email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ฝากติดตามผลงานของ "พันเก้า" ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : Sm-04 : หนี [1/2]

คำค้น : สิงห์ขังรัก,สิงห์คำราม,สิงห์ซอ,หึง,ดุ,ร้าย,yibo,wang yibo,nancy,momoland,พันเก้า,โหด,nc,เสือ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2565 18:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Sm-04 : หนี [1/2]
แบบอักษร

 

Sm-04 

[หนี] 

 

“หา! พูดจริงเหรอ? นี่แกจะเลิกกับจีซัสจริงอ่ะ?” 

 

ปฏิกิริยาของแยมส้มค่อนข้างจะโอเว่อร์นิดหน่อย ไม่รู้ทำไมมันต้องแปลกใจขนาดนั้น ในเมื่อมันก็น่าจะเห็นๆ อยู่ว่าพักหลังมานี้ฉันกับจีซัสมีปัญหากันบ่อยแค่ไหน ไม่เลิกกันสิแปลก 

 

“แล้วหมอนั่นยอมเหรอ” อาโป เพื่อนสนิทอีกคนขมวดคิ้วถาม 

 

“ยอมก็แปลกแล้ว” 

 

เพื่อนสาวทั้งสองถอนหายใจพร้อมกัน หน้าตาเหนื่อยหน่ายใจไม่แพ้ฉัน ใครๆ ก็รู้ว่าจีซัสหัวแข็งแค่ไหน เขามันโคตรเอาแต่ใจ แถมยังเจ้าบงการสุดๆ เลยล่ะ ตอนแรกที่มาจีบฉันเขาก็ดีอยู่หรอก แต่พอฉันใจอ่อนยอมคบด้วยเท่านั้นแหละ ฉันนึกว่ามีพ่อโผล่ขึ้นมาอีกคนเลย 

 

จีซัสทั้งขี้หวง ขี้หึงเป็นที่หนึ่ง แถมยังบังคับเก่งเสียยิ่งกว่าเตี่ยกับม้าฉันอีก มันน่ารำคาญมากจริงๆ นะ 

 

นี่เป็นสาเหตุหลักที่ฉันต้องการจะเลิกกับเขาให้เร็วที่สุด 

 

“แล้วแกจะทำไงอ่ะ โอ้ย! ฉันละปวดหัวแทนแกจริงๆ เลยนะซอ บางทีความสวยของแกมันก็เป็นยาพิษจริงๆ นะ” 

 

ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ใครบอกว่าเกิดมาหน้าตาดีเป็นศรีแก่ตัว ฉันว่ามันเป็นบาปมากกว่านะ บาปต่อคนอื่นและบาปต่อตัวเองด้วย 

 

ถ้าลองเคยเจอเรื่องแย่ๆ แบบฉัน เชื่อเถอะว่าทุกคนต้องคิดแบบนี้ แบบว่าอยู่ดีๆ ก็กลายเป็นมือที่สามคนอื่นเขาเสียอย่างนั้น โดนกล่าวหาว่าแย่งแฟนชาวบ้านงี้ ทั้งที่ผู้ชายพวกนั้นตามจีบฉันเองแท้ๆ และฉันก็ไม่เคยเล่นด้วย แถมยังไล่ตะเพริดตะเพอไปซะหมด แต่ก็ยังไม่วายโดนพวกผู้หญิงเกลียดอยู่ดี 

 

เอาง่ายๆ แค่ฉันปรายตามองก็โดนหาว่าอ่อยไปทั่วแล้ว ฉันเลยตัดปัญหาด้วยการมีแฟนเป็นตัวเป็นตนตามคำแนะนำของเพื่อนๆ ซะเลย กระแสด้านลบของฉันถึงได้ลดลงไปบ้าง 

 

แต่ก็นั่นแหละ ฉันดันแจ็คพอตแตก เจอผู้ชายอย่างจีซัสซะได้ เราคบกันมาเกือบสี่เดือนแล้ว ตอนคบกันแรกๆ เขาก็ดี ดูแลเทคแคร์ ตามใจฉันทุกอย่าง พอเข้าสู่ช่วงสองเดือน ไม่รู้ว่าเพราะเขารักฉันมากเกินไปหรือยังไงถึงได้เริ่มควบคุมชีวิตฉันทุกอย่าง ทั้งการแต่งตัว การคบเพื่อน และเรื่องที่ฉันรับไม่ได้ที่สุดก็คือการเที่ยวกลางคืนนี่แหละ 

 

ฉันไม่ใช่ผู้หญิงติดเที่ยว คำว่าเที่ยวของฉันคือการนั่งดื่มชิลๆ กับเพื่อนในช่วงสุดสัปดาห์ ซึ่งไม่ใช่ทุกสัปดาห์ เดือนหนึ่งอาจจะสองถึงสามครั้งเท่านั้น และบางครั้งก็มีเจ้ขิมมาดื่มด้วยบ้าง และก็ไม่ได้ดื่มจนเมาหัวราน้ำทุกครั้ง ส่วนมากแค่กรึ่มๆ มึนๆ แล้วก็แยกย้ายกัน 

 

ฉันใช้ชีวิตแบบผู้หญิงสุขนิยมมาตลอด ตั้งแต่เข้าเรียนมหาวิทยาลัย ฉันมักทำอะไรตามใจตัวเอง เจ้ขิมเองก็ตามใจฉัน เพื่อนๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ฉันว่าไงก็ว่าตามเสมอ แต่พอมีแฟน… เขากลับบังคับและควบคุมฉันไปซะทุกอย่าง เรื่องนี้บอกเลยว่าสายซอจะไม่ทน 

 

ฉัน-จะ-เลิก! 

 

  

วันนี้ฉันเลิกคลาสเย็นมาก ปกติแล้วถ้าเลิกเรียนเร็วฉันจะรอกลับพร้อมเจ้ขิม แต่เพราะวันนี้เลิกเย็น เจ้ขิมจึงกลับไปก่อน เห็นว่ามีนัดไปดื่มกับพวกเพื่อนๆ เจ้ด้วย ฉันเองก็มีนัดดื่มกับเพื่อนชาวแก๊งค์เหมือนกัน และตอนนี้ฉันก็อยู่หน้าผับแล้วด้วย ไม่รู้ว่าพวกเพื่อนๆ มาถึงกันหรือยัง 

 

บรื้นนนนนนน เอี๊ยดดดดดด! 

 

รถสปอร์ตคันหรูปาดจอดตรงถนนหน้าผับที่ฉันกำลังยืนอยู่พอดี ฉันสะดุ้งเล็กน้อย เท้าข้างหนึ่งเผลอถอยหลังมาหนึ่งก้าว ฉันจำรถคันนี้ได้ดี เจ้าของรถคือคนที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุดในโลก 

 

ปัง! 

 

ร่างสูงก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าดุดัน เขาก้าวฉับๆ เข้าหาฉัน สัญชาตญาณมันกู่ร้องให้ฉันวิ่งหนีเขา ทว่ายังไม่ทันจะก้าวเท้าไปไหนก็ถูกมือหนากระชากข้อมือไปจับแน่น ฉันแทบจะกรี๊ดออกมา 

 

“จะทำบ้าอะไรจีซัส! ปล่อยฉันนะ!” 

 

“คิดว่าจะหนีฉันได้อีกเป็นครั้งที่สองเหรอซอ! ไปกับฉันเดี๋ยวนี้!” 

 

ฉันถูกจีซัสลากไปขึ้นรถด้วยความไม่เต็มใจ มองรอบตัวเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่กลับไม่มีใครเลยที่คิดจะเข้ามาช่วยฉัน ทุกคนมองเหมือนมันเป็นปัญหาผัวเมียที่ไม่มีใครอยากยื่นมือเข้ามาสอด แต่ฉันกับจีซัสเราไม่ใช่ผัวเมียกันนะ! นี่ฉันกำลังถูกเขาคุกคาม! ทำไมทุกคนยังนิ่งเฉยอยู่ได้! น่าเจ็บใจชะมัด! 

 

“จะพาฉันไปไหน! นายบ้าไปแล้วเหรอ!” ฉันตะโกนใส่จีซัสตลอดทาง แต่เขาทำหูทวนลม ราวกับเสียงของฉันไม่เข้าหูเขาสักนิด “จีซัส! นายกำลังลักพาตัวฉันนะ! นี่มันบ้าเกินไปแล้ว!” 

 

“เธอเป็นแฟนฉันนะซอ! ไปกับฉันมันเรียกว่าลักพาตัวได้ไงวะ            !” 

 

เขาประสาทหรือเปล่า! เขาใช้กำลังบังคับฉันมานะ! คนเป็นแฟนกันเขาทำกันแบบนี้เหรอ?! 

 

หลังจากนั้นเราตะโกนใส่กันมาตลอดทาง บทสนทนาส่วนใหญ่ก็คือเรื่องความเอาแต่ใจและช่างบงการของเขา กระทั่งรถจอดหน้าตึกๆ หนึ่ง ฉันถึงเพิ่งสังเกตว่าตอนนี้ตัวเองถูกพามาที่สนามแข่งรถแห่งหนึ่ง 

 

“นี่มันที่ไหน นายพาฉันมาทำไม!” ฉันไม่ทันได้มองรอบตัวให้ทั่วก็ถูกเขาลากเข้ามาด้านในตึกนั้น หัวใจเริ่มเต้นแรงด้วยความหวาดกลัวหน่อยๆ ความทรงจำล่าสุดที่ฉันมีเกี่ยวกับสนามแข่งก็คือตอนเจอกับสิงห์คำรามครั้งแรก หลังจากนั้นฉันไม่ได้ข้องเกี่ยวกับสนามแข่งอีกเลย และมันก็นานแล้วด้วย นานจนฉันลืมรายละเอียดยิบย่อยไปหมดแล้ว 

 

“คืนนี้ฉันต้องลงแข่ง และเธอต้องไปกับฉัน” 

 

หะ… เขาว่ายังไงนะ? เขาจะพาฉันลงสนามแข่งด้วยงั้นเหรอ? 

 

“นายมันบ้าไปแล้วจีซัส! ฉันจะเลิกกับนาย! ได้ยินไหมว่าฉันจะเลิก!” ฉันตะโกนใส่หน้าเขาอย่างเหลืออดเต็มที จีซัสหันกลับมาจ้องตาดุดันอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาผลักฉันลงบนโซฟา พอฉันจะลุกขึ้นก็ถูกมือหนาจับกดให้นั่งลงที่เดิม 

 

“ถ้าไม่อยากเป็นเมียฉันตอนนี้ ทำตัวดีๆ ซะสายซอ!” 

 

......... 

TALK 

น้องงงง น้องใจเย็นๆ ก่อน เดี๋ยวถูกจีซัสจับกดน้าาาาา 

เอาไงดีน้อออ น้องจะรอดจากเงื้อมมือจีซัสไปได้ไหม ลุ้นกันตอนหน้าจ้า 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว