facebook-icon

ขอบพระคุณสำหรับแรงสนับสนุนเจ้าค่ะ

[3] เสน่หาเร้นร้าย ~ ชู้

ชื่อตอน : [3] เสน่หาเร้นร้าย ~ ชู้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 528

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2563 09:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[3] เสน่หาเร้นร้าย ~ ชู้
แบบอักษร

ตอนที่ 3

เสน่หาเร้นร้าย

"ชู้"

เจ็บเจียนจะขาดใจ รักเร้นร้าย เมียรักเล่นชู้

​พอสิ้นเสียงอนุญาตให้หล่อนตามเขาไปได้ วิญญาณแม่อับสรก็ยิ้มกว้างอย่างดีใจก่อนจะค่อยๆหายไป

​“อ้าว หายไปแล้ว นี่คุณ หายไปไหนของคุณ ไม่ตามผมไปแล้วเหรอ”

​ ภาคย์ร้องเรียกเสียงดังและตะโกนไปรอบๆแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเธอจะโผล่มาให้เห็นอีก เขาจึงรีบเดินลงจากเรือนเพื่อไปเข้าประชุมให้ทัน ขณะนั่งในรถ ในหัวก็เต็มไปด้วยภาพของแม่อัปสรกับเรือนหลังงามหลังนั้น

​ เรือนไม้โบราณตั้งแต่สมัยรัชกาลที่4 สภาพโดยรวมยังดีอยู่มาก ซ่อมแซมตกแต่ง ติดแอร์ ทำให้สวยใหม่ดูดีโดยยังคงโครงสร้างเดิมเอาไว้ เป็นแผนการรีโนเวทเรือนหลังงามของเขา

​ ส่วนเรื่องผีสาวที่โผล่ออกมาบอกว่าหล่อนเป็นเมียเขาก็ยิ่งน่าสนใจ จริงๆแล้วนักเรียนนอกอย่างเขา แทบจะไม่เชื่อเรื่องผีสางวิญญาณหรือการกลับชาติมาเกิดเลย แต่นี่กลับต้องมาเห็นด้วยสายตาตัวเอง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อเสียแล้ว

​เสร็จจากประชุมกรรมการบริหาร ภาคย์กลับมานั่งที่ห้องทำงานของเขา เปิดแฟ้มเอกสารอ่านผลประกอบการของบริษัทที่ตั้งใจว่าจะอ่านตั้งแต่เช้าแต่ดันออกไปที่เรือนโบราณนั่นเสียก่อน ในใจก็เอาแต่คิดถึงกายทิพย์ของแม่อัปสร หน้าสวย ๆ กับเสียงหวาน ๆ ลอยมาไม่หยุด

​“ไม่มีสมาธิเลย..”

​ “คุณยังไม่ได้ทานข้าวเที่ยงเลยค่ะ”

​ เสียงนุ่มไพเราะเพราะพริ้งกลับมาดังอยู่ข้างๆหูเขา...

​ เสียงนี่..นี่มัน แล้วไหนล่ะเจ้าของเสียง

​ในที่สุดเธอก็ปรากฏตัว พอเขาหันไปดู ยิ่งแปลกใจกับสิ่งที่เห็น ก็คุณอัปสรที่บอกว่าขอตามเขามา ก็ตามเขามาจริงๆ แต่ว่า เสื้อผ้ากับทรงผมดันเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับเมื่อเช้านี้

​ผมทรงปีกตั้งแปลก ๆ ของเธอหายไป กลายเป็นสาวผมยาวสีน้ำตาล แล้วก็อยู่ในชุดสูทสีอ่อนแทน!

​ “เป็นไงบ้างคะ คุณชอบแบบนี้หรือเปล่า”

​เธอยิ้มหวานแล้วยื่นหน้าเข้ามาถาม

​“นี่วิญญาณแบบคุณ แปลงร่างได้ด้วยเหรอ”

​“ได้สิคะ ขึ้นอยู่กับว่า เราอยากให้มนุษย์เห็นเราในรูปแบบไหน นี่ฉันเห็นผู้หญิงที่นี่เขาแต่งตัวแบบนี้กัน ฉันก็เลยลองบ้าง”

​“ก็สวยดีนะ ดูทันสมัยดี” เขาชมอย่างจริงใจด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น เมื่อเห็นเธอแปลงร่างได้

​“จริงเหรอคะ ดีใจจังที่คุณชอบ”

​คราวนี้เธอหมุนตัวแว่บหนึ่ง แล้วเปลี่ยนเป็นสาวผมดัดหยิกใส่เสื้อรัดรูป กระโปรงสั้น เหมือนกับภาพของผู้หญิงบนปกนิตยสารที่วางอยู่ในห้อง

​เฮ้ย! ภาคย์ตกใจ อุทานออกมา

​“แล้วแบบนี้ล่ะคะ”

​“แบบนี้เซ็กซี่ดี ผมชอบ” ทำไมผีถึงสวยขนาดนี้ แล้วเวลามองผีทำไมหัวใจต้องเต้นแรงขนาดนี้ด้วย

​“งั้นวันนี้ฉันจะอยู่กับคุณในชุดนี้ก็แล้วกัน แล้วก็คุณควรจะโทรศัพท์ไปที่โต๊ะของคุณมธุรดาเลขาของคุณ ให้เธอหาอะไรเข้ามาให้คุณทาน”

​“หรือคุณจะให้ฉันเป็นคนบอกเธอเอง”

​“ไม่ต้อง ผมบอกเอง!”

​ภาคย์รีบตอบแล้วกดโทรศัพท์ออกไปยังโต๊ะของเลขาทันที

​“คุณรดา ช่วยหาอะไรมาให้ผมทานหน่อย ผมยังไม่ได้ทานข้าวกลางวันเลยครับ”

​“อุ๊ย! จริงเหรอคะ งั้นรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวรดารีบลงไปซื้อให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

​พอวางสายเขาก็หันมาหาเธอ แต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า

​“อ้าว หายไปอีกแล้ว ไหนบอกว่าจะอยู่ด้วยกัน” ไม่นึกเลยว่าจะตกหลุมรักผีเข้าแล้ว พอเธอหายไปก็ใจหาย

​วันแรกในการทำงานของเขาผ่านไปอย่างเหน็ดเหนื่อย ไหนจะต้องเรียนรู้งาน ต้องพบเจอทำความรู้จักกับพนักงาน แล้วก็ต้องมาเจอกับวิญญาณสาวสวยจากเรือนโบราณที่เขาซื้อ โผล่มาบอกว่าเป็นเมียเขาและขอตามมาด้วย แล้วก็ไม่รู้ว่าตอนนี้หายไปไหนแล้ว สิ่งที่กำลังรบกวนจิตใจเขาอยู่ในตอนนี้ก็คือ ความคิดถึง เพิ่งได้เจอกันแต่ทำไมใจมันคิดถึงโหยหาได้ถึงขนาดนี้

​เมื่อกลับมาถึงบ้าน กินข้าวอาบน้ำเสร็จ เขาก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง ในใจก็เอาแต่คิดถึงเจ้าหล่อน

​“ชื่ออัปสรเหรอ อัปสรแปลว่านางฟ้า สวยเหมือนนางฟ้าจริงๆ หายไปไหนแล้วล่ะ ไหนบอกว่าเป็นเมีย แต่ทำไมไม่มาอยู่ใกล้ๆ”

​เขาเผลอหลับไปด้วยความเพลีย หลับลึกจนฝันเห็นเรื่องราวอันน่าเจ็บปวด ในฝันนั้นช่างเหมือนจริงเหลือเกิน

​ภาพเขายืนอยู่ที่เรือนโบราณหลังนั้นแล้วก็มีแม่หญิงงามคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาเรียกเขาว่า “คุณหลวง”

​“คุณหลวง คุณหลวงเจ้าคะ เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ”

​“แม่ดาราหรือ เกิดอะไรขึ้น”

​“แม่อัปสรเจ้าค่ะ แม่อัปสร เมียคุณหลวง เอ่อ”

​“แม่อัปสรกลับมาจากบ้านคุณแม่แล้วหรือ ไหนบอกว่าจะกลับมาวันพรุ่ง”

​“แม่อัปสรนอนอยู่กับหมื่นชาตรีเจ้าค่ะ แม่อัปสรเมียรักของคุณหลวง คบชู้กับหมื่นชาตรีเจ้าค่ะ”

​“นี่แม่ดารา หยุดเดี๋ยวนี้ หล่อนรู้หรือไม่ว่าหล่อนกำลังพูดอะไรออกมา!”

​เสียงโพล่งอย่างเกรี้ยวกราดดังลั่นออกมาจากปากของเขา

​“แม่อัปสรคบชู้งั้นรึ เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง!”

​“มันเป็นไปแล้วเจ้าค่ะ เชิญคุณหลวงลงไปที่เรือนเล็ก ไปดูให้เห็นกับตาตัวเองเถิดเจ้าค่ะ”

​เขาเดินตามแม่ดาราไปยังเรือนเล็กทางด้านหลังที่ห่างออกไปไม่ไกล เมื่อเปิดประตูเข้าไป ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาเขาหัวใจสลาย น้ำตาลูกผู้ชายไหลลงมาเป็นทาง

​เจ็บเจียนจะขาดใจ...เมียรักเล่นชู้

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว