facebook-icon

ขอบพระคุณสำหรับแรงสนับสนุนเจ้าค่ะ

[4] เสน่หาเร่าร้อน ~ พิษรัก NC

ชื่อตอน : [4] เสน่หาเร่าร้อน ~ พิษรัก NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 821

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2563 09:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[4] เสน่หาเร่าร้อน ~ พิษรัก NC
แบบอักษร

เสน่หาเร่าร้อน

“พิษรัก”

พิษรักเร่าร้อน ดั่งเพลิงแผดเผา พาใจร้อนเร่า ทุรนทุราย

 

 

 

 

 

 

​ภาพฝันที่เจ็บปวดรวดร้าวราวความจริง ทำเอาเขาลืมตาตกใจตื่นน้ำตาไหลอาบแก้ม พลันรู้สึกถึงสัมผัสจากใครบางคนที่กำลังโอบกอดร่างอันสั่นไหวของเขาอยู่

​เสียงสะอื้นร่ำไห้ดังมาจากเจ้าของอ้อมกอด

​“น้องขอโทษเจ้าค่ะคุณพี่ น้องขอโทษ”

​กายทิพย์ของแม่อัปสรเข้ามาโอบกอดแล้วลูบหลังคอยปลอบประโลมเขาไว้ เมื่อเห็นผู้ชายที่ตนรักยิ่งชีวิตต้องเจ็บปวด น้ำตาก็ไหลรินด้วยความเจ็บปวดยิ่งกว่า

ปีพุทธศักราช 2429

​ณ เรือนเล็กสำหรับไว้ต้อนรับแขกของหลวงราชดำรงพลเทพ ข้าราชการหนุ่มใหญ่รูปงามมากความสามารถแห่งกรุงรัตนโกสินทร์

​บรรยากาศดึกสงัดใต้แสงจันทร์ที่มีเพียงเสียงหริ่งเรไรร่ำร้องกับลมพัดโชยกลิ่นหอมอ่อนๆของดอกซ่อนกลิ่นที่ปลูกไว้รอบเรือน

​เมื่อบานประตูไม้ถูกเปิดออก ร่างใหญ่ล่ำสัน หนุ่มหล่อ ที่เปลือยกายท่อนบนอวดมัดกล้ามแน่น ก็นุ่งโจงกระเบนสีเข้มก้าวเท้าเข้ามาในเรือนอย่างรวดเร็วราวกับเกรงว่าจะมีใครบังเอิญผ่านมาเห็นเข้า

​“พี่หมื่นชาตรี มาแล้วเหรอเจ้าคะ ข้ารอพี่ตั้งนาน”

​เสียงหวานของสาวงามที่นุ่งเพียงผ้าจีบปกปิดท่อนล่างโชว์สองเต้าอันเปลือยเปล่าเพื่อคอยปลุกกำหนัดของชายหนุ่มที่กำลังย่างเท้าเข้ามา

​“ขอโทษที่พี่มาช้า คืนนี้หล่อนสวยเหลือเกิน พี่คิดถึงหล่อนใจจะขาด อยากจะร่วมรักกับหล่อนทั้งราตรี”

​พอพูดขาดคำ เขาก็ประกบจูบริมฝีปากอุ่นอันอวบอิ่มของเจ้าหล่อนอย่างเร่าร้อนทันที สองมือคว้าหมับขยำบีบคลึงสองเต้าอวบนุ่มอันใหญ่โตเต็มไม้เต็มมือไปพร้อม ๆ กัน

​“คิดถึงเมียเหลือเกิน คืนนี้ขอให้พี่ได้ทำตามใจเถิดหนา”

​เขาผลักร่างบางที่สุดแสนยั่วยวนลงนอนบนเตียงแล้วถลกชายผ้านุ่งหล่อนขึ้น หล่อนอ้าขาออกรับทันทีเพราะกำลังอยู่ในอารมณ์กระสันโหยหาสัมผัสรักจากเพศตรงข้าม

​“พี่หมื่นของข้าช่างร้อนแรงเสียจริงหนา”

​ลิ้นร้อนปาดเลียตวัดไปมาตรงยอดเกสร อันเป็นจุดกระสันเสียวของสตรีเพศ แล้วละเลงซุกไซ้เข้าไปในร่องรักหวานอันฉ่ำลื่น ดูดเลียน้ำรักที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย จนอีกฝ่ายบิดตัวเร่าร้องครางกระเส่า

​“พี่หมื่น อื้อ น้องไม่ไหวแล้ว”

​ริมฝีปากหยักย้ายขึ้นมาดูดยอดปทุมถันชูชัน มือหนึ่งบีบคลึงเต้าอวบอย่างเต็มที่ในอารมณ์ อีกมือสอดใส่นิ้วกระดิกเล้าโลมไปมาอยู่ในรูรักเปียกชุ่มกลางกาย

​ผ้านุ่งถูกกระชากออกลงมากองกับพื้น ชายร่างใหญ่ปลดโจงกระเบนออก แก่นกายอันใหญ่โตผงาดออกมา แข็งเต็มที่พร้อมรบ หญิงสาวเห็นแล้วอ้าขาออกจนสุด เตรียมรับการกระแทกอันหนักหน่วง

​ “เร็ว ๆ เข้าสิพี่หมื่น ใส่เข้ามาเลย”

​เขาจับเรียวขางามทั้งสองข้างมาพาดบ่า สอดใส่แก่นกายใหญ่เข้าไปตามคำขอ ลำเอ็นอุ่นเบียดเข้าไปในรูสวาทสาวอันคับแคบจนสุดความยาว การเสียดสีที่เสียวซ่านพาเอาทั้งคู่ครางกระเส่าพร้อมกัน

​“อา แรงอีก พี่หมื่น แรงอีก”

​ร่างบางโยกไหวไปมา เสียงเนื้อกระทบกันตามจังหวะการกระแทกอันหนักหน่วงดังออกมาไม่ขาดสาย

​“พี่จะเสร็จแล้ว”

​ชายหนุ่มบอกด้วยเสียงแหบพร่า ก่อนจังหวะการกระแทกจะถูกเร่งเร้าให้ถี่กระชั้นขึ้นจนรูรักสาวขมิบกระตุกตอดรัดไม่หยุดพร้อม ๆ กับธารน้ำรักที่ไหลพรั่งพรูออกมา

​“คืนนี้พี่ขอต่ออีกสักสามน้ำนะ จะได้หายคิดถึง”

​บทรักถูกบรรเลงซ้ำ ๆ จนเกือบรุ่งสาง หญิงสาวนอนหนุนแขนเขาอย่างอ่อนเพลีย เขาดึงร่างงามเข้ามากอดและพร่ำจูบไปที่แก้มเนียนนุ่ม ตามด้วยเสียงกระซิบเบา ๆ ตรงข้างหู

​“พี่รักหล่อนเหลือเกินหนาแม่ดารา เมื่อไหร่หล่อนจะยอมตัดใจจากคุณหลวงเสียที!”

​“ไม่มีวัน! คุณหลวงจะต้องเป็นของข้า” เสียงแข็งตอบกลับมาอย่างไม่เกรงใจคนฟัง

​ทั้งเสียงและความหมายได้บาดหัวใจที่เจ็บปวดของเขาให้ยิ่งเจ็บปวดรวดร้าวมากขึ้นเมื่อได้ยิน

​“แต่คุณหลวงมีเมียแล้ว แล้วท่านก็รักเมียของท่านหนักหนา คุณหลวงรักคุณอัปสรมากจนไม่อาจชายตาแลหญิงอื่น หล่อนก็รู้”

​“เดี๋ยวพี่ก็จะรู้ ว่าข้าจะแย่งคุณหลวงมาได้หรือไม่”

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว