ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 เป้าหมาย 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 เป้าหมาย 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2559 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 เป้าหมาย 100%
แบบอักษร

          “แล้วนี่พ่อแกจะให้แกแต่งกับลูกเศรษฐีบ้านไหน ที่มันรวยขนาดจะกู้กิจการแกกลับมาได้ในทันทีขนาดนั้นน่ะ”

          “ทายาทดีเอสพี รวยพอไหม”

           “ทายาทดีเอสพี! พระเจ้าเถอะ! อีตาคุณธามอะไรนั่นอ้ะนะ รวยก็จริง แต่มีข่าวกับผู้หญิงรายวัน จีบเช้า กะซวกเย็นแบบนั้น แกจำกิตติศัพท์นางตอนอยู่อังกฤษไม่ได้เหรอ...เชื่อฉันสิ ถ้าแกไม่ท้องกับเขา หมอนั่นไม่มีทางยอมแต่งงานกับแกแน่...แต่เดี๋ยวนะ! หรือว่าแกมีแผนจะปล่อยท้อง”

         “จะบ้าเหรอไอ้มุก! เป้าหมายของฉันไม่ใช่อีตาเสือผู้หญิงนั่นแน่นอน แม่ฉันบอกว่าอีตาคุณธามอะไรเนี่ยมีแฝดอีกสองคน แล้วก็ดูเหมือนจะเป็นผู้เป็นคนมากกว่าตานั่นด้วย”

          “แฝดเหรอ จะว่าไปนิตยสารฉันก็เคยลงภาพงานวันเกิดคุณย่าพริ้มเพราเมื่อสักสองปีก่อนได้ละมั้ง ถ้าจำไม่ผิด เขามีหลานชายสามคนจริงๆ ใช่ๆ นี่ฉันลืมไปได้ไงเนี่ย เสียชื่อ บก. บห. หมด”

         “แล้วนี่จะมามัวนั่งเดากันอยู่ทำไมล่ะ กูเกิลสิจ๊ะ ให้ไวเลย” 

พิมพ์ขวัญล้วงไอแพดออกจากกระเป๋าหนังใบโตขึ้นวางลงกลางโต๊ะ แล้วค้นข้อมูลในอินเทอร์เน็ต โดยมีเพื่อนทั้งสามเขยิบเข้ามารุมล้อม

         “ตระกูลดำรงค์สกุลพิพัฒน์ เป็นเจ้าของบริษัทก่อสร้างขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมไปทั่วประเทศ ก่อตั้งโดยเจ้าสัวธงชัย ดำรงค์สกุลพิพัฒน์ ซึ่งขณะนี้คุณย่าพริ้มเพรา ภรรยาชาวไทยได้ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานบริษัทแทนหลังจากที่เจ้าสัวเสียชีวิตลง ส่วนทายาทรุ่นต่อไปที่จะขึ้นครองบัลลังก์ดีเอสพีคงจะเป็นใครไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่หลานชายแฝดสาม นายแพทย์ธัช ร้อยเอกธีร์ และคุณธาม ดำรงค์สกุลพิพัฒน์ จบ แค่เนี้ย? ไม่เห็นจะรู้อะไรเพิ่มเลย”

          “ไหนดูซิมีรูปไหม” 

มุกมณีหมุนจอสี่เหลี่ยมตรงหน้าให้หันไปทางเธอ แล้วกดหารูปภาพเพิ่มเติม สาวๆ รอบโต๊ะพากันลุ้นตัวโก่งอย่างใจจดจ่อ แล้วทันใดนั้น...

          “โอ้ มายก๊อด!” 

เกล็ดดาวเป็นคนแรกที่เด้งตัวออกจากโต๊ะ ทันทีที่ภาพชายซึ่งอาจจะต้องมาเป็นสามีในอนาคตของเธอปรากฏขึ้นบนจอ 

          “ให้ตายเหอะ มีลูกมีหลานโปรดอย่าตั้งชื่อว่าเกล็ดดาว เพราะมันจะซวยซ้ำ ซวยซ้อน ซวยไม่รู้จบแบบฉัน ฉันว่าทุกครั้งที่ไปโบสถ์ ฉันก็อธิษฐานเสมอนะว่าขอให้ได้แต่งงานกับผู้ชายที่หล่อ เท่ แบบ อดัม เลอวีน แล้วนี่อะไร!! อีตาหมอนี่หน้าจืดมาก แว่นหนามาก โอ๊ย...ย จะเป็นลม ส่วนคุณธีร์นี่ก็นะ ใส่ชุดทหารมันก็ดูเท่ดีหรอก แต่อะไรดำๆ ที่ทาเต็มหน้าเนี่ยสิ อยู่บ้านคงไม่ได้ทำอย่างนี้ด้วยหรอกใช่ไหม ตายๆ ขออดัม ไม่ได้ขอหน้าดำ พระเจ้าทำไมไม่บอกฉันว่าไม่รู้จักอดัม” 

นางแบบสาวถึงกับเข่าทรุดหลังจากเห็นภาพว่าที่สามี ซึ่งแน่นอนว่าแตกต่างจากภาพที่เธอจินตนาการเอาไว้ เรียกว่าต่างไปมากถึงมากที่สุดเลยก็ว่าได้ 

         เจ้าตัวถอยกรูดจากหน้าจอกลับไปตั้งหลักที่โซฟาตัวเดิม โบกฝ่ามือพัดเอาความเย็นเข้าใบหน้าหวังจะให้ใจเย็นลงบ้าง “เฮ้อ...ใครมียาดมมั่ง”

         “จริงๆ หมอธัชเขาก็ไม่ได้ใส่แว่นแบบในรูปนี้นะ นี่คงจะเป็นรูปตั้งแต่สมัยเรียนแล้วมั้ง”

ทุกสายตาตวัดไปทางสาวหมวยต้นเสียงทันที

        “ลี่ แกรู้จักเขาเหรอ” พิมพ์ขวัญเอ่ยปากถาม และเป็นคำถามเดียวกับที่อยู่ในหัวทุกคนตอนนี้

        “อื้ม ก็คุณย่าพริ้มเพราท่านเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของโรงพยาบาลฉันเหมือนกัน หมอธัชก็ทำงานอยู่ที่นั่น เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว” 

          “งั้นแปลว่าแกรู้จักทั้งสามคนเลย”

          “ใช่ แต่ฉันเคยเจอพี่หมอธัชบ่อยที่สุดนะ เพราะหลานคนอื่น คุณย่าพริ้มเพราไม่ได้เลี้ยงมา จนใครต่อใครก็แซ็วว่าพี่หมอธัชเป็นหลานชายคนโปรด ส่วนคนอื่นๆ ไปอยู่ที่อื่นกันหมด ตอนเด็กๆ เราก็เลยได้เจอกันแค่ตอนปิดเทอมน่ะ”

         “แล้วทำไมแกไม่บอก...ก ปล่อยให้พวกฉันหาข้อมูลอยู่ตั้งนาน” เกล็ดดาวเด้งตัวขึ้นจากโซฟา เท้าสะเอวจ้องเขม็งไปทางลิลลี่

          “อ้าว ก็ตอนแรกฉันไม่แน่ใจว่าใช่คนเดียวกันรึเปล่า พอเห็นรูปถึงได้แน่ใจ” 

มุกมณีมักพูดเสมอว่า ‘ลิลลี่ สาวหมวยลูกสาวคนเล็กทายาทโรงพยาบาลเอกชน มีความเร็วในการประมวลผลของสมองเท่ากับศูนย์’ เป็นคำนิยามที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเธอคนนี้ แล้วเหตุการณ์เมื่อครู่ก็ทำให้เกล็ดดาวมั่นใจว่าที่มุกมณีพูด...มันใช่จริงๆ

         “เฮ้อ...ถ้าไม่ดีเลย์ ไม่ใช่ไอ้ลี่ตัวจริง” เกล็ดดาวส่ายหัวอย่างระอานิสัยตามใครไม่ค่อยทันของเพื่อนสาว

“แล้วนี่ตกลงแกจะเอาไงต่อไอ้ดาว” มุกมณีเอ่ยถามเสียงโทนต่ำ ดึงบทสนทนาเข้าสู่โหมดจริงจังอีกครั้ง และนั่นทำให้ทุกชีวิตในห้องถึงกับเงียบลงเพื่อรอฟังคำตอบจากเกล็ดดาว 

นางแบบสาวขบริมฝีปากครุ่นคิด ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกเต็มปอด “ฮึ่ม! ฉันตัดสินใจแล้ว” 

เกล็ดดาวเหยียดตัวขึ้นยืนเด่นสง่าบนส้นสูงราคาแพงระยับ ก่อนจะยืดอกขึ้นดึงเอาความมั่นใจกลับเข้าตัวอีกครั้ง เธอเชิดหน้าพร้อมกับยกมือขึ้นกอดอกตามแบบฉบับสาวมั่นทันสมัย

          “ก็ถ้าคนอย่าง เกล็ดดาว อัครเมฆินทร์ ต้องลงมือจับผู้ชายสักคน ค่าตอบแทนมันต้องมากพอ...มากที่สุดเท่าที่จะมากได้เลยต่างหาก” สาวเจ้าตวัดสายตากลับไปยังเพื่อนทั้งสามที่นั่งอยู่ ก่อนจะแสยะยิ้มที่มุมปาก ซึ่งเพื่อนทั้งสามมักจะเรียกอาการนี้ว่า ‘องค์ลง’ เกล็ดดาวจ้องกลับไปที่ไอแพดเพียงนิดคล้ายจะมองหน้าเป้าหมายก่อนเอ่ยต่อ

          “หลานชายคนโปรดของคุณย่าพริ้มเพรา นี่แหละว่าที่สามีของฉัน!” 

แววตาแน่วแน่เป็นประกายเปล่งรังสีนางมารร้ายส่งถึงเพื่อนทุกคน ทำเอาลิลลี่ สาวหมวยที่ถือว่าหัวอ่อนที่สุดในกลุ่มถึงกับอ้าปากค้าง แต่ยังไม่ทันที่เพื่อนคนใดจะได้ปริปาก นางแบบร่างสูงก็ทิ้งตัวอย่างหมดกำลังลงบนโซฟาตัวเดิม 

          “ถึงแม้ว่าอีตานั่นจะหน้าจืดมากก็ตาม ฮือ...”  

ใบหน้าที่เบะเหมือนเด็กน้อยกำลังจะร้องไห้ของหญิงสาวทำให้เพื่อนทั้งกลุ่มถึงกับหลุดขำออกมาพร้อมกัน  

 

 

ถึงแม้ภาพลักษณ์ของเกล็ดดาวที่ใครต่อใครเห็นจะเป็นนางแบบสาวไฮโซที่มั่นใจได้โล่ เรื่องเยอะ เหวี่ยงวีน ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน แต่กับเพื่อนสนิทแล้ว ทุกคนรู้ดีว่านั่นเป็นแค่เปลือกนอกที่ข่าวบันเทิงนำเสนอ แท้จริงแล้วเกล็ดดาวก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่พร้อมจะล่มหัวจมท้ายไปกับเพื่อนในทุกๆ เรื่อง และเพื่อนกลุ่มนี้ก็ไม่เคยทิ้งเธอเช่นกัน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว