facebook-icon Twitter-icon Line-icon

นิยายของไรท์ส่วนใหญ่เป็นนิยายแนวฟีลกู๊ดนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความรักของกันและกันค่ะ^_^

ชื่อตอน : | 1 | คลั่งรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.1k

ความคิดเห็น : 70

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2563 15:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
| 1 | คลั่งรัก
แบบอักษร

ตอนที่ `1

ทุกคนรู้ ผู้หญิงทั่วประเทศรู้ว่าเจ้าของโรงแรมชื่อดังอย่าง แอพเพอริทิป มีเจ้าของเป็นมาเฟียและไม่ใช่มาเฟียธรรมดาเพราะเขาคือคุณชายมาเฟีย

แต่ใครจะไปรู้ว่าภายใต้ใบหน้าหล่อเหลานั่นจะแฝงไปด้วยความดุดันและร้ายกาจที่เกินกว่าคน คนหนึ่งจะพึงมี

“คุณชายครับ นายท่านโทรมาครับ”

ราชมือขวา เดินถือโทรศัพท์เข้ามาในห้องด้วยท่าทางประหม่าเล็กน้อยเนื่องจากก่อนหน้านี้

ฟรานซิสสั่งว่า ห้ามเข้ามารบกวนโดยเด็ดขาด

“กูบอกไปว่าไง”

“แต่นายท่านบอกว่า ถ้าคุณชายไม่รับ ท่านจะบินมาหาเองนะครับ”

ฟรานซิสถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ วางมีดในมือลง หันไปรับโทรศัพท์จากคนสนิท

“อาทิตย์นี้พ่อโทรหาผมสามคร้ังแล้วนะครับ”

“ทำไม ฉันจะโทรกี่ครั้งแล้วเกี่ยวไรกับแก”

“แล้วพ่อโทรมามีไร”

“ฉันก็โทรมาเตือนแกน่ะสิว่าเย็นนี้ต้องไปรับหนูขนมผิงที่สนามบิน”

เป็นอีกครั้งที่ฟรานซิสลอบถอนหายใจเฮือกใหญ่

เมื่อสามวันพ่อของเขาโทรมาสั่งให้เขาคอยดูแลผู้หญิงคนหนึ่ง และเขาก็ปฏิเสธออกไปทันทีโดยไม่ต้องคิดแต่พ่อเขาดันมีข้อต่อรองที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้อย่างใจคิด

“แกฟังฉันอยู่มั้ยไอลูกเวร”

“รู้แล้วหน่าพ่อ ผมไม่ลืมหรอกครับ”

“ดี แล้วแกต้องไปรับด้วยตัวเองและดูแลด้วยตัวเองเท่านั้นเข้าใจใช่มั้ย”

“ครับ แค่นี้นะ ผมยุ่ง”

คนสนิทของฟรานซิสเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองไปรอบๆห้องที่แทบไม่มีเอกสารอะไรหลงเหลืออยู่เลย ซึ่งนั่นหมายความว่าตอนนี้เจ้านายเขาว่าง ชนิดที่ว่าไม่มีอะไรให้ทำเลยทีเดียว

“เราต้องไปรับยัยผิงผิงนั่นกี่โมงนะ”

“เกรงว่าเธอจะชื่อขนมผิงนะครับ”

ดวงตาคมเหล่มองลูกน้อง ราชจึงรีบก้มหน้าแล้วรายงานเวลาเที่ยวบินของขนมผิงออกไปอย่างรวดเร็ว

“เครื่องของคุณขนมผิงลงตอนห้าโมงเย็น ฉะนั้นเราควรออกจากโรงแรมบ่ายสามโมงครับ”

ฟรานซิสเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้บ่งบอกว่าเป็นเวลาบ่ายสองแล้วแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังพอมีเวลาที่เขาจะได้ทำกิจกรรมแก้เครียดจากการประชุมมาราธอนตลอดเช้าวันนี้

ก๊อก ก๊อก

“คุณชายครับ คุณริต้ามาถึงแล้วครับ”

คริสคนสนิทอีกคนเปิดประตูเข้ามาพร้อมด้วยนางแบบสาวสวยในชุดเดรสลายเสือดาวที่ตั้งใจใส่มาเพื่อพบฟรานซิสโดนเฉพาะ

“คุณชายครับ ผมเกรงว่าจะไม่ทันเวลาไปรับ...”

ฟรานซิสโบกมือไล่ราชให้ออกไป สัญญานดังกล่าวเลยทำให้เขาต้องเดินออกจากห้องไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

“พี่ราช พี่ว่าเราจะไปรับคุณขนมผิงทันมั้ย”

คริสถามขึ้นเมื่อเขาทั้งคู่เดินออกมาจากห้องทำงานของฟรานซิส

“มึงคิดว่าทันมั้ยล่ะ”

ราชตอบพลางนวดขมับตัวเองไปมา เขาจะไม่เครียดเลยถ้าคนที่ต้องไปรับ ไม่ใช่แขกคนสำคัญของนายท่าน

 

(ขนมผิง)

ฉันชื่อขนมผิง ลูกสาวคนกลางของตระกูลอัมราสว่างคาตา ธุริกิจของบ้านฉันเป็นธุรกิจที่ฉันรู้จักมันดีแต่ไม่เคยได้ใช้มันเลยสักครั้งนั่นคือ ธุรกิจถุงยางอนามัย

และตอนนี้ฉันต้องบินมาดูแลบริษัทที่เมืองไทยแทนน้องสาวตัวดีที่อยู่ๆก็ดันขอลาพักร้อนสามเดือน

“ขนมผิงเป็นไงบ้าง ถึงที่พักรึยัง”

เสียงนุ่มละมุนจากปลายสายถามขึ้น

เธอคือคุณหนูช่อม่วง ผู้หญิงที่เรียบร้อยและใจเย็นที่สุดเท่าที่ฉันเคยรู้จักมากฝและเธอคือพี่สาวแท้ๆของฉันเอง

“ยังเลย นี่เลยเวลามาครึ่งชั่วโมงแล้วด้วย คุณพ่อจ้างคนแบบนี้มาได้ยังไง เสียเวลาชิบ”

ฉันพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เนื่องจากก่อนหน้านี้มีคนส่งข้อความมาขู่ทำร้ายฉันและพี่สาว

คุณพ่อเลยจ้างคนมาคอยดูแลฉันใหม่ เห็นบอกว่าคนนี้เก่งกว่าบอดี้การ์ดทุกคนที่ฉันเคยมี เป็นลูกชายเพื่อนพ่ออะไรนี่แหละ ฉันเองก็ไม่อยากสนใจเท่าไหร่นัก

“พูดจาไม่สุภาพเลยนะขนมผิง”

นี่แหละพี่สาวฉัน แม่ฉันเสียตั้งแต่ฉันยังเล็ก พี่ช่อม่วงเลยเปรียบเสมือนแม่คนที่สอง

จำได้ว่าตอนเด็กๆฉันและลูกชุบ น้องสาวเคยโดนพี่ช่อม่วงให้ยืนกระต่ายขาเดียวเกือบยี่สิบนาทีเพียงเพราะพวกฉันเผลอพูดคำหยาบ

“พี่ช่อช่วยหาเบอร์ คนที่พ่อจ้างมาหน่อยได้มั้ย”

“ได้จ๊ะ แต่คงอีกสักพักใหญ่เลยนะ ตอนนี้พี่ติดธุระสำคัญ”

“ค่ะ”

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ยังไม่มีมีวี่แววว่านายนั่นจะโทรมา ทำงานแบบนี้มันน่าไล่ออกจริงๆ

ในขณะที่ฉันกำลังเดือดดาลอยู่ในใจ พี่ช่อม่วงก็ส่งเบอร์ของเขามาพอดี ฉันเลยรีบกดโทรออกอย่างไม่ลังเล

“ฮัลโหล คุณอยู่ไหนแล้ว ฉันรอมาจะครบชั่วโมงแล้วนะ”

“รอไม่ได้ก็กลับเองสิวะ!!”

ฉันกำหมัดแน่นเมื่อได้ยินสิ่งที่ปลายสายพูด ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นใคร รู้แค่ว่าเขาคือคนดูแลฉันระหว่างอยู่เมืองไทยที่คุณพ่อหามาให้

“คุณคงลืมไปแล้วว่าพ่อฉันจ้างคุณมาทำไม”

“เหอะ ยัยคุณหนูเอาแต่ใจ”

“คุณว่าใครเอาแต่ใจ!!”

หน็อย มันจะมากไปแล้วนะ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครพูดจาสุนัขไม่รับประทานกับฉันขนาดนี้มาก่อน

“รออยู่ตรงนั้น ห้ามกระดิกถ้าไปถึงไม่เจอเธอ รับรองฉันจะหั่นเธอเป็นชิ้นส่งคืนให้พ่อเธอแน่ๆ”

“ไอ้ ไอ้...”

ปลายสายตัดไปโดยที่ฉันยังไม่ทันได้พูดจบ ฉันเลยต้องสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อควบคุมอารมณ์

ใช้เวลาพักใหญ่กว่าอารมณ์ฉันจะกลับมาเป็นปกติ และในขณะที่ฉันกำลังจะต่อสายหาพ่อเรื่องคนดูแลเฮงซวยที่พ่อจ้างมา กลับมีผู้ชายในชุดสูทสีดำสองคนวิ่งตรงมาที่ฉันด้วยความรีบร้อน

“สวัสดีครับคุณขนมผิง”

ฉันเลิกคิ้วมองผู้ชายสองคนที่ยืนหนื่อยหอบอยู่ตรงหน้าก่อนจะเป็นฝ่ายถามออกไปเอง

“พวกนายคือคนที่พ่อฉันจ้างมาหรอ”

“เอ่อคือ...”

“ทำไมถึงช้ากันขนาดนี้ รู้มั้ยว่าเวลาฉันมีค่าแค่ไหนและรู้ไว้ว่าฉันไล่พวกนายออก”

“คุณไม่มีสิทธิมาไล่ลูกน้องผมออก”

เสียงทุ้มของใครบางคนเรียกให้ฉันหันไปมอง สิ่งแรกที่ต้องยอมรับคือผู้ชายคนนี้หล่อมากถึงแม้หน้าตาจะดูไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่แต่ความกร้าวใจนั้นอยู่ในระดับเกินร้อยเลยทีเดียว

“นี่ลูกน้องคุณ?”

ฉันเดินเข้าไปประเชิญหน้ากับเขาตรงๆ ยกมือขึ้นกอดอกมองหน้าเขาเชิดๆอย่างที่ฉันชอบทำ

ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ผู้ชายคนนั้นกลับยืนมองหน้าฉันนิ่ง

“ฉันพูดกับคุณอยู่นะ!”

“คุณมาดูแลบริษัทถุงยางที่เมืองไทยสินะ”

“ใช่ ทำไม?”

“แล้วคุณผู้หญิงพกถุงยางมาด้วยรึเปล่าครับ”

“O_o ไอ้ทุเรศ”

ผู้ชายคนนั้นหัวเราะชอบใจกับท่าทางโวยวายของฉันก่อนจะเดินล้วงกระเป๋าออกไป

“เชิญครับคุณขนมผิง”

“ฉันไม่อยากไปแล้ว เจ้านายพวกคุณมันโรคจิต”

“หึหึ ไม่หรอกครับ คุณชายเป็นคนดี”

“ใช่ครับ คุณชายใจดีมาก เขาแค่แหย่คุณเล่นแหละครับ”

ฉันมองผู้ชายทั้งสองคนตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่พวกเขาพูด สายตาพวกเขามันบ่งบอกชัดเจนว่ากำลังโกหกเพื่อปลอบใจฉัน

แล้วนี่ฉันต้องฝากชีวิตสามเดือนไว้กับคนอย่างนายนั่นหรอเนี่ย ให้ตายเถอะ ฉันคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว

——————-

พระเอกฉัน ความดีติดลบ ความหล่อเกินร้อย55

เห็นหน้าเขาแล้วอึ้งเลยละสิฟรานซิส อิอิ

อยากอ่านต่อคอมเมนท์ให้หน่อยน๊า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว