ยินดีที่ได้พบกันเพคะ องค์ชาย/หญิง

(เสร็จชั้นแน่ ไอเด็กเวร)

งั้นเราเริ่มจากการฝึกมารยาทการวางตัวก่อนเลยนะคะ! องค์ชาย:)

ค่ะ

พระองค์รู้ไหมเพคะว่าการพูดดูถูกคนที่ต่ำกว่าเป็นมารยาท

ที่ ไม่ เหมาะ สม

อืมม..

ต้องเรียกว่ายังไงดีเพคะ..

มันไม่เหมาะสมกับกิริยาของ'ชนชั้นสูง'เพคะ

(เอาหล่ะ ถึงเวลาที่แท้จริงแล้ว!)

หม่อมชั้นเองอาจจะ'ดัดนิสัย'พระองค์ไม่เก่งเท่าคนๆนึงก็ได้นะเพคะ

รบกวนคุณคาเตอร์ช่วยสอนมารยาทองค์ชายด้วยนะค่า>○<

(จงรับความทรมานของชั้นไปซะ! ไอเด็กเปรต!!!!)

เป็นอย่างไรบ้างเพคะ องค์ชาย🙃

(จงรับความฉิบหายของชั้นที่ได้รับมานานไปซะ!)

จริงๆการเรียนมารยาทในครั้งนี้ถือว่าเป็นเรื่องพื้นๆมากเลยนะเพคะ

คาดว่าองค์ชายน่าจะทำได้'มากกว่านี้'นะเพคะ🙂

(รับไปอีกดอก!!!!)

ต้อง'ทน'นะเพคะ🙂

*เยี่ยมยอดค่ะ! คุณคาเตอร์!*

อยากให้สอนองค์ชายแบบหนักๆหน่วงๆเลยหน่ะค่ะ

หนูอยากให้บทเรียนกับเขาหน่ะค่ะ:)

?

อะไรหรอคะ?

อืม...

(ระหว่างเป็นทาส1วันกับการได้ทรมานไอเด็กนั่น...)

ตกลงค่ะ!!!

(เพื่อแก้แค้น!!!)

เพคะ(เก๊กไว้ก่อนแล้วกันเรา..)

ไม่ถือแล้วหรือเพคะ:)

ได้ค่ะ*จิบน้ำ*

ค่ะ

แล้วคุณจะสนใจทำไมหล่ะคะ?

ทั้งๆที่ตอนนั้นคุณไม่คิดจะใยดีชั้นเลยแท้ๆ

ยอมยกโทษ ไม่ได้หมายถึงว่าไม่สามารถนำเรื่องมาเล่าตินะคะ

ชั้นมีทางออกของชั้นแล้วหล่ะค่ะ

*หยิบมาเปิด*

ให้ชั้นไปเรียนเนี่ยนะคะ?

วังหลวงเรียกชั้นไปเรียนเพื่อฝึกเวทย์

ทั้งๆที่ชั้นไม่มีเวทย์เนี่ยนะคะ น่าขำสิ้นดี

คงไม่หรอกค่ะ

ชั้นไม่อยากจะโดนสั่งจับขัง1เดือนข้อหาขัดวังหลวงหรอกค่ะ🙃