ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 ผมตกเป็นเมียเขา

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 ผมตกเป็นเมียเขา

คำค้น : วายร้าย,พี่สายฟ้า,พี่วายุ,น้ำ,ผม,ตก,เป็น,เมีย,เขา,นิยาย,y,yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.1k

ความคิดเห็น : 32

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2559 08:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 ผมตกเป็นเมียเขา
แบบอักษร

 

 

ผมตกเป็นเมียเขา ตอนที่ 1

 

 

            ในค่ำคืนที่ควรจะเงียบสงบ เสียงเพลงในผับยังคงดังกระหึ่มอย่างต่อเนื่องแม้จะเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว ผู้คนในผับก็ไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลย ความสนุกมีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นักท่องราตรีทั้งหลายต่างหลั่งไหลเข้ามาในสถานที่แห่งนี้อย่างต่อเนื่องและดูเหมือนว่าจะมากกว่าทุกๆวันเสียด้วยซ้ำ อาจจะเพราะเป็นคืนวันเสาร์ซึ่งผู้คนมากมายจะใช้เวลาวันนี้พักผ่อนและปลดปล่อยหลังจากทำงานมาทั้งสัปดาห์

 

            แม้เสียงเพลงที่ยังคงดังขึ้นเรื่อยๆไม่ขาดสาย แต่ตอนนี้การเคลื่อนไหวของผู้คนทั้งหลายต่างหยุดนิ่งราวกับโดนมนต์สะกด ทุกสายตากำลังจับจ้องไปที่ผู้ชายสองคนที่ใครหลายๆคนไม่คิดว่าจะได้มาเจอในคืนนี้ คนแรกเป็นชายผู้ที่ได้ชื่อเรื่องความเจ้าชู้และร้อนแรง ด้วยบุคลิกรูปร่างที่เป็นที่ใฝ่ฝันของบุรุษเพศทั้งหลาย หน้าตาที่บ่งบอกความเป็นลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส-ญี่ปุ่น ผมสีดำ ลักษณะการแต่งกายที่แค่มองผ่านก็รู้ว่าทั้งตัวคือของเขาแบรนด์เนม ทายาทผู้น้องของบริษัทรถยนต์รายใหญ่ของไทย วายุ อัครเดชา

 

            และคนที่สองชายผู้ที่มีมาดเงียบครึม น่าค้นหา เรือนผมสีดำ ใบหน้าคมเข้มบ่งบอกความเป็นลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส-ญี่ปุ่น สายตาที่มักจะมองผู้อื่นรายกับตนเองเป็นผู้ล่า การแต่งกายที่ดูน่าเกรงขาม บวกกับรูปร่างที่ไม่เป็นรองใคร ทำให้ผู้อื่นตกหลุมรักได้ไม่ยาก ทายาทผู้พี่ของบริษัทรถยนต์รายใหญ่ของไทย สายฟ้า อัครเดชา

 

            สายตาที่มองมาทั้งอยากจะกลืนกิน ชื่นชม หรือแม้แต่อิจฉานั้นไม่ได้ทำให้สองหนุ่มสนใจแต่อย่างไร ทั้งสองมาที่นี่แค่เพราะต้องการมาปลดปล่อยความเครียดหลังจากได้รับโทรศัพท์จากท่านเกรียงไกรผู้เป็นบิดาให้เข้าไปพบที่บริษัทพร้อมกันในช่วง 2 วันก่อนหน้านี้

 

            ย้อนไปเมื่อ 2 วันที่แล้ว

            ‘พ่อครับ เรียกพวกผมสองคนมามีอะไรหรือเปล่าครับสายฟ้า

            ‘แม่แกให้ฉันมาพูดกับพวกแกเรื่องแต่งงานคุณพ่อ

            ‘ … ’

            ‘ตอนนี้คุณหญิงและฉันหาภรรยาให้แกแล้วคุณพ่อ

            ‘วันอาทิตย์นี้แกจะต้องกลับบ้านไปทานข้าวเย็นกับหนูน้ำคุณพ่อ

            ‘ผมยังไม่อยากแต่งงาน คุณพ่อให้แต่งกับพี่สายฟ้าเหอะครับวายุ

            ผมก็ยังไม่คิดเรื่องนี้นะครับสายฟ้า

            พวกแกไม่ต้องเถียงกันหรอก เพราะยังไงฉันก็จะให้แกสองคนแต่งงานกับหนูน้ำคุณพ่อ

            ‘ห่ะ / อะไรนะครับ

            ‘ฟังไม่ผิดหรอกแกทั้งสองคนจะต้องแต่งงานกับหนูน้ำ นี่คือคำสั่ง!!!’ คุณพ่อ

 

 

 

            “เราจะทำไงดี กูยังไม่อยากแต่งงานน่ะวายุพูดขึ้นทำลายความเงียบหลังจากที่ทั้งคู่นั่งดื่มกันมาสักพัก

           

            กูว่ารอดูไปก่อนดีกว่า ว่าแต่มึงรู้ไหมว่าคนที่ชื่อน้ำนะเป็นใคร

 

            “กูจะไปรู้ไหมล่ะ ไม่เห็นคุณแม่เคยพูดถึงจู่ๆก็จับมาเป็นเมียพวกเรา”

 

            “คุณพ่อเป็นคนพูดเองอย่างนี้ เย็นนี้คงเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว”สายฟ้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งยากที่จะเดาอารมณ์ได้ ทั้งที่ในใจตอนนี้ก็ร้อนรนไม่แพ้คนเป็นน้องเลย

 

            “กูจะต้องมีเมียจริงๆเหรอวะ”คนเป็นน้องพูดพร้อมกับกระดกเครื่องดื่มสีอำพันเข้าปากรวดเดียวหมดแก้ว

 

 

 

 

 

วันอาทิตย์ เวลา 06.00 น.

           

            เช้าวันอาทิตย์ที่แสนสดใส แสงแดดยามเช้าที่ส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนทำให้ร่างบางที่มุดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มต้องลุกขึ้นอย่างเป็นนิสัย น้ำเป็นผู้ชายที่มีใบหน้าอ่อนหวาน ผิวขาวจัดจนแทบซีดและร่างที่ไม่ได้มีส่วนเว้าโค้งมากนักเหมือนผู้หญิง แต่ออกจะเป็นลักษณะของผู้ชายที่บอบบาง  เขาเป็นเด็กกำพร้าที่ได้รับความเมตตาจากคุณหญิงรัศมีคอยดูแลมาตั้งแต่ตอนที่เขาอายุเพิ่งจะ 15 ปี

           

            น้ำได้พบกับคุณหญิงครั้งแรกตอนที่กำลังหางานทำอยู่ในห้าง ร่างบางหันไปเห็นหญิงสาวมีอายุคนหนึ่งยืนพิงผนังห้างเอามือทุบหน้าอกเหมือนหายใจไม่ออก ตนไม่รอช้าที่จะรีบไปช่วยและพาไปโรงพยาบาลทันที โดยไม่รู้เลยว่าเหตุการณ์ครั้งนั้นจะทำให้ชีวิตของตนเปลี่ยนแปลงจากหลังมือเป็นหน้ามือขนาดนี้

           

            ด้วยความที่คุณหญิงรัศมีสำนึกในบุญคุณของน้ำและความเอ็นดูที่มีต่อเด็กชายจึงได้รับอุปการะไว้อย่างเงียบๆและส่งน้ำเข้าเรียนจนจบ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลยนอกจากผู้เป็นสามีของเขา

 

 

Part น้ำ

            ก๊อกๆๆๆๆ

            “คุณน้ำคะ พระจะมาแล้วนะคะ” เสียงป้าแก้วเรียกผมหลังจากที่ผมเพิ่งตื่นได้ไม่นาน

 

            “ครับป้า เดี๋ยวผมลงไปครับ” เดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่แต่งตัวเสร็จขานรับป้าแก้วเหมือนเช่นทุกๆวัน

           

            สวัสดีครับผมชื่อน้ำ เป็นเด็กกำพร้าที่โชคดีได้รับความอุปการะจากคุณหญิงรัศมี ตอนนี้ผมเรียนจบแล้วครับ แต่ว่างงาน ไม่ใช่เพราะหางานไม่ได้หรอกแต่คุณหญิงค่อนข้างจะหวงผมยิ่งกว่าลูกชายแท้ๆของท่านอีก เลยไม่ให้ผมทำงานและต้องอยู่กับท่านตลอดเกือบทุกวัน  ท่านมีลูกชายอยู่สองคนครับแต่ไม่เคยเห็นกลับบ้านมาเลยตั้งแต่ที่ผมเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ก็ไม่เคยเจอกันเลย เพราะว่าพวกพี่ๆเขาทำงานกินนอนกันที่บริษัทครับนานๆจะเข้ามาที่บ้านใหญ่สักครั้ง

 

            ผมเดินลงไปตักบาตรก็เจอกับคุณหญิงท่านพอดี สงสัยว่าคงจะมาตักบาตรเหมือนผม

 

            “หนูน้ำ ตื่นเช้าจังเลยลูก”ผมยิ้มรับให้ท่านแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันเพราะพระเดินมาพอดี เราเลยตักบาตรกันก่อน

 

            “วันนี้คุณแม่อยากทำอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ”ผมถามคุณหญิงหลังจากตักบาตรเสร็จ ทุกวันหน้าที่ของผมก็คือการอยู่กับคุณหญิงครับ ท่านอยากไปไหน หรือทำอะไรก็จะบอกผมทุกครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณหญิงท่านชอบทำอาหาร ผมซึ่งเรียนจบคหกรรมมาเลยต้องเป็นครูคอยสอนท่านไปโดยปริยาย

 

            การที่ผมเรียกท่านว่าแม่เนี่ยไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกครับ เพราะตั้งแต่ที่ผมย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ก็ถูกคนหญิงบังคับให้เรียก ถ้าเผลอเรียกว่าคุณหญิงไปสักครั้งก็จะโดนงอนเป็นวันกันเลยละครับ

 

            “วันนี้ตอนเย็นพวกพี่ๆเข้าจะมาทานข้าวที่บ้านจ้ะ หนูน้ำช่วยแม่ทำกับข้าวหน่อยนะ แม่อยากโชว์ฝีมือ คิคิ”

 

            “ครับคุณแม่ แปลกจังทำไมพวกพี่ๆถึงกลับบ้านได้ละครับ ปกติงานยุ่งจะตายไม่ใช่เหรอ”ผมถามท่านไปอย่างสงสัย เพราะผมย้ายมาอยู่ที่นี่ได้เกือบจะ 2 ปีแล้วแต่ยังไม่เคยเจอกับพวกเขาจริงๆเลยสักครั้ง

 

            “ความลับจ้ะ เดี๋ยวเย็นนี้แม่มีเซอร์ไพรส์ให้หนูด้วยนะจ้ะ” คุณหญิงพูดพลางอมยิ้มเหมือนเด็กแต่ก็แอบทำให้ผมหวั่นๆกับรอยยิ้มนี้

                               

            เมื่อตอนต้นปีท่านก็พูดกับผมไว้อย่างนี้เหมือนกันครับ ผลปรากฏว่าทำให้ผมแทบช็อคครับ เพราะท่านดันให้ของขวัญวันปีใหม่เป็นรถยนต์ Mercedes-benz รุ่นใหม่ ราคาตอนนั้นก็หลายล้านอยู่ ปฏิเสธแทบตายตอนนั้นเกรงใจท่านมากแต่ท่านก็ให้ข้ออ้างว่าจะได้พาท่านไปซื้อของได้สะดวกเลยต้องยอมแพ้ในที่สุด

 

            “ครับคุณแม่” ผมตอบรับคุณหญิงด้วยความรู้สึกเสียวหลังวาบ หลังจากนั้นก็ต้องพาท่านไปซื้อของไว้สำหรับทำอาหารเย็น เยอะมากครับถึงกับต้องขนกัน 2 รอบเลยทีเดียว กลับมาถึงบ้านก็ปาเข้าไปบ่ายสองกว่าๆแล้ว

 

            “คุณแม่ครับ ผมว่ามื้อนี้ผมทำเองดีกว่าครับคุณแม่เหนื่อยมาทั้งวันแล้วไปพักดีกว่านะ” ผมพูดบอกคุณหญิงเพราะเห็นท่านหน้าซีดๆ เหนื่อยๆ

 

            “อืมมม แม่ว่าก็ดีเหมือนกันจ้ะงั้นขอคนแก่ไปเอนหลังหน่อยนะ เดินซื้อของซะลืมสังขารเลย” ท่านพูดด้วยท่าทางน่ารัก แล้วเดินหายไป ผมจึงหันมาเริ่มทำอาหารมื้อเย็นทันทีครับ

 

            ทุกเมนูที่ผมทำในวันนี้ล้วนเป็นของโปรดของพี่ๆทั้งสอง เพราะคุณแม่กำชับมาเรียบร้อยแล้วครับว่าจะต้องทำเมนูอะไรบ้าง ทำอาหารไปเรื่อยๆกว่าจะเสร็จก็เป็นช่วง 4 โมงเย็นแล้ว แต่ก็ยังถือว่าเสร็จเร็วเพราะมีป้าแก้วคอยเป็นลูกมือคอยช่วยหั่นผัก และเนื้อให้

 

            หลังจากทำกับข้าวเสร็จผมก็ได้รับคำสั่งจากคุณท่าน หรือคุณพ่อให้ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วต้องมาร่วมรับประทานอาหารค่ำมื้อนี้ด้วย ในใจผมคิดว่าคงเพราะคุณพ่ออยากจะเปิดตัวผมให้พี่ๆรู้ว่าท่านมีเด็กในการอุปการะอยู่ แต่ทำไมผมถึงได้รู้สึกถึงลางสังหรณ์แปลกๆนี่กันนะ ทำไม

 

 

#

 

แพรเอาตอนแรกมาให้ละนะ

อาจจะเรื่อยๆ เฉื่อยๆไปหน่อยก็ทนอ่านกันนิดเหอะ แหะ แหะ

แพรเพิ่งจะหัดแต่งนิยาย ผิดพลาดหรือไม่ชอบยังไงก็ช่วยติชมบอกแพรหน่อยนะคะ

ยังไงก็ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะ

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/64_20.pnghttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/64_20.pnghttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/64_20.png

           

 

 

            

ความคิดเห็น