเหมือนเดิมแล้ว กลับเต็มไปด้วยร่องรอยสีช้ำๆ

                “ฮึก...ธาดา..หยุดเถอะนะ..เราขอ..ร้อง”

                เสียงของอันดาขาดๆหายๆ เพราะเธอยังคงร้องไห้และสะอื้นไปด้วย แต่ก็ไร้ซึ่งคำตอบใดๆจากคนตัวสูง เขายังคงก้มหน้าก้มตาดูดดึงและเมามันส์อยู่กับหน้าอกของเธอ

                “อ๊ะ!!!

                กระโปรงสีดำของอันดาถูกเลิกขึ้น มือเย็นเฉียบของเขาสัมผัสเข้าที่ใจกลางกายของอันดา ทำเอาเธอสะดุ้งเฮือก เกิดมาอย่าว่าแต่ให้คนอื่นทำแบบนี้เลย แม้แต่จูบเธอก็ยังไม่เคยสักครั้ง แม้จะเป็นธาดา...คนที่เธอรัก แต่เธอก็ไม่ได้มีความสุขกับมันเลยสักนิด กลับตรงกันข้ามทั้งหมด

                “พะ..พอเถอะ..ฮึก!!

                “หุบปากซะอันดา อย่าให้ฉันต้องเถื่อนไปมากกว่านี้!!!

                ทำเอาอันดาถึงกับสะอึก เธอเบี่ยงหน้าหลบเพราะไม่อยากเห็นภาพแห่งความโหดร้ายจากเขา ธาดากระชากกระโปรงนั่นออกไป เผยให้เห็นขาเนียนสวย และเนินสาวที่อยู่ภายใต้แพนตี้ตัวบาง ทำเอาธาดาถึงกับลอบกลืนน้ำลายลงคอ แม้ธาดาจะไม่ค่อยมีเซ็กส์กับใครบ่อย เพราะไม่อยากมั่ว แต่เขาก็พอรู้ว่าอันดายังบริสุทธิ์

                “อ๊ะ!!!

                พรึ่บ!!

                ทันทีที่เขากระชากปราการตัวสุดท้ายของเธอออก ผิวกายที่กระทบกับแอร์เย็นๆก็ถึงกับขนลุกชัน ธาดาไม่รอช้า รีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทันที โดยที่มืออีกข้างนั้นกำลังรวบข้อมือของอันดาไว้แน่น เธอพยายามดิ้นเอาตัวรอดจากเขา แต่มันก็ไม่ได้ผล คนตัวเล็กอย่างเธอจะไปสู้อะไรกับเขาได้  ได้แต่ร้องไห้อ้อนวอน ขอความเห็นใจจากธาดาเท่านั้น แต่เขากลับไม่ใจอ่อน แววตายังคงเย็นชาเหมือนเดิม

                “ฮึก!! อ๊ะ!!

                นิ้วเย็นเฉียบถูกส่งเข้าไปในร่องสวาทของเธอ ทันทีที่มีสิ่งแปลกปลอมเข้าไป ช่องแคบๆของเธอนั้นก็เอาแต่ตอดรัดนิ้วเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่งผลให้ธาดาเหยียดยิ้มออกมาทันที

                ‘นี่ขนาดนิ้วนะ ถ้าเป็นไอ้นั่นมันจะขนาดไหน

                “อื้อๆๆ!!!

                เขาแกล้งเธอและปลุกปั่นอารมณ์ด้วยการชักนิ้วเข้าออกไปมา บางจังหวะก็หมุนควงเพื่อให้ร่างบางเสียว เพื่อกระตุ้นให้ร่างกายสร้างน้ำหวานขึ้นมาหล่อลื่นโพรงสวาทที่ไม่เคยมีใครมาเหยียบย่ำ

                “อ๊ะ!!!!!

                ในขณะที่เธอกำลังจะแตะของสวรรค์นั้น จู่ๆธาดาก็ถอดนิ้วออกไป จนเธอต้องหันมามองทั้งคราบน้ำตา นี่เขาจะใจร้ายแกล้งเธอไปถึงไหน เท่านี้เธอก็เจ็บปวดจะตายอยู่แล้ว.....

                น้ำตาของเธอเริ่มไหลรินอีกครั้ง จนธาดาถึงกับโมโห ไหนว่าเธอชอบเขาไง แล้วทำไมพอสนองให้แบบนี้เธอกลับร้องไห้ออกมา เธอควรจะชอบไม่ใช่เหรอ??

                พรวด!!

                “กรี๊ดดดดดดด!!!!!

                ธาดาส่งเสียงกรี๊ดออกมาอย่างเจ็บปวด เมื่อจู่ๆเขาก็ดันแก่นกายที่มีขนาดใหญ่เข้ามาแบบรวดเดียวมิดทั้งลำ มันเจ็บราวกับร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

                “เอามันออกไป!! ฮืออออ!!!!

                สองมือของเธอที่ถูกปล่อยระดมตีเข้าไปที่เขาอย่างไม่มียั้ง ธาดาเองก็แช่แกนกายนั้นค้างไว้เพื่อรอให้ช่องแคบๆของเธอปรับตัวเข้ากับมันได้ โดยยอมเจ็บ ยอมให้เธอทุบตีให้สาสมใจ

                “ฮืออออ!!!

                “หุบปากสักที!!!

                “อ๊ะ!!!

                เพราะเริ่มรำคาญมือเล็กๆที่ทุบตีเขาไม่ยั้ง บวกกับเสียงร้องไห้ที่ทำให้เขาไขว้เขว สุดท้ายธาดาก็เลือกที่จะขยับเข้าออกช้าๆ สร้างความเสียวให้กับอันดา

                “อื้อๆ!!

                “อ่า...ซี๊ดดดส์!!

                อาจจะเพราะนี่เป็นครั้งแรกของเธอ ช่องแคบของเธอขมิบรัดแก่นกายของเขารัวๆ จนธาดาอดที่จะเสียวไม่ได้ ส่งเสียงครางออกมาอย่างดัง ยิ่งได้ยินเสียงครางเล็กๆของอันดาด้วยแล้ว มันเป็นเชื้อเพลิงกระตุ้นอารมณ์สวาทของเขาเป็นอย่างดี ทำให้เขาต้องเร่งจังหวะสะโพกให้เร็วขึ้น

                “อ๊ะๆๆๆๆ!!!

                ตอนแรกเธอเองก็รู้สึกเจ็บ แต่พอเขาขยับเข้าออกและเร่งจังหวะขึ้น อารมณ์สวาทในตัวของอันดาก็เริ่มก่อตัวขึ้น ส่งเสียงร้องครางไม่หยุดเพราะเสียวบริเวณท้องน้อย

                พั่บๆๆๆ!!!

                มือทั้งสองของธาดายึดเอวบางของอันดาไว้แน่น เขาก้มลงมองจุดเชื่อมต่อของเขาและเธอพลางเหยียดยิ้มออกมา ก่อนจะมองหน้าอกที่กระเพื่อมไปตามแรงโยกของเขา มันเป็นภาพที่ดูเร้าใจเอามากๆ สำหรับหมอหนุ่มที่นานๆจะได้รับการปลดปล่อยอย่างเขา

                มือสองข้างของอันดา จากที่เคยเอาแต่ทุบตีเขา บัดนี้มันกลับขยำผ้าปูที่นอนแน่น เพราะความรู้สึกวาบหวามและเสียวมากๆนั่นเอง แวบเดียวที่เธอเผลอมองตาธาดา เธอเห็นความรู้สึกบางอย่างผ่านดวงตาคู่นั้น แต่เธอเลือกที่จะเบี่ยงหน้าหลบเพราะเขินอาย

                “อ่า....อ๊ะๆๆ!!

                ตอนนี้ทั้งสองแข่งกันส่งเสียงครางไปทั่ว ธาดารีบสวนสะโพกเข้าออกอย่างไม่ยั้ง ส่งผมให้ศีรษะของอันดาสั่นคลอนไปหมดตามจังหวะ เธอกัดปากเพื่อระบายความเสียว

                กลับกลายเป็นภาพที่ดูเหมือนเธอจะยั่วเขา ธาดามองใบหน้าหวานที่ชุ่มไปด้วยน้ำตาของเธอ พลางนึกภูมิใจที่ได้เป็นคนแรกของเธอ ในชีวิตของเขาทุกสิ่งทุกอย่างเขาต้องเป็นที่หนึ่ง นี่สินะความภูมิใจโง่ๆที่ได้ครอบครองเธอเป็นคนแรก...

                “อ๊ะๆๆๆ!!!!

                “อ่า......”

                ยิ่งภายในของเธอตอดรัดเขามากเท่าไหร่....เขาก็ยิ่งเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น เร็วขึ้น จนทั้งคู่รู้สึกได้ว่ามันใกล้จะมาถึงจุดไคลแม็กซ์ของบทรักครั้งนี้

                “อื้อออ....อ๊ะๆๆๆๆๆ!!! ธาดา...ธะ...ธาดา....”

                “อ่าส์.....ซี๊ดดดด!!! อัน.....”

                “อ๊ะๆๆๆๆๆ!!!!

                “อ่าส์.........”

                “กรี๊ดดดดด!!!!/ฮึ่มมมมมมม!!!!

                ในที่สุดทั้งสองก็แตะฝั่งสวรรค์ได้เรียบร้อย ธาดาปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มที่ พร้อมกับแช่ตัวตนค้างไว้ ปล่อยให้น้ำสีขาวนั้นย้อยเปรอะชุ่มไปทั่วร่องเสียวของอันดา กลีบกุหลาบแสนสวยบวมช้ำจนน่าสงสาร และด้วยความที่เขาไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายเดือน น้ำพันธุ์ของเขามันเอ่อล้นออกมาจนไหลย้อยไปตามต้นขาด้านใน

                “พอใจ..แล้ว...ก็ปล่อย...”

                เสียงเล็กๆพูดออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน ประสบการณ์รักครั้งแรกของเธอแม้จะแตะขอบสวรรค์เรียบร้อย และได้ทำกับคนที่เธอรัก มันกลับไม่ได้มีความสุขเลยสักนิด อันดาปล่อยน้ำตาลงมาอีกรอบ

                คนที่ได้ยินเธอพูดแบบนั้นถึงกับควันออกหู

                “จะมาเล่นตัวเอาป่านนี้ให้มันได้อะไรล่ะอันดา”

                “ปล่อย!!

                ธาดาแกล้งขยับสะโพกเล็กน้อย เพราะแก่นกายของเขายังไม่ยอมอ่อนลงเลยแม้แต่น้อย

                “อ๊ะ!!!

                “อย่าเพิ่งรีบสิ ฉันฉีดเข็มแรกเพื่อรักษาอาการของพวกขี้โกหกเท่านั้นเอง ยังมีอีกหลายเข็มเลยนะอันดา”

                “มะ...ไม่...ฮึก!! ไม่นะธาดา...”

                อันดาปฏิเสธทั้งที่ยังหลับตา เพราะรู้สึกเหนื่อยและอ่อนเพลียมาก..... น้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตากลมโต กลับไปกระตุ้นให้ความดิบเถื่อนและอยากเอาชนะในตัวของธาดาเพิ่มขึ้น ยิ่งเขาเห็นอันดาทรมานแค่ไหน เขาก็ยิ่งรู้สึกสะใจมากเท่านั้น

                ทั้งหมดนี้มันก็แค่สั่งสอนคนโกหกอย่างเธอ ทั้งที่เขาไว้ใจอันดา แต่เธอกลับมาทำให้รักครั้งแรกของเขาผิดหวังและพังลงอย่างไม่เป็นท่า เขาเสียใจมากที่สุดที่เธอเลือกจะทรยศทั้งเขาและอิงฟ้า

                โดยที่ไม่รู้เลยว่า...อันดาทำเพื่อเขามากแค่ไหน

                “เข็มต่อไป...แก้โรคขี้อิจฉา...”

 

                “ฮึก!! ม่ายยยยย!!!!!

 

50%............................................

 

 

50%....................................................

 

               อันดันแผดเสียงออกมาทั้งน้ำตา ตอนแรกที่เขาทำรักกับเธอมันก็ไม่ค่อยเจ็บอะไรหรอก แต่พอเขาทำเสร็จแล้วมันกลับรู้สึกเจ็บเอามากๆ จะขยับตัวก็แทบจะไม่ได้ มันลำบากเหลือเกิน

                “ฮึก!! ธาดา ...พอเถอะ...”

                ธาดาไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น เพราะมัวแต่ลุ่มหลงอยู่กับร่างขาวเนียนของอันดา ร่องรอยสีแดงปรากฏเต็มไปทั่วเต้าสวยทั้งสองข้าง เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าอันดาจะซ่อนรูปขนาดนี้ ภายนอกอันดาก็เป็นแค่ผู้หญิงเรียบร้อยคนหนึ่ง แต่พอเห็นร่างเปลือยเปล่าของเธอแล้ว เขาอยากจะทำรักกับเธอแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ไม่อยากจะหยุดเลยจริงๆ

                “อื้อ!!! อ๊ะ!!.....”

                “อ่าส์...แน่นชะมัดอัน.....อ่าส์....”

                ธาดาถึงกับร้องครางออกมาเมื่อสวนแก่นกายเข้าไปในร่องเสียวของอันดาอีกครั้ง โดยเธอไม่ทันรู้ตัว ทำให้คนใต้ร่างรู้สึกเจ็บขึ้นมาอีก

                “ฮึก..พอ...”

                อันดาแทบจะไม่มีแรงพูด ดวงตาคู่สวยแทบจะปิดลงทันที แต่ก็หลับไม่ไหวเพราะรู้สึกเจ็บปนเสียวตรงช่วงล่าง ที่ถูกคนใจร้ายสอดใส่เข้ามาและเร่งจังหวะสะโพกให้เร็วมากยิ่งขึ้น

                “ฮึ่ม!!!

                ธาดากัดฟันแน่น กำลังทนแรงตอดรัดจากอันดา

                “อ๊ะ!!

                ทันใดนั้น เขาก็จับอันดาพลิกคว่ำทันที เปลี่ยนท่าบ้างอะไรบ้างเพื่ออรรถรสที่เพิ่มมากขึ้น อันตาตกใจจนเปล่งเสียงร้องออกมา และต้องตกใจไปกว่านั้นก็คือขาเรียวๆของเธอถูกธาดาจับขึ้นมาข้างหนึ่ง

                จากนั้นเขาก็เสยแก่นกายร้อนระอุเข้าไปทางช่องรักอีกครั้งหนึ่ง มันทำให้การสอดใส่ง่ายขึ้น เราะเขาจับขาเธอขึ้นแล้ว อันดาจิกผ้าปูที่นอนแน่น เพราะรู้สึกเสียวที่ธาดาไม่ยอมขยับซะที...

                “อื้อ.....ดะ..ได้..โปรด...ฮึก!

                “ถ้าเธอไม่สลบคาเตียง ฉันจะไม่หยุดแน่ๆ”

                ไม่ใช่แค่คำขู่ เพราะธาดาต้องการจะทำมันจริง ก็ร่างเล็กดูน่าหลงใหลซะขนาดนี้ อย่างที่บอก....เขาอยากจะทำรักเธอแบบไม่ต้องหยุดเลย

                พั่บๆๆๆๆ

                เขากระแทกสะโพกจากด้านหลังแบบรัวๆ ความรู้สึกที่อัดอั้น ไม่ได้ปลดปล่อยมานาน ทำให้เขาต้องระบายมันลงกับอันดา โดยลืมนึกไปเลยว่านี่คือครั้งแรกของคนตัวเล็ก เธอไม่ได้มีเรี่ยวแรงและประสบการณ์มากเพียงพอที่จะรองรับความใคร่ของเขาได้นานขนาดนั้น

                “อ๊ะ!! ธะ..ธาดา”

                “ว่าไง....”

                “มัน..อื้อ...ไม่ไหว”

                อันดาร้องออกมาเมื่อธาดาหยุดกระแทกแล้วหมุนควงแก่นกายภายในเล่นๆ เป็นการหยอก อันดาแนบหน้าลงไปกับหมอนเพราะเหนื่อยเกินจะรับไหว

                “เตรียมตัวรับยาเข็มต่อไปเลย...”

                “อ๊ะๆ!!! ธะ..ธาดา!!

                ศีรษะเล็กๆสั่นคลอนไปหมดเพราะแรงกระแทกจากเขา ธาดาควงแก่นกายจนเจอจุดเสียวภายใน แล้วหยุดวนสะโพกทันที กลับใส่แรงตอกอัดเข้าไปอย่างเต็มที่ แก่นกายประทะเข้าจุดเสียวของอันดาจนเธอแทบจะคลั่ง ความรู้สึกเหมือนกำลังจะจมน้ำ มันทั้งอึดอัด เสียว หายใจไม่ออก

                หยาดเหงื่อของทั้งสองผุดออกมาเต็มไปหมด แม้ภายในห้องจะเย็นฉ่ำไปด้วยแอร์ แต่เพลิงสวาทที่ธาดามองให้อันดานั้นมันร้อนแรงซะจนแอร์ก็ยังเอาไม่อยู่

                “อ๊ะ!!! อ๊าส์!!

                “ใกล้แล้วอัน..ใกล้แล้ว!

                “อ๊ะๆๆๆ!!!

                ยิ่งใกล้จะปลดปล่อย ธาดาก็ยิ่งเร่งจังหวะสวนสะโพกเข้าไปอีก มือของเขาก็บีบเคล้นบั้นท้ายงามเพื่อกระตุ้นอารมณ์ให้คนตัวเล็ก และมันก็ได้ผล อันดาตกลงไปในห้วงสวาทของเขาเต็มๆ และไม่นาน....

                “อ่าส์...ซี๊ดดดดดส์/กรี๊ดดดดดด!!!.....”

                เชื้อพันธุ์จำนวนมหาศาลถูกปล่อยเข้าไปภายในร่างกายของอันดา สุดท้าย...ร่างงามงอนก็ทิ้งตัวลงไปกับเตียงนอนทันที เธอถูกเล่นงานจนสลบ ธาดาแช่ตัวตนไว้นิ่ง รอให้ปลดปล่อยจนหมด จากนั้นก็ค่อยๆถอดถอนมันออกมา

 

                ดวงตาของเขาจ้องมองอันดานิ่งๆ ไม่สามารถอ่านออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ พลางมองร่างขาวๆที่เต็มไปด้วยร่องรอยแดงๆจากการกระทำของเขา มันไม่ได้มีแค่รอยเดียว แต่มันมีเกือบทั้งตัว แถมมันยังเกิดจากความโกรธของตัวเองอีกด้วย ธาดาทิ้งตัวลงข้างๆเธอ ก่อนจะนอนก่ายหน้าผากด้วยสีหน้าเครียดๆ

                เขาไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร เธอจะโวยวายมั้ย รู้เพียงแต่ว่าเขากำลังสับสนและรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย แต่พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเช้า ที่อิงฟ้าปฏิเสธเขา ธาดาก็นึกโมโหขึ้นมาอีกรอบ ที่เพื่อนสนิทอย่างอันดาจะมาโกหกทรยศเขาได้

                เขาไม่ได้รังเกียจที่เธอชอบเขา แอบรักเขา แต่เขาโกรธที่อันดาเลือกจะโกหกเพื่อความเห็นแก่ตัวของตัวเอง......

 

                เช้าวันรุ่งขึ้น......

                “อืมม....”

                ร่างสูงครางเบาๆเมื่อรู้สึกได้ว่ามีแสงสว่างมากระทบตา จากนั้นเขาก็ลืมตาขึ้นอย่างสะลืมสะลือ แขนแกร่งของเขาเหวี่ยงไปข้างๆหวังจะดึงคนตัวเล็กที่เพิ่งเลื่อนสถานะกับเขาเข้ามากอด แต่ก็คว้าได้เพียงอากาศที่ว่างเปล่า ไม่มีใครเลยสักคนที่นอนอยู่ข้างๆเขา

                พรึ่บ!!!

                นึกว่าจะนอนซมอยู่ที่เตียงซะอีก โดนขนาดนั้นแล้วยังลุกไหว แสดงว่าอึดไม่ใช่เล่น

                พลันสายตาของเขาก็หันไปเห็นรอยเลือดสีแดงๆ ติดอยู่ตามผ้าปูที่นอนหลายดวง รวมไปถึงคราบขาวๆขุ่นๆเปรอะเต็มเตียงของเขา รอยยิ้มมุมปากกระตุกขึ้น ภายในใจพองโตเหมือนรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้เปิดบริสุทธิ์ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง

                ธาดายิ้มกรุ้มกริ่มเล็กน้อย และคิดว่าอันดาคงรู้สึกตัวก่อนที่เขาจะตื่น แล้วเดินกลับบ้านไปแล้ว เขาจึงลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว แล้วเดินลงไปด้านล่างเพื่อทำอาหารเช้าอย่างใจเย็น

                จนเขาลืมไปว่า..วันนี้เป็นวันที่อันดาจะต้องย้ายไปแล้วจริงๆ

                “อะไรกัน บ่ายสามแล้วหรอเนี่ย...”

                นี่เขาหลับไปนานขนาดนั้นเชียว สงสัยเมื่อคืนใช้พลังงานเยอะไปหน่อย เพราะมันไม่ใช่แค่สองรอบ พอธาดาล้มตัวลงกอดร่างเล็กของอันดา อารมณ์หื่นของเขาก็ประทุขึ้นมาอีกรอบ จนต้องปลุกคนตัวเล็กด้วยการเคล้นคลึงอกเบาๆ พอให้เธอได้ลืมตาสะลืมสะลือ

                แล้วเขาก็รังแกเธออีกหลายรอบจนกระทั่งอันดาสลบคาอกเขาจริงๆ ปาไปก็เกือบตีสามแล้ว เรียกได้ว่าเขาเองก็แทบจะหมดเรี่ยวแรงเหมือนกัน แต่อันดานี่หนักกว่าเขาอีก เพราะเธอเหมือนจะไม่ยอมตื่นอีกเลย คงจะเหนื่อยและเสียพลังงานมาก บอกเลยว่าการฉีดยาครั้งนี้เป็นอะไรที่ทรมานสุดๆ

 

                อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี

                ร่างเล็กๆนั่งมองเหม่ออกไปนอกรถ แววตาเศร้าหมองของเธอทำให้เอสที่นั่งมาด้วยถึงกับอึดอัด เขาไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร พอเขามาที่บ้านของอันดาตั้งแต่เช้า ก็ต้องงงเมื่อเห็นว่าเธอเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับคราบน้ำตา อยากจะถามแต่ก็ไม่กล้าพอเพราะกลัวว่าจะทำให้เธอเครียดไปอีก ต้องปล่อยให้เธออยู่คนเดียวไปก่อน

                เมื่อเช้าเอสก็ได้เข้าไปทักทายคุณยายของอันดาตามที่ตั้งใจไว้ พร้อมกับรับประทานอาหารเช้าพร้อมกัน เขาสังเกตว่าอันดามีอาการเหม่อลอยผิดปกติ แถมยังไม่ยอมกินข้าวเลยสักคำ คุณยายเองก็เห็นพฤติกรรมของหลานสาวก็นึกเป็นห่วง เพราะวันนี้เป็นวันที่เธอต้องออกเดินทางด้วย

                “อัน....”

                “........”

                “อัน......”

                ไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากเธอ อันดายังคงเหม่อลอยอย่างน่าเป็นห่วง เขาเองก็พอจะรู้ว่าอันดาค่อนข้างเรียบร้อยและเงียบมาก แล้วใครกันที่บังอาจทำให้เธอเป็นแบบนี้ ลำพังตัวเธอเองคงไม่สามารถไปหาเรื่องใครได้หรอก เขารู้นิสัยเธอดี

                “อันดา....”

                “คะ....”

                เสียงตอบรับเหนื่อยของเธอช่างเข้ากับหน้าตาเพลียๆของเธอเอามากๆ แม้ปากจะตอบเขาแต่สายตาเธอก็ยังไม่หันมามองเขาเลยสักนิด

                “บอกพี่ได้มั้ย?? เป็นอะไรไป??”

                “ฮึก!!

                กึก!!!

                เอสจอดรถลงข้างทางทันที เมื่อเห็นว่าอันดาเริ่มสะอื้นและร้องไห้ออกมา เธอทิ้งตัวลงซบที่ไหล่ของเอส เอสเองก็ไม่รอช้าที่จะดึงเธอเข้ามากอดปลอบ เขาไม่รู้ว่าเธอร้องไห้ทำไม แต่อันดาไม่ใช่คนอ่อนแอขนาดที่จะร้องไห้ออกมาง่ายๆ จะต้องมีใครสักคนที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้

                “ไม่เอานะไม่ร้อง อย่าขี้แยสิ”

                “ฮืออออ!!!

                เอสปล่อยให้อันดาร้องไห้ออกมา เขาจนปัญญาเพราะไม่รู้จะทำยังไงให้เธอหยุดร้อง พอยิ่งห้ามก็ยิ่งร้องออกมาอีก จึงคิดว่าจะปล่อยให้เธอร้องจนพอใจแล้วค่อยถามดีกว่า ไม่อย่างนั้นคุยกันไม่รู้เรื่องแน่นอน

 

                “ว่าไงนะครับคุณยาย!!!

                เสียงทุ้มตะโกนออกมาอย่างตกใจ เมื่อรู้จากปากของคุณยายว่าอันดาออกไปจากบ้านแล้ว เขาเองก็ลืมไปสนิทเลยว่าตัวเองเป็นคนทำเรื่องย้ายให้อันดาไปอยู่ที่โน่นแล้ว เขารู้สึกโกรธมากที่เธอไปโดยไม่บอก แต่เขาโกรธตัวเองมากกว่าที่ดันทำเรื่องย้ายให้เธอซะแล้ว เพราะมัวแต่คิดเรื่องอิงฟ้าและเอาเปรียบอันดา จนลืมไปว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เขาได้เจอเธอที่นี่

                “ก็ตามนั้นแหละ ยายถามอันดาว่าทำไมไปเร็วขนาดนั้น อันยังไม่ตอบยายเลย”

                “.......”

                “มีอะไรรึเปล่าธาดา เห็นอันบอกยายว่าธาดาขอให้อันดาไปช่วยงานที่โน่นก่อน”

                คุณยายเอ่ยถามออกมา ธาดายิ้มแหยๆก่อนจะตอบว่า....

                “ครับ พอดีหมอคนเก่าเพิ่งออกไป ผมเลยให้อันเข้าไปดูแลก่อน”

                ให้ตายเถอะ!!! นี่เธอหนีเขาไปงั้นเหรอ??

                ธาดาหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างไม่พอใจ อันดาอึดขนาดที่ว่าสามารถขับรถไปเองได้เลยงั้นเหรอ??

                พลันความรู้สึกผิดก็แล่นเข้ามาเกาะหัวใจ เมื่อคืนเขาดันเล่นงานเธอ ทำโทษเธอซะรุนแรง ไม่รู้ว่าเช้านี้เธอจะต้องไป เธอจะโกรธเขาไหม?? หลายคำถามทำเอาเขาเริ่มเครียดขึ้นมา

                มันเป็นความรู้สึกของอะไรกันแน่??

                “อันไปคนเดียวหรอครับยาย”

                “เปล่าหรอก พอดีเอสเขาเพิ่งกลับมาจากเมืองนอกน่ะ เห็นว่าอยากเที่ยว เลยอาสาไปส่งอันดาที่ชลบุรีเลย”

                เอส??!! ชื่อคุ้นๆหูชอบกล

                “ผู้หญิงหรือผู้ชายหรอครับ???”

                “ผู้ชายสิลูก คนนี้แหละคู่หมั้นของอันดา”

                คู่หมั้นของอันดา.....

                คู่หมั้นของอันดา!!!!!

                ว่าไงนะ!!!! คู่หมั้นงั้นเหรอ??!!!

                ธาดายืนกำหมัดแน่น ก่อนจะไหว้ลาคุณยายแล้วเดินกลับไปที่บ้านของตัวเองทันที ด้วยอารมณ์คุกรุ่นไปด้วยความโมโห เขาโกรธ และก็ไม่เข้าใจด้วยว่าทำไมต้องโกรธ ก็ในเมื่อเขาชอบอิงฟ้านี่ ไม่ได้ชอบอันดาสักหน่อย แล้วเขาจะโกรธไปเพื่ออะไร

                “โว้ยยยย!!!

                เพล้ง!!!!!

                มือทั้งสองปัดทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่บนโต๊ะทำงานลงไปกองที่พื้น รวมไปถึงแก้วกาแฟของเขาอีกด้วย กลายเป็นเศษกระเบื้องเต็มอยู่ทั่วไปหมด เขาทึ้งหัวตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะฟุบตัวลงที่เตียง

                เขาเป็นอะไรไปเนี่ย!!!!

 

                “คู่หมั้นงั้นเหรอ?? ฝันไปเถอะอันดา!!

 

 

#

 

 

 

ครบแล้วจ้าาาาาาาาาาาา

เป็นไงมั่ง บอกหน่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อันดาของเราไปแล้วจ้าาาาา ปล่อยให้หมอเราฟุ้งซ่านและเป็นบ้ากันต่อไป

อ๊อยยยยย!!!! เหนื่อยจังเลยยยยยย!!!!! งานก็เยอะ แถมยังมีเรียนเสาร์อาทิตย์อีก 

จะหยุดอัพดีมั้ยเนี่ยยยย????

5555555 ล้อเล่น

คอมเม้น โหวต ถูกใจ ติดตามเยอะๆละกัน ถ้ากำลังใจดีไรท์ก็ไม่ไปไหนหรอก 

ไปละ ฝันดีราตรีสวัสดิ์ จุ๊บๆๆๆๆ

 

 

 

 

ความคิดเห็น