ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่11เบาๆNC+ง้อ(มะลิ เจมส์)

ชื่อตอน : ตอนที่11เบาๆNC+ง้อ(มะลิ เจมส์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 46k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2559 21:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่11เบาๆNC+ง้อ(มะลิ เจมส์)
แบบอักษร

ตอนที่11เบาNC+ง้อ(มะลิ เจมส์)

 

"ถอดเสื้อผ้าให้หมดแล้วไปนอนบนเตียงซะ"มือน้อยๆที่ตอนนี้กำลังทำตามที่ผมสั่งค่อยๆถอดเสื้อไปเลื่อยๆจนตอนนี้เหลือแต่ถุงน่องและกางเกงใน'สวยไปหมดเลยว่ะ'

"พอแค่นั้นแหละ รอไม่ไหวแล้ว"ผมพูดจบก็กระโจนใส่ปันปันทันที

"กรี๊ดดดดด ไอบ้า!!ทำใจเลย"

........................................................

:อาร์ท:

 

"ไม่ต้องทำใจแล้ว ทนไม่ไหวแล้วโว้ย!!!"ผมจับแก่นกายของผมท่าตอนมันอยากจะเข้าไปในตัวปันปันเต็มที่ถูรอบปากทางรักของเธอ พร้อมกับจับเธอถ่างขาแล้วกระแทกแก่นกายเข้าไปในทางรักของปันปันในจนมิดในครั้งเดียวทำให้คนใต้ร่างผมตอนนี้ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด

"โอ้ย! ฮื่อออ เจ็บนะเบาๆหน่อยก็ได้ฮื่ออออ!!"เธอร้องไห้พร้อมกับจิกหมอนตอนนี้ด้วยความเจ็บปวด ผมก้มลงไปกอดเธอทันที

"โอ้...ไม่ร้องสิ ขอโทษเดี๋ยวจะทำให้เบากว่านี้นะ.."ผมพูดจบก็กับจูบหน้าผากเธอ'ทำไมกูต้องโอ้ด้วยว่ะ'

"ถ้าเป็นไปได้ก็อย่าทำต่อไปเลยดีกว่า..."

"คงไม่ได้หรอกเพราะตอนนี้พี่เงี่ยนจนทนไม่ไหวแล้ว..."ผมพูดจบก็เริ่มขยับตัวทันที

"อ๊ะ!.."

"อ๊าาาาา~ ปันแน่นชะมัดเลย"แก่นกายที่โดนร่องรักของปันปันรัดแน่นจนไม่สามาถยับได้ตอนนี้ขยับตามแรงผมจากเบาก็เริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆจนคนใต้ร่างผมตอนนี้ครางออกมาด้วยความเสียวซ่านกว่าครั้งแรงที่มีแต่ความเจ็บปวด

"อะ...รุ่นพี่ อ๊ะ อ๊าาา"เสียงปันปันร้องเรียกผมด้วยศัพนามที่ห่างเหิน

"อย่าแบบนี้ เรียกว่า พี่อาร์ทสิ ซี๊ดดดด~ แน่นชิบ"พร้อมร้องออกมาด้วยความพอใจ

"พะ...พี่อาร์ท อ๊ะปันสะ..เสียวจัง...ซี๊ดดด พี่อาร์ท..อ๊าาา"เสียงปันท่าตอนนี้เหมือนคนที่กำลังโดนความเสียใครอบงำจนควบคุมสติไม่อยู่แล้ว'พวกไม่เคยโดนก็เป็นแบบนี่แหละ'

"เดี๋ยวจะทำให้เสียวกว่านี้อีก.."ผมพูดจบก็ก้มหน้าดูดหัวนมที่ตอนนี้ชูชันพร้อมกับก้อนเนื้อเด้งล่อตาล่อใจผมมาตั้งนายแล้ว

ผมใช้ลิ้นวนไปวนมาอยู่กับหัวนมกินที่จะดูดคลึกอย่างกับเด็กทารกดื่มนม

"อ๊ะ....พี่อาร์ท..ซี๊ดดดปันจะแตกแล้วนะ..."

"พี่ก็เหมือนกัน....อ๊าาาา"

"ซี๊ดดดด พี่อาร์ท~/โอ้ยยย ซี๊ดดดด!"

ผมกระแทกอย่างเร็วและเน้นแทกจนมิดให้น้ำสีขาวขุ่นพุ่งเขาท้องและพึ่งก็พึ่งนึกได้อีกอย่าง...'เหี้ยกูลืมใส่ถุงยาง!!'

'ชิบหายแล้วไงครับ...'ผมดึงน้องชายผมออกจากร่องของปันปันน้ำขาวขุ่นก็ไหลทะลักออกมาตาม'กูจะทำไงดีว่ะเนี่ย!'

แต่ผมนึกได้บางอย่าง...

"ปัน...ยาที่พี่ให้เมื่อเช้าได้กินรึเปล่า..."ผมที่ร่างเล็กที่ตอนนี้หมดแรงและดูเหมือนเริ่มมีสติแล้ว..เธอหันมาพร้อมมองตาขว้างใส่ผม

"ไม่กินก็ท้องสิ..."ผมฟังคำตอบจากเธอผมก็ถอนหายใจดังๆ'เกือบไปแล้วไง...'

ปันปันที่มองตาขว้างผมตอนนี้เอาพันตัวแน่นและนอนหันหลังให้ผม'น่าแกล้งว่ะ'

ผมจึงนอนลงพร้อมกับหันไปกอดเธอแน่นและเอาหน้าซุกไซ้คอ'หอมว่ะ'

"ทำไรเนี่ย ออกไปจะนอน!!"เธอหันมาแว้งใส่ผมพร้อมดันผมออก

"ขอกอดหน่อย"

"ไม่!!"

"ขอหน่อยนะ..."

"บอกว่าไม่ไง!!"

"งั้นเอาเลยล่ะกัน!"ผมลุกขึ้นคร่อมเธอพร้อมกับก้มหน้าซึกไซ้ต้นคอขาวขอเธอทันที

"โอ้ยๆยอมแล้วๆ...จะกอดก็กอดอย่าทำอย่างอื่นนะ!"ผมเงยหน้าขึ้นมองหน้าเธอ

"ถ้ายอมตั้งแต่แรกก็ไม่โดนแล้ว"ผมพูดพร้อมกับจุ๊บหน้าผากหนึ่งทีก่อนที่จะลงมานอนกอด

"ฝันดีนะครับ....ปัน"ร่างเล็กที่เมื่อกี้ต่อต้านก็เริ่มหยุดและหลับไปในที่สุดอยู่ความคิดของผมก็แล่นเขามา

ผมจะทำดีกับเธอทำไม?

ทำจะยอมเธอทำไม?

ผมเอาใจเธอทำไม?

ทำไมใจผมถึงเต้นแรง?

หรือว่าผมยังชอบเธออยู่....แต่ยังชอบอยู่จริงๆผมจะขอโทษเธอยังไงล่ะ เขาจะยกโทษให้ผมไหม?

คิดเผลอหลับไปในที่สุด...

.............................................

:เจมส์:

อีกด้านหนึ่ง

23.30น.

"เป็นอะไรไม่รับโทรศัพท์เนี้ย!!"ผมบ่นด้วยอารมณ์เสียงก่อนที่โยนโทรศัพท์ราคาแพงลงบนที่นอน

เมื่อคนที่ผมแอบชอบมาตลอดและคุยโทรศัพท์กันทุกคืออยู่ดีๆก็ไม่รับโทรศัพท์ทั้งที่อยากจะถามเรื่องเมื่อเช้าแท้ๆ แถววันนี้อาร์ทไม่กลับบ้านด้วย'ชักเริ่มจะห่วงแล้วสิ'

'หรือว่าจะอยู่กับมะลิ?...'

ผมไม่รอช้าหยิบโทรศัพท์กำลังจะกดเบอร์ยัยเตี้ย'เห้ยเดี๋ยวดิ เมื่อเช้าเราทะเลาะกับมะลิอยู่หนิ...'

'ทำยังไงดีว่ะ...มะลิไม่บอกแน่...'

'ง้อก็ได้ว่ะ...'

ผมกดเบอร์โทรออกทันที ผมรอนานอยู่พอสมควรก็ที่เธอจะรับ

(ฮันโหลลลลล....สะ..สวัสดีคะ...)เสียงงั่วเงียของมะลิดังขึ้นทันทีหลังจากรับโทรศัพท์

'ดูจากสภาพเสียงแล้วหลับอยู่แหงๆ'ผมคิดก่อนที่จะเริ่มพูด

"ฮันโหลมะลิ เจมส์เอง"

(..................)

"ฮันโหลได้ยินรึเปล่า?"

(.................)ยังโกรธอยู่แน่ๆ

"ยังไม่หายโกรธหรอ..."

(...................)เงียบ

"เห้ยมะลิ ขอโทษ"

(...................)ยังเงียบอยู่อีก-*-

"พูดอะไรหน่อยสิ..."

(อีตานี่ถ้าสมมุตินายโดนผู้ชายจูบนายจะโกรธไหมล่ะห๊ะ!!)

'พูดซักทีนึกว่าใบ้แดก'

"ก็ไม่ได้ตั้งใจหนิ"

(ไม่ตั้งใจบ้านนายสิ....ถามจริงเอาสมองส่วนไหนหาคำนี้มาพูดเนี้ยห๊ะ!! ถ้าคนไม่ได้ตั้งใจจริงมือมันจะขยับไปเอง ลิ้นมันจะขะ...เข้ามา โถ่เอ้ย!!) มาเป็นชุด....

"อะ...เอ่อ..ก็บอกขอโทษอยู่นี่ไง หายโกรธเถอะนะ"

(ไม่!!)

"นะๆ ให้ทำอะไรยอมทุกอย่างเลย"

(ทุกอย่างเลยหรอ...)

'ยัยนี่...ชักสังหรใจแปลกแล้วสิ..เอาว่ะยังไงก็มาถึงขนาดนี้แล้ว'

"ใช่ ยอมทุกอย่างเลย"

(งั้นพรุ่งนี้วันเสาร์ใช่ป่ะ)

"ใช่ ทำไม?"

(พรุ่งนี้นายจะต้องพาฉันไปเที่ยวทุกที่ที่ฉันอยากไปแล้วก็....ต้องเลี้ยงฉันทุกอย่างเลย..ทุกอย่างที่ฉันอยากกิน!)

'กูว่าแล้ว ไม่พ้นเรื่องแดก!'

"โอเคร...."

'อวสานเงินค่าขนมรายเดือน....'

(ถ้าไม่มีอะไรแค่นี้นะ..)

"เดี๋ยวๆอย่าพึ่ง มีเรื่องจะถาม.."

(อะไรอีกเล่าจะนอน!)

"ปันปันอยู่กับเธอเปล่า?"

(ไม่นะ....ทำไมอะ)

'เชี่ย....อย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย..'

"ปันไม่ยอมรับโทรศัพเลย..."

(....ยะ..อย่าคิดมากสิ ยัยปันอาจจะหลับเป็นตายอยู่ก็ได้ นายก็รู้นิว่าเวลาปันเหนื่อยหลับลืมโลกเลยนะ)

'ใช่....ยัยมะลิพูดถูก'

"งั้นหรอ สงสัยคงคิดมากไปเอง"

(งะ...งั้นหรอ....นั้นแค่นี้นะ..)

"อื้ม ฝันดีนะ.."

(อืม...ฝันดี)

"เห้อออ..."ผมล้มตั้งลงนอนบนที่นอนก่นที่จะเก็บโทรศัพท์ไว้บนหัวเตียง ก่อนที่จะนอนคิดฟุ้งซ่านไม่หยุด

'อย่าให้มันเป็นอย่างที่คิดเลยเถอะ..'

ก่อนที่ผมจะหลับไปในที่สุด....

 

 

 
ความคิดเห็น