สุดท้ายชั้นก็ตัดสินใจซื้อขนมไปฝากพวกพี่ๆเมด

ส่วนคนใกล้ตัวชั้นก็ซื้อเป็นสร้อยข้อมือให้แทน

ชั้นพูดให้พวกเขาพาชั้นไปที่งานเทศกาล

โคมไฟประดับประดาอย่างสวยงาม

เหล่าผู้คนออกมาร่ายรำตามจังหวะเพลงพิธีกรรม

กองไฟขนาดยักษ์ถูกจุดขึ้น

เปลวไฟมหึมากำลังโหมกระหน่ำอย่างงดงาม

และในขณะนั้น

ชั้นก็เห็นคู่พระนางกำลังสวีตกัน

ชั้นที่อยากจะเลี่ยงจากฉากหวานแหววก็พยายามเรียกลูคัสให้พาออกไป

แต่เขาก็นิ่งเฉยราวกับเป็นหุ่น

ในเมื่อคนนี้เรียกไม่ตอบ ก็ต้องเรียกอีกคน

แต่แดเนียลก็ตัวแข็งแบบลูคัสไปอีกคน

เมื่อชั้นหันไปหาจาคอบก็ต้องพบว่าบรรยากาศรอบๆก็นิ่งสนิท

ทุกคนหยุดค้างทุกการกระทำ

เปลวไฟที่ไสวกลับหยุดค้างราวกับถูกหยุดเวลาไว้

ชั้นเริ่มสติแตก

[อย่าได้กลัวไป]

ชั้นหันซ้ายหันขวา

[เราคือพระเจ้า]

[ใช่แล้ว เราอยากจะมาเตือนเจ้า]

[เจ้าอย่าลืมว่านะว่า เจ้าได้มาเกิดใหม่เพราะเรื่องใด]

[ที่เจ้าได้มาเกิด นั่นก็เพราะเราอยากให้ทุกคนได้รับการเติมเต็ม]

[จงตามหารักของเจ้าเสีย และใช้ชีวิตที่เหลืออย่างไม่ประมาท]

วูบ!!!

ชั้นหันไปมองพวกเขา

และแล้วก็ถึงส่วนพิธีมี่สามารถให้ทุกคนไปรับเครื่องรางได้

ทั้งคู่รับเครื่องรางที่ผูกไว้ตรงข้อมือมา

ชั้นที่อยู่คนละแถวก็มองทั้งคู่แบบอยากสอดรู้(?)

จู่ๆก็มีคุณยายคนหนึ่งมายื่นให้

เมื่อลูคัสพูดจบ ทั้งแดเนียลและจาคอบก็เริ่มเตรียมตัวจู่โจม

ชั้นรีบรับเครื่องรางตัดหน้าพวกเขา

คุณยายหันไปหาพวกเขาก่อนจะยื่นเครื่องรางให้เช่นกัน

ทั้ง3เลยรับแบบงงๆกันไป

คุณยายมองลงมาที่ข้อเท้าของชั้น

คุณยายลูบหัวชั้นก่อนจะค่อยๆเดินจากไป

ทั้งคู่เข้ามาร้องเอ็ดใส่ชั้น

____________________

อย่าลืมคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ>^<