เมื่อผ่านมาซักพักใหญ่ผ่านไปก็ใกล้ถึงคิวของชั้น!

คาเตอร์แซว

ชั้นชูนิ้วก้อยเป็นสัญญาณให้เขาทำ

ชั้นฉีกยิ้มอย่างสนุก

คาเตอร์เองก็ยิ้มน้อยๆมาให้

เมื่อได้ยินชื่อตัวเองชั้นก็รีบลุกขึ้นพลางใช้วิชากายที่ได้ร่ำเรียนมาจากคุณคาเตอร์มาใช้เพื่อวางมาด

คงเพราะเป็นคนสุดท้าย ทุกคนเลยจับจ้องเป็นพิเศษ

แต่เมื่อนึกถึงรอยยิ้มที่กวนประสาทของคุณคาเตอร์ชั้นก็รีบสร้างมาดทันที ก่อนจะมายืนที่วงแหวน

ชั้นค่อยๆสัมผัสไปยังลูกแก้วยักษ์

ลูกไฟค่อยๆปรากฏก่อนจะ...

....

!!!!!เพล้ง!!!!!

เสียงกระจกในฮอลแตกพร้อมกับลูกไฟที่แตก

ทุกคนที่เห็นก็ต่างส่งเสียง

จู่ๆนักบวชอีกคนก็เข้ามาสะกิดคนประกาศ

นักบวชที่อึกอักก็มองหน้าชั้นพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

เสียงหัวใจของชั้นเต้นแรงขึ้น

ทุกคนในฮอลต่างส่งเสียงฮือฮาหนักกว่าเดิม

!!!!!!ตุบ!!!!!!

ชั้นทรุดลงไปที่พื้นพร้อมกับร่างกายที่ไร้ซึ่งกำลัง

เสียงนินทาดังกระหึ่มใส่ชั้นที่กำลังก้มหน้า

ที่ชั้นลงแรงในการศึกษาหล่ะ

ที่ชั้นหวังว่าจะได้มีเวทย์ดีๆให้พ่อเห็น

ที่ชั้นหวัง..

ว่าจะมีเวทย์ให้คนที่รักได้เห็น..

....

ดูท่า ชั้นคงจะผิดสัญญากับคุณคาเตอร์แล้วหล่ะ..

นั่งลงแบบนี้..

ไม่เหมาะกับการเป็นชนชั้นสูงเลยนะ...

...

ไม่ได้มีเวทย์ของชนชั้นสูงหรือสมัญชน...

แล้ว...นี่ชั้น...

____________________

อย่าลืมคอมเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะคะ>~<