facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จีบ ครั้งที่ 11 : คูณอยากเข้าไปอยู่ในโลกของฟ้า

ชื่อตอน : จีบ ครั้งที่ 11 : คูณอยากเข้าไปอยู่ในโลกของฟ้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ย. 2563 19:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จีบ ครั้งที่ 11 : คูณอยากเข้าไปอยู่ในโลกของฟ้า
แบบอักษร

 

 

"ป้าครับ ผมมาเอาข้าวครับ นี่ใช่ไหมครับของผม" ข้ามฟ้าหนีหัวใจที่เจ็บปวดเพื่อมาเอาข้าวที่สั่งไว้ 

"นี่เลยข้าม อยู่ตรงโต๊ะ ป้าขอโทษด้วยนะช้าไม่หน่อย" ป้าปุ้มชี้บอกตำแหน่งที่อาหารวางอยู่ แล้วจึงขอโทษขอโพยด้วยความรู้สึกผิด 

"ไม่เป็นไรครับ" 

หลังจากที่ข้ามฟ้ารู้ตำแหน่งของข้าวแล้ว จึงเดินไปหยิบมาไว้ในมือทั้งสองข้าง ฟู่ ข้ามฟ้าพยายามเก็บอารมณ์เศร้าของตัวเอง เพราะในเมื่อหันกลับไปต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้นเด็ดขาด  

ข้ามฟ้ายืนให้กำลังใจตัวอยู่อยู่สักพักเมื่อกำลังใจพร้อมแล้ว จึงหันกลับเพื่อเดินไปยังโต๊ะที่มีคนใจร้ายนั่งอยู่ 

 

พรึบ 

"ข้าวมาแล้วครับ ข้ามฟ้าคนนำมาส่งแล้ว น่ากินไหม" ข้ามฟ้าเอ่ยออกมาอย่างร่างเริงทั้งที่ในใจมันไม่ไหว อืม เก่งนิไอ้ข้าม ผมว่าผมจะไปเป็นนักแสดงละ ตีบทเก่งขนาดนี้ หึ 

"อื้อ น่ากินมากเลยฟ้า ขอบคุณที่ไปเอามาให้นะ" แค่นี้แหละที่ต้องการแค่เขายิ้มได้ก็พอ 

"อะ นี่ของคนน่ารัก แต่อย่าพึ่งกินนะ" 

"อืม ทำไมอะ" ตอนนี้ในมือของคูณพร้อมที่จะกินแล้ว แต่ฟ้าห้ามไว้ ยังไม่กินก็ได้ 

"ก็คนน่ารักไม่กินผักนี่ จะทิ้งมันก็เสียดายเดี๋ยวฟ้าตักมากินเอง รอแป๊บนึงนะ" 

ข้ามฟ้าพยายามเลือกผักในจานของคนน่ารัก มาใส่จานตัวเองอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ตักไก่ในจานของตัวเองไปให้คนตรงหน้าเพื่อทำการแลกกัน  

"อะ เสร็จแล้วครับ กินเยอะ ๆ นะ" 

"อะ…อื้อ ฟ้าไม่ต้องเอาไก่มาให้เราก็ได้นะ ฟ้าเอามาให้เราแล้วฟ้าจะกินอะไร" ค้ำคูณพูดไปพร้อมกับมองจานข้าวของข้ามฟ้าที่ตอนนี้มีแต่ผักไม่มีเนื้อเลยสักนิด ฟ้าไม่กลัวขาดสารอาหารหรอ คูณยังกลัวเลย 

"ไม่เป็นไรค้ำคูณกินเถอะ ช่วงนี้ฟ้ากินคลีนเลยกินแต่ผักมันจะดีต่อตัวฟ้ามากกว่านะ" คลีนบ้าคลีนบออะไรไอ้ข้าม มึงไม่กินผักนี่ ใช่ ผมไม่ชอบกินผักเท่าไหร่ แต่ก็ยวน ๆ กันได้ มันก็อร่อยดีเหมือนกัน แค่ก ๆ  

"อืม ขอบคุณนะ แบบนี้เราก็อยู่ด้วยกันได้เพราะฟ้าชอบกินผัก ส่วนวันไหนฟ้าไม่กินเนื้อก้เอามาให้เราได้นะ เราชอบ" หึ รู้แล้วว่าชอบกิน ดวงตาเป็นประกายขนาดนั้นตอนพูดถึงเนื้อ 

"กินเถอะ" 

"โอเค" 

  

  

บรรยากาศตอนฝนตกชั่งเป็นบรรยากาศที่อะไรรอบตัวเราก็เป็นใจไปหมดซะทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรถลาที่ ณ บัดนี้ คงเบาติดลงไปบ้างเพราะฝนตกหนักคนจึงเริ่มไม่ออกจากบ้านกัน  

รวมไปถึงเรื่องอาหารที่ปกติต้องรอนาน แต่วันนี้กลับไม่นานเท่าที่ควร และเรื่องสุดท้ายที่ฝนเป็นใจเลยก็คือ คนตรงหน้าของผมนี่ไง คนที่กำลังกินอาหารที่เขาชอบจนเต็มแก้มนุ่มนิ่มของเขาไปหมดทั้งสองข้าง เพราะนี่หรือเปล่าเลยเป็นเหตุให้เจ้าตัวดูอ้วนขึ้นจากตอนแรกที่เจอกัน สังเกตจากแก้มของเขา 

"อร่อยไหมคนน่ารัก" 

"อื้อ อร่อยมากเลยฟ้า" 

"งั้นวันหลังฟ้าพามากินเอาไหม" 

"อื้อ เอาครับ แต่เราคงต้องให้ฟ้าพามาแหละ เพราะถ้าเรามากินคนเดียวมันจะไม่อร่อย เพราะมีฟ้าอยู่ด้วยในตอนนี้มันเลยทำให้อร่อยเป็นพิเศษ" 

ค้ำคูณพูดอออกมาหมดอย่างที่ใจคิด โดยที่ไม่รู้เลยว่าคำพูดของเจ้าตัว มันเพิ่มความหวังให้กับคนตรงหน้าขนาดไหน 

ตึกตัก ตึกตัก เสียงหัวใจของข้ามฟ้าเต้นจนเหมือนมันจะหลุดออกมา ณ ตอนนี้หัวใจที่เคยเจ็บปวดได้ถูกเติมโดยเขาคนเดิม เขาคนนั้นทั้งทำให้เจ็บปวดและก็เป็นเขาอีกแหละที่เข้ามารักษาให้มันหายดี  

แล้วเป็นแบบนี้ผมก็ยิ่งจะถลำลึกเข้าไปใหญ่ ผมอุตส่าห์หักห้ามใจไม่ให้เข้าไปในใจของคนน่ารักไปมากกว่านี้ แต่มันก็ห้ามไม่ไหวในเมื่อคนน่ารักเป็นคนดึงให้มันลงไปเอง 

ผมก็คงต้องปล่อยเลยตามเลย ปล่อยให้มันไปเริงร่าให้เต็มที่ ในวันที่มันเจ็บปวดก็คงถอยกลับมาอยู่ในจุด จุด เดิม จุดที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราทั้งสอง 

 

"โอเคครับ เดี๋ยวฟ้าพากินเองเนาะ วันไหนถ้าอยากกินเขียนจดหมายมาหาฟ้าได้เลยนะ" 

"แต่เขียนจดหมายกว่าจะถึงมันก็นาน อะ…เอางี้ไหม ฟ้าช่วยสอนเราใช้โทรศัพท์หน่อยได้ไหม เรากลัวฟ้าเบื่อที่ต้องเขียนจดหมาย  

อีกอย่างเราเห็นเนตรทักมาโดยที่ไม่ส่งจดหมายเลย แถมยังไม่ต้องนัดเจอก็สามารถคุยกันได้ด้วย เราเลยอยากลองใช้บ้าง"  

นี่แหละคือสิ่งที่คูณตัดสินใจ อยากลองเดินเข้าไปในโลกของฟ้าบ้าง เพราะที่ผ่านมามีแต่ฟ้าเดินเข้ามาในโลกของคูณ 

"จะ…จริงหรอ" 

"อื้ม จริงครับ" 

"โอเคครับ ไว้ขึ้นห้องเดี๋ยวฟ้าจะสอนให้นะ แต่คนน่ารักไม่ต้องกังวลไปฟ้าไม่ได้เบื่อเลยนะ ที่ต้องเขียนจดหมายหาคนน่ารัก ฟ้าไม่เบื่อเลย รวมถึงค้ำคูณด้วยนะที่ฟ้าไม่เคยเบื่อและไม่มีทางที่จะเบื่อ" 

คนน่ารักเป็นคนแรกเลยนะที่ผมยังอยู่ข้าง ๆ เป็นเวลานานที่สุดแบบนี้ เพราะปกติคนที่เคยควงผมมักจะควงแค่อาทิตย์เดียวแล้วเปลี่ยนใหม่  

เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ เพื่อหาคนที่สามารถเข้ากันได้โดยที่ผมยังเป็นตัวของตัวเองไม่ต้องทำอะไรมากมายให้กับเขา ผมตามหามานานมาก จนมาเจอเขาผมก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเขาคือคนที่ใช่ คนที่ตรงกับใจของผม 

 

"ขอบคุณที่ไม่เบื่อกันนะ เราอยากใช้ให้เป็นเพื่อที่จะได้ติดต่อกับฟ้าเวลาที่ฟ้าเดินมาส่ง ในทุกครั้งที่ฟ้าเดินกลับไปทางมหาวิทยาลัย เราเป็นห่วงฟ้ามาเลยนะ กลัวฟ้าจะเป็นอันตราย เราอยากจะทักถามว่าฟ้าเป็นยังไงบ้าง ปลอดภัยหรือเปล่า แต่เราก็ต้องเก็บมันไว้ในใจ เพราะเราด้อยเรื่องเทคโนโลยี เรานี่ไม่ได้เรื่องเลยเนาะ" 

"อย่าคิดมากคนน่ารัก ฟ้าก็ไม่ได้เป็นอะไรไง หืม เดี๋ยวฟ้าขึ้นไปแล้วรีบสอนเลยดีไหม" 

หงึก ๆ 

"ถ้างั้นก็เลิกหงอยได้แล้ว รู้ไหม แก้มทั้งสองข้างมันย้อยจนจะติดโต๊ะแล้วนะ" 

"อื้อ เราไม่หงอยแล้วก็ได้" 

"โอเคครับ เก่งมาก งั้นรีบกินเดี๋ยวขึ้นห้องกัน" 

"อื้อ เราจะรีบกิน"  

คูณจะได้ใช้แอพเขียวแบบที่เนตรทักมาหาฟ้าด้วยแหละ แต่คูณอยากให้ฟ้าสอนใช้แอพสีน้ำเงินด้วย เห็นเพื่อนที่คณะเล่นรวมถึงฟ้าด้วยมันน่าจะสนุก แค่คิดคูณก็รู้สึกสนุกแล้วอะ รีบกินข้าวดีกว่า รอไม่ไหวแล้ว 

"ค้ำคูณใจเย็น ๆ ค่อย ๆ กินเดี๋ยวติดคอ คนน่ารัก!"  

ป้าบ ข้ามฟ้าตบหน้าผากของตัวเองด้วยความท้อแท้ใจ ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ 

 

แค่ก แค่ก ๆ ปึก ๆ คนตรงหน้าทุบหน้าอกตัวเอง เมื่อรู้สึกหายใจไม่ออก 

นั่นไงเกิดเรื่องจนได้ "กินน้ำ ๆ ค้ำคูณ" ข้ามฟ้ารีบส่งน้ำข้างตัวค้ำคูณไปให้ 

อึก อึก อึก แค่ก ๆ "อือ หายใจเกือบไม่ออกเลยฟ้า คูณรู้สึกแย่คูณรู้สึกกลัว" 

"ไม่ต้องมาทำหน้าหงอย เตือนแล้วเคยฟังบ้างไหม!" 

"อื้อ ขอโทษต่อไปจะฟังฟ้า อย่าทำหน้าโหดสิ เราไม่ได้เป็นไรเลยเห็นไหม" 

"เฮ้อ โอเคครับ วันหลังเตือนอะไรหัดฟังบ้างรู้ไหม ถ้าค้ำคูณเป็นไรไปจะทำยังไง ฟ้าคงเจ็บปวดตายพอดี" ประโยคข้างหลัง เป็นเพียงเสียงกระซิบที่ข้ามฟ้าพูดกับตัวเอง จึงทำให้คนที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้ยิน 

"รู้ครับ ฟ้าเราอิ่มแล้วไม่กินแล้ว" 

ในตอนนี้ยังมีความกลัวที่ติดอยู่ในใจ วันนี้เลยไม่พร้อมจะกินต่อ คุณอาหารทะเลเดี๋ยวไว้วันหลังคูณมากินใหม่นะ แต่วันนี้คูณขอบายก่อน 

"อิ่มแล้วใช่ไหม" 

หงึก ๆ ดูท่าแล้วคนน่ารักน่าจะยังไม่อิ่มแต่คงเคล็ดเลยไม่กล้ากินต่อ ถามว่าผมรู้ได้ไง ก็ตอนที่คนน่ารักยกจานตัวเองมาซ้อนจานผมไว้ด้วยอาการอาลัยอาวอน  

"งั้นไปครับ" ข้ามฟ้าออกเดินนำคนน่ารักมาที่ห้อง 808 เดินทางมาได้มานานสุดท้ายก็มาที่ถึงที่หมายสักที 

 

ห้อง 808 

แอ๊ด ปัง 

"คนน่ารักไปนั่งรอบนโซฟาก่อนนะ ฟ้าเข้าห้องแป๊บนึง เดี๋ยวจะออกมาสอน" 

"อื้อ" ค้ำคูณเมื่อตอบรับข้ามฟ้าจึงเดินไปนั่งรอและมองไปที่ภาพ ๆ ภาพเดิมที่เป็นภาพโปรด 

 

 

ห้องน้ำ  

ที่ผมมาเข้าห้องน้ำนี่ไม่ใช่อะไรหรอกนะ ผมแค่อยากจะปรึกษาอะไรเพื่อนสักนิดนึง แค่นั้น อยู่ข้างนอกมีคนน่ารักอยู่อยู่ด้วยมันไม่โฟกัสกับสิ่งที่คุยพอสมควร โฟกัสมันชอบหลุดไปอยู่ที่คนน่ารักตลอดเลย 

  

 แชทไลน์ 3 ห 

  

ห 1 (ข้ามฟ้า)  

พวกมึง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ 

ห 2 (แมน)  

มีไร 

 

ห 1 (ข้ามฟ้า) 

คือ กูควรจะทำยังให้อยู่ใกล้เขาแล้วไม่เอาแต่มองหน้าเขาวะ 

ห 2 (แมน)  

ทำไม ปกติมึงก็มองตลอดไม่เห็นมีปัญหาอะไร  

ทำวันนี้เสือกมี 

 

 

ห 1 (ข้ามฟ้า) 

ก็คนน่ารักเขามาขอร้องกูให้ช่วยสอนเล้นโซลเชียล  

แถมเขายังบอกว่าเป็นห่วงกูมาก กูเขินว่ะ เลยทำตัวไม่ถูก 

 

ห 2 (แมน) 

โธ่ น้องข้ามเด็กน้อย ไม่เห็นต้องทำอะไร ทำตามใจตัวเองก็พอ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เราไม่สามารถมานั่งคาดคะเนได้หรอก ทำสิ่งที่มึงอยากทำไปเลยไม่ต้องสนสถานะ สักวันนึงสถานะมันจะคืบคานมาหามึงเอง สู้ ๆ เว้ย กูเอาใจช่วย 

 

 

ห 1 (ข้ามฟ้า) 

เออ ขอบใจมึงมาก ขอให้รักกับไอ้เมฆนาน ๆ มีลูกหัวปีท้ายปี 

 

ห 2 (แมน) 

ไอ้สัสนี่ ตลกหรอมึงกูกับไอ้เมฆเป็นแค่เพื่อนกัน 

 

 

ห 1 (ข้ามฟ้า) 

จ้าเพื่อนจ้า กูไปก่อน 

 

ห 2 (แมน) 

เออ 

 

  

ฮึบ เอาว่ะอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดตามที่ไอ้แมนว่า ผมจะลองปล่อยให้ใจมันทำตามคำสั่งของตัวมันเอง ผมจะไม่เข้าไม่กำหนดอะไรทั้งนั้น ถ้าจะรักก็รักเพราะใจมันเอง ถ้าจะเจ็บก็เจ็บพอตัวมันเองอีกนั่นแหละ สู้ โว้ยยย พร้อมละ 

  

แอ๊ด 

"ฟ้ามาแล้วคนน่ารัก" ค้ำคูณหันไปตามเสียงของเจ้าของห้อง 

"อื้อ" 

"งั้นเรามาเริ่มเรียนกันเลยไหม" 

"อื้อ แต่ก่อนเรียนเราขออะไรสักอย่างนึกได้ไหมฟ้า หวังว่าฟ้าจะสอนนะ" 

เอ่อ คนน่ารักเกริ่นมาแบบนี้ใจผมไม่ได้เลยคงไม่ได้ให้ผมสอนเลิกอย่างว่าใช่ไหม ผมเขินนะ อือ 

"ฟ้าเป็นอะไร" 

เอี๊ยด 

"เปล่า ๆ แล้วคนน่ารักจะให้ฟ้าสอนอะไร ไหนลองบอกมาสิ" 

"เราไม่เอาแอพเขียว ๆ แล้ว แต่ฟ้าช่วยสอนเราเล่นเฟซบุ๊กหน่อยได้ไหม เราอยากเล่น" 

และมีอีกสิ่งนึงที่ค้ำคูณไม่ได้พูดออกไป เหตุผลที่อยากเล่นเฟซบุ๊กเพราะเจ้าตัว อยากที่จะเข้าไปดูชีวิตของคนตรงหน้าเพราะเคยได้ยินเขาคุยกันว่าถ้าอยากรู้ว่าคนคนนั้นเป็นยังไงให้เข้าไปดูในเฟซบุ๊ก  

คูณเลยอยากเล่นอยากรู้จักและเข้าไปในชีวิตของข้ามฟ้าเพื่อนคนแรกของคูณ 

"อือ โอเคได้ ห๊ะ"  

 

พรึบ ข้ามฟ้ากันไปจ้องคนข้างตัวทันที  

"คนน่ารักจะเล่นเฟซบุ๊ก"  

ผมตกใจมากจริง ๆ ไม่คิดว่าเขาจะเล่นเลย เขาเล่นมันก็ดีจะได้ติดต่อกันง่าย แต่คนอื่นก็จะเห็นความน่ารักของค้ำคูณง่ายเช่นกัน ผมบอกเลยผมหวงแต่ก็ห้ามเขาไม่ได้หรอก เฮ้อ เอาเป็นว่าหวงอยู่ห่าง ๆ คงไม่เป็นไรหรอกเนาะ 

"อื้อใช่ มันแปลกมากหรอ"  ค้ำคูณก้มหน้าถามด้วยความประหม่า หรือฟ้าจะคิดว่าคนแบบเราไม่ควรเล่น  

"เปล่า ๆ อย่าพึ่งทำหน้าหงอยสิคนน่ารัก ฟ้าไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นฟ้าแค่แปลกใจที่คนน่ารักหันมาเล่นโซลเชียล" ฟู่ เห็นผลดีรอดแล้วกู 

"แล้วดีไหม คูณหันมาเล่นแบบนี้" ด้วยความที่ตื่นเต้น จนค้ำคูณหลุดแทนตัวเองออกมา 

 

ตึกตัก ตึกตัก คูณ คูณ คูณ คูณ เมื่อกี้คนน่ารักแทนตัวเองว่าคูณ โอ๊ยจะตาย ตึกตัก ตึกตัก  

"กะ…ก็ดี แต่ขออะไรอย่างได้ไหม" 

"หืม อะไรหรอได้หมดทุกอย่างเลยสำหรับฟ้า"  

"ถ้าฟ้าสอนค้ำคูณต้องแทนตัวเองว่าคูณตกลงไหม" 

"ทะ…ทำไมต้องแทนตัวเองว่าคูณด้วยอะ ไม่แทนไม่ได้หรอ" คูณไม่อย่างแทนตัวเองว่าชื่อเลยเพราะมันดูน่ารักเกินไป คูณไม่ได้อยากน่ารักคูณอยากหล่อแบบฟ้า 

"ไม่ได้ ก็ฟ้าชอบให้คูณแทนตัวเองว่าคูณมันน่ารักดี เหมือนฟ้าที่แทนตัวเองไง ได้ไหมครับ" 

"อื้อ ฟ้าอย่ามาทำหูตั้งอ้อนเราเหมือนน้องหมานะ" หมาอีกแล้ว คำก็หมาสองคำก็หมา ตกลงผมเหมือนหมาขนาดนั้นเลยหรอ 

"แล้วได้ผลไหมครับ" ปิ๊ง ๆ ข้ามฟ้าพยายามส่งสายตาอ้อนไปเต็มที่ แต่ดูเหมือนค้ำคูณจะไม่ยอมเอาง่าย ๆ 

"เฮ้อ ไม่เป็นอะไรครับ ผมอยากฟังแล้วก็ได้" 

อือ มันกลับมาอีกแล้วคำว่าผม ทุกครั้งที่ฟ้าพูดว่าผม แสดงว่าเขางอลคูณเข้าแล้ว 

 

ฟึบ ๆ ค้ำคูณค่อยกระดึ้บตัวเองไปนั่งข้าง ๆ ข้ามฟ้า เพื่อง้อคนขี้งอล แต่ฟ้าไม่ให้ความร่วมมือกลับคูณเลย พอคูณเขยิบเข้าไปใกล้ฟ้าก็เขยิบหนีเป็นแบบนี้มาหลายนาที จนคูณเหนื่อยแล้วนะคูณจะไม่ทน 

 

หมับ 

"ฟ้าอยู่เฉย ๆ ได้ไหมรู้ว่างอล แต่ช่วยอยู่เฉย ๆ ให้หน่อยจะง้อก็ง้อไม่ได้เนี่ย" 

จะง้อหรอวะ เมื่อรู้ดังนั้น ข้ามฟ้าจึงว่างมาดด้วยการกอดอกทั้งสองข้าง แล้วมองตรงไปไม่หันไปมองคนน่ารักเลยสักนิด แต่อยากรู้ว่าทำอะไรขอชำเลืองมองนิดนึงละกัน 

 

พรึบ เชี่ยยยย 

ตึกตัก ตึกตัก "อะ…เอ่อค้ำคูณช่วยเขยิบหน้าออกไปจากไหล่ฟ้าหน่อยได้ไหม ขะ…ขอร้อง" ไม่ไหวแล้วไม่ไหวจริง ๆ 

"ไม่ออก จนกว่าฟ้าจะหายงอลเรา หายงอลกันเถอะนะ  ๆ" ค้ำคูณพูดออกไปพร้อมกับบดแก้มตัวเองลงกับไหลของคนข้าง ๆ 

"ผมว่าผมไม่ไหวผมขอไปก่อน ฟิ้วววว 

"ฟ้า ฟ้าเป็นอะไรฟ้า อือ ฟ้าทำไมถึงทำหน้านิ่งไปแบบนั้นล่ะ ฟ้า ฟ้า ฟ้า" 

  

หลังจากเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ผมหัวใจเกือบวายในตอนนั้น จนตอนนี้ผมก็ดีขึ้นมากแล้ว ก็เป็นเขาอีกนั่นแหละที่ช่วยปลุกผมขึ้นมาจากภวังค์ จนตอนนี้ผมมองหน้าเขาไม่ติดเลย 

"มาเริ่มสอนกันดีกว่าเนาะ" ยังไงรับปากไปแล้วต้องทำให้ได้เอาวะสู้ ๆ 

"อื้ม" ค้ำคูณตอบรับพร้อมกับเดินมานั่งข้าง ๆ ข้ามฟ้าแต่ไม่ได้นั่งติดเท่าครั้งก่อน กลัวฟ้านิ่งไปอีก กว่าคูณจะปลุกฟ้าให้หายนิ่งได้ คูณเหนื่อยมาก 

"นี่นะ เริ่มจากโหลดแอพพลิเคชันมาจากเพลย์สโตร์" ข้ามฟ้าพอเริ่มจริงจังความกังวลในใจต่าง ๆ นานาก็หายไปทันที จนตอนนี้มีแต่ข้ามฟ้าคนเดิมที่ไม่เกรงกลัวหรือเขินอายอะไรแม้แต่สายตาของคนข้างตัว 

"อื้อ" น่ารักจังเลยครับ ในมาดนักเรียนเชื่อฟ้าแบบนี้ ฮึ่ย เขิน มึงจะแต๊วเกินไปละแอบมองเขาแล้วเขินเอง ไอ้ข้ามหยุด หยุดแบบไม่มีอะไรกั้น 

"จากนั้นพอเราโหลดเสร็จมันจะมาอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์เราเห็นไหม ตรงนี้แอพสีน้ำเงิน" 

"อื้อ เห็นครับ" 

"ในเมื่อเจอแล้วเราก็กดเข้าไปที่แอพ แล้วกรอกรหัสจากนั้นกดล็อคเฟซที่เราสมัครไว้ได้เลยครับ เออ ว่าแต่คนน่ารักมีเฟซหรือเปล่า" 

"ไม่มีอะ เราไม่เคยเล่นเลย" 

"โอเค งั้นฟ้าสมัครให้ มาเร็วมานั่งดูใกล้ ๆ ฟ้านี่มา ปุ ๆ" ข้ามฟ้าตบที่ว่างข้างตัวเพื่อเรียกค้ำคูณมานั่ง 

"อื้อ"  

 

ปึก  

"โทษทีนะเรามาแรงไปหน่อย แหะ ๆ เขินจัง" 

"ไม่เป็นอะไรครับ แต่ชนแรงไปนิดนึงนะ" ชนจนผมเกือบจะตกโซฟาเลยทีเดียว 

"เรามาต่อกันเลยดีกว่า คนน่ารักจะตั้งชื่อเฟซว่าอะไร" ข้ามฟ้าหันไปถามคนข้างตัวที่กำลังครุ่นคิด 

"อืม เราคิดไม่ออกเลยอะ ฟ้าช่วยตั้งให้หน่อยได้ไหม เราไม่เคยเล่นเราไม่รู้ว่าควรตั้งอย่างไร" 

"ได้สิ เดี๋ยวฟ้าตั้งใจ ฟ้าขอคิดก่อนนะ อืม เฟซฟ้าชื่อ ข้าฟ้า คนหล่อ งั้น เฟซคนน่ารักเอาเป็น….อ๋อ คิดออกละ เอาเป็น ค้ำคูณ คนน่ารักดีไหม" 

"เอ่อ เราว่ามันดูแปลกไปไหมอะ" คูณเขินนะเวลามีคนมาเรียกค้ำคูณคนน่ารักเพราะคูณว่าคูณหล่อ 

"อย่างฟ้าไงข้ามฟ้า คนหล่อ เท่ห์จะตาย" 

"แล้วทำไมไม่เป็นค้ำคูณ คนหล่อบ้างล่ะ เราอยากเท่ห์เหมือนกันนะ" 

ใครชั่งเอาความคิดแบบนี้ไปยัดหัวเขากันวะ  

"เอ่อ คนน่ารักฟ้าว่าคนน่ารักไม่เหมาะกับคำว่าเท่ห์หรอก เอาเป็นค้ำคูณน่ารักน่ะดีแล้วเชื่อฟ้าสิ ฟ้าต้องหาสิ่งที่ดีให้กับค้ำคูณอยู่แล้ว" 

"อื้อ ก็ได้น่ารักก็น่ารัก" 

"อะ ฟ้าสมัครให้เสร็จแล้ว ต่อไปเป็นวิธีการเล่นนะ คือคนน่ารักสามารถโพสต์อะไรก็ได้เลย ตามที่ใจอยากโพสต์ โดยการมาที่ข้างบนสุดมันจะมีคำว่า คุณกำลังคิดอะไรอยู่  

นั่นแหละให้คนน่ารักกดเข้าไปมันจะมีฟังก์ชันต่าง ๆ คนน่ารักก็เลือกตามที่อยากจะโพสต์ในตอนนั้นเลย แต่ถ้าค้ำคูณจะแท็ก ก็แค่พิมพ์แอดแล้วก็ตามด้วยชื่อของคนคนนั้น  

อย่างเช่นถ้าคนน่ารักจะแท็กฟ้า คนน่ารักก็พิมพ์ไปว่าแอดข้ามฟ้า คนหล่อ พอมันขึ้นก็กด จากนั้นก็กดโพสต์ตรงมุมขวาบนเป็นอันเสร็จเรียบร้อย สงสัยอะไรอีกไหม ข้ามฟ้าหันไปมองคนข้าง ๆ ที่นั่งเงียบไป เลยตกลงเข้าใจไหมวะ" 

"มี เราสงสัยว่าถ้าจะส่งข้อความต้องทำยังไง" 

"อันนี้ง่ายคนน่ารักพิมพ์ชื่อคนนั้นไปแล้วคนหาพอขึ้นโปรไฟล์มันจะมีสัญญาลักษณ์รูปคล้าย ๆ สายฟ้าแล้วก็กดเข้าไปหรืออีกวิธีนึงคือมองไปที่มุมขวาบนสุดจะเจอรูปเหมือนกันและก็กดเข้าไปแล้วหาชื่อคนที่จะคุยด้วย" 

"อ๋อ เข้าใจแล้ว" 

"งั้นเดี๋ยวฟ้าแอดเพื่อนกันไว้ดีกว่าเนาะ" 

"อือ โอเค ขอดูด้วย" 

"ฮ่า ๆ ครับ" ค้ำคูณในตอนนี้เหมือนเด็กเลยน่ารักจังครับ 

ข้ามฟ้าใช่เวลาไม่นานก็แอดกันเรียบร้อย 

"เสร็จแล้วครับ" สะกิด ๆ "หือ มีอะไรหรือเปล่าคนน่ารักสะกิดฟ้าทำไม" 

"ขอลองเล่นในมือถือฟ้าหน่อยได้ไหม เราอยากลอง" 

"หึ โอเคครับ ค้ำคูณเล่นไปก่อนนะเดี๋ยวฟ้าไปเตรียมที่นอนให้" 

"โอเคครับ" หึ ข้ามฟ้าเดินออกไปส่ายหัวไปให้กับเด็กขี้เห่อ 

  

หลังจากที่ข้ามฟ้าเดินออกไป ค้ำคูณก็เลื่อนเล่นจนเพลินมือ โดยโพสต์ที่เลื่อนนั้นก็มีแต่ของข้ามฟ้าทั้งหมด เมื่อเป็นดังนั้นคนน่ารักจึงกดไลค์ให้หมดทุกโพสต์ทุกรูปที่ขึ้นแจ้งเตือน คูณยังไม่มีรูปประจำตัวแบบฟ้าเลย คูณต้องถ่ายใช่ต้องถ่าย มันมีให้กดถ่ายตรงโปรไฟล์ด้วยหรอดีจัง  

 

จิ้ม ค้ำคูณจิ้มเข้าไปเพื่อถ่ายรูปทันที อืมเอาท่ายังไงดีนะ คูณคิดว่าเอาท่านี้ดีกว่าท่าฉีกยิ้ม เพราะคูณเชื่อว่ายิ้มเท่านั้นที่ครองโลกเป็นการดึงดูดให้ผู้คนเพิ่มเพื่อนคูณมา คูณจะได้มีเพื่อนเยอะ ๆ 

 

หนึ่ง  

สอง  

สาม  

แชะ อือ โอเคเลย จากนนั้นก็กดบันทึก อ่าเรียบร้อย 

  

ในขณะที่ค้ำคูณกำลังเพลินไปกับการเล่นเฟซก็มีภาพภาพนึงที่ดึงความสนใจจากค้ำคูณไปนั่นก็คือ ภาพที่ข้ามฟ้ากำลังจัดที่หลับที่นอนให้ค้ำคูณในตอนนี้ คูณอยากเก็บภาพนี้ไว้ในความทรงจำของคูณจัง 

แชะ ไม่รอช้าค้ำคูณลงมือถ่ายรูปทันที ฟ้าบอกว่าอยากโพสต์อะไรก็โพสต์ ได้เลย  

หลังจากได้ภาพแล้วค้ำคูณกดเข้าไปที่เฟซแล้วทำตามที่ข้ามบอกทันที อ่า เสร็จแล้ว ทีนี้ก็เหลือแต่แท็ก @ ข้ามฟ้า คนหล่อ เรียบร้อย  

จากนั้นฟ้าบอกให้กดที่คำว่าโพสต์ โอเค อือ ง่ายมากเลย ในระหว่างที่ค้ำคูณกำลังชื่นชมฝีมือของตัวเองอยู่แจ้งเตือนนับสิบ เด้งเข้ารัว ๆ จนคนน่ารักตกใจ 

 

ติ้ง ๆ ๆ ๆ ใจเย็น ๆ ก่อนนะ 

ติ้ง ๆ ๆ ๆ อือ แล้วคูณต้องทำยังไงต่อ  

หืม หรือต้องกดตรงนี้ที่มีเลขแดง ๆใช่ไหม อืม กดแล้ว  

 

