facebook-icon Instagram-icon

ฝากเพจ PINK นิยาย ด้วยนะคะ❤️ IG pinkniyayy 🌈 คอมเมนท์ติชมให้พิงก์บ้างนะคะ

SLAVE X LOVE EPISODE 37 Thanks you. Nc ❤️

ชื่อตอน : SLAVE X LOVE EPISODE 37 Thanks you. Nc ❤️

คำค้น : นิยาย รักวัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2563 14:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SLAVE X LOVE EPISODE 37 Thanks you. Nc ❤️
แบบอักษร

◾SLAVE X LOVE◾ 

 

 

.NIX & JEEN. 

'ขอบคุณ' 

♠️EPISODE 37 Thanks you. ♠️ 

 

 

 

 

 

🖤 

 

 

 

 

 

NIXTALK 

ผมเคลียร์งานให้เสร็จรีบบินกลับเพื่อกลับไปหาเมียผมที่รอผมอยู่ ผมคิดถึงเธอทุกวันพยายามโทรหาทุกวัน 

ผมอยากกอดร่างนุ่มนิ่มของเธอใจจะขาด 

ผมมาถึงบ้านเดินเข้าบ้านเจอจีนกำลังคุยกับใครสักคน  

ผมรีบเดินเข้าไปหาเธอเจอกับไนท์ ผมยืนนิ่งมองมันด้วยความแปลกใจ 

"นิกซ์กลับมาทำไม่บอกล่ะ จีนจะได้ไปรับ" เมียผมถามใบหน้าเปื้อนยิ้ม สายตาผมมองไนท์อย่างระแวง 

"มาที่นี่ทำไม?" ผมถามไนท์ด้วยเสียงเรียบ สายตายังจ้องมองด้วยความขุ่นเคือง  

เพราะที่ผมทะเลาะกับจีนจนเธอเข้าใจผมผิดแล้วหนีผมไปก็เพราะมันนั้นแหละ 

"นิกซ์...คือไนท์มาเยี่ยมจีนเฉยๆ" จีนรีบเดินมาเกาะแขนผม ผมปรายตามองเมียผมด้วยความแปลกใจ 

"เยี่ยม?" ผมถามอีกรอบเพื่อความแน่ใจ  

"ทำไม..กูจะมาเยี่ยมน้องสะใภ้ กับหลานกูไม่ได้รึไง!" ไนท์ถามกลับมองผมด้วยสายตาราบเรียบ 

"อ้าว นิกซ์กลับมาหรอจีน?" ผมหันไปเจอกับอลิซ เธอถือขนมเข้าบ้านผมมา มองหน้าท้องเธอนูนออกมาอย่างเห็นได้ชัด  

ผมหันไปมองเธอกับไนท์สลับกัน จนจีนต้องสะกิดแขนผม 

"อลิซอีกกี่ไม่กี่เดือนก็คลอดแล้วนะ นิกซ์ต้องเตรียมของขวัญรับขวัญหลานนะ" 

จีนยิ้มมองผม ผมนิ่งไปมองไนท์ที่โอบไหล่อลิซ ผมก็เข้าใจทันที 

"หลาน?" ผมทำหน้างง  

"เออ.. ลูกกู" ไนท์ตอบห้วนๆ แต่ก็โดนอลิซหยิกแขน  

"แหมทั้งสองคนก็กำลังจะเป็นคุณพ่อเหมือนกันด้วย"  

จีนพูดขึ้น เธอกอดแขนผม แล้วพาผมกับทานอาหารพร้อมกับไนท์อลิซ 

ผมเดินมาดูเมียผมกำลังนั่งคุยกับอลิซตรงสวน แต่ผมเห็นไนท์ยืนมองอยู่เหมือนกันเลยเดินไปหา 

"ฉันคิดมาตลอดว่าแกกับนลินทำให้แม่ฉันตาย" ไนท์พูดขึ้นสายตายังคงมองไปที่สวน 

"แต่จริงๆแล้วฉันแค่ไม่ยอมรับความจริง ว่าที่แม่ตายเพราะว่ารักป๊ามากเกินไป ถึงขนาดยอมทำร้ายตัวเองเพื่อให้ป๊ามาสนใจ" ผมเงียบฟังสิ่งไนท์พูด 

"แกจะเกลียดฉันกับแม่ฉันก็ไม่แปลกหรอก" ไนท์ถอนหายใจ 

"ฉันขี้เกียจมาตีกับแกเหมือนเด็กๆ ตอนนี้ฉันมีสิ่งที่ฉันอยากจะดูแล เหมือนกับที่แกเจอ" ผมมองจีนที่ยิ้มหัวเราะคุยกับอลิซที่สวน 

"เฮียจะมาดราม่าอะไรเนี่ย" ผมกอดอกถามไนท์ ไนท์หันมามองผมเลิกคิ้วมองผมเล็กน้อย 

"เรื่องมันผ่านมาแล้ว ผมลืมๆมันไปหมดแล้ว เฮียก็ควรใช้ชีวิตในแบบเฮียอยากใช้เถอะ" ผมพูดจบก็เดินไปหาเมียผม  

"อ้าว...ไนท์ล่ะ" เมียผมถามหาไนท์ ผมหน้างอทันที 

"จีนฉันว่าฉันกลับก่อนดีกว่า" อลิซยิ้มแล้วลุกไนท์ก็เดินมาพอดี 

"อ้าวจะกลับแล้วหรอ?" จีนถาม ผมมองเมียผมตาปริบๆ แต่เธอไม่สนใจผม เดินไปส่งสองคนกลับบ้าน 

ผมเลยเดินไปนั่งโซฟา จีนหลังจากไปส่งไนท์กับอลิซก็เดินเข้าบ้านมา 

ผมมองเธอตาปริบๆ จีนยิ้มเธอเดินมานั่งโซฟา เธอตีที่ตักตัวเองเบาๆ ผมรีบลุกไปนอนหนุนตักเธอ ได้ยินเสียงจีนขำ  

"คิดถึงไหมค่ะ?" ผมเงยหน้าไปมองเธอที่มองผมอยู่  

"คิดถึงครับ คิดถึงตัวเล็กมากๆเลย" ผมซุกหน้าเข้าหาหน้าท้องของจีน พรมจูบย้ำๆ 

"นิกซ์" ผมมองจีนที่เรียกผม  

"ขอบคุณนะที่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้...จีนรักนิกซ์นะ"  

ผมยิ้มผมลุกขึ้นมือประคองใบหน้าของจีนแล้วจูบปลายจะจมูกของเธอ 

ผมจูบปากเธอ เลื่อนใบหน้าลงมาคลอเคลียกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ผมเลื่อนมือไปลููบขาจีนเบาๆ  

"นะ..นิกซ์" จีนรีบดันหน้าผมออก ผมยิ้มเจ้าเล่ห์อุ้มเธอขึ้นห้องแล้ววางลงเตียง 

"ไม่เอา...จีนท้องอยู่นะ" จีนร้องประท้องเมื่อเธอเห็นผมถอดเสื้อ ผมยิ้มมองเธอที่จ้องมองผมใบหนเาหวานแดงก่ำ ผมขึ้นไปคร่อมเธอ  

"นิกซ์ถามหมอแล้ว หมอบอกว่าทำเบาๆได้" ผมพูดจบ จีนก็รีบส่ายหน้า  

"ให้นิกซ์เถอะนะคนดี" ผมจับมือเธอไปจับลูกชายผมที่นูนดันกางเกง จีนมองใบหน้าทรมานของผม เธอเบือนหน้าหนี ผมเห็นหูเธอแดง ผมยิ้มก่อนจะขมเม้มติ่งหูเธอเบาๆ 

"นะครับ" ผมอ้อนเธอ จีนมองผมแล้วเธอก็พยักหน้าเบาๆ 

ผมถอดชุดเธอออกไปจนหมดร่างบางเปลือยเปล่า 

จีนลุกขึ้นมาปลดเข็มขัดให้ผม ผมมองเธอถอดกางเกงผมออก เธอเอื้อมมือไปจับแก่นกายของผม แล้วมองผม 

จีนจับแก่นกายผมเข้าปากผมมองภาพตรงหน้าอย่างกลั้นอารมณ์ ผมจะทำรุนแรงกับเธอไม่ได้ 

"มะ..เมียครับ" ผมร้องออกมาอย่างกลั้นไม่ไหว จีนดูดเลียให้ผมจนผมแทบจะแตก ผมยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน  

ผมดึงแก่นกายออกจากปากเธอ จีนมองผมด้วยความแปลกใจ 

ผมดันเธอให้นอนราบ ผมจับจีนแยกขาออก เธอมองผมสายตาสั่นไหว 

"เดี๋ยวนี่เจ้าเล่ห์นะเรา" ผมพูดข้างหูจีน เธอมองผมสายตาสั่นไหว กัดปากเล็กน้อย  

ปึก! 

ผมกระแทกเข้าไปทีเดียว จีนก็จิกเล็บกับไหล่ผม 

"อืม...บะเบาๆ" จีนร้องประท้วง ผมจูบปากของเธอไปทีหนึ่ง แล้วเริ่มขยััับได้ยินเสียงร้องประท้วงของเมียผมดังตลอด 

"อือ...นิกซ์...อ๊ะ..พอแล้วอ๊ะ" 

"เดี๋ยว...ก็เป็นแบบนั้นอีกหรอก อ๊ะ" จีนพูดออกมาใบหน้าหวานแดงซ่าน 

ผมขยับเอวสักพักรู้สึกมีบ้างอย่าง ผมรีบถอดเเก่นกายออก แล้วรีบเดินไปห้องน้ำ เกาะโถชักโครก 

ผมอ้วกออกมาจนแสบคอ จีนเดินเธอนั่งย่อมาค่อยลูบหลังให้ผม ผมเดินออกจากห้องน้ำอย่างหมดแรง 

"ดื่มน้ำก่อนนะ" จีนเอาน้ำให้ผมดื่ม ผมดื่มไปนิดเดียว ผมเวียนหัว ผมนอนหมดแรงบนเตียง 

จีนมองผมด้วยสายตาเป็นห่วง ผมปรือตาเอื้อมมือไปแตะหน้าท้องเธอ 

"ทำตัวเล็กทำแบบนี้กับป๊าละครับ ป๊าแค่อยากทำรักกับม๊า ทำไมตัวเล็กรังแกป๊าแบบนี้" ผมพูดออกมาอย่างน้อยใจ ผมแพ้ท้องแทนจีนตลอด  

และทุกครั้งที่ผมจะทำรักกับเธอเหมือนลูกคฃคิดว่าผมกำลังรังแกจีน ผมเลยเป็นแบบนี้ทุกครั้ง 

"ก็บอกแล้ว" จีนพูดแล้วยิ้ม เธอจูบหน้าผากผม แล้วนอนซุกอกผม 

ผมสูดดมกลิ่มหอมจากตัวจีน สักพักก็รู้สึกดีขึ้นไม่รู้สึกเวียนหัว  

"แล้วไปทำงานไม่แพ้หรอ?" จีนถามผมด้วยความสงสัย 

คือปกติถ้าผมอยู่ห่างเมียผม อาการเวียนหัว อาเจียนก็จะเกิดขึ้น  

ผมไปทำงานเลยแอบหยิบน้ำหอมที่จีนใช้ กับเสื้อของเธอไปด้วย 

"ก็นิกซ์เอาน้ำหอมของที่รัก กับเสื้อนอนของที่รักไป" ผมตอบเธอทั้งที่ตายังปิดอยู่ 

"เอาไปทำล่ะ?" จีนถามผม  

"เอาไปดม ส่วนเสื้อเอาดมก่อนนอน" ผมพูดจบเมียผมก็หัวเราะ เธอหอมแก้มผม 

ผมปรือตามองเธอที่นอนยิ้มอยู่ข้างๆกายผม ผมลูบผมเธอเบาๆ 

'รอให้ลูกออกมาก่อนละกัน จะทบต้นทบดอกให้คุ้มเลยหึ ' ผมนึกในใจ 

. 

. 

. 

ผมขับรถพาจีนมาที่หนึ่ง ผมจูงมือเธอพาเข้าไปในวัด เดินไปจนถึงที่หมาย 

ผมมองโกฏิของแม่ผม ผมย่อตัวไปปัดฝุ่นที่เกาะรูปแม่ผม 

"ผมพาลูกสะใภ้มาแนะนำครับแม่" ผมจับมอจีนแล้วพูดขึ้น  

"นิกซ์" จีนน้ำตาคลอมองผม 

"เธอเป็นเมียผม ตอนนี้ผมมีครอบครัวเป็นของตัวเองแล้ว แม่ไม่ต้องเป็นห่วงผมแล้วนะครับ" ผมลูบโกฏิของแม่เบาๆ 

"ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูไปปล่อยให้เขาต้องอยู่ตัวคนเดียวอีกแล้ว หรือเกเรจนคุณแม่เป็นกังวล หนูสัญญาว่าจะรักและดูแลเขาให้ดีค่ะคุณแม่ " 

จีนพูดขึ้นเธอลูบแขนผมเบาๆ  

ผมยิ้มลูบหัวเธอเบาๆ เราสองคนเดินออกมาจากที่ตรงนั้น 

"ขอบคุณนะที่พามาเจอแม่" จีนพูดเดินควงแขนผม 

"ขอบคุณที่รักนิกซ์และเชื่อใจกันนะ นิกซ์จะไม่ทำให้จีนเสียใจอีก" ผมพูดจบ จีนก็กอดผมแน่น ผมกอดเธอ  

เราสองคนผ่านเรื่องต่างๆมามากมาย ต่อจากนี้ไป ผมกับเธอเราจากได้ใช้ชีวิตในแบบที่เราสองคนต้องการกันจริงสักที 

วันแรกที่ผมพบเธอ เธอเป็นเหมือนคนที่มอบแสงสว่างให้ผม มอบชีวิตใหม่ให้ผม เมื่อตอนที่ผมรอดตายมาได้ผมสัญญากับตัวเอง ตราบจนชีวิตผมหมดลมผมจะเป็นคนดูแล รักและถนุถนอมเธอ  

"เรากลับบ้านกันเถอะที่รัก" ผมยิ้มจับมือเธอแน่น 

THE END 

 

 

 

จบแล้วนะคะ เห้อออออ ยาวนาน ขอบคุณทุกคนที่ติดตามมาจนถึงตอนจบ เรื่องนี้พิงก์ตั้งใจมากๆ  

ขอบคุณผู้อ่านที่คอยคอมเมนต์ ติดตามนิยายเรื่องนี้ ถึงแม้พิงก์จะอัพนิยายช้าก็ยังรอ  

อย่างที่บอกพิงก์เเต่งนิยายเป็นงานอดิเรก ทุกวันนี้ยังคิดว่าประสบการณ์ยังน้อย อาจแต่งไม่ถูกใจผู้อ่านไปบ้าง แต่พิงก์ก็ตั้งใจ รับฟังเอาไปปรับปรุง 

ยังไงก็ฝากคิดตามผลงานเรื่องต่อไปของพิงก์ด้วยนะคะ  

ความคิดเห็น