ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ข้อความที่ซ่อนอยู่

ชื่อตอน : ข้อความที่ซ่อนอยู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 47

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2563 05:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ข้อความที่ซ่อนอยู่
แบบอักษร

"เดือน!! อะไรของมึงเนี่ยยย"

ผมเตือนสติเดือนด้วยน้ำเสียงแข็งๆของตัวเอง ผมรีบยันตัวเองให้ลุกขึ้น และรีบกลับไปนั่งที่ของตัวเอง

"ก็ถ้าถ่ายรูปคู่กันแล้วลงเฟสมันจะได้ส่วนลดตั้งห้าสิบเปอร์เซนต์เลยอ่ะ จะได้ไม่เปลือง... นี่ไงมาพอดี"

พี่เจ้าของร้านนำอาหารมาเสิร์ฟพอดีราวกับรู้ว่ามันจะต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแน่ๆ

"นี่ครับ เมนูสุดพิเศษสำหรับคู่รักหวานๆ (^^)"

พี่เจ้าของร้านยิ้ม ผมที่กลัวพี่เขาเข้าใจผิดไปมากกว่านี้จึงปฏิเสธออกไป

"เอ่อ... ไม่ใช่นะครับ!! ผมไม่ได้เป็นแฟนกันนะครับ แล้วผมก็ไม่ได้สั่งอันนี้ด้วยอ่าา ผมอยากกินช็อคโกแลตอุ่น (TT)"

เจ้าของร้านและเดือนหน้าเสียไปครู่หนึ่ง พี่เจ้าของร้านจึงพูดขึ้นมาด้วยเสียงอ่อยๆว่า

"เอ่อ... คือ... มีคนทักไลน์มาขอเปลี่ยนเมนูอ่ะครับ... ที่ชื่อในไลน์ชื่อ 'เดือน' อ่ะครับ"

พี่เจ้าของร้านหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อเป็นหลักฐาน รูปโปรไฟล์และชื่อของเดือนโชว์หราอยู่ที่หน้าจอของพี่เขา ผมจึงทำอะไรไม่ได้จึงเงียบไป...

"ถ้าสั่งผิดพี่เปลี่ยนให้ได้นะครับ..."

"เห้ยย ไม่เป็นไรครับพี่ อุตส่าห์ตั้งใจทำขนาดนี้ ผมเอาเมนูนี้ก็ได้ครับ"

ผมยิ้มให้กับพี่เจ้าของร้านที่ตอนนี้ยิ้มหวานให้ผมหนึ่งทีก่อนจะเดินไปที่แคชเชียร์ ผมมองหน้าเดินและส่ายหัวเบาๆก่อนจะตักอาหารที่อยู่ด้านหน้าเขาปาก

รสชาติของเค้กช็อกโกแลตหวานละมุนอยู่ภายในปาก เนื้อเค้กนุ่มฟูราวกับปุยนุ่น กานาชไวท์ช็อกโกแลตที่ละลายในปากยิ่งทำให้ความอร่อยของเมนูนี้เพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

"อร่อยอ่ะ"

ผมพูด เดือนยิ้มๆและตักอาหารเข้าปากเช่นกัน ผมสังเกตุเห็นช็อกโกแลตที่เลอะปากเดือนทำให้ผมหลุดขำออกมา

"คิก..ๆๆ กินเลอะเทอะเป็นเด็กเลยมึงอ่ะ ฮ่าๆ"

เดือนงงเล็กน้อยก่อนจะหยิบทิชชู่มาเช็ดปาก

"ยังไม่หมดเลย ตรงมุมปากอ่ะเต็มเลย"

ผมหยิบทิชชู่บนโต๊ะขึ้นมาและเช็ดปากให้กับเดือนที่ตอนนี้กำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่

"อ่ะ สะอาดและ"

ผมพูดยิ้มๆก่อนจะตักช็อกโกแลตกินไปเรื่อยๆ สายตาก็มองมือถือสลับกับหน้าของเดือนไปแบบนี้ ก็มีความสุขดีเหมือนกันนะครับ 5555

.

