เรื่องที่ 5 มาเสิร์ฟแล้วจ้าาาา ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ : )

ชื่อตอน : Catch My Breath II 37

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2563 20:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Catch My Breath II 37
แบบอักษร

 

รุ่งเช้าของอีกวัน หนุ่มสาว 5 คู่ นั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันบนโต๊ะอาหาร แต่ที่ดูจะพิเศษกว่าปกติคือเจ้าตัวเล็กที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เสริมข้างๆ เด็กๆสื่อสารกันภาษาลัพธ์เฉพาะไม่มีหยุด เหตุเพราะเมื่อคืนได้เติมพลังงานเต็มถังยังเช้า

ผิดกับคุณพ่อและคุณแม่ หน้าตาอิดโรยราวกับคนไม่ได้นอน บุปผาอดแซวขำๆไม่ได้

“ หนุ่มๆรับไข่ลวกเพิ่มกันอีกมั้ยจ๊ะ ”

บุปผาอมยิ้มเล็กน้อย ไม่ตอบก็พอจะรู้ หนุ่มๆมองหน้ากันเลิ่กลั่ก บ้างก็ยกกาแฟจิบแก้เขิน สาวๆเกิดอาการไม่ต่างกัน พวกเธอแทบอยากจะมุดหนีลงใต้โต๊ะ

หลังจากเสร็จมื้อเช้า บุปผาพาลูกหลานไปทำบุญที่วัดเพื่อความเป็นศิริมงคล และอุทิศผลบุญให้กับญาติพี่น้องผู้ล่วงลับไปแล้ว แม้จะไม่มีวิธีใดช่วยลบล้างบาปกรรมที่ก่อไว้ได้ แต่การใช้ชีวิตอย่างมีประโยชน์ คอยดูแลลูกหลานให้ดีที่สุด อย่างน้อยก็ช่วยทำให้ความรู้สึกผิดในใจลดลงไปบ้าง

แต่ละครอบครัวพากันแยกย้ายกลับบ้าน ไคมาส่งไอริสกับลูกที่ร้าน ก่อนจะไปคุมสนามแข่งต่อ ตกเย็นก็มารับลูกเมียกลับบ้าน ภาพครอบครัวอบอุ่น ทำให้เขากลายเป็นไอดอลของเด็กวัยรุ่นหลายๆคน

 

Kaii_r
Coffee STAR 💫
32007

 

 

Iriss_k
42559

 

ผลตอบรับที่ได้นับว่าดีเกินคาด กิจการไปได้สวย หุ้นร้านและสนามแข่งดีขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายๆคนที่อยากมีคาเฟ่น่ารักๆ เริ่มทำตามฝันของตัวเอง ตัดภาพไปอีกบ้าน ปูย่าพากันเลี้ยงหลานให้วุ่น แม้เหล่าคุณแม่จะเอ่ยปากห้ามแต่ก็ไม่สน กลับไล่ให้สาวๆกันเข้าครัว นึกเมนูอาหารเย็นทำเตรียมรอสามี แต่ละคนแทบไม่มีพื้นฐานในการทำกับข้าวเลย แม้พอทำได้อยู่บ้าง แต่ก็แค่เมนูง่ายๆเท่านั้น

“ วันนี้ทำไรกินกันดีอ่ะ ” ณดานึกอย่างอ่อนใจ เธอนึกแล้วนึกอีก เมนูที่สามีชอบก็ทำไปหมดแล้ว

“ เหนื่อยกว่าเลี้ยงลูกก็คือนึกว่าวันนี้จะกินอะไรดีนี่แหละ ” โรสถอนหายใจตาม นึกออกแต่เมนูเดิมๆ

“ณดาอยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันมั้ย หรือจะกลับไปดินเนอร์พร้อมพี่ทิวาจ้ะ”

“ วันนี้พี่ทิวาน่าจะกลับดึก ณดาอยู่ทานข้าวเย็นกับที่บ้านดีกว่า ”

“ลิลลี่ว่าจะอบคัพเค้ก นึกออกแต่เมนูขนมล่ะตอนนี้ ”

