EP.17
-
เจนนิษฐ์วันนี้แล้วสินะ
-
ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับดูปฏิทินที่วันนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนที่จะสอบและปิดภาคเรียน
-
จากนั้นฉันจึงรีบอาบน้ำแต่วตัวเพื่อนที่จะไผเรียนคลาสสุดท้ายวันนี้
-
โดยที่ไม่ลืมอุปกรณ์ของการไปพรีเซ้นงานด้วย
-
.
-
ปัญไง
-
ปัญวันนี้มาไวดีนี่
-
เจนนิษฐ์อืม
-
ปัญแผลหายไวจังแฮะ
-
เขามันก้มดูแผลฉันใกล้ๆจนคนรอบข้างนั้นมองมาทางเรา
-
เจนนิษฐ์เอง
-
ปัญอ่า
-
ปัญโทษทีพอดีเผลอไปหน่อย
-
อีกฝ่ายพูดพร้อมกับทำมือโบกไปมา
-
เจนนิษฐ์หงึกๆ // พยักหน้า
-
??เอาล่ะนักศึกษาเป็นยังไงกันมั่งสำหรับเทอมนี้....
-
ปัญวันนี้คงเป็นวันสุดท้ายที่เจอกันแล้วเนาะ
-
เขาพูดขณะยังมองทางอาจารย์
-
เจนนิษฐ์อืม
-
ปัญน่าใจหายว่ามั้ย
-
ตุบ ตุบ
-
ใช่ !!
-
มันน่าใจหายมาก
-
??เอาล่ะอาจารย์ว่าเรามาเริ่มพรีเซ้นกันดีกว่านะ
-
??เดี๋ยวเราจะเรียงตามหมายเลขออกมาพรีเซ้นเลยละกัน
-
จากนั้นพวกเราก็ต่างพากันเอาอุปกรณ์ที่จะขึ้นมาพรีเซ้น
-
พรึ่บ !
-
ปัญเยอะจังวะ
-
อีกฝ่ายเมื่อทำเอกสารหล่นลงพื้นแล้วมันเยอะถึงกับบ่นหน้ามุ่ยจนฉันต้องช่วยเขาเก็บ
-
แต่...พอฉันช่วยเขาเก็บกับเห็น
-
เจนนิษฐ์
-
แปรนบ้าน...ตั๋วเครื่องบิน..การเตรียมตัวไปที่นั่น..และเอกสารสำหรับที่นั่น
-
เจนนิษฐ์อันนี้ของเองใช่มั้ย
-
ปัญอ่อ ใช่
-
ปัญหายไม่ได้เลยนะเนี่ย
-
เขาหยิบมันพร้อมกับยิ้มและมองไปที่เอกสารพวกนั้น
-
เจนนิษฐ์เองจะไปที่นั่นหรอ
-
ปัญเขาชำเลืองมองละยังคงหันไปมองอาจารย์
-
เจนนิษฐ์เอง
-
เจนนิษฐ์จะไปที่นั่นหรอ
-
ฉันถามย้ำ
-
ปัญตาเราพรีเซ้นแล้ว
-
เขาหยิบอุปกรณ์ละลุกออกไปหน้าห้องทันที ฉันจึงลุกตามเขาไป
-
.
-
หลังจากที่เราพรีเซ้นเสร็จ
-
เจนนิษฐ์เอง
-
ปัญจุ๊ๆ อาจารย์สอนอยู่
-
เขาเอานิ้วชี้มาป้องปากพลันพูดเหมือนกระซิบเพื่อให้ฉันได้ยินคนเดียว
-
เจนนิษฐ์ไม่คิดจะบอกกันจริงๆหรอ
-
ปัญเองอยากรู้จริงๆ
-
ปัญว่างั้น
-
ตุบ ตุบ
-
จู่ๆ ฉันก็รู้สึกใจหวิวเหมือนกับอะไรบางอย่างกำลังจะหายไป
-
เจนนิษฐ์อื้ม
-
เจนนิษฐ์เองจะไปที่นั่นหรอ
-
ปัญงั้นเองก็บอกเรื่องของเองมาก่อน
-
ปัญถ้าเองบอก
-
ปัญข้าก็จะบอก
-
เจนนิษฐ์เรื่องไหน
-
ปัญข้าว่าเองรู้อยู่แล้วนะ
-
ปัญแต่เองแสร้งทำเป็นไม่รู้
-
เจนนิษฐ์คือข้า..
-
ใครมันจะบอกได้วะ
-
ทั้งๆที่เราเองก็รู้อยู่แก่ใจ ว่ามันเป็นไปไม่ได้
-
ตุบ ตุบ
-
เขามองฉันนิ่ง
-
ตุบ ตุบ
-
ปัญโอเค..
-
ปัญข้าเข้าใจละ
-
เจนนิษฐ์เข้าใจ ?
-
จากนั้นอีกฝ่ายไม่ตอบอะไรจนเราเลิกเรียน โดยที่เขาเองก็ไม่พูดคุยอะไรกับฉันอีกเลย
-
เจนนิษฐ์เอง
-
ฉันเรียกเขาในที่อีกฝ่ายกำลังลุกออกจากที่
-
ปัญ// แค่ชำเลืองมองและเดินต่อไป
-
ฉันจึงรีบเก็บของละลุกตามเขาไป
-
เจนนิษฐ์ไวจังวะ
-
แต่พอฉันออกมาก็ไม่เห็นเขาแล้ว
-
Line~
-
[ JJm ]
-
โมบายพวกแกอยู่ไหน
-
เจนนิษฐ์พึ่งเลิกเรียนกำลังกลับบ้าน
-
เจนอยู่ร้านป้าเฉ่ง
-
โมบายมาเจอกันหน่อยมั้ย
-
เจนนิษฐ์อ่าว
-
เจนนิษฐ์พวกแกไม่ได้อยู่ด้วยกันรึ
-
เจนนิษฐ์เห็นว่าวันนี้มีเรียนนี่
-
เจนมีเรียนอะไรอาจารย์ยกคลาส
-
เจนนิษฐ์อ่อ
-
เจนฉันเลยมาร้านป้าเฉ่งเนี่ย
-
เจนแต่เมโดดเรียนจ้ะ
-
โมบายอะรายยย
-
โมบายก็นัดเจออยู่นี่ไงง
-
เจนนิษฐ์แต่เจอกันก็ดีนะ
-
เจนนิษฐ์มีอะไรอยากคุยด้วย
-
เจนเอาดิ
-
โมบายเจอที่ไหนล่ะ
-
เจนนิษฐ์ฉันกำลังเดินไปหน้ามอเดี๋ยวไปหาเจอาละกัน
-
เจนนิษฐ์ละแกล่ะ @โมบาย -
โมบายอ่า
-
โมบายงั้นเจอร้านป้าเฉ่งก็ได้
-
เจนโอเค
-
เจนนิษฐ์โอเชช
-
.
-
เจนจูนทางนี้
-
ตึก ตึก
-
เจนสั่งอะไรรอไอ้เมก่อนป่าว
-
เจนนิษฐ์ได้ๆ
-
เจนนิษฐ์แต่ของแกน่ากินจังวะ
-
เจนนิษฐ์
-
เจนเอาแบบนี้มั้ยล่ะ
-
เจนนิษฐ์อืม
-
เจนนิษฐ์เอางั้นก็ได้
-
เจนว่าแต่เป็นไงบ้างวะ
-
เจนเรื่องแกกับพี่เขาอะ
-
เจนนิษฐ์เฮ้ออ
-
เจนนิษฐ์ก็...เหมือนเดิม
-
เจนนิษฐ์หรือหนักกว่าเดิมก็ไม่รู้
-
เจนอ่าว
-
เจนทำไมอะ
-
เจนนิษฐ์วันนี้ฉันช่วยเขาเก็บเอกสารที่ทำหล่นแต่ในนั้นมันมีรูปและเอกสารที่อังกฤษหล่น
-
เจนนิษฐ์ฉันรู้เหมือน...ว่าเขาจะไปยังไงไม่รู้อะ
-
เจนอ่าว
-
เจนละแกจะทำไง
-
เจนนิษฐ์ไม่รู้อ่า
-
เจนนิษฐ์อาจจะ...
-
เจนนิษฐ์ปล่อยก็ได้มั้ง
-
เจนนิษฐ์เพราะฉันเองก็พยายามถามเขาแต่เขากับไม่บอกมัน
-
เจนนิษฐ์แต่ก็คงเหมือนกับที่เขาถามฉันว่าเป็นอะไร แต่ใจฉันมันไม่กล้าพอที่จะพูดมันออกมา
-
เจนนิษฐ์ฮึก
-
เจนเฮ้ยยน
-
เจนแกก
-
เจนเอาทิชชูมั้ย
-
เจอายื่นทิชชูให้
-
เจนแต่แกมั่นใจแล้วหรอที่จะปล่อยอ่า
-
เจนแกยังแคร์เขาอยู่เลยนะ
-
เจนนิษฐ์ไม่รู้ว่ะ
-
เจนนิษฐ์ตอนนี้...ฮึก..ฉันไม่กล้าพอที่จะไปขอร้องเขาให้เขาไม่ไปไหน
-
เจนนิษฐ์เพราะในใจมันคิดแต่เราไม่เหมาะสมเหมือนที่คนอื่นบอกไว้..ฮึก
-
เจนแก..ฉันว่ามันไม่ใช่ว่ะ
-
เจนคือเอาจริงๆนะ
-
เจนเรื่องของแกสองคนถ้ามันจะเหมาะสมหรือไม่เหมาะสมมันไม่เกี่ยวกับคนอื่นเลยเว้ย
-
เจนมันอยู่ที่แกยอมรับมันได้มั้ย
-
เจนฟังหัวใจตัวเองหน่อย
-
เจนนิษฐ์ฮึก..แต่..ฉันกลัวเจ็บ
-
เจนถ้าเเกกลัว
-
เจนแกก็จะเจ็บแบบนี้แหละ
-
เจนสู้ไปลองลงมือกับมันไม่ดีกว่าหรอ
-
เจนเอาจริงๆนะจูน
-
เจนที่ผ่านมาฉันเห็นเขาพยายามเข้ามาหาแกตลอดแต่แกเองก็เป็นฝ่ายหนีเขา
-
เจนและตอนนี้แกก็กำลังหนีเขา ในขณะที่เขาเองก็หยุดไล่ตามแกแล้วเหมือนกัน
-
เจนแกคิดว่าเขาจะกลับมาหาแกป่าววะ
-
เจนนิษฐ์ไม่..ฮึก
-
เจนนิษฐ์เขาคงไม่สนใจฉันแล้วแหละ
-
เจนนิษฐ์ไม่งั้นเขาคงไม่ไปแบบนี้หรอก
-
เจนนิษฐ์แถมที่เขาจองตั๋วไปก็ตรงกับวันสอบเสร็จวันสุดท้ายพอดี
-
เจนถ้าฉันเป็นแกนะ
-
เจอาจ้องตามาที่ฉัน
-
เจนฉันจะลองสู้กับมันสักตั้งนึง
-
เจนนิษฐ์สู้ ?
-
เจนแพ้ชนะจะยังไงก็ช่างมันดีกว่าไม่พยายาม
-
เจนจนเราปล่อยเขาหลุดมือไป
-
เจนนิษฐ์พยายาม..ฮึก..งั้นหรอ
-
เจนนิษฐ์แต่ฉันกับเขาเราไม่เหมาะสมกันเลยนะ
-
เจนโอยย แก
-
เจนเอาจริงๆมั้ย
-
เจนแกจะแคร์สายตาคนอื่นทำไม ถ้าในใจแกมันสวนทางกับที่ตัวเองทำอยู่แบบนี้
-
เจนใครว่าไม่เหมาะก็ช่างมัน
-
เจนแต่ฉันว่าพวกแกเหมาะสมกัน
-
เจนโอเค๊ !!!
-
เจอาฉีกยิ้มจนแก้มปริพลางทำท่าโอเคให้ฉัน
-
เจนนิษฐ์55555
-
เจนนิษฐ์เออ
-
ฉันปาดน้ำตาในขณะที่อีกฝ่ายทำให้ฉันหัวเราะและหยุดร้องได้
-
เจนนิษฐ์ฉันจะกลับไปคิดดู
-
เจนไม่ต้องคิดแล้ว
-
เจนทำเลย
-
เจนนิษฐ์ให้เวลาหน่อยไม่ได้หรอ 55
-
เจนไม่ได้ !!!
-
เจนจะให้เขาไปก่อนหรือยังไง
-
เจนปล่อยให้เขาหลุดมือไป ฉันจะเนรเทศแกออกจากแก้งไปเลย
-
เจนนิษฐ์หุย แก
-
เจนนิษฐ์แต่ยังไงก็ขอบคุณมากนะ
-
เจนนิษฐ์ไม่มีแกฉันแย่แน่อะ
-
เจนไม่เป็นไรแค่นี้เอง
-
เจนไอ้เมหนักกว่าเยอะ
-
โมบายนินทาอะไรฉัน
-
เจนอ่าวมาแล้วหรอ
-
โมบายอะไรว้า ฉันไม่อยู่ละนินทาเลยนะ
-
โมบายเห้ย แกร้องไห้หรอ
-
เจนนิษฐ์เออดิ
-
โมบายเป็นอะไรอ่า
-
เจนฉันว่าค่อยเล่ามะ
-
เจนให้มันอารมณ์ดีกว่านี้หน่อย
-
เจนอีกนิดมันจะปล่อยโฮใส่ที่ร้านละ
-
เจนเออ ว่าแต่เองเรียกรวมตัวทำไมวะ
-
โมบายก็...
-
โมบายเปล่า
-
เจนเปล่าอะไรของแก
-
เจนไม่เชื่อ
-
โมบายเปล่าา
-
โมบายฉันมีอะไรที่ไหนเล่า
-
เมมองไปนอกกระจก ฉันกับเจอาเลยมองตาม
-
เจนนิษฐ์อ่อ เข้าใจละที่เรียกมา
-
เจนงานนี้คงได้มีคนร้องไห้อีกคนแหงๆ
-
โมบายไม่เว้ยย
-
โมบายรอบนี้ฉันแข็งแรงพอไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก
-
เจนงั้นก็สั่งอาหารก่อนดิ
-
โมบายเออ
-
.
-
@บ้าน
-
หลังจากที่ฉันแยกกับเพื่อนๆ ฉันก็ตั้งใจว่าจะกลับมาทำคุกกี้ให้ปัญเป็นการขอโทษ
-
จากนั้นฉันเปิดเมนูทำอาหาร
-
เจนนิษฐ์หวังว่าเองจะชอบนะ
-
จากนั้นอ่านขั้นตอนและทำตามสูตร
-
เจนนิษฐ์ขั้นแรกวอร์มเตาอบไฟบน-ล่าง 175 องศา แล้วก็มาเริ่มทำตัวคุกกี้
-
เจนนิษฐ์ตีเนยให้ฟูเล็กน้อย แล้วค่อยๆ ใส่น้ำตาลทรายและกลิ่นวานิลลาตามลงไป แล้วตีให้พอเข้ากัน
-
เจนนิษฐ์แบบนี้มั้ยนี่
-
ฉันทำด้วยใจเลยนะไป๊ป์
-
หวังว่าการทำอาหารวันนี้จะส่งถึงเองนะ
-
เจนนิษฐ์ค่อยๆ ใส่แป้งสาลีอเนกประสงค์ ผงฟู และเกลือป่น ที่ร่อนแล้ว ลงไปตีกับเนย โดยแบ่งใส่ประมาณ 3 ครั้ง
-
เจนนิษฐ์
-
เจนนิษฐ์เมื่อตีแป้งเข้ากันดีแล้ว ก็ใส่ช็อกโกแลตชิป, เม็ดมะม่วงหิมพานต์, แครนเบอร์รีอบแห้ง แล้วก็ตีส่วนผสมให้กระจายทั่วๆ ก็ใช้ได้แล้ว
-
เจนนิษฐ์
-
เจนนิษฐ์ตักคุกกี้เตรียมเข้าอบได้เลย 1 ชิ้นประมาณ 1 ช้อนโต๊ะ พอดีใช้ช้อนตักมันก็เลยจะเบี้ยวๆ เละๆ หน่อย อันนี้ตักเสร็จแล้วไม่ได้กดตัวคุกกี้แต่อย่างใด เป็นก้อนตามรูปภาพเลย อบออกมาก็ได้ทรงโอเคอยู่ ใช้เวลาอบประมาณ 15 นาที
-
เจนนิษฐ์ขั้นตอน..เยอะไปแล้วว
-
เจนนิษฐ์อบเสร็จแล้วก็เอาคุกกี้ออกมาวางพักให้หายร้อน ตอนออกมาจากเตาใหม่ๆ คุกกี้จะยังนิ่มอยู่ ทิ้งไว้ซัก 2–3 นาที คุกกี้จะเริ่มแข็งให้แซะออกจากถาดแล้วเอาไปวางบนตะแกรงเพื่อระบายความร้อน
-
เจนนิษฐ์
-
รอหน่อยนะไป๊ป์
-
Line~
-
[ JJm ]
-
เจนไอ้จูนเองออกมายัง
-
เจนนิษฐ์กำลัง
-
เจนรีบมาเลย
-
เจนฉันได้ยินเขาคุยว่าจะไปวันนี้
-
เจนนิษฐ์อ่าวแล้วในตั๋วล่ะ
-
เจนไม่รู้เว้ย
-
เจนรีบมา
-
เจนนิษฐ์เออ
-
เจนเดี๋ยวฉันกับเมจะดักถ่วงเวลาที่คอนโดพี่เขาไง้ก่อน
-
เจนนิษฐ์โอเค
-
.
-
ปัญ...เองอย่าพึ่งนะ
-
รอฟังข้าก่อน
-
รอฟังสิ่งที่ข้าพูดก่อน
-
ข้ามีอะไรหลายๆอย่างที่บอกกับเอง
-
และข้าอยากให้เองรับรู้
-
.
-
ว่า..ข้ารักเอง
-
.
-
ไรท์ทุกคนน
-
ไรท์เป็นยังไงกันมั่งกับฟิคของไรท์เรื่องแรก >3<
-
ไรท์ตอนหน้าคือตอนสุดท้ายแล้วน้าา
-
ไรท์เป็นยังไงกันมั่งเอ่ยยย ??
-
ไรท์ยังไงก็สุดท้ายนี้ก็ขอบคุณสำหรับการติดตามมากเลยนะงับ ยังไงก็อย่าลืมคอมเม้นหรือกดติดตามกันด้วยน้างับบ เพื่อเป็นกำลังใจให้กันน้าาา-/////-
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
สวัสดีค่ะนักอ่านทุกท่าน
ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกนิยายจากนักเขียนมีนามว่า คยอน
ซึ่งเป็นเรื่องราวต่าง ๆ กำลังค่อย ๆ ก่อรูปขึ้น ผ่านจินตนาการ ความตั้งใจ และความรักในการเขียน
หากคุณยังไม่เคยอ่านนิยายของไรด์มาก่อน
ขอเชิญชวนให้ลองเปิดใจสัมผัสกับตัวละคร เรื่องราว และความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดผ่านตัวอักษรเหล่านี้
ทุกความคิดเห็นของผู้อ่าน ไม่ว่าจะเป็นคำชม คำแนะนำ หรือคำติติง
ล้วนเป็นพลังสำคัญที่ช่วยส่งเสริมและผลักดันให้ไรด์พัฒนาผลงานให้ดียิ่งขึ้นในทุก ๆ วัน
ไรด์หวังว่าผลงานที่ตั้งใจสร้างขึ้นนี้จะสามารถเป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลาดี ๆ ของทุกท่านได้นะคะ
ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน และหวังว่าจะได้พบกันในแต่ละบทของนิยายน้า
🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()