ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เรื่องสั้น6:เรารักจิน

ชื่อตอน : เรื่องสั้น6:เรารักจิน

คำค้น : นิยายy yaoi nc เรื่องสั้นnc จิน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 714

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มิ.ย. 2563 21:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรื่องสั้น6:เรารักจิน
แบบอักษร

เรื่องสั้น6 

 

เรารักจิน 

 

"จิน เรารักจินนะ รักจินที่สุดเลย"

ภาพชายหนุ่มหน้าตาหมดจดที่หันมายิ้มให้กล้องอย่างสดใส ดวงตากลมโต ริมฝีปากเล็กสีแดงสด และผมสีคาราเมลตัดสั้นระต้นคอ เขามองภาพในมืออย่างมีความสุข คนคนนี้คือคนที่เขารัก คนที่เขาคอยเฝ้ามองและพร่ำเพ้อพรรณนาหาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

 

"อีกไม่นานเราก็จะได้อยู่ด้วยกันแล้วนะ อีกไม่นานหรอก รอหน่อยนะที่รัก แล้วเราก้จะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข" ริมฝีปากหนาที่คลี่ยิ้มกว้าง ดวงตาหยาดเยิ้มที่จ้องมองคนในภาพอย่างหลงใหลเคลิบเคลิ้มระคนกับความต้องการที่จะครอบครอง เขากล่าวประโยคสุดท้ายก่อนจะเดินออกจากห้องไป... "เราจะไปรับจินแล้วนะ" 

 

. 

. 

. 

 

ณ มหาวิทยาลัยYYY

 

ร่างโปร่งของจินกำลังเก็บของลงกระเป๋าเพื่อกลับหอหลังคลาสเรียนที่ยาวนานจบลง ระหว่างนั้นขุนเพื่อนของจินที่นั่งข้างๆ ก็พูดขึ้น

"จินมึงจะไปหาไรกินกับพวกกูเปล่า" 

"กินที่ไหนอ่ะ?"

"พวกกูว่าจะไปห้างXว่ะ ไอขุนมันจะหาเด็กมัน" นายที่นั่งข้างขุนเอี้ยวตัวมาตอบจินจึงโดนขุนมองค้อนกลับไป

 

ห้างXอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยของเขามากนัก แต่ตอนนี้ก็สองทุ่มเกือบสามทุ่มแล้วด้วยคำนวณเวลาแล้วกว่าจะได้กลับมาถึงหอคงเกือบเที่ยงคืนเป็นแน่ จินที่วันนี้รู้สึกเพลียๆ จากการเรียนไม่น้อยครุ่นคิดสักพักก็ตัดสินใจไม่ไปกับเพื่อนๆ เพื่อกลับไปนอนต่อที่หอพัก

"เอาไว้วันหลังละกัน วันนี้เหนื่อยอ่ะอยากกลับไปพัก"

 

"เคๆ...งั้นพวกกูไปละ บาย" ขุนรู้สึกเสียดายนิดหน่อยที่จินไม่ไปด้วยแต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรให้จินลำบากใจ จึงเร่งให้นายเก็บของแล้วเอ่ยลาจินพร้อมกับลากนายออกไปด้วยกัน

"อื้ม...เจอกันพรุ่งนี้นะ อย่ามาสายล่ะ"

"จ้าแม่!!"

คำพูดทิ้งท้ายของขุนเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนร่วมคลาสที่ยังอยู่ในห้องได้ไม่น้อย จินได้แต่ส่ายหัวให้กับความทะเล้นของเพื่อนแล้วสะพายกระเป๋าเดินออกจากห้องเพื่อกลับหอพักที่อยู่หลังมหาวิทยาลัย เดินออกจากประตูมหาวิทยาลัยเข้าไปในซอยตรงฝั่งตรงข้าม หอพักของจินอยู่ในซอยค่อนข้างลึก เวลากลางคืนจึงเงียบและเปลี่ยวพอสมควร 

ร่างบางเดินไปได้สักพักก็มีชายร่างสูงใหญ่ ใส่แมสสีดำและสวมหมวกแก๊ปเข้ามาขวางอย่างกะทันหัน 

จินรู้สึกตกใจจนคิดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ แต่เมื่อจะเปล่งเสียงร้องก็ไม่ทันการเสียแล้วเพราะชายหนุ่มใช้ผ้าที่มียาสลบปิดไปที่จมูกของเขา จินขัดขืนได้ไม่เท่าไหร่ก็โดนฤทธิ์ยาสลบทำให้หมดสติไป ก่อนจะหมดสติจินได้ยินเสียงพึมพำของชายหนุ่มเพียงนิด "เรามารับแล้ว" "จิน" "ที่รัก" ก่อนทุกอย่างจะมืดดับไป

 

ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสีดำ สวมแมสและหมวกแก๊ปสีดำกลมกลืนไปกับความมืดยามราตรี ช้อนร่างบางที่สลบไปขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวแล้วพาเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่ในเงามืด

 

. 

. 

. 

 

"อื้อ! อื้อ!"

ร่างบางเปลือยเปล่าโดนมัดข้อมือข้อเท้าทั้งสองข้างขึงพรืดกับเสาเตียงทั้งสี่ด้าน ทั้งยังมีผ้าปิดตาและผ้าปิดปากผูกไว้อย่างแน่นหนา ผ้าสีกำเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาที่ไหลออกมาจากความกลัวของร่างบาง 

จินเมื่อตื่นขึ้นมาและรู้สึกตัวว่าร่างกายไม่เหลือเสื้อผ้าติดตัวสักชิ้น โดนมัดมือมัดเท้าอย่างแน่นหนาไร้ทางหนี ทั้งยังมีผ้าปิดปากและผ้าปิดตา ความมืดทำให้จินหวาดกลัวจินตนาการไปต่างๆ นานาและร้องไห้ออกมา

 

ตึก ตึก ตึก

เสียงย่ำเท้าเข้ามาใกล้ของใครบางคนยิ่งทำให้ร่างบางรู้สึกตื่นตระหนก ร่างกายสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อรับรู้ได้ว่ามีคนมานั่งข้างๆ

 

"จิน...จิน ได้มาแล้ว..เราได้จินมาแล้ว..ที่รัก ในที่สุด..." น้ำเสียงแหบต่ำพร้อมลมหายใจที่รินรดที่ข้างใบหูบางทำให้จินรู้สึกขนลุกชูชัน น้ำเสียงที่แหบต่ำแบบนี้และยังเหมือนคลั่งไคล้หลงใหลในตัวเขาแบบนี้ เหมือนกับเสียงสุดท้ายก่อนที่จะหมดสติไป ทำให้จินรู้ว่าคนคนนี้คือคนเดียวกับคนที่พาตัวเขามา

 

"อื้อ อื้อ" จินส่งเสียงร้องออกมาหวังให้อีกคนแกะผ้าปิดปากให้ และไม่นานเกินรอผ้าปิดปากก็คลายออกด้วยฝีมือของคนข้างๆ

 

"คุณ..ฮึก..คุณเป็นใคร แล้วจับผมมาทำไม ปล่อ..ปล่อยผมไปเถอะครับ อึก" จินที่ปากได้รับอิสระก็ไม่รอช้า ละล่ำละลักพูดปนเสียงสะอื้นเพื่อให้ปล่อยตนไป

 

"จิน จิน เรารักจินนะ เราพาจินมาอยู่ด้วยกัน..ในที่สุดเราก็ได้อยู่ด้วยกันแล้วนะ จินดีใจไหม...หืมมม" ชายหนุ่มไม่สนใจประโยคคำพูดของจิน เขาเอาแต่พร่ำบอกว่ารักจินขนาดไหน บอกว่าดีใจขนาดไหนที่ได้อยู่ด้วยกันกับจิน ระหว่างที่พูดมือใหญ่ก็ลูบไล้ไปทั่วร่างกายขาวบางของจิน ยิ่งร่างบางขยับมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งทำให้ชายหนุ่มเกิดอารมณ์มากเท่านั้น ข้อมือและข้อเท้าที่โดนมัดด้วยเชือกแบบพิเศษ มันไม่ทำให้บาดผิวของร่างบางแต่อย่างใดเพียงแค่ทำให้เกิดรอยแดงเท่านั้น

 

"เราดีใจมากเลยนะที่จินมาอยู่กับเรา ดีใจ...ดีใจมากๆ เลยล่ะ...ดีใจมาก"

"ฮึก ผม..กลัว ผมกลัว..ปล่อยผมไปเถอะครับ ฮึก" ร่างบางรู้สึกหวาดกลัวต่อสัมผัสของร่างสูงมาก เมื่อมือใหญ่ขยับเลื่อนไปที่ใด ร่างบางก็สั่นสะท้านทุกครั้งอย่างห้ามไม่ได้ มือและเท้าก็ขยับไปมาหวังให้หลุดออกจากพันธนาการ

 

"จินเป็นของเราแล้ว...ไม่ให้หายไปไหนหรอก ไม่ให้ไป...ห้ามไป ไม่ต้องกลัวนะ เรารักจิน รักจิน..เรารักจิน ไม่ต้องกลัว" ร่างสูงพูดเม้มบอกร่างบางพร้อมขยับเคลื่อนไปอยู่เหนือร่างบาง โน้มลงไปประกบปากร่างบางอย่างนุ่มนวลแต่คนใต้ร่างไม่ยินย่อมเม้มปากแน่นไม่ยอมให้ลิ้นหนาแทรกเข้ามาได้ ร่างสูงเอื้อมมือลงไปชักรูดที่แก่นกายเล็กของร่างบาง กดที่ส่วนหัวเบาๆ เท่านั้นก็ทำให้ร่างบางเสียวจนเผลอร้องครางออกมา ร่างสูงอาศัยโอกาสนี้แทรกลิ้นหนาเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กที่พยายามหลบหนี เสมือนจูบตอบร่างสูงกลายๆ ลิ้นหนาที่เกี่ยวกระหวัดหยอกล้อไปทั่วโพรงปากของร่างบางนานเข้าทำให้จินเผลอเคลิ้มไปกับจูบนั้น จนกระทั่งหายใจไม่ออกจึงส่งเสียงให้ร่างสูงผละออก

 

"อื้อ อื้อ แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก" ร่างบางโกยอากาศเข้าร่างกายอย่างเร่งรีบ รู้สึกหมดแรงไปกับจูบของร่างสูงเป็นอย่างมาก

 

"อืมมมม หวานที่สุด..จินหวานที่สุดเลย เรารักจินนะ..." ร่างสูงที่ผละออก พูดเสียงต่ำข้างหูจินแล้วยังพรมจูบไปทั่วใบหน้าเล็กน่ารักนั่น ขบเม้มไปที่ริมฝีปากบางจนเริ่มแตกและมีเลือดออกเล็กน้อย เหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ผุดขึ้นมา ดวงตาที่หยาดเยิ้มและปากที่บวมเจ่อจากจูบเมื่อครู่ยิ่งทำให้ร่างสูงหลงใหลร่างบางมากขึ้น พร่ำบอกรักจินครั้งแล้วครั้งเล่าไม่มีทีท่าว่าจะเบื่อ

 

"ปล่อยผม อึก ปล่อยผมไปเถอะ" ร่างบางที่หมดแรงพูดขึ้นมาเสียงเบา

"จินเป็นของเรา เป็นของเรา ต้องเป็นของเรา!" ร่างสูงพูดขึ้นมาเสียงดัง พลางผละไปที่ส่วนล่างของร่างบาง ช่องทางสีชมพูระเรื่อที่ปิดสนิทบ่งบอกว่ายังไม่เคยผ่านการใช้งาน ทำให้ร่างสูงรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง จมูกโด่งดอมดมลำคอขาวขบเม้มจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำทั่วลำคอ ลากไร้ลงมาที่ยอดอกสีแดงสดครอบริมฝีปากลงที่ยอดอกข้างหนึ่ง อีกข้างก็โดนมือหนาเคล้นคลึงอย่างสนุกมือสลับกันไปทั้งสองข้าง คนใต้ร่างส่งเสียงครางฮือออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อเล่นกับยอดอกเล็กจนพอใจริมฝีปากก็ลากไล้ลงมาที่แอ่งสะดือเล็ก แยงลิ้นลงไปหยอกล้อกับสะดือจนคนใต้ร่างสะดุ้งเฮือกจากความวาบหวามนั้น มือใหญ่ลูบไล้ร่างบางไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย จมูกโด่งเลื่อนลงมาที่แก่นกายเล็กที่ชูชันจากความเสียวที่อีกคนมอบให้

 

"อ๊าาาาา" ร่างบางร้องครางเสียงดังจากความเสียวเมื่ออีกคนครอบริมฝีปากลงมาที่ส่วนหัวพร้อมกับดูดอย่างแรง มือใหญ่ขยับชักลูดตรงส่วนโคนสร้างความเสียวสุดบรรยายให้กับจิน ริมฝีปากขยับชักรูดจากส่วนหัวลงจนสุดโคน ร่างบางร้องครวญครางอย่างหมดแรงเมื่อปลดปล่อยน้ำหวานสีขาวขุ่นใส่ปากร่างสูงที่ครอบครองแก่นกายเล็กอยู่

 

"อืมมม หวาน...จินหวานมากเลย" ร่างสูงกลืนน้ำรักของร่างบางอย่างไม่รังเกียจ ทั้งยังเลียทำความสะอาดแก่นกายเล็กให้อีกด้วย

"เอาล่ะ เราจะทำให้จินมีความสุขนะ...มีความสุข มีความสุข" ร่างสูงพึมพำเสียงเบาในท้ายประโยคพร้อมกับแย้มรอยยิ้มกว้าง มองตรงไปที่ช่องทางสีชมพูที่ปิดสนิท

"จะ..จะทำอะไร ฮือ ไม่เอานะ" ร่างบางเปล่งเสียงออกมาอย่างตกใจเมื่อรู้สึกถึงนิ้วเรียวยาวที่แทรกลงมาที่ช่องทางของตน ความรู้สึกเจ็บแล่นริ้วขึ้นมาเมื่อนิ้วยาวแทรกเข้ามาหนึ่งนิ้ว

"อ๊าาา จะ..เจ็บ อึก" เมื่อเข้ามาอีกคนก็ขยับนิ้วในช่องทางเล็กอย่างใจเย็นเพื่อเบิกทาง

 

ร่างสูงโน้มตัวลงไปบดจูบที่ริมฝีปากเล็กเพื่อไม่ให้ร่างบางรู้สึกเจ็บมาก ขบเม้มรอบริมฝีปากบาง ก่อนแทรกลิ้นเข้าไปกวาดต้อนลิ้นเล็กของอีกคน ลิ้นร้อนของอีกคนที่แทรกเข้ามาทำให้ร่างบางลืมความเจ็บไปชั่วขณะเมื่อร่างสูงเพิ่มนิ้วเข้ามาอีกนิ้ว มัวเมาไปกับรสจูบของอีกฝ่ายจนกระทั่งนิ้วเรียวเข้ามาในช่องทางครบสามนิ้ว ร่างสูงปล่อยปากอีกคนให้เป็นอิสระเมื่อช่องทางเล็กพร้อมที่จะรับแก่นกายของเขาเข้าไป...

 

 

 

ไร้เสียง 

ความคิดเห็น