ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มึงจะให้กูไปเป็นแฟนมึงรึไง

ชื่อตอน : มึงจะให้กูไปเป็นแฟนมึงรึไง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 59

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2563 07:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มึงจะให้กูไปเป็นแฟนมึงรึไง
แบบอักษร

.

.

หลังจากที่ทั้งสองคนนั่งพูดคุยและนั่งดูพระอาทิตย์ตกด้วยกันแล้ว ทั้งคู่ก็ได้เดินไปทางร้านอาหารของโรงแรม เมื่อละมุนเห็นอาหารตาก็เป็นประกายพร้อมกับเริ่มทานอย่างรวดเร็วจนหมดภายในเวลาไม่นาน

จากนั้นทั้งคู่ก็กลับมายังห้องพักและนั่งมองบรรยากาศของทะเลโดยที่ละมุนนั่งพิงไหล่ของนพพรอยู่โดยไม่มีใครพูดอะไรออกมา จดละมุนผลอยหลับปในที่สุด นพพรจึงอุ้มละมุนไปนอนที่เตียงพร้อมจัดแจงที่หลับที่นอนให้เรียบร้อยอย่างเบามือที่สุดเพราะกลัวน้องจะตื่น และไปดูความเรียบร้อยของห้องก่อนจะกลับมานอนกอดละมุนในที่สุด

.

.

08:00 น.

วันนี้ทริปของพวกผมทั้งคู่เหมือนเป็นไปตามความต้องการของละมุนซะส่วนใหญ่ ก็มีทั้งดำน้ำดูปะการังกับไหว้น้ำกับฝูกปลาตัวน้อยๆจิ๋วๆแสนจะน่ารักของละมุนมัน แล้วก็ไปกินอาหารทะเล ปิ้งกุ้ง หอย ปู ปลา อะไรของมันหน้าหาดนั่นแหละ สุดจะพิเศษกว่าใครเขาเลยล่ะคนนี้น่ะ พนักงงพนักงานเอ็นดูมันอย่างกับอะไร อยากได้อะไรก็สรรหามาให้ซะทุกอย่าง เป็นละมุนนี่มันมีแต่คนโอ๋จริงๆ ก็มันน่ารักนีเนาะผมยังโอ๋มันเลย

.

“พี่นพพรรรร” นั่นไงพอพูดถึงก็ได้ยินเสียงดังแปดหลอดของมันเลย อยู่กันแค่นี้มันจะตะโกนทำไม

“อะไร” โห่ คนก็เรียกดีๆ ตอบมาได้ไร้เยื่อใยมาก ชิ จะงอนพี่นพพรละนะ

“ไปยางงง่ะ” พูดพร้อมเดินไปดึงแขนพี่นพพรให้ลุกขึ้นจากที่นั่ง เอจะว่าไปวันนี้พี่นพพรก็แต่งตัวหล่อนะเนี่ย

“กูรอมึงเนี่ยแหละ” มองกูทำไม ถ้ามึงจะมองกูตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยอะนะ

“ก็มองเฉยๆ แต่วันนี้พี่นพพรหล่อนะเนี่ย” ก็จริงนะปกติใส่แต่เสื้อยืด ก็มาทะเลก็ต้องใส่เสื้อฮาวาย ปลดกระดุมสามเม็ด ฮือ เขิน แต่ก็ขายเขิดเพราะคำพูดพี่เนี่ย

“กูหล่อทุกวันอยู่แล้ว” มึงไม่รู้หรอ แหวะ อวกได้มั้ยอะพี่นพพร

.

หลังจากนั้นพวกเราสองคนก็ขึ้นเรือมาที่ดำน้ำดูปะการัง มีปลาตัวน่อยๆด้วยนะ น่ารักมากๆเลยแหละ แต่พี่นพพรก็ดูไม่ค่อยอินกับพวกน้องๆปลาน้อยของผมเท่าไหร่ ยืนทำหน้าเก็กขรึมตั้งแต่ลงมาเลยล่ะ แล้วแต่พี่เขาละกันผมไปว่ายน้ำเล่นดีกว่า

.

แหม ใครจะไปลั้นลา ตื่นเต้น อย่างกับน้องล่ะครับละมุน อยากเล่นก็เล่นไป ผมไปนั่งเล่นบ่นเรือดีกว่า ข้างล่างก็มีทั้งพี่เลี้ยง แล้วก็พี่ที่ทำหน้าที่ในการพาดำน้ำ ปลอดภัยอยู่แล้ว เพราที่นี่ก็มีแค่พวกผม อย่างน้อยก็โชคดีมากที่น้ำยังใส มองจากบนเรือก็เห็น

.

ตอนนี้พวกเราก็ได้เข้าฝั่งมากันแล้ว ถึงเวลากินข้าวของละมุนมันแล้วล่ะ อยากกินอะไรมันก็สั่งมาหมด กรรมมันก็มาตกที่ผมนี่แหละที่ต้องแกะนู่นแกะนี่ให้มันให้มัน เฮ้อออ

.

“พี่นพพร”

“อะไร”

“แกะปูให้หน่อย”

“อะนี่”

“กุ้งด้วย”

“อะ”

“ปูอีกตัวนึงได้ปะ”

“เออ”

“กุ้งด้วย”

“ไอ้สัด กูไม่ต้องกินกันแล้ว”

“น้องหยอก 555 อะน้องให้”

“มึงนี่นะ”

“พี่นพพร”

“อะไรอีก”

“ป๊าเคยบอกว่า ให้จะมีแฟน ให้หาแฟนที่แกะอาหารทะเลให้เรากินได้”

“ทำไม มึงจะให้กูไปเป็นแฟนมึงรึไง”

“อะไรเล่า พี่นพพรพูดอะไรก็ไม่รู้”

“แล้วมึงจะเขินกูทำไมล่ะ”

“ไม่คุยด้วยแล่ว เลิกแกะให้เราได้แล้ว พี่กินของพี่ไปเลยนะ!!”

“เขินแล้วโวยวายว่ะ”

“พี่นพพร!!!”

.

.

.

.

.

.

.

————————

อื้อหือ แรงนะคะ ไรท์นี่ร้องกรี๊ด 555

ฝากด้วยนะคะ เลิฟยู

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว