หลังจากที่รถม้าได้มาถึงที่หมาย

พวกเราก็ถูกเชิญไปยังที่พักที่ถูกเตรียมไว้

ชั้นทิ้งตัวลงบนเตียงเก่า

เพราะที่นี่เป็นถิ่นนอกเมืองเลยไม่ได้มีคนรับใช้มารับใช้ชั้นหรือนางเอก

//ยกเว้นวิลเพราะเขาเป็นองค์ชายหน่ะนะ

ชั้นเหลือบไปมองรอบๆห้อง

ในห้องมีโต๊ะเครื่องแป้ง โต๊ะทำงาน ตู้เสื้อผ้า และชั้นวางหนังสือโล่งๆ กับหน้าต่างเก่าๆบานใหญ่

ชั้นลุกไปอาบน้ำเองพลางนึกเรื่องอะไรเรื่อยเปื่อย

ก่อนจะเช็ดตัวแล้วใส่เสื้อผ้า

ชั้นพยายามติดกระดุมรูปร่างประหลาด

ชั้นใส่เสื้อเชิร์ตใหญ่สีขาวนอนเพราะที่นี้อากาศค่อนข้างอบอ้าวเล็กน้อย

ชั้นที่ติดเสร็จก็ดีดตัวไปบนเตียงนอน

...

ชั้นที่นอนตาค้างมา1ชม.กว่าๆก็ลุกมานั่ง

ก่อนจะหยิบหนังสือที่อแมนด้าเตรียมไว้ให้มาอ่านพลางๆ

ฟรึบ!!!

จู่ๆลมก็พัดเข้ามาในห้องอย่างแรงจนไฟจากเทียนที่ชั้นจุดนั้นดับ

ปัง!

เพราะลมที่พัดแรงจนทำให้หน้าต่างบานใหญ่นั้นปิด

ชั้นวางหนังสือก่อนจะค่อยเดินไปจุดไฟบนเทียนที่ดับ

แล้วก็หยิบเชิงเทียนไปใกล้ๆหน้าต่างที่ถูกปิด

ชั้นมือสั่นพลางดันหน้าต่าง

...

ทุกอย่างเป็นปกติหมด

ชั้นหัวเราะแห้งก่อนจะค่อยๆดึงมือกลับมา

หมับ!!!!

มือปริศนาคว้าแขนชั้นไว้

ทั้งคู่กับคนรับใช้บางส่วนเข้ามาหาชั้น

ชั้นที่เบลอๆก็เอ่ยถาม

ชั้นเอ่ยเสียงตื่นตระหนก

จูเลียที่ทำท่ากลัวก่อนจะเข้าไปกอดแขนของวิล

ชั้นที่กำลังกลัวอยู่ก็มองบนใส่ทั้งคู่

สุดท้ายพวกเราก็ปล่อยเรื่องให้เงียบไป//เพราะลืม

วิลยืนสอนเด็กๆอยู่หน้ากระดาน จูเลียก็กำลังคุยกับเด็กๆอยู่

ตัดภาพมาที่ชั้น..

ชั้นกำลังยืนเป็นหุ่นแจกกระดาษอัตโนมัติอยู่มุมอับ

ชั้นคิดแค้นในใจ

ชั้นเอื้อมมือไปหยิบกล่องกระดาษ

คงเพราะชั้นใจลอยไปหน่อย กล่องเลยหลุดมือไป

โชคดี(?)ที่เด็กคนหนึ่งรับไว้ได้

กลายเป็นว่าจูเลีย แม่นางเอกของเราก็วิ่งไล่จับเด็ก

ปัง!!!

ชั้นหมัดตรงเข้าที่กำแพงอย่างแรงจนเลือดออกที่มือ

ชั้นเดินไปหาเด็กคนนั้นอย่างช้าๆท่ามกลางสายตาของทุกคนที่กำลังอึ้ง

เด็กคนนั้นยื่นกล่องให้ชั้นอย่างตัวสั่นพลางแอบร้องไห้เล็กน้อย

ว่าแล้วชั้นก็ยื่นกล่องให้วิลที่กำลังอึ้งๆ

ว่าแล้วชั้นก็เดินออกจากที่นั่นไปพลางคิดในใจ

____________________

อย่าลืมคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ>^<