บรรยากาศตอนนี้เริ่มกดดันขึ้น

หมับ!!

จู่ๆจูเลียก็บีบแขนชั้นอย่างแรง

จูเลียเปลี่ยนอิริยาบทจากที่กำลังกดดันชั้นเปลี่ยนเป็นใสซื่อตามเดิม

ชั้นรีบเดินหนีอย่างไวก่อนจะหายไป

องค์ชายที่รออยู่หน้ารั้วคฤหาสน์ก็ตะโกนออกมา

จูเลียยิ้มแล้ววิ่งเข้าไปหา

ในห้องนอน ชั้นนั่งอยู่ปลายเตียงพลางนั่งคิด

ชั้นใช้นิ้วถูวนคางไปพลางๆ

....

ชั้นขยี้หัวแรงๆเพื่อระบายปัญหา

ว่าแล้วชั้นก็ล้มตัวลงนอน

วันนี้องค์ชายมาหาชั้นแต่เช้า

ชั้นที่กำลังจิบชาก็อุทานออกมา

ปึด!

เสียงเส้นเลือดบนหน้าชั้นปูดขึ้นมา

การที่ไม่มีเวทย์ถือเป็นเรื่องที่น่ากลัว เพราะจะถูกคนอื่นดูถูกว่าเป็นสัตว์ชั้นต่ำ

พ่อเลยให้ชั้นหลบอยู่แต่ในคฤหาสน์เพื่อที่ได้ไม่ต้องไปรับฟังคำพวกนั้น

//ถึงแม้ชั้นจะมีพลังมากกว่าพวกเขาก็ตาม

วิลเลียมเงื้อมมือสูงก่อนจะฟาดลง

เพี๊ยะ!!

ตึง!!

เพล้ง!!

ชั้นที่ถูกตบหน้าก็ล้มลงจากเก้าอี้จนเครื่องชาแสนแพงนั้นแตก

ชั้นลูบหน้าที่โดนตบ

ชั้นเอ่ยเสียงแผ่ว

สุดจะทน..

ชั้นค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามององค์ชาย

น้ำตาค่อยๆเอ่ยล้นเต็มใบหน้าและดวงตา

ดวงตาหม่นติดฟ้าสั่นไหว

ชั้นบีบน้ำตาพลางทำตัวให้ดูน่าสงสาร

ชั้นปล่อยโฮออกมา

คนรับใช้ที่ได้ยินเสียงดังก็รีบเข้ามาก่อนจะเจอชั้นที่กำลังร้องไห้

ฟลอเรียที่ได้ยินเสียง ก็รีบวิ่งเข้ามาดูชั้น

ฟลอเรียที่พอเดาเหตุการณ์ได้ก็หันควับไปทางองค์ชาย

ฟลอเรียส่งสายตาอาฆาตไปที่องค์ชายจนองค์ชายเองก็สะดุ้งกลัว

ว่าแล้วคนรับใช้ก็พาชั้นออกจากห้องไป

ฟลอเรียสะบัดกระโปรงเดินหนีองค์ชาย

____________________

อย่าลืมคอมเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะคะ>~<