“ หรือจะสั่งจากข้างนอกมาดี เห็นร้านน่าอร่อยเต็มไอจีเลย ” โรสเสนอความเห็น

เธอเห็นเพื่อนๆหลายคนผันตัวเป็นแม่ค้าออนไลน์ ขายนู่นนี่เต็มไปหมด นึกแล้วก็อยากอุดหนุน สามสาวช่วยกันเลือกเมนูก่อนจะกดสั่ง มื้อเย็นวันนี้เสร็จภายใน 10 นาที ใครบอกว่าแม่บ้านยุคนี้ต้องหัวฟู และคลุกอยู่แต่ในครัว?

หลังจากเสกอาหารมื้อเย็นผ่านปลายนิ้ว สามสาวมีเวลาพาลูกๆไปอาบน้ำและพักผ่อน คุณหญิงอมยิ้มให้กับความฉลาดของลูกสะใภ้

 

RrrrrrRrrrrrrrr

“ว่าไงคะ คุณแม่ เงียบหายไปเลยนะ”

“โรสสสสส ฮืออออ....เดย์ว่าพี่นนท์มีกิ๊ก”

“ห๊ะ ตาสารวัตรน่ะหรอจะกล้า”

“จริงๆ มะกี้เดย์โทรหาเค้า รอสายอยู่นานกว่าจะรับ ฮึก พอรับก็เป็นเสียงผู้หญิง พอรู้ว่าเป็นเดย์ก็รีบวางสายไปเลย”

คุณแม่ลูกอ่อนสะอื้นไห้เบาๆ ช่วงหลังคลอดเธอต้องเจอกับสภาวะมาม่าบลูขั้นรุนแรง หลายครั้งที่ต้องโทรมาปรึกษา แอบระบายกับพี่สาวอยู่บ่อยๆ

“แล้วนี่เค้ายังไม่กลับบ้านหรอ ได้บอกมะว่าอยู่ไหน”

“น่าจะที่ทำงาน...ฮึก...แต่เลิกงานแล้ว มะรู้อ่า...”

“ปกติเช็คสามีบ้างมั้ย ว่าวันๆไปไหนทำอะไรที่ไหนกับใครบ้าง อย่าบอกนะว่า...”

“ ไม่เลย ปกติเค้าก็รายงานอยู่บ่อยๆนะ แต่วันนี้มันไม่ปกติไง ”

“ยัยเดย์!!! ถ้าสามีเธอแอบมีอิหนูขึ้นมาจริงๆทำไงเนี่ย”

“ฮื้ออออ ฉันก็คงเสียใจ แล้วก็เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว”

“เดซี่!!! หยุดจ้ะ ลูกสองแล้วนะ เปลี่ยนความคิดใหม่เลย จากนี้เธอต้องเช็ค แอบๆเช็คก็ได้ ก่อนอื่นเลยนะ ไลน์ไปบอกพ่อสารวัตรตัวดี ให้กลับบ้านภายใน 20 นาที....ไม่สิต้อง 15 นาที...เริ่ม!!!”

แม้น้องเขยจะได้เลื่อนยศสูงขึ้น แต่เธอก็ยังติดเรียกสารวัตรจนชินปาก และเจ้าตัวก็ไม่ได้ว่าอะไร หลายครั้งที่สาวๆในอดีตของปรานนท์ทักเธอกับเดซี่สลับกัน แอบมีมาระรานอยู่บางครั้ง แต่เดซี่ไม่เคยขอความช่วยเหลือ ยิ่งทำให้เธอเป็นห่วง

 

“ฮัดชิ่ววว~”

ปรานนท์เกิดอาการคัดจมูกกระทันหัน ร่างสูงยืมจามติดกันสามสี่ครั้งไม่หยุด จนสาวๆที่พยายามจะเข้ามาทักต้องทอยหนี

“ไม่สบายหรอวะ หรือเมียบ่นถึง” ร่างสูงในชุดเครื่องแบบเอ่ยแซว

“น่าจะอันหลังวะ ฮ่าๆๆ” อีกหนึ่งเสียงช่วยยืนยัน

“กูร้อนอยากกลับบ้านไปอาบน้ำ เหนื่อยมาทั้งวัน” เขารีบปฏิเสธ ทั้งที่ในใจอยากรีบกลับไปกอดลูกกอดเมียใจจะขาด

“นานๆทีจะได้เจอกัน แล้ววันๆมึงนั่งอยู่แต่ในห้องแอร์ เหนื่อยไรวะ”

“สงสัยจะนั่งคิดถึงเมียจนเหนื่อย ว่างๆเมียมาเข้าสมาคมแม่บ้านตำรวจบ้างดิวะ เปิดหูเปิดตา”

“เดย์ต้องเลี้ยงลูก ยังเล็กๆกันอยู่เลย คงไม่สะดวกว่ะ”

และนั่นเป็นที่สุดท้ายที่เขาจะพาเธอไป หากไม่จำเป็นจริงๆ ทุกคนรู้ แฟนคลับรู้ สมาคมแม่บ้าน เป็นสิ่งที่ช่วยเปิดหูเปิดตา เปิดทุกอย่างไม่มีหมก ซึ่งหลายๆบ้านทะเลาะกันเกือบบ้านแตกก็เพราะคำยุยงเสี้ยมสอนนี่แหละ

วันนี้พวกเขามางานเลี้ยงรุ่นของเหล่านักเรียนนายร้อย ปรานนท์ได้รับเกียรติเป็นประธานเปิดงานในพิธีแทนผู้กำกับที่ท้องเสียกลางคัน

งานนี้หนุ่มๆต้องควงสาวๆมาร่วมงานด้วย ซึ่งเขาไม่ได้เตรียมตัวและไม่คาดฝันว่าจะได้มา ตั้งแต่แต่งงานชีวิตปรานนท์เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ทำเอาเพื่อนฝูงอดแปลกใจไม่ได้

“พี่นนท์! อยู่นี่เอง อ่านไลน์ด่วนเลยพี่” เสียงหวานตะโกนเรียก เธอรีบส่งโทรศัพท์คืนผม

“มีไรหรอ”

ใบหน้าหล่องุนงง แอบหวั่นว่าจะเป็นภารกิจด่วน เพราะเมื่อครู่นี้ เขาให้รุ่นน้องอัพเดทข้อมูลในสมาร์ทโฟน แต่แฟนสาวรุ่นน้องกลับวิ่งหน้าตั้งมาแต่ไกล

“เมียพี่...”

“เกิดอะไรขึ้น..!”

“พี่อ่ะ รีบกลับบ้านเถอะ ก่อนจะเข้าบ้านไม่ได้”

ร่างสูงรีบเปิดอ่านข้อความใน Line

BabieDaisy : เย็นนี้จะกินอะไรดีน้าาา เดี๋ยวเชฟทำไว้รอ

BabieDaisy : อยู่ไหนแล้วคะ?

BabieDaisy : อยู่หนายแล้วค่าาา.....

30 นาทีผ่านไป

BabieDaisy : ส่งสติ๊กเกอร์ (โมโห)

BabieDaisy : อีก 15 นาทีไม่ถึงบ้าน ก็ไม่ต้องเข้าบ้าน!

“เอ่อ คือมะกี้เผลอกดรับสายเมียพี่ หนูกลัวเลยกดตัดสายทิ้ง”

“ชิบหายแล้วกู” แทบอยากปล่อยโฮออกมาเสียตรงนี้

ปรานนท์ตั้งหน้าตั้งตาเหยียบคันเร่งมิดไมล์พุ่งกลับบ้าน ไม่สนใจว่าจะถูกตรวจจับความเร็วแต่อย่างใด นาทีนี้ เมียสุดที่รักเท่านั้นที่สำคัญสุด

 

“อีก 2 นาที หึ...”

“คุณเดย์ให้จิ๋วล็อคบ้านเลยมั้ยคะ”

“ได้จ้ะ งั้นเดย์ขึ้นไปดูน้องๆก่อนนะ” ร่างบางส่งยิ้มหวานให้สาวใช้ แต่ในใจนั้น..ถ้าหย่อนไข่ลงไปต้มก็คือสุก

สามีไม่ตอบไลน์ ไม่โทรหา ไม่กลับบ้านในเวลาที่กำหนด แถมก่อนหน้านี้มีเสียงผู้หญิงรับสาย ใครไม่เดือดแต่เธอเดือด

ปรานนท์ใช้เวลาฝ่าฝันรถติดในเมืองยามค่ำคืนด้วยเวลา 30 นาที ซึ่งมันเลยเวลาที่กำหนดแล้ว...

ดูจากการเทิดทูนบูชาเมียของณภัทรแล้ว ได้แต่หวังว่าเมียเขาจะไม่ใจร้ายเหมือนแฝดพี่ ไม่งั้นคืนนี้เขาคงได้นอนนอกบ้าน

ล็อค...ประตูล็อค!

“เมียจ๋าา พี่กลับมาแล้ว เปิดประตูให้พี่หน่อย...เดซี่ค้าบบบ~~”

“จิ๋ว ฉันรู้ว่าเธอยังไม่นอน ลุกมาเปิดประตูเดี๋ยวนี้!!!”

ร่างสูงยืนเคาะ ยืนตะโกนเรียกอยู่นาน แต่ไม่มีวี่แววที่ประตูจะเปิดออก จนกระทั่งเขาได้ยินเสียงบานเลื่อนหน้าต่างจากห้องนั่งเล่น ใบหน้าหล่อยิ้มกว้างอยู่ได้ไม่นานกลับต้องหุบยิ้ม เขาไม่สามารถทุละมุ่งลวดเข้าไปได้

“จิ๋ว! ฉันเอง ไปเปิดประตูให้ที”

“เอ่อ คือ...เห็นทีคงจะไม่ได้ค่ะคุณนน คือว่า คุณเดย์สั่งไว้”

“แต่ฉันเป็นเจ้านายเธอนะ!”

“คุณเดย์ก็เป็นเจ้านายจิ๋วเหมือนกันค่ะ ฮืออ คุณนนอย่าให้จิ๋วต้องเลือกเลยนะค่ะ จิ๋วไม่อยากเห็นคุณเดย์ร้องไห้”

“เดย์ร้องไห้หรอ ร้องทำไมอ่ะ” ตาคมเบิกกว้างอย่างตกใจ กลัวเธอเจอเรื่องสะเทือนใจแล้วเก็บไปคิดมากคนเดียว

“ก็เพราะคุณนนนั่นแหละค่ะ จิ๋วนอนดีกว่า จิ๋วเปิดไม่ได้ ถ้าคุณเดย์ไม่สั่ง หาทางเข้าบ้านเองนะคะ”

“เดี๋ยวก่อน...จิ๋ว!! จิ๋วววว....เปิดประตูให้ฉันก่อน”

ผ้าม่านถูกปิดลง สาวใช้ไม่ใจอ่อนให้ต่อเสียงร้องขอจากเจ้านายหนุ่ม เธอแพ้น้ำตาเจ้านายสาวมากกว่า เวลาสะอื้นไห้ที แทบขาดใจตาม

“อย่าให้เข้าไปได้นะ จะส่งกลับพม่าไม่ให้เข้าประเทศอีกเลย! เห้ออออ เอาไงต่อดีวะกู...”

ใบหน้าหล่อแหงนมองหน้าต่างห้องนอนตัวเอง ก่อนจะนึกอะไรดีๆออก เห็นทีคงต้องยืมแผนพวกตีนแมวมาใช้ปีนเข้าบ้านในคืนนี้

 

สามแม่ลูกนอนกอดกันเรียงเป็นแถว เข้าเดือนที่สี่สองแฝดหลับสนิทไม่ค่อยตื่นมางอแง

เงาจากร่างสูงใหญ่ ค่อยๆเดินเข้ามาใกล้สามแม่ลูกที่นอนกอดกันเรียงเป็นแถว มือหนาค่อยๆย้ายเจ้าสองแฝดลงนอนเตียงเด็กข้างๆ

“หึ...หลับสนิททั้งแม่ทั้งลูก ฟอดดด”

“อุ๊ยยย...ออกไปนะ!”

“อ่าว แกล้งหลับหรอเนี่ย รึว่านอนไม่หลับถ้าไม่มีพี่นอนข้างๆน้าาา”

“คนบ้า! เหม็นกลิ่นบุหรี่ไปอาบน้ำเลย”

“ได้ครับผม! รอแป๊บนึงนะจ๊ะเมียจ๋า” ร่างสูงลุกขึ้นยืน ทำท่าตะเบ๊ะในชุดเต็มยศ

ร่างสูงรีบจัดการตัวเอง ก่อนจะเดินออกมาเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวเช่นทุกวัน เกิดอาการอยากอ้อนเมียให้ใส่ชุดนอนให้

“เมียจ๋าา ตื่นมาใส่ชุดนอนให้ก่อน”

“.........” ร่างบางนอนนิ่ง เหมือนไม่ได้ยินเสียงร้องขอใดๆ

“งั้นพี่ก็นอนทั้งอย่างนี้เลยละกัน โล่งดี สบ๊ายยย”

ร่างสูงทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม รวบร่างบางเข้ามากอดแนบอก ไม่สนว่าผ้าขนหนูจะหลุดลุ่ย

“ปล่อยนะ คนนิสัยไม่ดี!” เสียงหวานเริ่มโวยวาย จนเขาต้องยกมือทำท่าทำปากจุ๊ๆ เพราะกลัวลูกน้อยจะตื่น

“โกรธอะไรพี่คะ”

ปรานนท์กระซิบถามเบาๆ ใบหน้าหล่อคลอเคลียแถวซอกคอหอม สองแขนยังคงกอดเมียสาวไว้

“ฮึก คนใจร้าย...จะทิ้งเดย์กับลูก”

“เข้าใจผิดใหญ่แล้ว พี่รักเดย์กับลูกมากกว่าชีวิตตัวเองอีก”

“แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครคะ ทำไมเธอถึงรับโทรศัพท์พี่นนได้”

“เป็นแฟนไอขุนครับ พี่เอาโทรศัพท์ไปอัพเดท แล้วก็แวะไปเปิดงานเลี้ยงรุ่นที่สโมสร อัพเสร็จขุนจะเอามาคืนที่งาน แต่แฟนมันมือลั่นกดรับสายเมียพี่ เป็นเรื่องเลย....ฟอดดด ”

“อื้ออ ไม่ต้องมาหอมเลย เดย์โกรธพี่อยู่นะ”

“พี่ต่างหากที่ต้องทำโทษเรา ปล่อยให้ผัวยืนตากยุงเป็นชั่วโมง ถ้าป่วยเป็นไข้เลือดออกตายทำไงเนี่ย”

“หาผัวใหม่ค่ะ”

“เดซี่!”

“ขาาาา...คุณตำรวจ”

เพียงได้ฟังคำอธิบายทั้งหมด จากที่อารมณ์สูงปรี๊ดกลับทำให้ผ่อนลงได้ ใบหน้าสวยเริ่มอมยิ้ม ถึงจะแอ๊บหน้าตึงๆอยู่บ้าง

“เลิกฝันที่จะมีผัวใหม่ เพราะผัวเราคนนี้น่ะ ตายยาก!”

“ค่ะ พ่อหนังเหนียว”

ความน่ารักน่าเอ็นดูของเธอที่ไม่เคยจะลดลง มีแต่จะทำให้เขาหลงเธอหัวปักหัวปำ แบบนี้จะไปแอบมีอิหนูที่ไหนได้ เห็นแล้วก็หมั่นเขี้ยวนึกอยากทำโทษเธอก่อนนอนขึ้นมา

“แต่ตอนนี้ อยากตายคาอกเมียจังเลยครับ”

“มะ ม๊ายย...อื้อ ”

 

 

 

##########################

และแล้ว เรื่องทั้งหมดก็คลี่คลายยย~~

ฮือๆๆ ไม่อยากให้จบเลย แต่ต้องจบแล้ว

เดะไม่ได้เปิดเรื่องใหม่กันพอดี555555

NEXT >>> THE END

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว