June-Tongon
email-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยคอมเม้นต์เป็นกำลังใจด้วยนะคะ

Guiltiness ตราบาป NC18+ END

ชื่อตอน : Guiltiness ตราบาป NC18+ END

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 533

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2563 08:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Guiltiness ตราบาป NC18+ END
แบบอักษร

 

เวลาได้ผ่านพ้นไปเป็นห้าปี บอยได้รู้ความจริงว่าใครเป็นคนทำพุทราเขาเลยบอกให้เด็กน้อยมาอยู่กับเขาสักสองสามคืนและคิงเองที่ได้ยินแบบนั้นก็ยินดีที่จะให้พุทรามาอยู่ที่บ้าน

 

ซึ่งนั้นก็ทำให้เชษฐาโกรธหนักมากถึงขนาดลากพุทราเข้าบ้านหลังจากที่กลับมาจากบ้านของบอย การกระทำชำเราอันแสนรุนแรงที่ทำให้พุทราช้ำไปทั้งตัวเล่นเอาเด็กน้อยรู้สึกอยากจะหนี

 

อยากจะไปให้พ้นพ่อของตนที่ทำร้ายเขาทั้งตัวและหัวใจ ซึ่งพุทราก็ไปอยู่กับคิงและความสัมพันธ์ที่ต่างอายุก็ได้เริ่มขึ้นจากเมื่อสี่ปีก่อนจนมันกลับกลายเป็นความรัก

 

ทุกครั้งที่เชษฐาพยายามจะมาหาพุทราแต่คิงก็ออกโรงปกป้องและตอนนี้เด็กน้อยในวัยเด็กได้บรรลุนิติภาวะเต็มตัว จากที่เคยน่ารักก็กลายเป็นเพิ่มพูนและมีเสน่ห์มากขึ้น

 

"ป๋า! อ๊ะ! อื้อ ย หยุดได้แล้ว ฮึก"พุทราทั้งทุบทั้งดันร่างของเชษฐาออกแต่ก็ทำไม่ได้ แก่นกายร้อนผ่าวที่อยู่ในกายกระแทกกระทั้นเข้ามาไม่หยุด

 

"ทำไมถึงคิดจะหนีไปจากป๋า ห๊ะ!?"ร่างสูงตะคอกออกมาอย่างขุ่นเคือง กดข้อมือเล็กลงกับเตียงจนเกิดรอยช้ำแล้วสวนสะโพกเข้าหาจนกายบางดิ้นพล่าน

 

"ไม่เอาแล้ว ฮึก ป๋า หยุด อ๊ะๆ อ๊า!"ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงบดจูบริมฝีปากบางจนเลือดแตก พุทราร้องไห้ออกมาพยายามจะหันหน้าหนีแต่หนีไม่พ้นเมื่อร่างกายอยู่ใต้อาณัติของพ่อ

 

"อย่าคิดจะหนีป๋าไปไหนอีก เข้าใจไหม!"เชษฐากระแทกกายเข้าหาและเน้นทุกจังหวะจนพุทราต้องกัดปากแน่น กายขาวเนียนเต็มไปด้วยรอยช้ำและรอยกัดทุกตารางนิ้ว

 

"ย หยุด หยุดเถอะ อ๊ะ อึก ผมขอร้อง"ใบหน้าน่ารักส่งมาในเชิงอ้อนๆแต่นั้นกลับโหมกระหน่ำความหื่นกระหายของเชษฐาออกมา คนบนร่างจึงดึงพุทราให้พลิกกายคว่ำลงแล้วยันร่างบางลงเตียงก่อนที่ตนจะกระแทกกายเสียจนเตียงขยับเสียงดัง

 

 

ติ่งต่องๆ

 

พุทรายืนอยู่หน้าประตูของคอนโดสุดหรูในกรุงเทพฯอย่างร้อนรน ใบหน้าน่ารักหันซ้ายขวาเหมือนกลัวบางอย่าง ประตูเปิดมาพร้อมกับร่างของคิง

 

"พุทรา?"ร่างโปร่งเงยมองคิงก่อนจะกอดรอบเอวของอีกฝ่ายไว้แล้วซบหน้าลงที่อก

 

"พี่คิง ผมขออยู่ที่นี้สักสองสามวันอีกได้ไหม"เด็กน้อยเมื่อจากวันวานตอนนี้ได้กลายเป็นเด็กม.ปลายไปเสียเรียบร้อย คิงก้มลงมองพุทราก่อนจะกอดร่างบางไว้

 

"ครับ เอาจริงๆพุทราจะย้ายมาอยู่กับพี่ก็ได้นะ"คิงเอ่ยบอกแล้วลูบผมนิ่มของพุทรา พุทราทำได้แค่ส่ายหน้าก่อนจะยกยิ้มฝืนๆ

 

"ผมไม่อยากรบกวนพี่คิง อีกอย่าง...ผมไม่อยากให้ป๋าโกรธ"คนอายุเยอะกว่าทำได้แค่ถอนหายใจออกมาแล้วพยักหน้า

 

"เอาแบบนั้นก็ได้ เข้าห้องเถอะ"

 

 

เวลาเข้าเดือนหนึ่ง ความสัมพันธ์ของคิงและพุทราก็เปลี่ยนจากพี่น้องเป็นแฟน ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้และพุทราก็พาให้คิงมานอนเป็นเพื่อนที่บ้านโดยพุดซ้อนและเชษฐาเองก็อยู่

 

"แม่ฮะ ผมพาพี่คิงมานอนที่บ้านวันนี้ได้ไหม"พุดซ้อนเลิกคิ้วมองลูกตัวเองที่กอดเอวตนอยู่ก่อนจะหัวเราะออกมา

 

"ได้สิลูก แม่กลัวว่าคุณคิงเขาทำอะไรไม่สะดวกนี่สิ"พุทราส่ายหน้าไปมาแล้วยิ้มให้แม่ของตน

 

"พี่คิงเขาบอกว่าโอเคฮะ แล้วผมก็มีบางอย่างจะบอกแม่ด้วยล่ะ"

 

"จ้ะๆ งั้นก็ไปบอกป๋าเราด้วย"พุทราชะงักเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า

 

"ฮะ"รับคำเสร็จพุดซ้อนก็เดินขึ้นบันไดไปยังห้องทำงานของเชษฐา ในใจตัวเองก็แอบกลัวว่าถ้าตนเข้าไปแล้วจะโดนอะไรหรือเปล่า

 

ก๊อกๆ

 

"เข้ามา"เสียงที่ดังเล็ดลอดมาจากข้างในทำให้ร่างบางเปิดประตูเข้าไปอย่างช้าๆก็เห็นพ่อตนอ่านเอกสารอยู่

 

"ป ป๋าฮะ"พุทราเอ่ยเรียกพ่อของตน เชษฐาจึงเงยหน้าขึ้นมองพุทราก่อนจะวางเอกสารลงแล้วดึงแว่นตาออก

 

"มีอะไรครับ"อีกฝ่ายลุกขึ้นก่อนจะเดินไปหาลูกตัวเอง ร่างบางเดินถอยหลังเล็กน้อยแล้วเงยหน้ามองเชษฐา แขนแกร่งยื่นไปโอบรอบเอวของพุทราแล้วกดจมูกลงบนหัวทุย

 

"พ พี่คิงมานอนบ้านเรานะฮะ"เชษฐาชะงักก่อนจะก้มมองพุทรา

 

"ทำไมมันต้องมานอนบ้านเรา"มือใหญ่ยกขึ้นบีบไหล่จนพุทรานิ่วหน้า

 

"ป๋า มันเจ็บ"พุทราพยายามบิดมือตัวเองออกจากการเกาะกุม เชษฐาที่เห็นอีกคนทำแบบนั้นก็บีบข้อมือเล็กแรงขึ้นกว่าเดิม

 

"บอกป๋ามา!"

 

"ป๋า! ป๋าจะมาบงการชีวิตผมไม่ได้นะฮะ! ผมเป็นลูกป๋านะ!"พุทราเอ่ยขึ้นมาอย่างเหลืออดดันอกกว้างออกจากตน "พี่คิงจะมานอนกับผมและป๋าห้ามผมไม่ได้!"ร่างโปร่งพูดขึ้นก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไปทันที เชษฐามองตามแล้วเตะโต๊ะทำงานอย่างอารมณ์เสีย

 

"แม่งเอ้ย!"

 

 

พุทราเดินเข้ามาในห้องนอนของตัวเองก่อนจะกดเบอร์โทรหาคิงทันทีซึ่งรอได้ไม่นานทางปลายสายก็รับโทรศัพท์

 

(ฮัลโหลครับ)

 

"พี่คิงฮะ จะมาถึงตอนไหนเหรอ"

 

(อ่อ พี่กำลังจะไปพอดี รอก่อนนะครับ)

 

"ฮะ"พุทรายกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะกดวางสายแล้วล้มตัวลงบนเตียง

 

 

เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งนาที คิงก็มาถึงบ้านของพุทราซึ่งเชษฐา พุดซ้อนและพุทราก็ได้ต้อนรับเป็นอย่างดี และตอนนี้ทุกคนก็นั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น

 

"แม่ฮะ ผมกับพี่คิง เราคบกัน"เชษฐาชะงักหันขวับไปมองคิงทันที พุดซ้อนเบิกตาเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มออกมา

 

"งั้นเหรอจ๊ะ แล้วคุณคิงแน่ใจเหรอคะ"พุดซ้อนเอ่ยถามคิง เจ้าตัวก็ระบายยิ้มออกมาแล้วโอบไหล่บางไว้

 

"ผมพร้อมที่จะดูแลและ..ปกป้องพุทราครับ"คิงพูดให้แม่ของพุทราก่อนที่สายตานิ่งๆจะส่งไปให้เชษฐา

 

"แล้วคุณจะยอมง่ายๆเหรอพุด"เชษฐาเอ่ยค้านขึ้นมาทำให้พุดซ้อนต้องหันมามองสามีตัวเอง

 

"ลูกเรารักใคร ฉันก็รักด้วยแหละค่ะ"พุทรามองพ่อตัวเองที่จ้องตนราวจะกินเลือดกินเนื้อก็ต้องหลบสายตาทันที

 

ตกดึกมาคิงกับพุทราก็ได้เข้านอน แต่พุทรากลับนอนไม่หลับ หัวใจกระวนกระวายราวกับเรื่องบางอย่างจะเกิดในไม่ช้าก็เร็วๆนี้ คิงหันหน้าตะแคงตัวเข้าหาพุทราก่อนจะลูบใบหน้าของพุทรา

 

"กังวลเรื่องพ่อเราเหรอ"ร่างบางไม่ได้ตอบอะไรแต่ก็พยักหน้าให้ มืออันอบอุ่นของคิงลูบลงบนหัวของพุทราก่อนจะกอดคนอายุน้อยกว่าไว้ "รออีกนิดนะเด็กดี เดี๋ยวพี่ช่วยเราเอง ยังจำเรื่องที่พี่บอกเราได้ไหม"

 

"ฮะ"คิงยิ้มออกมาเล็ดน้อยก่อนจะกุมมือของพุทราแล้วหลับตาลงเช่นเดียวกับพุทรา

 

แกร่ก

 

เสียงเปิดประตูดังขึ้นมาอย่างแผ่วเบาท่ามกลางความมืดมิดและเงียบสงัด หัวใจดวงน้อยของพุทรากำลังเต้นอย่างแรงจึงบีบมือที่ชื่นเหงื่อของคิงไว้

 

เสียงเดินดังขึ้นอย่างเงียบเชียบจนมาถึงเตียงข้างร่างบาง มือใหญ่ยื่นมาลูบไล้ลำคอระหงส์ก่อนจะค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของพุทราออก ใบหน้าน่ารักหันไปทางคิงแล้วบีบมือคิงแน่น คิงเองก็บีบกลับเหมือนบอกในเชิงให้อดทนหน่อย

 

มืออันหยาบกร้านของเชษฐาเลื่อนเข้าไปใต้ร่มผ้าก่อนจะสะกิดเข้าที่ยอดอกสีหวานจนพุทราต้องกัดปากแน่น มืออีกข้างของอีกฝ่ายก็จับที่ต้นขาเนียนและเลื่อนขึ้นมาภายใต้กางเกงขาสั้น

 

"อ อืออ"ลมหายใจอุ่นๆรดอยู่บนหน้าของพุทราก่อนจะรู้สึกว่าผ้าห่มถูกเปิดออกจนแอร์เย็นๆกระทบเข้ากับผิวหนัง ขาสองข้างถูกจับให้อ้ากว้างก่อนที่กางเกงขาสั้นจะถูกถอดออก

 

ทุกสัมผัสที่อีกฝ่ายมอบให้ทำให้พุทราอยากจะขยับกายหนี ดวงตาที่ลืมขึ้นทำให้เห็นเพียงแค่เงาบนร่างของตน

 

"ป๋า อึก หยุด-"ร่างบางดันอกของเชษฐาออกแต่ก็ไม่สามารถทำให้อีกคนผละออกได้

 

"ถ้าอยากให้มันตื่นก็ลองดู"คนบนร่างก้มลงกดจูบที่ปากบางแล้วขบกัดก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็ก

 

"อ อึก อือ"พุทราแหงนหน้ารับจูบนั้นอย่างจำยอมก่อนที่มือใหญ่จะสอดเข้าไปในช่องทางรักแล้วขยับเพื่อขยายช่องทาง คิงที่ได้ยินก็กำหมัดแน่นแล้วหันหน้าตะแคงไปอีกฝั่ง กล้องเล็กๆที่ติดอยู่ที่ขอบพนังด้านบนกำลังจับภาพทุกอย่างอยู่

 

ยอดอกที่แข็งก็ถูกครอบด้วยปากของเชษฐา ลิ้นใหญ่ตวัดช้อนไชมันจนพุทราต้องแอ่นอกให้อย่างเผลอตัว สามนิ้วที่อยู่ในช่องทางหลังก็ขยับกดหาจุดกระสันจนร่างบางต้องจิกเข้าที่ผ้าปูเพราะความเสียว

 

"ป๋า ไม่เอา อ๊ะๆ อ๊า"พุทราครางเสียงผะแผ่ว น้ำตาไหลเอ่อหยดลงผ้าปู เชษฐาไม่ได้สนใจอะไรก่อนจะถอดกางเกงวอร์มแล้วดึงเอาท่อนเนื้อลำใหญ่ที่แข็งขื่นขึ้นมาจ่อที่ช่องทางหลัง

 

ร่างสูงค่อยไปดันมันเข้าไปในช่องทางหลังอย่างช้าๆ พุทราทำได้แค่สะอื้นในลำคอภายใต้ความมืด เชษฐาอ้าขาเรียวให้กว้างขึ้นก่อนจะเริ่มขยับสะโพก

 

"อ อ๊ะ อึก ป ป๋า หยุด- อ อื้ออ"เชษฐาพยายามขยับไม่ให้เตียงสะเทือนเกินไป ก่อนจะจับเข้าที่เอวเล็กยกขาข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่าแล้วขยับเอว

 

เชษฐามองลูกตัวเองจากที่เคยเป็นเด็กน้อยตอนนี้ได้กลายเป็นเด็กหนุ่มที่มีเสน่ห์เสียจนไม่อยากให้ออกไปให้ใครเห็นหน้า แต่อีกฝ่ายกลับไปมีแฟน

 

"อื้อ! ฮึก อึ๊! อะ"พุทราปิดปากตัวเองเมื่อเชษฐากระทุ้งกายเข้ามาโดนจุดกระสัน มือของอีกฝ่ายลูบอกบางขยี้ยอดอกสีหวาน

 

คิงที่ลืมตาขึ้นมาภายใต้ความมืด เสียงครางหวานที่เล่นเอาลูกชายที่นอนอยู่ภายใต้กางเกงตื่นขึ้นมา คิงดึงกางเกงลงแล้วจับท่อนเนื้อที่ตื่นขึ้นมาขยับรูดรั้ง

 

"ฮ่ะ อ๊ะๆ พ พอแล้ว อื้อ อึ๊ๆ"เสียงครางดังขึ้นข้างเตียงทุกครั้งเมื่อโดนกระแทกจนคิงต้องขยับมือขึ้นลงตามเสียงคราง

 

พุทรายื่นมือไปดึงเสื้อของคิง ร่างกายสั่นคลอนตามแรงกระแทก เชษฐาก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาว ขบกัดให้ขึ้นสีก่อนจะผละออกแล้วสวนกายเข้าหาจนมิด

 

"จะ อ๊ะ จะแตกแล้ว อ๊าๆ"พุทราเอ่ยออกมาทั้งน้ำตากัดปากตัวเองแน่น มือก็ยังกำเสื้อบนหลังคิงแน่น

 

เชษฐาก็เริ่มกระแทกรัวขึ้นจนได้ยินเสียงเอี๊ยดอ๊าดจากเตียง ช่องทางอ่อนนุ่มโอบรัดรอบท่อนเนื้อร้อนจนต้องขยับกระแทกหนักอีกสี่ห้าทีก่อนจะถอนมันออกมาปลดปล่อยบนหน้าท้องเรียบของพุทรา

 

ใบหน้าคมก้มลงหอมแก้มของพุทราก่อนจะผละออกแล้วใส่กางเกงก่อนจะเดินออกจากห้องไป

 

"ฮึก..พี่คิง"คิงที่ปลดปล่อยออกมาก็รีบเช็ดมือแล้วหันหน้าไปหาพุทราก่อนจะกอดร่างบางไว้ คิงลุกขึ้นนั่งก่อนจะช้อนร่างบางขึ้นอุ้มแล้วพาไปในห้องน้ำเพื่อล้างตัว

 

พุทรานั่งเงียบๆในอ่างกับคิง โดยที่คิงก็ลูบหัวของร่างบาง

 

"อดทนอีกนิดนะพุทรา"พุทราหันมามองใบหน้าของคิงก่อนจะโน้มตัวโอบกอดลำคอของร่างสูงไว้แล้วเอ่ยกระซิบข้างหู

 

"ลบมันออกจากร่างกายของผมได้ไหมฮะ"คิงชะงักเล็กน้อยก่อนจะกดจมูกหอมแก้มนิ่ม พุทราหลับตารับสัมผัสบนร่างกาย

 

คิงที่มาพร้อมกับแสงอาทิตย์ที่คอยโอบกอดร่างกายของตนตลอดเวลา ในเวลาเดียวกันพ่อของตนก็ทำให้มันแปดเปื้อน

 

น้ำตาสีใสไหลหล่นลงมาบนใบหน้าโดยที่คิงก็กดจูบซับมันอย่างอ่อนโยน ก่อนจะยื่นใบหน้าเพื่อให้หน้าผากของเขาและพุทราชนกัน

 

"พุทรา มองตาพี่"เสียงทุ้มดังขึ้นอย่างนุ่มๆ มือทั้งสองก็กุมหน้าของพุทราไว้ พุทราลืมตาขึ้นมาแล้วมองเข้าไปในดวงตาของคนอายุเยอะกว่า "พี่สัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นอีกครั้ง เชื่อพี่ไหมครับ"

 

"ฮะ...ผมเชื่อพี่"นิ้วโป้งของคิงเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าน่ารักก่อนจะกดจูบลงที่จมูกโด่งรั้น

 

ทุกสัมผัสและการกระทำมันช่างอ่อนโยนจนพุทราอยากจะร้องไห้ คิงทำให้เขาลืมทุกเรื่องได้อย่างไม่มีเหตุผล แต่พุทรารู้ รู้ว่าเขาได้รักอีกฝ่ายเข้าแล้ว รักมากเสียจนไม่อยากจะเสียอีกฝ่ายไป

 

 

ในวันที่ฝนตก ตอนนี้พุทรากำลังจะเก็บของเข้ากระเป๋าให้เร็วที่สุด ปิดเทอมครั้งนี้เขาจะย้ายออกจากที่นี้ แต่วันนี้แม่ของตนไปเที่ยวกับเพื่อนของเธอ ซึ่งเวลานี้ก็ใกล้เวลาเลิกงานของพ่อคนแล้ว

 

เขาไม่อยากให้พ่อรู้ว่าจะย้ายออก เพราะถ้าบอกเรื่องราวมันอาจจะใหญ่โตมากกว่านี้ มือที่หยิบของใส่รัวๆประสานกันกับหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ กระสับกระส่ายเสียจนทำของหล่นลงมือเป็นบางครั้งบางคราว

 

ครืนนน!!

 

เสียงฟ้าร้องดังสะเทือนจนภาพครอบครัวบนโต๊ะข้างเตียงล้มลงไปยังแล้วตกลงสู่พื้นจนมันแตก พุทราหันไปมองอย่างตกใจก่อนจะรีบหยิบมันขึ้นมาดู

 

ภาพของแม่และพ่อกับตน ที่ถ่ายกันในช่วงที่เขาอายุสิบขวบ ตอนนี้กระจกของกรอบภาพแตกเป็นเสี่ยงๆ พุทราเม้มปากแน่นก่อนจะดึงภาพออกมาแล้วเก็บมันเข้าไปในกระเป๋า

 

 

เชษฐาที่อยู่หน้าซอยของบ้าน พอขับรถเข้ามาก็ได้ยินเสียงฟ้าร้องดังสนั่นเสียจนภาพที่แขวนอยู่แกว่งไปมาเล็กน้อย รถขยับเคลื่อนมาจนถึงหน้าบ้าน

 

พอเข้ามาภายในตัวบ้าน มันกลับเงียบสงัดเหมือนไม่มีคนอยู่ ขายาวเลยก้าวขึ้นบันไดเลี้ยวไปยังห้องของพุทรา พอจะยื่นมือไปเปิดแต่คนที่อยู่ข้างในกลับเปิดมันออกมาเสียก่อน

 

"อ่ะ ป ป๋า"พุทราหน้าซีดเผือดเมื่อเจอพ่อของตนหน้าประตู คิ้วของเชษฐาขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นกระเป๋าใบใหญ่ที่พุทราลากอยู่

 

"จะไปไหน"เชษฐาถามเสียงเรียบ ร่างบางถอยหลังเล็กน้อยก่อนจะเม้มปากแน่น แต่นั่นกลับยิ่งทำให้อีกฝ่ายโมโหจนต้องตะคอกใส่ "ป๋าถามว่าจะไปไหน!?"

 

"ผมจะย้ายออกจากบ้าน!"พุทราตะโกนออกมาจนเชษฐาชะงัก ก้มมองคนที่ก้มหน้าไม่ยอมเงยหน้ามอง ในใจมันเริ่มคุกรุ่นเมื่อได้ยินคำนั่นออกจากปากเล็กเลยกระชากไหล่เล็กให้เข้ามาหาตัว

 

"ใครอนุญาติ!?"

 

"ผมถามแม่แล้ว แม่อนุญาติ! ป๋าไม่มีสิทธิ์มาห้ามผมนะฮะ ชีวิตผม ผมจะทำอะไรก็ได้"

 

เพี๊ยะ!

 

"!!!"ฝามือใหญ่กระทบลงบนใบหน้าของพุทราจนเจ้าตัวเบิกตากว้างก่อนจะยกมือกุมใบหน้าตัวเอง ใบหน้าน่ารักหันไปมองพ่อตัวเองด้วยความโมโห

 

"เธอไม่มีสิทธิ์!"

 

"ป๋า! เราเป็นแค่พ่อลูกกัน อย่าทำอะไรให้มันบานปลายมากกว่านี้เลย ผมขอเถอะ! ปล่อยผมไป แล้วอยู่กับแม่- อึก!"เชษฐาดึงกระชากพุทราก่อนจะดันร่างบางให้กระแทกกับพนังบ้านดังตึงใหญ่

 

"พุทรา ฉันไม่เคยให้เธอพูดแบบนี้กับฉัน ถ้าเธอคิดจะไป อย่าหวังว่าจะมีวันได้เจอมันอีก!!"พุทราจ้องเข้าไปในดวงตาของพ่อตนก่อนจะดิ้นออกจากการเกาะกุม

 

"พอได้แล้วป๋า สักวันแม่จะรู้ความจริง ปล่อยผมไปก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินแก้"เชษฐามองสีหน้าอ้อนวอนนั้นอย่างเฉยชาก่อนจะตรึงแขนของพุทราไว้

 

"ไม่มีวัน"ใบหน้าคมก้มลงซุกไซร้ลำคอขาวก่อนจะกัดมันอย่างแรงจนพุทราร้องออกมาด้วยความเจ็บ

 

"ป๋า!! หยุดนะ! หยุด! ฮึก!"

 

 

คิงที่ขับรถมาจอดอยู่ที่หน้าบ้านของพุทราก่อนจะออกมาจากตัวรถ ฝนที่ตกลงมาทำให้ฟ้าที่สว่างอยู่มืดลงอย่างเห็นได้ชัด

 

ร่างสูงที่อยู่ใสชุดสูทก้าวเท้าเดินเข้ามาภายในตัวบ้านที่ไม่ได้ล็อคก็ได้ยินเสียงของพุทราที่ตะโกนร้องออกมา คิงที่ได้ยินก็รีบวิ่งขึ้นบันไดไปทันทีก็เห็นเชษฐากำลังปลุกปล้ำลูกตัวเองอยู่

 

"หยุดนะเว้ย!"คิงเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อของเชษฐาก่อนจะชกเข้าที่ใบหน้าหล่อคมนั้นจนอีกฝ่ายล้มลง

 

คิงหันไปมองพุทราก่อนจะรีบเดินไปหยิบกระเป๋าแล้วจูงมือพุทราให้ตามตนมา

 

"พุทรา!!"เสียงที่ดังกร้าวขึ้นมาจากเชษฐาทำให้ร่างบางต้องกัดปากตัวเองแน่นแล้วเดินตามคิงลงบันไดไปทันที

 

พอลงบันไดหมดขั้นตนก็หันไปมองบนชั้นสองก็เห็นเชษฐาตามมาจนหัวใจเต้นระรัว คิงพาพุทราวิ่งออกจากบ้านแล้วดันให้อีกคนนั่งฝั่งตรงข้ามคนขับ ส่วนตนก็โยนกระเป๋าของพุทราลงที่หลังเบาะแล้วขึ้นรถ

 

ครืนนน!!!

 

เสียงฟ้าร้องที่มากับฝนที่ตกหนักขึ้นกว่าเดิมจนทำให้มองเห็นถนนได้ยาก ถนนที่โล่งนั้นทำให้คิงขับรถได้เร็วขึ้นกว่าเดิมโดยระวังด้วยเช่นกัน

 

พุทรามองกระจกรถก็พบว่ารถคันสีดำของพ่อกำลังขับตามมาอย่างไม่ลดละ

 

"พี่คิง ผมกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น"พุทราเอ่ยเสียงสั่น คิงหันไปมองร่างบางเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองถนน

 

"อย่ากังวลเลย มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น"

 

เชษฐาตามรถคันหรูนั้นอย่างเร่งรีบ ปากที่มีรอยปริแตกจากการถูกต่อยไม่ได้ทำให้เขาสนใจเลยแม้แต่น้อย แต่เขาต้องการพุทรากลับคืนมา

 

ในช่วงที่ฝนตกหนักนั้นยิ่งทำให้การมองเห็นยากขึ้นจนเขาหงุดหงิด เชษฐาเร่งเครื่องให้เร็วกว่าเดิมทำให้ระยะประชิดใกล้ขึ้น

 

ป้ายสีเหลืองที่ไม่ได้มีใครสนใจแต่นั้นมันกลับนำพาความโชคร้ายมาให้เชษฐาอย่างไม่มีอะไรกั้น

 

'ทางโค้งขวา'

 

เชษฐาพยายามขับรถตามมาแต่รถข้างหน้ากลับขับรถเร็วขึ้นกว่าเดิมทำให้เชษฐาขับให้เร็วกว่าเดิมจนมาถึงทางโค้ง

 

'ครืดด เป็นคำเตือนในช่วงฝนตกแบบนี้นะครับ เรื่องทางโค้งมรณะ หากใครจะขับรถผ่านถนนxxx ก็ต้องระวังทางโค้งนั่นเป็นพิเศษเพราะมีคนขับรถในช่วงฝนตกและมีคนเสียชีวิตมาหลายรายแล้ว ระวังกันด้วยนะครับ ทางโค้งมรณะ'

 

รถข้างหน้าเริ่มชะลอรถลง เขาจึงขับให้เร็วขึ้นเพื่อไปตีเสมอข้างในช่วงที่เป็นทางโค้ง พอจะเลี้ยวรถเล็กน้อยแค่เพราะถนนลื่นบวกกับขับรถเร็วทำให้รถลื่นแล้วพลิกคว่ำไปหลายตลบ

 

โครมมม!!

 

พุทราที่มองรถข้างหลังเป็นระยะอย่างใจเต้นตุ่มต่อมๆ เมื่อเห็นพ่อของตนเร่งเครื่องมาบนทางโค้งก่อนจะพบว่ารถนั้นลื่นจนพลิกไปหลายตลบก็เบิกตากว้าง

 

"ไม่นะ!!! พี่คิง! ป ป๋า ป๋า!!"

 

คิงมองกระจกรถก่อนจะชะงักทันทีก่อนจะค่อยๆเบรกรถทันที พุทราช็อคเมื่อเห็นรถของพ่อตนพลิกคว่ำ หัวใจดวงน้อยตกไปถึงตาตุ่มจนทำอะไรไม่ถูก น้ำตาไหลพรากอย่างห้ามไม่อยู่

 

"ป ป๋าา!! ฮึก ฮึก ป๋า"พุทราพยายามเปิดประตูออกจนทำสำเร็จก่อนจะรีบวิ่งฝ่าฝนไปที่รถที่พลิกคว่ำ คิงก็วิ่งตามมาอย่างตกใจ

 

พอมาถึงพุทราก็รีบวิ่งไปฝั่งคนขับด้วยหัวใจที่สลาย ตอนนี้เขาคิดอะไรไม่ได้นอกจากว่าพ่อเขาต้องไม่เป็นอะไร

 

"ป๋า ป๋าต้องไม่เป็นอะไรนะ ป๋า ฮือออ!"กระจกที่แตกจนเห็นเชษฐา ใบหน้าที่มีเลือดไหลลงจากหน้าผากและมีรอยขีดข่วนนั้นยิ่งทำให้พุทราเจ็บปวด

 

"พุทรา อย่าไป..."เชษฐาเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาท่ามกลางสายฝน พุทราทำได้แค่ร่ำไห้พยายามปลดล็อคประตูแล้วเปิดมันออก

 

"ป๋า อึก ฮึก อย่าเป็นอะไรนะ ป๋า"คิงเดินเข้ามาก่อนจะช่วยพุทราปลดล็อคเข็มขัดแล้วดึงให้เชษฐาออกมาจากรถ

 

"พุทรา อย่ากลัว พี่โทรหารถพยาบาลแล้ว"คิงลูบหัวของพุทราก่อนจะพาร่างของเชษฐาออกให้ห่างๆจากตัวรถ

 

"ฮึก ป๋า ป๋า ฮืออ!"พุทรากอดร่างของพ่อตนเอาไว้อย่างหวาดกลัว กลัวว่าพ่อของตนจะหายไปจากโลกนี้ "อย่าเป็นอะไรนะป๋า ฮึก รถพยาบาลจะมาแล้ว รอก่อนนะป๋า"

 

 

"เสียใจด้วยนะครับ พ่อของคุณได้เสียชีวิตแล้วเนื่องจากการกระทบกระเทือนของสมองและหัวใจจากการที่อีกฝ่ายไม่ได้ขาดเข็มขัด และการพลิกคว่ำมากกว่าหนึ่งครั้ง"

 

พุทราที่ได้ยินก็ถึงกับเข่าทรุด น้ำตาไหลรินลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ หัวใจถูกบีบรัดจนต้องกุมมันไว้ คิงรวบร่างบางมาซุกอกตนแล้วลูบหัวของพุทราเอาไว้

 

"ไม่จริงใช่ไหม ฮึก ไม่จริงใช่ไหม พี่คิง ป๋ายังไม่ไปใช่ไหม ฮึก ฮือออ!"คิงโอบกอดร่างบางไว้แน่นอย่างปลอบโยน ซึ่งเช่นเดียวกับที่พุดซ้อนมาถึง

 

"พี่ขอโทษ"

 

"พุทราลูก ป๋าเราเป็นยังไงบ้าง"พุทราเงยขึ้นมองแม่ตัวเองก่อนจะลุกขึ้นโผกอด

 

"แม่ ฮึกๆ ป๋า ป๋าไปแล้ว ป๋าไม่อยู่แล้ว"พุดซ้อนเบิกตากว้างอย่างตกใจ มือเริ่มสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่ พุทราซุกลงกับไหล่บางของแม่ตนก่อนจะร้องไห้ออดมาอีกครั้ง

 

"ไม่จริง..ใช่ไหม"

 

"ป๋าไม่อยู่แล้ว..."

 

END

 

ฮือออออออ ร้องไห้ไปสิ! โฮ!!! คือบั่บ ไรต์อินอ่ะ ไรต์อินนนนน!! ฮือออออ ทุกคนเข้าใจป่ะ เวลาเสียคนที่เรารักไปไม่ว่าจะพ่อหรือแม่เราอ่ะ ฟีลมันแบบนั่นเลย ฮึก!//เช็ดน้ำตาแป๊บ

 

ไรต์ไม่รู้ว่าทุกคนอินหรือเปล่า แต่ไรต์อินไง!

 

แต่ก่อนอื่นเลยค่ะ ขอบ่นเล็กน้อย ในเนื้อเรื่องแหละ

 

อิพ่อ มึงรักลูกเกิ๊นนน! เกินคำว่าพ่อลูกอ่ะ ทีนี้แม่งตามเพราะอยากเอาลูกตัวเองคืน คือบั่บ เมิงโง่! ตายแบบไม่มีอะไรกั้นเลยสิทีนี้ (อย่าหาทำ) 5555+

 

สะใจแต่ก็เศร้า เกลียดดดดดตัวเอง โอ้ยย

 

อันนี้คือรวบจริงรวบจัง เพราะอยากให้ถึงตอนที่พ่อนายเอกตาย ฮ่าๆๆ ฮ่ะๆ...

 

เอาเป็นว่า ถ้าใครอินก็บอกไรต์นะคะ อิอิ เพราะไรต์อินเกิน น้ำตาแตกบอกเลย

 

ทุกคนคะ ไรต์ตกเก้าอี้แบบไม่มีอะไรกั้นเลยค่ะ คือแบบเรานั่งอยู่ดีๆตอนกินข้าว ดูยูทูปไปด้วยแล้วพอขยับไปได้แบบสี่ห้านาที ยังไงไม่รู้เราหงายหลังตกเก้าอี้ โคตรเฬววว แล้วแบบขาโต๊ะข้างหลังมันหักข้างหนึ่ง เจ็บตูดไปสิ แหม่ะ

 

ปล.ตรวจคำผิดแล้ว

July 1, 2020

 

อ๋อ ไรต์ลืมบอยไปได้ไง พอดีบอยเขาไปเรียนต่างประเทศหลังจากที่จบม.ปลาย 55555

 

ส่วนเรื่องวิดีโออะไรนั่น ลืมๆมันเนอะ อิอิ

 

ฝากคอมเม้นเป็นกำลังใจด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็น