ผมกับเดือนเดินตัวเบาออกมาจากร้านด้วยสีหน้าที่แสนว่างเปล่า เพราะราคาของเมนูคู่รักที่เดือนสั่งนั้นราคาแพงหูฉี่ จนถึงขั้นที่หารกันแล้วยังแพงอยู่

ผมกับคิงล่องลอยมาจนถึงโรงเรียนที่พวกผมมาสอบ ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปภายในโรงเรียนและหยุดที่ศาลาไม้ที่อยู่ข้างหน้า ผมฟุบลงไปกับโต๊ะ ทันทีที่ผมหลับตา มีใหญ่ๆของเดือนก็ลูบคลำศีรษะของผมอย่างเบามือ ผมจึงลืมตาตื่นขึ้น

"เดือนนน เล่นไรเนี่ยย...เห้ย!!!?"

ผมพูดออกไปแบบอ้อนๆ แต่ทว่า คนที่อยู่ตรงนั้นไม่ใช่เดือน แต่เป็นเพชรเพื่อนของผมนั่นเอง

"ไอเพชร อีห่า เล่นไรของมึง"

ผมพูด

"แหมมมม เสียงไม่เหมือนอ้อนผัวมึงเลยนะ"

เพชร เพื่อนตัวดีของผมแซวผม ผมง้างมือทำท่าจะตบ เพื่อนตัวดีของผมจึงหันไปพูดกับเดือนแทน

"คุณสามีดูแลภรรยาดีๆหน่อยครับบ ภรรยาดุ๊ดุ 5555555"

เดือนนิ่งไม่พูดอะไร ก่อนจะหยิบหนังสือนิยายรักหวานซึ้งเล่มเดียวกับที่ผมอ่านออกมานั่งอ่านอยู่คนเดียว ว้าวว พ่อนักอ่านนน

ผมที่เบื่อๆจึงเดินไปนั่งข้างๆกับเดือนเพื่อที่จะอ่านนิยายด้วย ผมเขยิบเข้าไป ใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้ และซบหน้าลงไปที่อกข้างซ้ายของเดือน เดือนเอาที่ดูเหมือนจะอ่านหนังสือไม่ถนัดก็เลยเอาแขนข้างซ้ายของเขาอ้อมมาที่ด้านหลังของผมและจับหน้าหนังสือเอาไว้ เห้ออออ อยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้นานๆจังงง ผมอ่านไปเรื่อยๆจนมาถึงตอนหนึ่งในนิยาย

.

ท่านราชากำลังนั่งจิบชากับดิฉันที่ตอนนี้ใบหน้าเปียกปอนไปด้วยน้ำตา ท่านราชากุมมือของดิฉันไว้แน่น มืออีกข้างหนึ่งของท่านราชา โอบกอดฉันเอาไว้จากด้านหลัง พร้อมกับพูดขึ้นมา ด้วยน้ำเสียงอันแสนนุ่มนวลของท่าน

'หากเจ้ามีเรื่องร้อนใจอันใจเจ้าก็จงบอกข้าเถิด ข้าพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเจ้าตราบนานเท่านาน ข้าจะดูแลเจ้าให้ดียิ่งกว่าหญิงใดในราชอาณาจักรแห่งนี้ เพราะเจ้าคือดวงจันทร์เพียงดวงเดียวของข้า ที่ข้าจะมอบทั้งชีวิตนี้เพื่อปกป้องเจ้า ข้าสัญญาต่อพระเจ้า หากข้าทิ้งขว้างเจ้า ข้าก็ขอให้ข้าตกระกำลำบากยิ่งกว่าที่เจ้าประสบ ข้าสัญญา จากนี้ไปขอให้ข้าได้ปกป้องเจ้าเถิด'

.

ผมอ่านนิยายหวานซึ้งยังไม่ทันจบ เดือนก็ปิดหนังสือและเก็บลงใส่กระเป๋าเสียก่อน ผมที่อยากอ่านต่อจึงโวยวายขึ้นมา

"เห้ยเดือนนนน ไรว้าาาา กูอยากอ่านต่ออ่ะ เอามาอ่านดิ๊... เห้ยย!!!?"

ไม่ทันที่ผมจะได้ตั้งตัว คิงก็โอบกอดผมด้วยแขนของเขา มือข้างหนึ่งกุมมือของปมไว้แน่น ราวกับว่านี่คือเรื่องราวในนิยายหวานซึ้งที่ผมอ่านมายังไงยังงั้นเลย

"คิง...มึงคือดวงจันทร์เพียงดวงเดียวของกูนะ..."

ผมอ้ำอึ้งทำตัวไม่ถูก นี่ไอเดือนเล่นบ้าอะไรของมันเนี่ยยยย

"มึงหยุดเลยเดือนนนนนน เล่นไรไม่รู้เรื่องวะ"

ผมลุกขึ้นพรวดพราดออกมาแบบที่ไม่เคยทำกับเดือนมาก่อน เดือนตกใจและทำหน้าเลิ่กลัก ผมที่ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรต่อไป จึงรีบหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเองแล้ววิ่งออกมาจาก ณ สถานที่นั้น โดยทิ้งให้เพชรและเดือนอยู่ในศาลานั้นกันสองคน

The story of the dark side of the Moon

ผมกลับบ้านมาด้วยสมองที่เต็มไปด้วยความสงสัย ภายในใจร้อนรุ่มราวกับถูกไฟนรกโลกันต์แผดเผา ผมไม่สามารถทนแบกรับความรู้สึกนี้ได้ ความรู้สึกที่เต็มไปด้วยคำถาม ความรู้สึกที่ผมไม่สามารถอธิบายออกมาได้ทั้งหมด ภายในใจของผมและสมองของผมมันทำงานแบบไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ในใจมันบอกให้รอให้คิงสงบสติอารมณ์ก่อน แต่สมองมันสั่งให้ผมไปหาคิงเสียตอนนี้เลย และสุดท้าย หัวใจของผมมันก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับสมองของผม ผมหยิบเอามือถือของผมขึ้นมาและเปิดแอพเมสเซนเจอร์ และส่งข้อความหาคิงในทันที

.

Korrawee Ruksathara

Junthra Moon

มึงโกรธกูหรอคิง

หะ

ป่าว

บ้าป่ะ 555

แล้วมึงหนีกลับบ้านมาทำไม

อ่อออ

แม่กูบอกให้กูรีบกลับอ่ะ

โกหก

...

กูคุยกับแม่มึงแล้ว

เขาบอกว่านึกว่ามึงจะกลับกะกูตอนห้าโมง

มึงโกหกกูทำวะคิง

อ่านแล้ว

.

คิงอ่านไม่ตอบ เป็นสัญญาณที่บอกให้ผมรู้ว่าคิงโกรธผมอยู่จริงๆ ผมจึงรีบหยิบเสื้อกันหนาวที่แขวนอยู่ในตู้มาสวม และเดินออกมาจากบ้าน เพื่อไปยังบ้านของคิงทันที

วันนี้ผมจะต้องบอกความรู้สึกของผมให้คิงรู้ให้ได้เลย

Story of the fearest King.

นิ๊งหน่อง~ นิ๊งหน่อง~

"ไอ้คิง!!"

เสียงของเดือนที่มาจากทางหน้าบ้านและเสียงออดของบ้านผมทำให้ผมสะดุ้งโหยง ผมแอบมองเดือนจากทางหน้าต่าง แต่โชคร้ายที่ผมดันสบตากันเดือนพอดี >^<

"ไอ้คิง!!! อย่าคิดว่ากูไม่เห็นนะ!! มึงลงมาคุยกับกูเดี๋ยวนี้เลย!!"

เดือนยังคงตะโกนขึ้นมาหาผมอยู่เรื่อยๆ แต่ผมก็ยังคงไม่ลงไป เพราะเดี๋ยวยังไงแม่ผมก็คงจะไปเปิดประตูให้เดือนเข้ามาหาผมถึงในห้องอยู่ดี TT

"คิง ไม่ไปเปิดประตูให้หนูเดือนล่ะลูก เห็นเรียกอยู่นานสองนานแล้ว"

แม่ของผมพูดขึ้นมา ทำลายความหวังอันน้อยนิดของผมจนหมดสิ้น ผมที่ไม่อยากรบกวนแม่ จึงทำได้เพียงเดินออกไปเพื่อเผชิญกับปีศาจที่จ้องจะเขมิบผมในอีกไม่กี่อึดใจนี้

นิ๊งหน่อง~ นิ๊งหน่อง~

เดือนยังคงกดออดต่อไปเรื่อยๆพร้อมกับตะโกนเรียกผมอยู่อย่างนั้น ผมปลดล็อคกุญแจและเปิดประตูให้เดือนเข้ามา เดือนเองก็ดูร้อนรนจนไม่ทันสังเกตว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือผมเอง

"ขอบคุณครับน้าเจน ..."

เดือนเงียบทันทีที่เห็นผม จากตอนแรกที่ดูร้อนรน ตอนนี้ได้ถูกแทนที่ด้วยสายลมในฤดูใบไม้ผลิที่แสนเย็นสดชื่นไปเสียแล้ว

"อ้าว...คิงเองหรอ..."

"..."

"เห็นเรียกตั้งนานไม่ลงมาซักที นึกว่าตายไปแล้วนะเนี่ย..."

ผมมองหน้าเดือนโดยที่ตัวผมเองไม่ได้พูดอะไร เดือนเอื้อมมือมาจับมือของผม และพูดด้วยน้ำเสียงอันแสนอ่อนโยนว่า

"มึงจำคำที่กูบอกเมื่อตอนบ่ายได้มั้ย..."

ผมนิ่งเงียบ หัวใจเต้นตูมตาม ใบหน้าร้อนผ่าว ผิวที่ขาวนวลดุจปุยนุ่มเผยให้เห็นถึงความแดงระเรื่อที่แต่งแต้มขึ้นจากความเขินอายของผม

"มึงคือดวงจันทร์ของกูเพียงดวงเดียวนะ... มึงจะว่ายังไงกูไม่รู้ แต่ว่า... กูชอบมึงนะคิง..."

คำพูดของคิงทำให้หัวใจของผมพองโต หน้าของผมแดงขึ้น และหัวใจของผมเองก็เต้นตูมตามราวกับจะระเบิดออกมา

"เราคบกันได้มั้ยคิง..."

ผมแทบจะตอบตกลง ณ ตรงนั้น แต่แล้วภาพวันเก่าๆของผมก็ย้อนหวนคืนมา ภาพอันแสนเจ็บปวดทรมาน... ภาพที่ผมไม่มีวันลืม...

"ไม่!!... ไม่ได้!!!.. เราคบกันไม่ได้หรอกเดือน... กูขอโทษนะ แต่ว่ากูคบกับมึงไม่ได้จริง..."

ผมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่เศร้าโศก เดือนเองตอนนี้ก็มีสีหน้าและแววตาอันแสนเวทนาเสียเหลือเกิน...

"ทำไมอ่ะคิง... กูคิดว่ามึงชอบกูมาตลอด..."

น้ำตาของเดือนไหลอาบแก้ม ราวกับสายฝนที่โหมกระหน่ำ ราวกับเขื่อนที่ไม่สามารถกักเก็บน้ำเอาไว้ได้อีกต่อไป

"กูคิดว่ามึงชอบกูมาตลอดเลยนะคิง... พอกูตัดสินใจได้แบบนี้... ทำไมมึงต้องทิ้งกูไว้แบบนี้ด้วยวะ... ฮึก.."

เดือนยังคงร้องไห้ต่อไม่หยุด ต่อให้สั่งหยุดก็ไม่หยุดเพราะไม่มีอะไรมากั้นความเศร้าหมองในจิตใจของเดือนที่กำลังประทุออกมา ผมนั่งยองๆและเอามือจับไหล่เดือนก่อนจะพูดออกมาทั้งน้ำตาว่า

"กูขอโทษนะ... กูขอโทษจริงๆ... กูกลัวจะเสียมึงไปกูเลยไม่อยากที่จะทำให้ความสัมพันธ์ของเรามันเลยเถิดไปมากกว่านี้อ่ะ... กูขอโทษจริงๆนะ... ฮื้ออออ"

ผมกอดเดือนที่ตอนนี้กำลังร้องไห้ออกมา

"ทำไมวะคิง... ทำไมมึงไม่ยอมคบกับกูวะ..."

เดือนพูดขึ้นมาและบีบไหล่ของผมแน่น

"กูทำอะไรผิดไปวะคิง... มึงบอกกูดิ... กูแก้ไขได้ทุกอย่างเลย... ขอแค่มึงคบกับกูเหอะนะ..."

เสียงของเดือนกรีดแทงลงบนหัวใจของผม จนผมไม่สามารถที่จะทนไหว และพูดออกมา

"เดือนไม่ผิดตรงไหนหรอก... มันผิดที่เราเอง... เรากลัวเราจะเสียเดือนไปอีกคนอ่ะ... ฮื้ออ... เราขอเวลาให้เรามั่นใจมากกว่านี้ก่อนนะเดือน... คิงเองก็...ชอบเดือนเหมือนกันนะ..."

ผมพยุงร่างของชายที่อยู่ตรงหน้าขึ้นมา ก่อนที่จะผนักให้พ้นประตูบ้านและรีบปิดประตูลงกลอนทันที ส่วนตัวผมเองนั่นก็วิ่งขึ้นมาบนห้องและนอนร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างนั้น ก่อนจะผลอยหลับไป

.

Story of the Red Moon.

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ทบทวนเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เมื่อวานผม... บอกชอบไอคิงไปนี่หว่า...

ผมรีบหยิบเสื้อผ้าเข้าไปอาบน้ำและออกมาให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนจะวิ่งตรงไปยังห้องเก็บของที่ชั้นใต้ดินของบ้าน ผมควานหากล่องใบเล็กๆใบหนึ่ง ซึ่งในกล่องใบนั้นจะเป็นลิสต์รายการที่ผมทำไว้กับคิงเมื่อตอนมัธยมศึกษาปีที่สี่เกี่ยวกับเรื่องที่ชอบและไม่ชอบ ผมหาอยู่นานสองนาน จนในที่สุดก็พบกับกล่องเจ้ากรรม

ผมเปิดกล่องใบนั้นออกและเริ่มอ่านข้อมูลในกระกาษเคลือบแผ่นใหญ่

รายการสิ่งที่คิงชอบบ

1.เดือนนนน (คนนี้รักเลย)

2.พระจันทร์ 🌙

3.ขนมมม ><

4.ดอกไม้

5.เพลง

สิ่งที่ไม่ชอบบบ

1.ไอ้ศร

2.ไอ้แสง

3.ไอ้เพชร

4.ไอ้เบิส

5.- •••• • •-- --- •-• -•• •• •-•• •• -•- • -•-- --- ••-

🤢🤢🤮

.

ผมอ่านมาเรื่อยๆจนมาสะดุดที่รหัสมอสที่ข้อ 5 ซึ่งผมเองก็สามารถแปลความหมายมันได้ทันที...

5.THEWORDILIKEYOU

.

.

.

EP.3 END

2B CONTINUE

ความคิดเห็น