!!

ครูครับผมมาช้านึเปล่าครับ//เข้ามาในห้อง

//เดินเข้าน่ะ

คร้าบบบบ

ไปนั่งกันเถอะพี่

จ้าา~

พวกที่มาช้าน่ะไปหยิบน้ำส้มก่อนไป._.

จ้า~

พี่หนูเอาส้มมาให้เเล้วน้า~//ส่งน้ำส้มไปให้พี่ชายตัวเอง

ขอบคุณ​

หลอนโคตร---

ไม่กล้าอาบน้ำเเล้ว;-;

น่ากลัว---

วันนี้จะไม่เข้าห้องน้ำเเล้ววว

คงหลอนเพราะเกมผีที่ผมเล่นเเน่ๆครับ

ก็ดีน่ะค่ะ

ใครจะเล่นบ้างครับ>:)))​

งั้นเเบ่งเป็น5กลุ่มนะครับจัดกลุ่มล่ะ4คนนะครับ

"เห้ยๆ​ ของที่จะส่งคืออะไร"

"เห้ย!!! จะไปปีนตรงนู้นทำไมมมมม"

"ก็มันเบื่อนิคุๆคิๆ"

"คุณดาไช!! "

"เห้ยยยอีกามาได้ไงเนี้ยยยย"

"5555+"

"กระเด็น​ไปไกลมาก55+"

"มันเลวมากมันบินมาชนผม"

"เเต่ดาไซเลวกว่านิ----"

"ผมจะไปถึงตู้จดหมาย​เเล้วคร้าบบบ"

"สู้ๆน่ะเว้ย"

"สู้ๆนะคะ"

"อี๋เเหวะ"

"เห้ยๆให้ไปส่งที่บ้านต้นไม้"

"ใกล้ๆเอง"

"เราต้องเอาน้ำเเข็งไปให้อาม่าสมศรีที่ไม่ไกลมาก"

"ทุกคนเราต้องบริการด้วยใจ​ ถึงเเม้จะตายไปก็ตาม"

"น้ำเเข็งจะตกคนก็จะตกด้วยนี้เเหละ!!!"

"เห้ย---ตก"

"เอาล่ะยกมือสูงน่ะ"

"จะค่อยๆประคองนะครับ"

"เห้ยยยยยน้ำเเข็งตกเเล้วววว"

"ชังเป็นการส่งของที่ยากเช่นนี้"

"ไปเอาใหม่มาเเปป"

"มาเเหละๆ​ ผมขอลองหน่อยละกัน"

"ไหง​ กระโดด​ เนี้ย-----"

"ก็มือมันลั่นไปเองนิครับ"

"มันต้องเรียกว่า​ ก้าวเเรกไม่เป็นไร​ ก้าวต่อไปปังพินาศ555+"

"555+"

//กลั่นขรรม

"เห้ยๆจะส่งได้เเล้ว"

"เห้ยผมติดอยู่ในกล่อง----"

"ไปกดรีเซ็ต​ตัวละตัวละคร​เดี๋ยว​ก็เกิดใหม่น่า~อาคุคุง"

"Ok"

"เห้ยกลุ่มต่อไปมาเร็วๆ"

"จ้าๆ"

"เห้ยจะไปส่งกล้วยไปทะเลทราย​ หรอเนี้ย---"

"เอากล่องไปใส่ในเครื่องบินเร็วๆ"

"กล้วยจะไม่เละหรอ"

"ก็จริง​ เเต่นี้มันในเกมนิ----"

"เห้ยยยรัมโปซัง​ อย่าทิ้งคุนิกับคาไตกับกล่องสิครับ!!!"

"รัมโป!!!! "

"เดี๋ยว​ๆกลับไปรับ"

"เกาะหลังเครื่องได้ม่ะ"

"งั้นก็พยายาม​อย่าอย่าไปกดปุ่มอื่นสิ"

"เห้ย​ คาไตเกือบปลิ้วไปเเล้วยังดีที่เกาะตัวคุนิดะทัน"

"ยังไม่ทันเกาะบินไปช่ะเเหละ"

"ช่วยขับนิ่ง​ๆหน่อยสิครับ!!!"

"เห้ย---จะตกเเล้ว!!!"

"พยายาม​อยู่น่ะ----"

"เห้ย​ จะปลิ้วเเล้วววว"

"เกือบจะตกเเล้วววว"

"เอ๊ะ......"

"อิลูมินาติ"

"โอ้5555+"

"เกมบัค555+"

"555+"

"จะถึงเเล้วววว"

"สถานการณ์​ตอนนี้คือทุกคนเกาะกันเป็นตุ๊กเเกเเล้วครับ"

"อ๋อจริง"

"ไปส่งเเล้ววว"

"เดี๋ยว​ช่วยยยย"

"จะมาช่วยหรือเเย่งค้าบบบบ"

"อย่าพึ่งเเย่งกัน"

"เย้!!!"

"เห๋ของที่ต้องไปส่งคือปลา? "

"บนนั้นหรอ...."

"นั้นปลาอะไรเนี้ย...ตัวโคตรใหญ่"

"จริงครับ----"

"ใครจะไปคุมเครื่อง"

"หนูเอง"

"Okเดี๋ยว​กะระยะให้"

"เดี๋ยว​ปลาลอยไปเเล้ววววว"

"เดี๋ยว​พายุมา---"

"เครื่องปลิ้ววววไปเเล้ว"

"โยนปลาเข้าพายุเเมมม"

"เห้ยลอยไปถึงจริง----"

555+

"คราวนี้​ ไปส่งถังเเก๊สให้อาม่าสมศัก​เจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยว​ รสชาติไม่รับประทาน"

"ลากถังเเก๊สขึ้นเเปป"

"เอาขึ้นไม่ได้"

"เกาะเเน่นๆ"

"ขับดีๆ"

"จะล้มมั้ยเนี้ย----"

"ขับไปๆ"

"พายุมา"

"เห้ยล้มเเล้ว"

"หลบทันพอดี"

"ส่งๆ"

"เยี่ยมมมม"

"ไปส่งบนเทือกเขา? "

"ไม่รู้สิน่ะ"

"พร้อมยัง"

"okจ้าาาา"

"ไปเกาะเฮนรี่เเน่นๆเพราะจะไปส่งที่บอลลูน"

"ไม่เรียกชื่อเต็มเลยหรอ..."

"ขก.เรียกชื่อเต็มเเมม"

"ลืมอีกคน!!!"

"อย่าลืมหนู!!!"

"ลงไปรับเเล้ว"

"เกาะหลังเครื่องเเมม"

"ขับนิ่งได้รึเปล่าคะเกือบจะส่งได้เเล้วววว"

"okๆ​ ส่งได้เเล้วววว"

"เกมนี้โคตรสนุกเนอะ"

"ใช่ๆ"

"ตอนนี้เวลาเท่าไหร่​คะ"

"16:00"

"อาจารย์​บอกว่ากันได้กลับเลย"

"ได้เวลาสนุกเเล้วสิน่ะ...."

"ใช่...."​

":))))"

"ไปหลังหอพักกันนนน"

"ชักจะสนุกๆเเล้วสิ"

"ได้เลยไปโลด"

"หืม...."

"น่าสงสัย.."

"ตามไปเเบบเงียบๆดีม่ะ?"

"ได้อยู่น่ะ"

"ตามไปเลย"

เเถวนี้สิ.....​มันเป็นป่านิ.....​

พวกนั้นเข้าไปได้ไงรกทึบช่ะขนาดนี้.....

เห้ย.....​ฉันว่ามีคนตามมาเเน่ๆ

นั้นหรอ...

งั้นหรอ.... งั้นพวกนายไปประจำที่จุดกับดักนะ

ได้เลย

ได้ๆ

ได้ครับ

อย่าลืมมีดยางล่ะกัน

ผมกับรัมโปจะไปเตรียมเเผนสำรอง

หนูกับคาไตจะจับเฝ้าที่นี้เองค่ะ!!

ได้ๆ

คงต้องเตรียมเอาโน็ตบุ๊คออกมาสิน่ะ._.

ฉันเตรียม​เเก๊สยาสลบล่ะน่ะ

หากใช้ผิดพลาด​ระวังด้วย

อย่าลืมหน้ากากกันเเก๊สด้วย

ฉันยกเอามาเเล้วน่ะกล่องที่ใส่มีดยางน่ะ

เตรียมไฟฉายด้วยดีก็ดีน่ะ//ยกกล่องที่ใส่ไฟฉายมา

งั้นลุย

เดินลุยไปเลยดีมั้ย?

เเน่ใจเเล้วหรอคะ..

ฉันว่าชูยะน่าจะเตรียมใจเเล้วล่ะ

มันทึบๆมากจนมืดเเล้วนิ...

งั้นตามฉันมาน่ะ

.... //เดินตามชูยะไป

.......

ก็น่าจะ1/4ของป่าน่ะอย่าเเตกกลุ่มล่ะ...

(ใกล้เข้ามาเเล้ว...)

(มีดพร้อม)​

(เเก๊สยาสลบ​กับหน้ากากที่ทุกคนใส่ในจุดนี้พร้อม)​

เดินต่อไปข้างหน้าเรื่อยๆน่ะ

(เอาเลย!! )​

//ดึงเชือกที่ขึ้น

!!!

....!!!

!!! นี้มันอะไรกันเนี้ย....

เห๋---

....

//ฉีดเเก๊สยาสลบตรงใส่พวกชูยะติดกับดักตะข่าย

..... //พยายาม​ดิ้นน่ะ

....

Ok อาสึชิเอาเลย

//เอามีดยางไปตัดเชือกน่ะเเล้วเคาะต้นไม้

มีดนี้ไม่มีอันตราย​ต่อผู้ใส่ครับ~

หากออกเเรงมากๆมันพอเเทงทะลุกระดาษ​เเละพอที่จะเเทงคนได้

เเถมๆกล่องใส่มีดสั้นนะครับ

สาเหตุ​ที่ออกเเบบนี้เพราะว่าอยากให้กล่องดูมีราขึ้นจะได้ไม่มีคนสนใจกล่อง

ต่อๆ

เอิ่ม.....

........

อืม....

.......

ที่นี้... ที่ไหน

ก็ที่ซ่อนลับของพวกเราไง...

.......

ผมว่าน่ะ....พี่ชูยะ ผมว่าไม่ควรพูดถึงการลอบสังหา---//ปิดปากตัวเอง

พี่ทำเเบบนี้ทำไม!!!

อันนี้หนูเข้าใจน่ะพวกหนูก็มีความลับเหมือนกันนั้นเเหละ

การลอบสังหาร...

ได้ยินที่พูดน้าจ้าาาา

.....

พวกเธอคงมีความลับที่ถึงให้ต้องตายก็ต้องเงียบเอาไว้เหมือนพวกเราสิน่ะ

ใช่ค่ะ...

พวกเรารู้จักการลอบสังหาร​

เลยได้มาอยู่ห้องนี้

เเต่ผอ.รู้ได้ไง

นั้นสิ

ที่นี้มีขนมรึเปล่าครับ?

มีอยู่น่ะส่วนอาหาร...

ผมหามาได้เเล้วล่ะเพื่อไปพึ่งล่ามา

ล่ามากี่ตัวเนี้ย?

พวกคุณ​ไม่กลัวโดนจับหรอ?

ไม่หรอก​ ป่าหลังภูเขารร.ไม่ค่อยมีคนอยู่น่ะ

นั้นจึงทำให้เราล่าสัตว์​ได้สบายๆ

เเล้วกระดูกสัตว์​ละ

ก็เอาไว้ทำซุปกับอาวุธ​ที่พวกเราถือยังไงล่ะครับ

อาวุธ​นี้จริงๆมันไม่ได้คมอะไรขนาดนั้นน่ะ*เล่นมีดเล็กน้อย*

เชี่ย----*มีดบาดมีด*

(นั้นหรอที่บอกว่ามีดไม่คม)​

(-_-')​

//ยื่นเเป้งผสมน้ำให้รัมโปซัง

ขอบคุณ​มากโย

อืมๆ

//เอาเเป้งผสมน้ำปาไปที่รอยบาด

เยิ่มมมม

เดี๋ยว​เเป้งพวกนี้ได้มาจากไหนน่ะ

ก็ป้าที่โรงอาหาร​น่ะ​ เห็นป้าเเกไม่ได้ใช่เลยขอน่ะ

งั้นหรอ

เเต่ว่ากล่องข้าวพวกนี้มาจากไหน

เอ๋---

//ไปดูที่โน็ตเเปะไว้

"ขอให้อร่อยน่ะอาจารย์​รู้ว่าตอนนี้นร.หิวข้าวเเละอาจารย์​จะไม่บอกที่ซ่อนลับนี้หรอก​ มาฆ่าอาจารย์​ให้ได้ล่ะ"

ลายมือคุ้นๆเเต่ก็ไม่เคยเจอเเหะ

เอ๋.... น่าจะอาจารย์​โอดะรึเปล่า?

ลายมือคุ้นมาก

อาจารย์​เเกรู้ที่ซ่อนพวกเรา

อาจารย์​ไม่น่าจะบอกใครน่ะ

เเต่ประโยคสุดท้าย​นี้สิ

มันยั่วมาก

เราจะลอบฆ่าอาจารย์​เเกได้ตลอดสิน่ะ

น่าสนุก!!!

ใช่ๆ

อืม....

ฉันขอกลับหอก่อนน่ะ

เดี๋ยว​ชูยะวันนี้หอพักปิดชั่วคราว​น่ะ

..... ต้องพักอยู่ทีนี้สิน่ะ

ใช่

พวกเราจัดห้องรอเเล้วล่ะ

ขอไปดูหน่อยน่ะค้าาาาา

ได้ครับ~

//พาไปห้องเเรก(ห้องโพคุง)​

ขอเข้าไปก่อนน้าาาา//เปิดประตูห้องเเล้วเข้าไป

หืมห้องสวยดีนะคะ~

ขอบคุณ​ล่ะกันน่ะครับ

เอ๊ะนี้รูปอะไรเนี้ย? //มองรูปภาพที่เเปะเอาไว้บนโต๊ะ​

ใครเนี้ยโคตรสวยเลย

ผมเองก็ไม่รู้จักเหมือนกันครับ

โพซังชอบคนนี้หรอคะ?

ใช่ครับเเหะๆ

ภาพอะไรหรอขอดูด้วยหน่อยสิ

//ไปดูรูปที่เเปะไว้บนโต๊ะ​ในห้องโพน่ะ

.......

(นั่นฉันนิหว่า----)​

(ฉันควรบอกเลยว่าคนในรูปนี้คือฉันดีมั้ยเนี้ย---)​

นี้โพคุงไปเจอผู้หญิงคนนี้ที่ไหนหรอ....?

งานคอสเพลย์​ปีก่อนคร้าบทำไมหรอ

ก็เเค่อยากรู้น่ะ(ตอนนั้นถูกจับเเต่งหญิง...... นิ)​

จะว่าไปผญ.ในภาพคล้ายรัมโปซังเลยน่ะ

อาจจะ​เเค่บังเอิญ​มากกว่ามั้ง

นั้นจิเนอะ

(จากการคาดการของคนขี้มโนผญ.ในรูปคือรัมโปซังเเน่ๆ👀)​

เกือบตายเเหะ....

อ่าไง

จำผญ.คนนี้ได้มั้ยล่ะ.... //เอารูปตนที่ถูกจับเเต่งหญิงในโทรศัพท์​มือถือ​ของตนเเล้วเอาให้จุนดู

ใช่นั้นฉันเอง​ ฉันเครียด​เลย

กลัวว่าโพคุงจะรู้ความจริงเเล้วเกลียดฉันน่ะ

เเต่ฉันเครียดหนักกว่านั้น...

โพคุงดันมาชอบฉันตอนเเต่งหญิง....

ซวยหนักกว่าเดิมอีก

ว่าเเต่น่ะจุนอย่าเอาไปบอกใคร

โอเค

รัมโปซัง​ พี่ค่า~ ได้เวลากินข้าวเเล้วนะคะ~

จะไปกินข้าวล่ะ//เดินเข้าไปในที่ลับ

//ตามรัมโปซังไป

ทันอยู่ครับ

ข้าวกล่องน่ากินมากๆเลยอ่ะ

ฉันว่าไม่มีพิษ​เเน่นอน

ก็ได้//ลองกินดู

อร่อย~

นั้นหรอ

ฉันลองกินตามดีกว่า

เปิดเพลงรึเปล่าคะ​

ก็ได้น่ะค่ะ

Ok~

//หาเพลงเเปป

เอาเพลงนี้มาเลยหรอ---

//อยู่ๆก็อารมณ์​คึก

ตึ่งวงนี้หรอนาโอมิจังง

ใช่หนูเมนวี

ข่อยเมนจองกุก

เยิ่มค่ะจับมือ//ยื่นมือ

ดีใจเเปป//จับมือน่ะ

//กินข้าวกล่องไปฟังไป

ฉันว่าเอาเพลงนี้เถอะ

555+

จริง

หลอนหูชิบหาย

//กลั้นขำ

//กลั้นขำ

ขอเอาเพลงนี้ต่อ

555+

จี่หอย555+

มันต้องต่อเพลงนี้เว้ยยย

ไม่เว้ย​ มันต้องเพลงนี้

หนูว่าเปิดเพลงจี่หอยกับเพลงของQดีสุดเเล้ว555+

จริง---

ทนๆนั่งกินข้าวไปฟังเพลงไปเถอะ

5555+

//กลั้นขำ

ขำอะไรกันหรอคะ

ขำเพราะเหตุการตอนทีเปิดเพลงของQอ่ะ

ตอนเปิดเพลงของผมเเมม​ อัตสึชิ​ ดาไซ​ ชูยะ​ อาตาคุกาวะ​ รัมโปซัง​ เเม่งลุกขึ้นไปเเสดง

หน้าดาไซคือเเบบกวนมาก

เสียงพวกนี้คือบับ​ ร้องเสียงเพี้ยน​มาก

โดยเฉพาะ​ดาไซ

อยู่ๆก็เอามะพร้าว​ออกมา

ไม่รู้ด้วยน่ะว่าเอาออกมาจากไหน

เเล้วก็โยนมะพร้าว​ให้โดนมือตัวเองสุดท้ายก็ไปโดนหัวเจ้อ่ะ--

ทรงผมเกือบเสียทรง

เยิ่มมมม

ไปนอนเถอะ

คร้าบบบบบ

สวัสดี​นะครับ​รีด

สวัสดี​

ตอนหน้าพวกเราจะมีบท

ก็ขอฝากพวกเราไว้ในใจด้วยนะครับ

บายนะครับ

บาย~