!!!!!!!!!!เปรี้ยง!!!!!!!!!!

นักฆ่าที่กำลังจะฆ่าชั้นก็ถูกบางอย่างอัดลงไปนอนราบกับพื้น

นักฆ่าที่เห็นดังนั้นก็รีบเบนทิศการฆ่ามาเป็นชั้น

นักฆ่าเข้ารุมใส่ชั้น

!!!!!!!!!!เปรี้ยง!!!!!!!!!!

เหล่านักฆ่าที่เข้ามารุมชั้นก็โดนบางอย่างอัดลงพื้น บางคนก็โดนอัดเข้ากำแพง บางคนก็กระเด็นขึ้นฟ้า

นักบวชที่วิ่งตามมาที่หลังก็ร้องอุทานขึ้นมา

ชั้นที่ได้สติก็รีบวิ่งไปหาคาเตอร์ที่นอนอยู่บนพื้น

ชั้นเรียกชื่อเขา

ชั้นเผยรอยยิ้มออกมา

จู่ๆเขาก็ลุกขึ้นพรวด

ชั้นก้มลงมองที่ที่เขาถูกแทง

เอาถกชายเสื้อที่ข้างในเป็นเกราะให้ชั้นดู

ชั้นอึ้งไปอีกรอบ

ชั้นตะโกนใส่เขาพร้อมกับหน้าที่ใกล้จะระเบิดน้ำตา

เขารีบขอโทษชั้น

ชั้นปาดน้ำตาพลางว่าเขา

คาเตอร์รีบเข้ามาแก้ตัวแทบไม่ทัน

นักบวชชี้มาที่ชั้น

องค์ราชาถาม

พวกเรามองหน้ากันเลิ่กลัก

องค์ราชาหันไปคุยกับนักบวช

และแล้วบทสนทนาก็ต้องหยุดลงเมื่อเหล่าทหารต่างเข้ามาดูแลจนผ่านไปอีกวัน

ชั้นยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องพัก

ท้องฟ้าที่ขุ่นมัวปนกับหยาดฝนที่โปรยลงมม

คาเตอร์วางถาดน้ำชาไว้บนโต๊ะกาแฟโต๊ะเดิม

คาเตอร์เดินเข้ามาคลุมผ้าคลุมให้ชั้น

คาเตอร์ยื่นแก้วชาให้ชั้นดื่ม

ก๊อกๆ

ชั้นยื่นมือก่อนที่นักบวชจะจับชีพจรชั้น

ชั้นมองเพ่งไปที่รูปนั้นอยู่นานสองนานจนปวดตา

ชั้นกุมตา

ฟุบ!!!!

ปัง!!!!!

สิ้นความคิดนักบวชคนนั้นก็โดนบางอย่างลากจนลอยออกไปจากห้องแล้วก็ปิดประตูเสร็จสรรพ

____________________

อย่าลืมคอมเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะคะ>~<