CHOCO-WIP

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่33 ไปแล้วจริงๆ1

ชื่อตอน : ตอนที่33 ไปแล้วจริงๆ1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2563 08:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่33 ไปแล้วจริงๆ1
แบบอักษร

คาลวินตื่นเช้าขึ้นมาในห้องเงียบสนิทจากก่อนที่เคยอยู่กัน2คนตอนนี้เหลือเขาเพียงคนเดียวไม่คิดว่าพอเธอไม่อยู่แล้วห้องมันโล่งมากกว่าที่คิด อัญญารินเก็บของไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ที่เคยมีเสื้อผ้าของเธอกับเขาอยู่เต็มตู้ตอนนี้ก็เหลือแค่ของเขาคนเดียวไหนจะอุปกรณ์อาบน้ำในห้องน้ำอีกเธอไม่เหลืออะไรไว้แม้แต่ชิ้นเดียวไม่มีแม้แต่จดหมายหรือคำบอกลาไม่มีเลย คาลวินรีบอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานหวังจะได้เจอเธอที่บริษัทเพราะคิดว่ายังไงเธอก็ต้องไปทำงานและบริษัทเป็นที่เดียวที่ทำให้เขาได้เจอเธออีก

 

เมื่อถึงบริษัทก็ตรงดิ่งไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังชั้นผู้บริหาร

"ท่านประธานคะจดหมายลาออกของพนักงานค่ะ" พนักงานในบริษัทเดินถือนำจดหมายลาออกของพนักงานในบริษัทมาให้เขา

"ก็ให้ฝ่ายบุคคลสิ ผมต้องรีบไปทำงานแล้ว" บอกกับพนักงานแล้วทำท่าจะเดินไปยังห้องทำงานของตนเอง

"แต่ท่านคะ จดหมายนี้ของเลขาท่านนะคะ" พนักงานสาวรีบขัดเอาไว้ก่อนหากเป็นพนักงานคนอื่นๆฝ่ายบุคคลคงเซ็นอนุมัติไปแล้วแต่นี่คนที่ลาออกคือเลขาของประธานบริษัทเลยนะพวกเธอเลยไม่กล้าตัดสินใจจึงนำมาให้เขา

"ของอัญญารินงั้นเหรอ" รีบดึงเอกสารไปจากมือพนักงานแล้วรีบเดินไปที่ห้องทำงานของตนเอง

"เธอไปจากฉันแล้วจริงๆสินะ" มองซองสีขาวในมืออยากจะไม่อนุมัติเสียเหลือเกินแต่ไม่อยากจะรั้งเธอไว้อีกแล้วถ้าเธออยากจะไปก็คงต้องปล่อยเธอไป เพราะสัญญาระหว่างเขากับเธอมันถูกยกเลิกไปแล้ว คาลวินนั่งกุมขมับต่อจากนี้เขาคงต้องจัดการชีวิตของตัวเองให้ได้

 

อัญญารินลากกระเป๋าเสื้อผ้าใบโตเข้ามาในอพร์าทเม้นท์ที่เคยอยู่ก่อนจะไปอยู่กับเขาโชคดีที่ห้องยังเหลือให้เธอได้พักอาศัยก่อนจะได้ไฟล์ทบินกลับประเทศไทยในอีก3วันข้างหน้า

'ว่าไงลูก ไม่โทรมาหาแม่บ้างเลยไม่ว่างเหรอลูก' ผู้เป็นแม่ถามลูกสาวเมื่อลูกสาวโทรมาหา

"ค่ะยุ่งๆน่ะค่ะ แต่ตอนนี้ไม่ยุ่งแล้วค่ะแม่" น้ำเสียงสดใสบอกกับผู้เป็นแม่

'พักผ่อนบ้างนะลูก'

"แม่คะหนูจะกลับบ้านแล้วนะคะ ขอโทษนะคะที่พาพี่อรกลับไปหาพ่อกับแม่ไม่ได้" อัญญารินบอกกับผู้เป็นแม่เธอหมดหนทางที่จะพาอรนภากลับไปหาพ่อกับแม่ที่ประเทศไทยได้

'ไม่เป็นไรลูก อัญเหนื่อยมากแล้วกลับมาพักที่บ้านเราก็ดีแล้วลูก เรื่องของอรนภาพ่อกับแม่พอทำใจได้บ้างแล้ว' ผู้เป็นแม่บอกกับลูกสาวคนเล็กจะบอกว่าทำใจทีเดียคงไม่ได้เพราะยังอรนภาก็เหมือนลูกอีกคนที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังเป็นทารก

"ค่ะแม่ เจอกันนะคะ" วางสายจากผู้เป็นแม่ ร่างบางมองผ่านหน้าต่างเห็นผู้คนเดินกันควักไขว่ประเทศในฝันของเธอคงต้องพอแค่นี้แล้วแหละ มาได้ถึงขนาดนี้ก็เกิดที่เธอคาดหวังเอาไว้แล้ว

"ฉันจะลืมคุณได้มั้ยคุณคาลวิน" มองรูปในโทรศัพท์ที่ถ่ายไว้ตอนไปเที่ยวสวนสนุกด้วยกันนั่นถือว่าเป็นการไปเที่ยวกับเขาเป็นครั้งแรกและเป็นครั้งสุดท้ายอีกด้วย เธอจะเก็บความทรงจำนี้ไว้จะไม่ลืมมันเด็ดขาดอย่างน้อยๆเธอก็ได้รู้ว่าผู้ชายที่ชื่อคาลวินไม่ได้โหดร้ายอะไรเขาเป็นคนที่เห็นใจคนอื่นในบางครั้ง สงสารทุกคนยกเว้นเธอ อัญญารินนั่งคิดทบทวนแล้วนึกขำอะไรกันทำให้เธอมาถึงจุดนี้ได้ ไปเป็นนางบำเรอให้เขาเป็นแรมปีทำตัวไร้ยางอายกลายเป็นพวกบ้าเซ็ก อัญญารินหัวเราะกับตัวเองเบาๆก่อนจะรู้สึกร้อนผ่าวที่หัวตาก่อนที่น้ำตาจะหยดหล่นแขนของเธอ

"ร้องไห้ได้แล้วสินะ เก่งมากแล้วอัญญารินเธอเก่งมากแล้ว" เมื่อไม่มีใครอยู่น้ำตาที่กลั้นมาตลอดก็ไหลลงมาไม่หยุด ร่างบางได้แต่ปลอบใจตัวเองเข้มแข็งมาพอแล้วตอนนี้เธอสามารถร้องไห้กับตัวเองได้แล้ว

 

.......................................................

จะได้เจอกันอีกมั้ยน้องจะกลับไทยแล้วนะคุณคาลวิน แอบสปอยได้มั้ยลูคัสใกล้จะมาแล้วค่าตัวนางแพงไรท์เลยต้องเก็บตัวนางไว้ก่อน5555😂 ดราม่าเล็กๆน้อยๆพอหอมปาหหอมคอ 😆🤫

ตอนแรกสำหรับวันนี้ ตามอ่านกันให้ทันน้าาาาา🙏

อย่าลืมติดตามตอนต่อไปกันน้าา ขอบคุณที่ติดตามค่าบบบบบ🙏

ความคิดเห็น