ผ่านมาเกือบ3เดือนแล้วที่พวกเราไล่พวกทหารหลวงไปซ้อมไกลๆคฤหาสน์

จนวันนี้!

วันที่ต้องการจะรู้ก็มาซักที!!

เช้าวันนี้ ชั้นและครูเตรียมตัวอยู่ที่หน้าคฤหาสน์

พวกเรากำลังจะเดินทางไปเมืองหลวงเพื่อไปร่วมในพิธีวัดพลังในวังหลวง

ชั้นตอบอย่างร่าเริงผิดปกติ

ชั้นกระโดดเข้าไปนั่งในรถม้าพลางส่ายหางดุ๊กดิ๊กๆราวกับหมาน้อย(?)

ชั้นเร่งคาเตอร์

พวกเราขึ้นรถม้าเรียบร้อยก่อนรถม้าจะเคลื่อนที่ไป

วันนี้ที่พ่อไม่ได้ไปด้วยเพราะว่า พ่อติดงานดูแลทหารธรรมดากับทหารหลวง

คอยกันไม่ให้ทหารหลวงเข้ามาใกล้เขตคฤหาสน์

ส่วนฟลอเรียติดไม่สบายเลยไม่ได้ไปด้วย

ก็กลายเป็นชั้นที่ไปกับครูกัน2คน

!!!!!ครึก!!!!!

รถม้าค่อยๆลอยขึ้นไปบนฟ้าจนเมฆเสมอรถ

เมื่อเขาพูดจบ ชั้นก็รีบหยิบสมุดคู่ใจของชั้นมาเขียนจดทันที

ชั้นโชว์ให้คาเตอร์ดู

เขาโน้มตัวมาดูสิ่งที่ชั้นบันทึก

ว่าแล้วคาเตอร์ก็พิงตัวกลับที่เดิม

ทุกอย่างเงียบสงัด

การเดินทางครั้งนี่ช้าหน่อยเพราะเกิดฝนตก

ทำให้ต้องลงไปตรงพื้นเพื่อหลบฝน ก่อนจะจอดรถม้าในถ้ำข้างทาง

ชั้นที่นั่งในรถม้าอยู่คนเดียวเพราะคาเตอร์ลงไปดูคนขับรถม้า

หยดน้ำที่เกาะอยู่กับกระจกมีเยอะมากจนมองอะไรไม่ค่อยเห็น

ไอชื้นๆจากฝนที่ตกเข้ามาในรถม้าคอยเป็นแอร์เบาๆให้

คาเตอร์เดินเข้ามาในรถม้า

ชั้นลุกขึ้นไปเปิดประตูรถม้าก่อนจะเห็นคนขับรถม้านั่งก่อกองไฟอยู่

ก่อนจะหันไปหาคาเตอร์

ชั้นแอบแลบลิ้นใส่เขาก่อนจะวิ่งออกมาจากรถม้าแล้วมาช่วยคนขับรถก่อไฟ

สุดท้ายพวกเราทุกคนก็มานั่งข้างนอกผิงไฟกัน

คาเตอร์ยื่นขนมปังให้ชั้น

เหมือนว่าเขาจะมองชั้นออกเลยได้ให้ขนมปังกับคนขับรถม้าไปก่อน

คาเตอร์ที่จ้องชั้นก็สะดุ้งก่อนจะกินขนมปัง

____________________

อย่าลืมคอมเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะคะ>~<