พรึบ ทันทีทีกดก็มีคนมาแสดงความคิดเห็นนับ 10 

  

โพสต์ 

ค้ำคูณ คนน่ารัก อยู่กับ ข้ามฟ้า คนหล่อ 

[แนบรูป] เป็นรูปที่ข้ามฟ้ายืนหันให้ขณะเตรียมที่นอน 

ถูกใจ  คอมเมนต์  แชร์ 

  

@ แมน : ใครเป็นคนโพสต์กันแน่วะ ในเมื่อไอ้ข้ามปูผ้าที่นอน 

ต้องตอบกลับยังไง อ๋อ เจอแล้วตรงนี้นี่เอง ตรงคำว่าแสดงความคิดเห็น 

@ ค้ำคูณ คนน่ารัก : @ แมน ก็เราโพสต์เองไงแมน 

เดี๋ยวนะ เรานี่คือค้ำคูณโพสต์หรอ 

@ ค้ำคูณ คนน่ารัก : @ แมน ใช่ 

@ แมน : @ ค้ำคูณ คนน่ารัก  ค้ำคูณ 

หือ แมนเรียกชื่อเราทำไมกัน 

  

"ค้ำคูณมานอนได้แล้วครับฟ้าเตรียมเสร็จแล้ว" 

"อื้ม เรากำลังไป" เอาไว้ค่อยไปถามแมนทีหลังก็แล้วกัน แต่ตอนนี้คูณง่วงมาก คูณอยากนอน 

"ค้ำคูณนอนฟังขวานะติดกำแพงจะได้ไม่ตกเดี๋ยวฟ้านอนฝั่งซ้ายเอง" 

"อื้อ โอเคครับ ฝันดีนะฟ้า" 

"ฝันดีครับ" 

  

หลังจากนั้น ค้ำคูณก็ขึ้นไปนอนทันทีไม่นานก็นอนหลับไป ส่วนข้ามฟ้าคนที่ยังไม่หลับก็ค่อยตรวจดูความเรียบร้อยจับผ้าขึ้นห่มตัวของคนน่ารักให้ดีจากเดิม เดี๋ยวคนน่ารักจะป่วยเอา ในบรรยากาศที่ฝนตกแบบนี้ คงจพหนาวน่าดู 

"อืม เรียบร้อยทีนี้ก็นอนได้" 

  

ในขณะที่ข้ามฟ้ากำลังจะล้มตัวนอน แจ้งเตือนก็เข้ามารัว ๆ อีกรอบจนทำให้คนกำลังจะนอนต้องลุกขึ้นมาดูแจ้งเตือนเจ้าปัญหา 

"กูก็ไม่ได้ไปทำอะไรนี่หว่า ทำไมแจ้งเตือนเด้งรัวขนาดนี้วะ" ข้ามฟ้าไม่ปล่อยความสงสัยไว้นาน จากนั้นจึงเข้าไปที่แจ้งเตือนนั้นทันที 

ค้ำคูณ คนน่ารัก ได้แท็กคุณ "หือ แท็กอะไรวะ" 

  

 

โพสต์ 

ค้ำคูณ คนน่ารัก อยู่กับ ข้ามฟ้า คนหล่อ 

[แนบรูป] เป็นรูปที่ข้ามฟ้ายืนหันให้ขณะเตรียมที่นอน 

ถูกใจ  คอมเมนต์  แชร์ 

  

ชะ…เชี่ย พรึบ ข้ามฟ้าหันไปมองคนต้นเรื่องที่นอนนี่กำลังหลับสบาย หึ จู่ ๆ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งโดยที่ทันได้ตั้งตัวในท่ามกลางความเงียบที่มีแต่สองเรา 

  

  

 

โพสต์ 

ข้ามฟ้า คนหล่อ อยู่กับ ค้ำคูณ คนน่ารัก 

วันนี้คงฝันดีกว่าวันไหน  ๆ เพราะมีคนข้างตัวมานอนด้วย ฝันดีครับคนน่ารักของฟ้า 

ถูกใจ คอมเมนต์ แชร์ 

 

 

สิ่งที่สวยงาม อิสระ ตื่นเต้น  

อบอุ่น อ้างว้าง  

แต่เติมเต็มไปด้วยความสุข 

 

 

 

 

เข้ามาพูดคุยกัน ได้ที่เฟซบุ๊ก : นักเขียน หน้าใหม่ ได้นะคะ 

สามารถเข้าไปเล่นแท็กในทวิตเตอร์ โดยใช้ 

#จีบคุณด้วยจดหมาย 

ส่วนทวิตของไรท์ @Mousyツ 

ไปเล่นกันเยอะ ๆ น๊า 

ช่วยคอมเมนต์และรีวิวเพื่อเป็นกำลังให้นักเขียนด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น