ชั้นที่หลังจากโต้วาทีเสร็จก็กำลังเดินไปที่ห้องพักคนเดียว

ก็โดนคนที่ชื่อว่าไทม์เดินตามหลังอยู่พลางยิ้มสบายใจ

ชั้นที่หมดความอดทนก็หันไปถามเขา

ชั้นรีบหันไปทางเดิมแล้วรีบเดิน

ชั้นรีบหันควับไปหาเขาทันทีที่ได้ยินเขาพูดถึงอดีต

ชั้นรีบหันเดินหนีทันที

จู่ๆไทม์ก็วาปมาขวางชั้นไว้ก่อน

ชั้นรีบวิ่งหนีทันที

ชั้นรีบวิ่งเข้าห้องพลางปิดประตูเสียงดังและหายใจหอบ

ชั้นร้องเสียงหลง

ชายหนุ่มที่ตัวลอยอยู่กลางอากาศก็ฉีกยิ้ม

เขาเอามือหนามาปิดปากชั้นก่อนจะใช้นิ้วชี้มาอยู่ที่ปากเป็นนัยๆว่าอย่าส่งเสียง

ก่อนที่เขาจะดีดนิ้วแล้วทุกอย่างจากห้องพักก็กลายเป็นเตียงใหญ่และโต๊ะชาปลายเตียง

ฉากหลังเป็นสีชมพูนวล ทุกอย่างแลดูบิดเบี้ยว

เขาลอยไปพลางทิ้งตัวลงบนเตียงใหญ่

ชั้นค่อยๆเดินตามเขาไปพลางนั่งลงที่ขอบเตียง

เขาเอ่ยถาม ก่อนที่แก้วชาจะลอยมาหน้าชั้น

ชั้นรับแก้วชาก่อนจะมองไปที่แก้วที่ไม่มีน้ำ

ชั้นย่นคิ้ว

ชั้นจ้องเขาที่ฉีกยิ้มอย่างไม่วางใจ

เขาดีดนิ้วก่อนที่น้ำเต้าหู้จะเทมาจากไหนก็ไม่รู้เทลงมาในแก้ว

ชั้นดื่มน้ำเต้าหู้

ชั้นทำหน้าเจื่อน

เขาขยับนิ้วก่อนที่จะมีแผ่นกระดาษใหญ่ปรากฎ

เขาพูดพลางมีรูปประกอบการอธิบายเขียนขึ้นมาบนกระดาษ

ชั้นจิบน้ำเต้าหู้

____________________

อย่าลืมคอมเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะคะ>~<