email-icon

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาสนับสนุนและอ่านนิยายจากนักเขียนธรรมดาคนนี้นะคะ ขอบคุณสำหรับ💲และ 🔑 นะคะ จะพยายามเขียนออกมาให้ดีที่สุดค่ะ 😊

EP.6 : ตอน นี่แค่สั่งสอน NC+

ชื่อตอน : EP.6 : ตอน นี่แค่สั่งสอน NC+

คำค้น : เมียมาเฟีย นิ่ง ปากร้าย มาเฟีย หมอ ดาร์ก ไทป์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2563 07:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.6 : ตอน นี่แค่สั่งสอน NC+
แบบอักษร

"กลัวถึงขนาดต้องรีบหนี?" 

เสียงที่ดังขึ้นด้านหลังทำเอาหมอไทป์ที่กำลังยืนหัวเสียเพราะจู่รถก็ดันมาสตาร์ทไม่ติด แถมอากาศก็ร้อนกว่าช่างจะมาถึงก็ใช้เวลาตั้งเกือบชั่วโมงรีบหันไปมองพอเห็นว่าเป็นใครก็ยิ่งหงุดหงิดขึ้นไปอีก 

"ทำไมฉันต้องกลัว...ฉันแค่ไม่อยากใช้อากาศหายใจร่วมกับพวกมลพิษทางสังคมอย่างนาย..." 

ไทป์มองหน้าอีกคนก่อนจะตอบออกไปอย่างไม่เกรงกลัวแถมยังลอยหน้าลอยตาทำเหมือนดาร์กเป็นเพียงแค่ธาตุอากาศ 

"ฉันไปส่ง..." 

ดาร์กพูดขึ้นพร้อมกับจับมือร่างเล็กให้เดินตามตนมาที่รถแต่ก็ถูกอีกฝ่ายสะบัดออก แถมยังแสดงท่าทีรังเกียจด้วยการหยิบผ้าเช็ดหน้ามือเช็ดข้อมือตรงที่เขาจับอย่างแรงจนมันแดงไปหมด 

"นายไม่มีสิทธิมาแตะต้องตัวฉัน...ฉันรังเกียจขยะแขยง" 

คำพูดและท่าทางของอีกฝ่ายทำเอาดาร์กกัดฟันขบกรามแน่น ต่อให้ถูกใจมากแค่ไหนแต่ถ้าเกิดการกระทำของอีกฝ่ายมันเกินไปก็คงต้องสั่งสอนกันบ้าง 

"ไม่เคยมีใครกล้าพูดกับฉันแบบนี้" 

"แล้วทำไมฉันจะพูดไม่ได้ ในเมื่อฉันรังเกียจนาย แถมยังขยะแขยงทุกครั้งที่เข้าใกล้" 

ร่างเล็กพูดขึ้นพร้อมกับแสดงท่าทีออกมาอย่างที่พูดทำเอาดาร์กที่สุขุมเก็บอาการเก่งหลุดมาดเข้าไปกระชากแขนอีกฝ่ายอย่างแรงพร้อมกับลากให้เดินตามมา 

"ปล่อยนะ!! อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!! บอกให้ปล่อยไงว่ะ!!"ร่างเล็กโวยวายออกมาพร้อมกับสะบัดแขนที่อีกฝ่ายจับไว้ให้หลุดแต่เหมือนมันจะไม่เป็นผลยิ่งสะบัดเท่าไรอีกฝ่ายก็ยิ่งบีบแรงขึ้นจนข้อมือเขามันแทบจะหักอยู่แล้ว 

"หุบปากซะถ้าไม่อยากโดนฉันเอาตรงนี้!!" 

ดาร์กหันไปตะคอกใส่อีกฝ่ายพร้อมกับลากให้เดินตามไปที่รถคันหรูซึ่งมีลูกน้องเขายืนคุมอยู่ก่อนจะเปิดประตูด้านข้างคนขับแล้วจับร่างของไทป์ยัดเข้าไปแล้วปิดประตูไม่วายหันมากำชับลูกน้องที่ยืนอยู่ข้างรถ 

"ถ้าปล่อยให้ออกมาจากรถได้พวกมันตายแน่!!" 

ดาร์กพูดขึ้นก่อนจะเดินไปเปิดประตูฝั่งคนขับแล้วขึ้นไปนั่งประจำที่กก่อนจะขับออกจากที่นั่นด้วยความเร็วสูง 

"จอดรถเดี๋ยวนี้นะ!! ฉันบอกให้จอดไงว่ะ!!" 

ไทป์ที่เห็นท่าไม่ดีก็โวยวายออกก่อนจะพยายามแย่งพวงมาลัยจนรถส่ายไปส่ายมากลางถนน ดีที่ช่วงนี้มีรถวิ่งไม่มาก 

"หยุด!!" 

เอี๊ยดดดด 

ดาร์กพูดออกมาเสียงเข้มก่อนจะเหยียบเบรคอย่างกระทันหันทำให้รถเสียการทรงตัวหมุนอยู่กลางถนนไทป์ที่ไม่ได้คาดเบลล์เอาไว้หัวกระแทกเข้ากับคอนโซลอย่างแรงจนหางคิ้วแตกมีเลือดไหลออกมา แต่ดาร์กก็ไม่ได้สนใจบังคับรถให้หยุดหมุนแล้วตบไฟเลี้ยวเข้าจอดข้างทางโดยที่รถลูกน้องที่ขับตามมาก็จอดตามแล้วรีบวิ่งมาดูรถของเจ้านายตน ดาร์กไม่ได้สนใจลูกน้องของตนสักนิดถอดเน็กไทที่คอออกเอามามับมือของไทป์ไว้อย่างแน่นเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายพยศไปมากกว่านี้ 

 

 

ไทป์ที่ยังตกใจกับเหตุการณ์ที่ผ่านมาก็็ไม่ได้ขัดขืนปล่อยให้อีกฝ่ายมัดตนแถมยังนั่งนิ่งเหมือนคนสติหลุดรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่โดนโยนลงบนเตียง 

"โอ๊ย!!" 

ต่อให้เตียงมันจะนุ่มขนาดไหนแต่ถ้าโดนโยนลงมาแรงขนาดนั้นก็อดจุกไม่ได้ และเหมือนเป็นการเรียกสติให้กลับมา ร่างเล็กมองรีบขยับตัวนี้แต่ก็ติดตรงมือที่ถูกมัดไว้ด้านหลังทำให้ขยับตัวลำบาก 

"จะทำอะไร!! อย่าเข้ามานะ!! บอกให้ถอยไปไงว่ะ!!" 

ร่างเล็กโวยออกมาพร้อมกับขยับนี้ไปสุดเตียงแล้วพยุงตัวขึ้นนั่งอย่างยากลำบากโดยมีสายตาของดาร์กคอยมองอยู่ตลอด 

"อย่ามาแตะ!!"ร่างเล็กเบี่ยงตัวหลบทันทีที่ดาร์กนั่งลงบนเตียงและยื่นมือจะไปจับตัว 

"หึ!! รังเกียจ?" 

ร่างสูงมองไทป์ที่แสดงท่าทางว่ารังเกียจเขามาก ซึ่งการกระทำนี้มันยั่วอารมณ์เขาได้เป็นอย่างดี ยอมรับเลยว่าหมอไทป์คนนี้น่าสนใจมาก สามารถทำให้คนที่นิ่งเป็นน้ำแข็งอย่างเขาพูดประโยคยาวไปได้ และยังแสดงออกอย่างชัดเจนว่ารังเกียจเขาทั้งที่หลายๆคนต่างอยากเข้าหา นี่คงเป็นอีกสาเหตุที่เขาสนใจอีกฝ่ายก็ได้ 

"ใช่รังเกียจ...ขยะแขยง...แค่เห็นก็จะอ้วกแล้ว"ดาร์กขบกรามแน่นพร้อมกับกระชากแขนอรกฝ่ายอย่างแรงโดยไม่สนว่าข้อมือที่ถูกมัดไว้จะแดงหรือโดนผ้าบาดหรือไม่ 

"ปากเก่ง...ดูสิจะครางเก่งไหม" 

ดาร์กจับอีกคนนอนลงกับเตียงแล้วตามมาทาบทับเอาไว้ก่อนจะกดจูบลงไปลิ้นร้อนพยายามจะแทรกเข้าไปแต่อีกฝ่ายกลับเม้นปากเอาไว้แน่นแล้วดิ้นไปมาไม่หยุด 

"เก่งให้ตลอดแล้วกัน" 

แคว่กกก 

เสื้อเชิ้ตสีครีมที่สวมไว้ถูกกระชากขาดจนไม่เหลือชิ้นดีเผยให้เห็นผิวขาวใสด้านในพร้อมกับยอดอกสีชมพูที่ลอยเด่นชวนให้ชิมอยู่ตรงหน้า 

"ปล่อยนะไอ้เลว!! ไอ้เหี้ย!! กูบอกให้ปล่อยกูไง!!" 

ไทป์ตะโกนด่าพร้อมกับดิ้นหวังให้หลุดพ้นไปจากเหตุการณ์เลวร้ายตรงหน้า 

"ฝันอยู่หรือไง?" 

"ปล่อย!! หยุดเดี๋ยวนี้ไอ้เหี้ย!! มึงจะทำแบบนี้กับกูไม่ได้ไอ้สัส!!" 

ดาร์กพูดขึ้นก่อนจะเริ่มถอดเข็มขลัดของอีกฝ่ายออกซึ่งไทป์ก็พยายามขัดขืนเต็มที่แต่ด้วยความที่อีกคนตัวอย่างกับควายเขาเลยไม่อาจจะสู้แรงได้ถูกจับลอกคราบจนท่อนล่างเปลือยเปล่าขาเรียวพยายามหนีบเข้าหากันเพื่อปกปิดส่วนนั้นเอาไว้ 

"อย่ามองนะ!! ไอ้เหี้ย!! กูบอกว่าอย่ามองไง!!" 

ดาร์ดมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่หลงใหลเพียงแค่ได้เห็นร่างกายของอีกฝ่ายเขาก็รู้สึกตื่นตัวจนอะไรๆในกางเกงมันเริ่มแข็งจนปวดหนึบไปหมด ดาร์กจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองเพียงชั่วพริบตาเขาก็อยูในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างจากอีกฝ่าย 

"อย่ามาแตะต้องตัวกู!!" 

ไทป์ใช้จังหวะที่อีกฝ่ายกำลังถอดเสื้อผ้าพยุงตัวลุกจากเตียงแต่กลับถูกร่างสูงกระชากกลับมาอย่างไวพร้อมกับทาบทับลงมาแล้วซุกไซร้ซอกคอของเขาอย่างหื่นกระหาย 

"ไอ้เหี้ยปล่อยกู!! มึงไม่มีสิทธิมาทำแบบนี้กลับกู!!" 

ถึงแม้จะถูกมัดมือแต่ไทป์ก็ยังจะสู้เพื่อศักดิ์ศรีของเขาถึงแม้ความหวังจะมีเพียงเล็กน้อย 

"ฝันอยู่หรอ" 

ดาร์กเงยหน้าขึ้นมองแล้วพูดออกไปก่อนจะประกบปากจูบแม้อีกฝ่ายจะเม้นปากเน้นไม่ยอมให้สอดลินเข้าไปก่อนทีร่างเล็กจะใช้หัวกระแทกคางอีกฝ่ายอย่างแรงในจังหวะที่ดาร์กเงยหน้าขึ้นมา 

"ชอบแบบรุนแรงว่างั้น..." 

"กูเกลียดมึงไอ้เหี้ย!!!" 

ไทป์ตะโกนใส่หน้าอีกฝ่ายพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างน้อยๆเขาก็ทำให้คนอย่างมันได้เลือด 

"หึ!!" 

ดาร์กมองหน้าอีกคนด้วยสายตาเยือกเย็นตอนแรกเขาจะอ่อนโยนให้อยู่แล้ว แต่ดูท่าหมอไทป์คนนี้จะชอบความรุนแรงซึ่งเขาก็ไม่ขัดจัดให้อย่างสาสม 

สวบบบ 

"อ๊าาาาาาส์" 

 

 

 

 

 

 

 

 

.................................................................. 

TBC. 

ความคิดเห็น