facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 สูญเสีย

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 สูญเสีย

คำค้น : รักสุดใจเด็กวิศวะ เหนือเน็ต เกียร์วุ่นรัก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 617

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2563 14:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 สูญเสีย
แบบอักษร

"คือ มึงลืมที่กูถามมึงไปเถอะ" แสงเหนือกล่าวแล้วหันหน้าไปมองทางอื่น 

"ทำไม? พี่ถามผมแบบนี้อะ?" เน็ตถามแสงเหนือด้วยความแปลกใจ 

"ไม่มีอะไร กูแค่สงสัยอะไรบางอย่าง ช่างมันเถอะ" แสงเหนือเข้าไปนั่งในรถ 

"อะไรของเค้าวะ" เน็ตงงแล้วเดินตามแสงเหนือไป  

เน็ตขึ้นไปบนรถ บรรยากาศภายในรถอึมครึมอย่างหนัก 

"พี่มีอะไร พี่คุยกับผมได้นะ" เน็ตพูดด้วยความหวังดี 

"กูไม่มีอะไรจะคุยกับมึงละ เดี๋ยวกูไปส่ง" แสงเหนือกล่าว แล้วขับรถออกไป  

ทั้งสองต่างเงียบใส่กัน ไม่พูดกันอีกตั้งแต่ขึ้นมาบนรถจนมาถึงหอเน็ต เน็ตลงจากรถ แสงเหนือก็ขับรถออกไปโดยไม่กล่าวร่ำลาอะไรเลย เน็ตเดินขึ้นไปบนห้องเขาอย่างงงๆ เน็ตเอามือก่ายหน้าผาก เขาสัมผัสได้ถึงน้ำอุ่นๆตรงขอบตาที่เอ่อล้นออกมา เขาปาดน้ำตาแล้วนอนกอดตัวเองด้วยความที่รู้สึกแปลกๆ เหมือนเขาจะเสียแสงเหนือไปแล้วจริง ๆ 

เช้าวันรุ่งขึ้น เน็ตเดินลงมาจากหอ เขาเห็นรถของแสงเหนือจอดอยู่ เขาดีใจมาก เขากำลังจะทักแสงเหนือ แต่แก้มบุ๋มดันเข้ามาขัดสะก่อน 

"พี่แสงเหนือ มารับแก้มบุ๋มใช่มั้ยคะ ไปกันค่ะ" แก้มบุ๋มขึ้นไปนั่งตรงข้างหน้าที่นั่งข้างคนขับ 

"มึงจะไปกับกูรึเปล่า?" แสงเหนือถามเน็ต เน็ตเห็นแสงเหนือท่าทีที่ไม่เหมือนเดิมกับเขา เขาจึงปฏิเสธแสงเหนือ 

"ไม่เป็นไรพี่ เดี๋ยวผมไปกับพวก บอยกับจี๊ดแหละ ไปแล้วนะพี่" เน็ตกล่าว 

เน็ตเดินหนีแสงเหนือไป แต่แสงเหนือไม่ได้รั้งหรือเรียกอะไรเขาไว้เลย เน็ตเดินก้มหน้าไปที่ป้ายรถเมล์ 

"อ้าว วันนี้ไม่ไปกับพี่แสงเหนือเหรอวะ?" จี๊ดถามเน็ต 

"กูเห็นรถเขามาจอดตั้งนานแล้วนะ ทะเลาะกันเหรอ?" บอยถามเน็ต 

"พี่เขามารับพี่แก้มบุ๋มว่ะ" เน็ตตอบกลับด้วยน้ำเสียงเศร้าสุดๆ 

"อิเจ๊แก้มบุ๋มเนี่ย คอยวุ่นวายกับมึงมากเลยนะเน็ต" จี๊ดกล่าว 

"เออ นั่นดิ" บอยเสริม 

"ช่างมันเถอะมึง ตอนนี้กูรู้แล้วแหละว่าพี่เค้า ไม่ได้ชอบกู" เน็ตพูดเสร็จก็เดินขึ้นรถเมล์ไป 

  

มหาวิทยาลัย 

แสงเหนือเดินไปหาเพื่อน ๆ ของเขาด้วยความรู้สึกหน่วง ๆ 

"นี่ ไอ้เหนือคะ เมื่อคืนมึงไปไหนมาคะ?" มะนาวถามแสงเหนือ 

"มีอะไร ไม่บอกพวกกูมั่งเลย" โมกกล่าว 

"ถามมันก่อนว่ามันรู้ตัวหรือยัง ว่ามันกำลังทำอะไรอยู่" น้ำแข็งเสริม 

"ทำอะไรวะ?" ราเชนถาม 

"ช่างมันเถอะ กูคงคิดเยอะไปเอง" แสงเหนือกล่าว 

"มึงแน่ใจนะไอ้เหนือ ที่มึงทำเมื่อคืนอะ มึงคิดไปเอง" น้ำแข็งตอกย้ำแสงเหนือ 

"คุยอะไรกันวะ กูงงไปหมดแล้วเนี่ย" ราเชนโวยวาย 

"เดี๋ยวรอให้ชัวร์กว่านี้ก่อน กูจะให้มันบอกพวกมึงให้ได้ละกัน" น้ำแข็งกล่าว 

"อ้าวน้องเน็ต น้องจี๊ด น้องบอย มานี่ก่อนสิ" มะนาวเรียกทั้งสามเพราะเห็นพอดี 

"พี่มะนาว เรียกพวกเราเหรอคะ?" จี๊ดถามย้ำอีกที 

"ใช่จ้ะ เดี๋ยวพี่น้ำแข็งกับพี่ราเชนเค้าจะคุยเรื่องประกวดดาวเดือนน่ะ" มะนาวกล่าว 

"ได้ค่ะพี่ แต่วันนี้พวกหนูมีสอบเก็บคะแนนอะค่ะ ขอเป็นช่วงบ่ายได้มั้ยคะ?" จี๊ดถามมะนาว 

"ได้เลย เดี๋ยวว่าง ๆก็ทักมาหาพวกพี่ละกันนะ" ราเชนเสริมมะนาว 

"งั้นไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ ไปไอ้เน็ต" จี๊ดกล่าว 

เน็ตหันไปมองแสงเหนือ แต่แสงเหนือกลับไม่มองเขาเลย แม้แต่หางตาของแสงเหนือก็ไม่มองเขา 

"เมื่อคืน เกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ?" น้ำแข็งถามแสงเหนือ 

"ไม่มีอะไร ไปเรียนกันได้ละ" แสงเหนือเดินไปด้วยความหงุดหงิด 

"นี่ น้ำแข็ง ไอ้เหนือทะเลาะกับเน็ตเหรอ?" มะนาวถามน้ำแข็ง 

"ไม่รู้ว่ะ ไปเรียนเถอะ มันอยากบอก เดี๋ยวก็บอกเองแหละ" น้ำแข็งกล่าว 

  

ห้องสมุดคณะวิศวะฯ 

"โอ้ย เห็นแล้วอึดอัดแทนเลยว่ะ" จี๊ดกล่าว 

"มึงไหวแน่นะเน็ต?" บอยถามเน็ต 

"อื้อกูไหว กูต้องยอมรับความจริงให้ได้ว่ะ" เน็ตกล่าว 

"แล้ว เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้?" จี๊ดถามเน็ต 

"พวกมึงมาอยู่นี่กันนี่เอง ดีเลยมาติวกันที่ห้องสมุดก็ดี" เจมส์กล่าว 

"เอ๊า อีเจมส์ มีนไปไหนวะ?" จี๊ดถามเจมส์ 

"ไม่รู้แม่งมัน โกรธอะไรอีกไม่รู้ ช่างแม่งเถอะ" เจมส์บ่นอย่างหัวเสีย เน็ตหันไปหาเจมส์ พร้อมกับจับไหล่ของเขา 

"เจมส์ ถ้ามึงไม่ดูแลของที่มึงรักให้ดี มึงอาจจะเสียเค้าไปก็ได้นะเว้ย" เน็ตตบไหล่เจมส์ 

"เป็นอะไรของมึงเนี่ย?" เจมส์ถามเน็ต 

"มึงดูหน้ามันสิ ไม่เป็นอะไรเลยมั้ง" บอยกล่าว 

"ทักไลน์ก็ไม่ตอบนะพวกมึงอะ แล้วไอ้เน็ตเป็นอะไรอีกเนี่ย" แบงค์เดินเข้ามาหาเพื่อนๆ แล้วถามเน็ต 

"เน็ต กูว่ามึงควรบอกเพื่อนได้แล้วนะเว้ย" จี๊ดกล่าว 

"เรื่องที่มันชอบพี่แสงเหนือเหรอ กูรู้มานานละ" แบงค์กล่าว 

"มึงรู้ได้ไงทำไมกูไม่รู้วะ" เจมส์กล่าว 

"มึงรู้ได้ไงวะ?" เน็ตหันไปทางแบงค์ 

"กูเพื่อนนะ อาการมึงออกทุกครั้งที่เจอพี่เหนือ" แบงค์กล่าว 

"กูดูออกไม่ออกอยู่คนเดียววะเนี่ย" เจมส์กล่าว 

"มึงก็เหมือนกันอ่ะไอ้เจมส์ สงสารไอ้มีนมัน รีบเปิดตัวได้แล้ว ไม่งั้น มึงเสียไอ้มีนไปจริง ๆแน่" แบงค์กล่าว 

"เปิดตัวอะไร กูกับมันแค่เป็นเพื่อนสนิทกัน" เจมส์เฉไฉ 

"นี่ เจมส์ ทำไม มึงกลัวอะไรวะ?" จี๊ดถามเจมส์ 

"เออ กูสงสารมัน และพวกกูก็อึดอัดกันมากค่ะ ที่ต้องทำเป็นไม่รู้เรื่องพวกมึงสองคนอะ ทั้ง ๆที่รู้กันมาตั้งแต่วันรับน้องแล้วอะ" บอยกล่าว 

"แล้วไมมึงไม่บอกกูวะ?" เจมส์ถาม 

"ก็มึงกับไอ้เน็ต ก็เหมือนกันอะแหละ อยากบอกเดี๋ยวบอกเอง แต่ไหน ๆ ก็เปิดกันมาขนาดนี้ ก็พูดกันมาให้หมดเลย" แบงค์กล่าว 

"แล้วที่มึงบอกว่ากูกำลังจะเสียไอ้มีน มันหมายความว่าไงวะไอ้แบงค์?" ทุกคนหันไปทางแบงค์เพราะอยากรู้ 

"คือ อย่าโกรธกูนะ เมื่อวานกูไปเที่ยวกับริช แล้วเพื่อนริชขอไลน์ไอ้มีนไป แต่กูไม่ได้ให้ไปนะ คือเพื่อนริชชอบมีนว่ะ" แบงค์อธิบายา 

"เพื่อนพี่ริชชี่ คนไหนวะ?" จี๊ดถามแบงค์ 

"ก็พี่นเรศ คนที่เป็นเดือนคณะนิเทศของปี3ไง" แบงค์กล่าว 

"ฮะ คนที่หล่อ บ้านรวย พ่อเป็นเจ้าของกิจการอสังหาริมทรัพย์อะนะ" เน็ตกล่าว 

"เอออ่ะดิ" แบงค์กล่าว 

"ระวังนะมึง จะเสียเมียให้พี่เค้าไป" เน็ตกล่าว 

"โปรไฟล์เลิศซะขนาดนี้ มีนอาจจะใจอ่อนได้ง่าย ๆเลยนะเว้ย" บอยเสริม 

"พวกมึงก็เลิกบิ๊วกูได้แล้ว กูสำนึกแล้ว" เจมส์กล่าว 

"นั่นไง มันมาพอดี มึงเปิดตัวให้พวกกูรู้ไปเลยนะ" เน็ตเตี๊ยมเจมส์ แต่เจมส์หันไปเจอมีนเดินมากับพี่นเรศพอดี 

"นี่เพื่อนผมครับ" มีนแนะนำทุกคนว่าเป็นเพื่อนหมด ทำให้เจมส์โมโห แต่ยังเก้บอาการไว้ในใจ 

"สวัสดีครับ พี่ชื่อนเรศนะครับ" นเรศแนะนำตัว 

"พี่หล่อมากเลยอะค่ะ" จี๊ดมองนเรศอย่างเคลิบเคลิ้ม แล้วจี๊ดหันไปสบตากับเจมส์ เจมส์ส่งสายตาอาฆาตให้จี๊ด 

"อุ้ย" จี๊ดตกใจหลบสายตาของเจมส์เกือบไม่ทัน 

"ไอ้มีน แต่กูไม่ใช่เพื่อนมึงนะ มึงก็รู้นี่!!!" เจมส์ขึ้นเสียงใส่มีน เน็ตลุกขึ้นห้ามเจมส์ 

"มึงใจเย็นก่อนนี่ห้องสมุดนะ เดี๋ยวโดนด่าหรอก" เน็ตกล่าว 

"ถ้ามึงจะเอาแบบนี้ ก็ได้ ไอ้มีน มึงจะให้เป็นแบบนี้ก็ได้ มึงเลือกเองนะ" เจมส์หยิบกระเป๋าของตัวเองแล้วเดินออกจากห้องสมุดไป 

"เพื่อนน้องมีนเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" นเรศถามมีน 

"ไม่ใช่เพื่อนครับ มันเป็นแฟนผม ขอตัวก่อนนะครับ" มีนวิ่งตามเจมส์ออกไป  

นเรศหันหน้าไปทางแบงค์อย่างงงๆ  

"พวกผมไปก่อนนะพี่ สวัสดีครับ" แบงค์ลานเรศปล่อยให้นเรศยืนงงอยู่ตรงนั้น 

"กูว่าไปตามพวกมันไปสอบก่อนดีกว่า" เน็ตกล่าว 

แล้วทุกคนก็วิ่งตามเจมส์กับมีนไป มีนวิ่งไปคว้าข้อมือเจมส์ไว้ 

"ไอ้เจมส์ ฟังกูก่อน" มีนกล่าว เน็ต แบงค์ จี๊ด บอย วิ่งตามมาทันพอดี 

"พวกมึงมีอะไร ก็ค่อยๆคุยกันนะเว้ย" เน็ตกล่าว 

"แต่กูว่าตอนนี้ไปสอบก่อนเถอะว่ะ เดี๋ยวโดนอาจารย์พัชรีตีหัวแน่" จี๊ดเดินไปพร้อมลากเจมส์ออกมา 

"ใจเย็นนะมึง" เน็ตกับบอยปลอบมีน 

  

หน้าตึกคณะวิศวะฯ 

"มาแล้วค่ะพี่" จี๊ดบอกมะนาว 

"อื้อ ดีค่ะ น้องลองบอกความสามารถของตัวเองให้พวกพี่ฟังหน่อย ขอแบบที่จะไปงัดกับคณะอื่นได้อะ" น้ำแข็งกล่าว 

"ไอ้เน็ต มึงไหวหรือเปล่า? มึงหน้าซีดไปนะ" ราเชนถามเน็ต 

"ไหวพี่ แค่นี้สบายมาก" เน็ตกล่าว แล้วหันไปทางแสงเหนือกับแก้มบุ๋มที่นั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน 

จี๊ดแนะนำตัวเองพร้อมกับบอกเรื่องความสามารถให้พวกน้ำแข็งฟัง 

"ต่อไปตามึงแล้วไอ้เน็ต" ราเชนกล่าว 

"ความสามารถของผมเหรอพี่ คงเป็นอึด อดทน เก่งมั้ง" เน็ตกล่าว แสงเหนือหันมามองเน็ต เน็ตสบตากลับ 

"ทำไม มึงคิดงั้นวะ?" ราเชนถามเน็ต 

"เพราะผมแอบชอบคนๆนึงอยู่ แต่ผม ไม่เคยบอกให้เค้ารับรู้ความรู้สึกของผมสักที" 

"แล้วทำไมมึงไม่บอกเค้าไปวะ มึงกลัวอะไร?" ราเชนถามอีก  

"ก็เพราะ ผมกลัวจะเสียเค้าไป กลัวไม่ได้อยู่ใกล้เค้า หรือได้เจอเค้าอีก แต่ตอนนี้ต่อให้ผมไม่บอก ผมก็เสียเค้าไปแล้วแหละพี่" เน็ตหันไปมองทางแสงเหนือ แสงเหนือลุกขึ้นแล้วเดินหนีไป 

"แก้มบุ๋ม ไปกันเถอะ" แสงเหนือเรียกแก้มบุ๋ม 

"จะไปไหน ไอ้เหนือ?" โมกถาม 

"กูแค่ไม่อยากฟังอะไรที่มันไร้สาระ" แสงเหนือจับมือกับแก้มบุ๋มแล้วเดินหนีไป 

"เอ่อ มันคงเหนื่อยอะน้องเน็ต อย่าคิดมากไปเลยนะ" มะนาวปลอบเน็ต 

"เน็ต พี่ถามจริง ๆ เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้น?" น้ำแข็งถามเน็ต 

"พี่ ผมว่า วันนี้ผมไม่ไหวแล้ว ผมปวดหัวมากขอตัวกลับก่อนนะครับ สวัสดีครับพี่ๆ" เน็ตหยิบกระเป๋าแล้วเดินหนีไปโดยไม่ฟังเสียงเรียกของน้ำแข็งเลย 

"ไอ้เน็ตรอกูด้วย ขอโทษนะพี่ กลับก่อนนะคะ" จี๊ดกล่าว 

"อะไรกันวะ น้ำแข็ง?" ราเชนถามน้ำแข็ง  

"รอมันบอกเองละกัน" น้ำแข็งกล่าว 

  

ป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัย 

"เน็ต มึงไหวมั้ยวะ ไม่ไหวก็บอกนะมึงจะได้ให้พี่เค้านัดวันที่มึงไหว" จี๊ดเป็นห่วงเน็ต 

"ร่างกายกูอะ ไหวเว้ย แต่ใจกูอะ ไม่ไหวแล้ว" เน็ตบอกไปร้องไห้ไป  

เน็ตหันไปเห็นรถของแสงเหนือขับผ่านไป เขาเห็นแก้มบุ๋มกอดแสงเหนือ เน็ตเห็นภาพนั้นจึงวิ่งตามรถของแสงเหนือไป 

"เฮ้ย ไอ้เน็ต!!!" จี๊ดตกใจวิ่งตามเพื่อนไป 

"พี่เหนือ!!!" เน็ตวิ่งตามไป ตะโกนเรียกแสงเหนือไป แต่แสงเหนือไม่หยุดรถเลย จนเน็ตหยุดวิ่งล้มลงไปกองอยู่ที่พื้น 

"ไอ้เน็ต มึงใจเย็นๆก่อนนะเว้ย" จี๊ดกอดปลอบเน็ต 

"ฮือ มึง กูทำอะไรผิดวะ พี่เค้าถึงได้เย็นชากับกูขนาดนี้" เน็ตปล่อยโฮออกมา เขาไม่สามารถปิดกั้นความรู้สึกของเขาที่มีต่อแสงเหนือไว้ได้อีกแล้ว 

"พี่แสงเหนือ ผมชอบพี่!!!" เน็ตตะโกนออกไป ถึงแม้แสงเหนือจะไม่รับรู้ก็ตาม จี๊ดกอดปลอบเน็ตด้วยความที่สงสารเพื่อนอย่างมาก 

"ไอ้เน็ต ไม่เป็นไรนะมึง มึงมีพวกกูนะเว้ย" จี๊ดเห็นเพื่อนตัวเองเจ็บปวดจึงร้องไห้ตาม  

เน็ตคิดในใจว่าเขาคงจะต้องเสียแสงเหนือไปแล้วจริง ๆ 

ความคิดเห็น