[ นที ]

ตอนนี้ไอ้พี่โก้มันพามากินข้าวที่ดูหรูหรา เเถบไม่อยากเชื่อสายตาว่ามีอยู่จริงในขอนเเก่น

ตอนนี้ระหว่างรอพนักงานเอาอาหารมาเสิร์ฟ พี่มันก็เอาเเต่จ้องหน้าผม

พนักงานเสิร์ฟอาหารมาพอดี ถ้าไม่มาคงไม่หยุดทะเลาะกัน ผมนี่อยากจะบ้าตาย

ผมมองด้วยตาข้างเดียวก็ออก ว่าพนักงานคนนี้ชอบพี่โก้

พี่โก้กับพี่พนักงานคนนั้นก็เเลกไลน์กัน

ไม่รู้สิ จุกว่ะ ผมบอกเเล้วไง เขาไม่จริงจังกับผมหรอก เขาเเค่มาเล่นๆ ผมเตรียมใจกับการที่เขามาเต๊าะผมเเล้ว

ผมทำท่าทีไม่พอใจ

ไอ้พี่โก้เหมือนจะรู้ตัว เลยหันมาพูดแก้ตัว

พี่มันวางเเก้วน้ำลง ทำหน้าไม่พอใจเมื่อผมไม่ยอมฟังคำแก้ตัวของพี่มัน

พี่พีชก็เริ่มรู้ สถานะการมันตึงเครียด เลยหาอะไรมาพูด

ดูพี่มันทำดิ ถ้าจะงอลผมเเล้วนอกเรื่องขนาดนั้นอ่ะ

ผมก็โกรธเป็นเหมือนกันนะ

ผมรอรถอยู่หน้าป้าย รอเเเท็กซี่ พร้อมก้มดูเวลา 21:39น.

ดูพี่มันทำกับผมดิ จะงอลอันนั้นก็งอลไปป่ะ ไม่เห็นเกี่ยวกับเรื่องกลับบ้านเลย มันใช่เวลาเล่นไหมเนี่ย

เเท็กซี่ : บ้านอยู่ไกลไหมอ่ะน้อง พี่ไปส่งได้ไม่ไกลนะ มันจะเคอร์ฟิวส์เเล้ว

พี่คนขับรถเเท็กซี่เอ่ยขึ้น

เเท็กซี่ : อ่ะงั้นรีบๆขึ้น

ดูดิ เดือดร้อนกันไปหมด ผมงอลเเละโกรธจริงด้วย

ถึงบ้านเเล้ว .. เเต่ผมก็ยังโกรธไม่หาย

พร้อมโบกมือลา ก่อนที่เเท็กซี่จะไปส่งพี่พีชที่บ้านต่อ

ผมเดินขึ้นมาบนห้องของผม ก่อนที่จะไปอาบน้ำ เผื่ออาบน้ำเย็นๆ ใจจะได้เย็นลงบ้าง

สักพัก ก็มีใครไม่รู้แอดไลน์มา

[สาวบางโพนั้น *โก้*จริงๆ]

ชื่อไลน์ว่าแปลกเเล้ว เเต่ไม่แปลกใจเท่า เอาไลน์ผมมาจากไหน

ผมเลือกที่จะอ่านเเล้วไม่ตอบ

เหอะ พูดแบบนี้กับคนอื่นมากี่คนเเล้วล่ะ

เเล้วไงอ่ะ. ยังไงก็คือผมกลับเองอยู่ดี

เขาง้อกันแบบนี้อ่อ ผมเริ่มอมยิ้ม เห็นเเล้วมันขำเเละตลกดี

สงสัยพี่มันคงหงุดหงิดจะตายเเล้ว55

ผมล่ะอยากรู้จริงๆ ที่พี่มันทำแบบนี้ มันได้อะไร

ที่ผมย้ำกับพี่เขาบ่อยๆ ไม่ใช่ว่าผมเรียกร้องความสนใจหรืออะไรหรอกนะ. ผมพูดจริงๆ ทุกคนก็รู้ว่าพี่โก้เป็นคนยังไง

เพราะผมรู้ ถ้าพี่โก้ยังเป็นเเบบนี้อยู่หรือทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ อีกไม่นาน ผมต้องชอบพี่โก้เข้าอีกครั้งเเน่ๆ

สิ้นสุดบทสนทนา

เเค่นี้ พี่มันก็ทำเอาผมใจเต้นเเรงอีกเเล้ว ผมจะต้องกลับไปชอบ. คนเจ้าชู้เลวๆแบบนั้นสินะ

. . . . . 07:56 น.

(เสียงไลน์)

อะไรเนี่ย ใครไลน์มาเเต่เช้า

ผมงัวเงียเเล้วจับโทรสัพขึ้นมาดู

ผมวางโทรสัพย์ลงเเล้วกลับมาหลับต่อ

เช้าขนาดนี้ ใครจะไปตื่น

9:05น.

ผมตกใจกับเสียงของพี่โก้ที่ดังอยู่ในห้องของผม

พี่พูดพร้อมกับโชว์กล่องใบนั้น ที่ผมเขียนเกี่ยวกับความรักของผมตอนม.3 ก็เรื่องพี่เขาเเหละ

อายชิบหาย คือผมรู้สึกยังไง สถานะการไหนอะไรเกี่ยวกับพี่เขาคือผมเก็บเเล้วเขียนลงในกล่องนั้นหมดไง. หน้าอายชะมัด

ห้ะ! ผมหูฝาดป่ะเนี่ย!!

พี่มันเเทนตัวเองว่าพี่หรอ

ดูพี่มันทำหน้าเข้า อ้อนนนตีน

นั่นดิ คนที่เคยชอบมานั่งเฝ้าผมอาบน้ำนี่นะ คิดสิ

โมเม้นต์เเบบนี้ผมอยากให้มันเกิดขึ้นเมื่อ4 ปีที่เเล้ว ตอนนี้ไม่ต้องการ!

ผมพูดออกไป อยากจะเห็นสีหน้าพี่โก้เหมือนก้นว่าพี่มันคิดยังไง

ผมถึงกับสตั้น พูดอะไรไม่ออก ผมไม่รู้ว่าพี่มันคิดอะไรพูดอะไรออกมา เเต่..

ผมเริ่มรู้ตัวของตัวเองอีกครั้งเเล้วล่ะ ว่าผมกำลังตกหลุมรักพี่มันรอบที่2

ไหนจะต้องซ้อมดนตรีด้วยกันทุกวัน เจอหน้ากันทุกวัน

เรียนก็เรียนคณะเดียวกัน

ผมคิดในใจเเล้วอาบน้ำ

. . . . . อาบน้ำเสร็จ

ผมเปิดประตูห้องน้ำออกไป พี่โก้มันขึ้นไปนอนบนเตียงผม เเต่ผมก็ไม่กล้าปลุก

อะไรทำให้พี่มันตื่น เสียงประตูห้องน้ำหรอ

พี่มันพูดพร้อมกับกลิ้งตัวมาหาผม เพราะตอนนี้ผมนั่งลงกับเตียงเเล้ว

พี่มันขยับหัวมาหนุนตักผม

เเล้วผมก็เมินหน้าหนี ทำเอาพี่โก้ยิ้มอย่างเจ้าเล่

ผมพูดพร้อมกับจับพี่โก้ลุกขึ้นนั่งเอง

. . . . . . .

ติดตามตอนต่อไป

ฝากกดไลค์เเละคอมเม้นต์ด้วยนะ