ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ค. 2563 13:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

สหัสวรรษ หรือวรรษ ชายหนุ่มวัย28 เจ้าของร้านแอ็คเซซโซรี่ ชื่อดังย่านใจ'กลางกรุง. เขาถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบที่สุดเนื่องจากหน้าตา ฐานะ การศึกษา และหน้าที่การงาน ต้องเสียชีวิตลงเพราะสะดุดพรมในห้องนั่งเล่นหัวฟาดพื้นตาย

"โธ่ๆ ไอ้วรรษทำไมซุ่มซ่ามขนาดนี้วะเนี่ย"ชายหนุ่มอดที่จะบ่นตัวเองไม่ได้ ก็จะไม่ให้ผมบ่นตัวเองได้ยังไงล่ะ ตนกำลังจะไปให้อาหารเจ้าบุลลี่สุนัขพันธุ์พิทบูลอยู่แท้ แต่ดันสะดุุดพรมจนหัวฟาดพื้นจนได้ ทั้งที่พรมมันก็นุ่มนะ

 

เอ่อ ที่นี่ที่ไหนล่ะเนี่ย "มีใครอยู่ไหมครับ!!!"

ตอนนี้ที่ที่ผมอยู่มันมืดมากเลยครับ ผมจำได้ว่าเมื่อกี้ผมยืนดูร่างของตัวเองอยู่เลย แล้วจู่ๆผมก็มองไม่เห็นจนมาโผล่ที่ไหนก็ไม่รู้ อ่า หรือว่านี่จะเป็นโลกหลังความตายนะ อืมม น่าจะใช่

"สวัสดี ยินดีที่ได้พบสหัสวรรษ" ??? ในระหว่างที่ผมคิดอยู่ก็มีเสียงดังขึ้นแต่ผมกลับไม่เห็นตัวคนพูดเลย "คุณเป็นใครครับ" ผมถามเสียงปริศนาไป "เดินตามแสงสว่างมาสิ" "อ่อ เอ่อครับ"หลังเสียงนั้นพูดจบก็มีแสงสว่างขึ้นทางด้านหน้าผม หลังจากผมเห็นแล้วผมก็ได้เดินไปตามทาง แต่ทำไมมันยังไม่ถึงซักทีนะ อ่านี่มันผ่านครึ่งชั่วโมงแล้วนะ อ่าอีกแค่นิดเดียว

วูบ!!! แสงมันสว่างมากเลยครับ "อ่าแสบตาจัง" ผมหลับตาปรับแสงอยู่สักพัก หลังจากลืมตาก็พบว่าตอนนี้ผมยืนในห้องทำงานที่มีขนาดใหญ่ เป็นการจัดแบบHome office ในขณะที่ผมกำลังสำรวจห้องอยู่นั้นก็มีเสียงดังขึ้นจากหลังข้างผม "ไง ห้องทำงานผมสวยใช่ไหมล่ะ". "เ-ี้ย!! อ่าตกใจหมดคุณมาไม่ให้สุ่มให้เสียงเลย" อ่าผมเห็นหน้าตาเจ้าของเสียงปริศนานั่นแล้ว เขาเป็นชายหนุ่มอายุประมาณสามสิบต้นๆแต่ยังมีเค้าโครงความหล่ออยู่ "ขอบคุณที่ชมว่าผมหล่อนะครับ" หืมม "ฮ่าๆๆๆ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ" อ่า ผมต้องกำลังทำหน้าตาตลกมากๆอยู่แน่เลยเขาถึงได้หัวเราะขนาดนั้น.

"ใช่ครับ คุณทำหน้าตลกมากเลย"

"เอ๊ะ นี่คุณอ่านใจผมได้หรอ"

"ใช่ครับ"

"ว่าแต่ที่นี่ที่ไหนครับ แล้วคุณเป็นใคร"

"อ่า ผมลืมแนะนำตัวไป มนุษย์เรียกผมว่า'พระเจ้า'ครับ ส่วนตอนนี้คุณอยู่เส้นทางในกาแล็กซีครับ"

"อ่า อย่างนั้นหรอครับ แล้วคุณไม่มีชื่ออย่างหรอ"

"เรียกผมว่า'เคออส'ก็ได้ครับ"

"ครับ คุณเคออส แล้วทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ"

"อ่อ เรื่องนั้น เอ่อ...คือ..คือ...คือ"

"คืออะไรครับ"

"ผมขอโทษครับ ผมทำน้ำหมึกกระเด็นไปโดนชื่อคุณครับ"

"อืมอย่างงี้นี่ ถึงว่าล่ะทำไมแค่สะดุดพรมถึงตาย"

"ผมขอโทษจริงๆนะครับ"

"อ่อไม่เป็นไร ผมเข้าใจว่าคุณคงทำงานหนัก แล้วทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ"

"เรื่องนั้นคือผมจะให้คุณไปเกิดใหม่น่ะครับ"

"จริงหรอครับ"

"ครับ แต่ว่าคุณคงต้องไปอยู่ร่างคนอื่นน่ะครับ"

"ทำไมผมถึงมีร่างเป็นของตัวเองไม่ได้ล่ะครับ"

"เอ่อ คุนกับเจ้าของร่างมีชะตาต้องกันน่ะครับ แต่ผมจะชดเชยให้ด้วยพร5ข้อครับ"

"จริงหรอครับ ผมสามารถขออะไรก็ได้ใช่ไหมครับ"

"ใช่ครับถ้ามันไม่เกินไปนะครับ"

"งั้นข้อแรกผมขอให้ชีวิตผมมีความสุข ได้เจอคนรักที่ดี ข้อสองผมขอให้ผมสามารถเรียนรู้ได้เร็วกว่าคนอื่นสัก30เท่าครับแล้วก็จำได้มากกว่า30เท่าด้วยครับ ข้อสามผมข้อให้ความทรงจำของผมยังคงอยู่ครับ ข้อสี่อยากได้ความสามารถที่สามารถค้นหาสิ่งต่างและคำนวณให้ได้ครับและตรวจสอบสถานะต่างๆของตนเองและคนอื่นได้ด้วยครับ ส่วนข้อสุดท้ายผมขอร่างกายที่แข็งแรง เร็ว และมีพลังมากกว่าคนทั่วไปสัก20เท่าครับ เอ่อ คือผมไม่ได้ขอมากไปใช่ไหมครับ แหะๆๆ"

"ไม่หรอกครับ ผมจะแถมมิติส่วนตัวไปให้คุณด้วยนะครับ แต่เวลาจะต่างกันนะครับ โลกภายนอก1ชั่งโมงเท่ากับในมิติ1เดือนนะครับ"

"ขอบคุณครับ"

 

 

ความคิดเห็น