ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 6.The moon🌕

คำค้น : พิษรัก (มาเฟีย)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2563 03:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6.The moon🌕
แบบอักษร

ผมรอให้ฮาร์ทหลับสนิทแล้วผมก็เม็มเบอร์เจ้าของตึกที่อยู่บนคีการ์ดห้องไว้เพราะต้องโทรแจ้งทำเรื่องออกจากหอ ถ้าบ่นนู่นบ่นนี่เรื่องย้ายกระทันหันมากนักก็ยัดเงินให้หุบปากซะก็จบเรื่อง หลังจากนั้นผมก็ออกมาทำงานต่อ หลายวันมานี้ผมแทบจะไม่ได้นอนเลยเพราะมีแต่ไอ้โอดานที่คอยเอาแต่สร้างความวุ่นวายให้เพราะคิดว่าผมแย่งลูกค้า จะทำไงได้สินค้าผมมันของแท้ร้อยเปอร์เซ็นไม่ว่าจะอาวุธหรืออัญมณี ฟังไม่ผิดหรอกครับผมเป็นเจ้าของร้านอัญมณีและเพชรพลอยซึ่งเป็นเรื่องกู้หน้าของผม อย่างน้อยผมก็ไม่ได้มีแค่ของไม่ดีไว้ครอบครองอย่างเดียวนี่จริงมั้ย

ก๊อกๆๆ

"นายครับ คุณวีขอพบครับ" ผมนั่งเคลียงานในห้องทำงานอยู่ โจก็เคาะประตูบอกว่าวีมาหาผม มันน่ารำคาญจริงๆนี่มันก็ตีสามแล้วนะมาทำไมป่านนี้กัน

"อือ" ผมขานรับแบบสั้นๆเป็นในว่าให้เข้ามาได้

"เสี่ยครับ" ไม่นานวีก็เดินเข้ามา ผมเอามือขวาเท้าคางมองวีพร้อมกับคิดในใจว่าดึกดื่นป่านนี้แล้วหิวเงินอีกรึไงกันถึงได้หอบมาถึงที่บ้านผมแบบนี้

"มาทำไม?"

"ทำไมเสี่ยพูดแบบนี้กับวีหล่ะครับ วีก็มาหาเสี่ยไง" หึ มารยา

"มาหาฉันตอนตีสาม ไม่คิดว่าฉันจะไล่กลับเหรอ?" ผมถามวีกลับจนวีเริ่มอ้ำอึ้ง ผมรู้สึกว่ามันผิดปกติเพราะวีไม่เคยมาเวลาดึกขนาดนี้

"ก...ก็วีนอนไม่หลับนี่ครับ เลยมาหาเสี่ย" วีเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับยิ้มหวานให้ ไอ้น่ารักมันก็น่ารักแหละแต่ไม่เคยหลงเสน่ห์ของวีเลยสักครั้ง

"............."

"ทำไมเสี่ยเงียบใส่ผมแบบนี้หล่ะครับ" วีเดินเข้ามานั่งลงบนตักผมแล้ว ผมมองหน้าวีเงียบๆไม่พูดอะไร

“คืนนี้เล่นอะไรสนุกๆ...”

“ไม่ ลุกซะแล้วกลับไป” วีพูดยังไม่ทันจบผมก็พูดขัดขึ้นโดยไม่สนใจอะไร

"ทำไมเสี่ยเปลี่ยนไปแบบนี้หล่ะครับ" วีลุกจากตักผมแล้วถามผมด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

"ฉันเปลี่ยนตรงไหน"

"เพราะไอ้เด็กบ้านั่นหรอเสี่ย มันดีกว่าผมตรงไหน!!!"

"อย่ามาพูดถึงอีหนูของฉันด้วยน้ำเสียงแบบนี้ ฉันบอกนายหลายครั้งแล้วนะวีว่านายไม่ได้เป็นอะไรกับฉัน หน้าที่นายคือทำให้ฉันระบายความไคล่เท่านั้น เงินค่าเหนื่อยที่ฉันให้นายมันไม่พอรึไง ห้ะ!!!"

"อีหนูหรอ ครับ....เข้าใจแล้วผมจะทำหน้าที่ของผมตามที่เสี่ยบอก เพราะมันคือสิ่งที่ผมต้องทำอยู่แล้ว หึ " เมื่อวีพูดเสร็จก็ยกมือไหว้ลาแล้วก็เดินออกไป

**อีกด้านนึงของวี**

ตอนนี้ผมเดินมาขึ้นรถที่จอดไว้ตรงโรงรถของเสี่ยแล้ว ผมขับรถออกมาพร้อมกับคิดแผนที่จะกำจัดไอ้เด็กฮาร์ทนั่นออกไปจากชีวิตของเสี่ยซะ ยิ่งคิดยิ่งนึกคำพูดที่เสี่ยบอกผมว่าไอ้เด็กนั่นเป็นอีหนูของเสี่ยแล้วทำให้ผมยิ่งเจ็บปวด เห็นอย่างนั้นแล้วอีเด็กนั่นคงจะมีใจให้เสี่ยเหมือนกันแน่

"มึง ไอ้เด็กผีกูจะฆ่ามึง กรี๊ดดดดดด กูจะฆ่ามึงงงงงงงงง!!!!" ผมจอดรถข้างฟุตบาทแล้วตะโกนออกมาลั่นรถด้วยความโมโห ไอ้เด็กนั่นต้องไม่มีวันได้เสี่ยอสูรไปจากผม

"ไม่มีวัน มึงไม่มีวันได้เขาไปจากกู ไม่มีวัน"

 

ปัจจุบัน

"อืออ" ผมตื่นขึ้นมาหันซ้ายหันขวาก็ไม่เจอปะป๋าแล้วเขาหายไปไหนของเขากันนะหรือว่าจะไปอาบน้ำ

"โอ้ยยยย เจ็บ" เมื่อผมจะลุกไปดูในห้องน้ำว่าคุณอสูรอยู่ในห้องน้ำรึป่าว แต่ความเจ็บตรงสะโพกเเละช่องทางด้านหลังของผมก็เจ็บจี๊ดขึ้นมา จนทำให้ผมคิดถึงเรื่องอย่างว่า

"เหี้ยยยยยย กูเป็นบ้าอะไรเนี่ย" คิดแล้วผมก็เริ่มหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาซะอย่างนั้น ตั้งแต่เมื่อไหร่นะที่ผมรู้สึกใจเต้นให้กับเขามากขึ้นทุกวันๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมมั่นใจที่จะให้เขาง่ายๆแบบนี้ แต่จะว่าไปเราลืมแจ้งเจ้าของตึกเลยนี่หว่าว่าจะย้ายออก

Rrrrr Rrrrr ติ๊ด

"ฮ...ฮัลโหลครับ" เมื่อคิดถึงคุณ..เอ้ย ปะป๋า เขาก็โทรมาทันควันเลย คิกค๊ากกกก

"ตื่นแล้วรึไงอีหนู"

"ต..ตื่นแล้วฮะ เอ่อ..ปะป๋า คือฮาร์ทยังไม่ได้โทรแจ้งเจ้าของตึกเลยอ่ะ ถ้าแบบนี้มันกระทันหันไปรึป่าวฮะ" ได้ยินเสียงแล้วใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะเอาซะเลยพูดไรก็ตะกุกตะกักไปหมด เป็นบ้าอะไรเนี่ย*////*

"คุยให้แล้ว" จะถามดีปะวะว่าเขาเอาเบอร์จากไหน แล้วเขาไม่ว่ารึไงนะที่ย้ายกระทันหันแบบนี้

"เอ่อ แล้ว..."

"เบอร์ตึกอยู่ที่คีการ์ด ป๋ายัดเงินเพราะไม่ชอบคนพูดมาก" รู้ได้ไงวะว่าจถาม อ่านใจคนได้รึไงเนี่ย

"อ..อ่อ ฮะ แฮะๆ"

"หิวรึป่าว เดี๋ยวจะไปรับแล้วจะได้ย้ายของไปอยู่คอนโดเลย" แล้วทำไมเขาไม่ให้คุณแชมป์ไม่ก็คุณโจมาแทนวะ จะถามดีมั้ยหรือจะไม่ถามดี อืออไม่ถามน่าจะดีกว่า

"ฮะ เดี๋ยวผมจะไปอาบน้ำก่อน"

"อือ ครึ่งชั่วโมงถึงรีบแต่งตัว" แค่นี้เหลือๆอ่ะบอกเลย ฮาร์ทเดอะเเฟลตเองจ้า

"ฮะ ติ๊ด" เมื่อวางสายปะป๋าไปผมก็ค่อยๆพยุงตัวให้ลุกจากเตียงแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ

"โอยยยย เจ็บดากโว้ยยย" เมื่อเข้าห้องน้ำแล้วผมก็เริ่มอาบน้ำถูสบู่สระผม แต่เดี๋ยวนะทำไมไม่มีคราบเลอะเลยวะตอนหลับไปผมรู้สึกแค่ว่าเหมือนคุณอสูรเขาจะอุ้มผมไปอาบน้ำนี่หว่า โอ้ยยยคิดแล้วเขิน*////*

"เลิกคิดๆ" ผมอาบน้ำเรียบร้อยแล้วก็เดินออกมาเป่าผมแต่งตัวทาครีมบำรุงผิว ผมใส่เอี้ยมยีนส์ขายาวและเสื้อยืดคอกลมแขนยาวลายตารางไว้ข้างในส่วนรองเท้าก็ใส่ผ้าใบสีเหลืองกับถุงเท้าสีดำ พร้อมกับฉีนน้ำหอมนิดหน่อยเป็นอันเสร็จเรียบร้อย

"อือหึ ผ่าน" เมื่อผมแต่งตัวเสร็จผมก็หมุนตัวดูในกระจกว่าผ่านรึป่าว เห้อออไม่กี่วันก็ได้เป็นเด็กปีหนึ่งแล้วตื่นเต้นจัง

"ก๊อกๆๆ"

"คงมาถึงแล้วมั้ง" แล้วผมก็เดินไปเปิดประตู

"คุณฮาร์ทเสร็จแล้วใช่มั้ยครับ" เมื่อเปิดประตูมาก็ปรากฎว่าเป็นคุณโจกับคุณแชมป์จริงๆด้วย

"ครับเสร็จแล้ว แล้วปะป๋าละฮะ"

"นายคุยโทรทรัพย์อยู่ด้านล่างหน่ะครับ คงจะรอที่รถ"

"อ่อ ฮะ งั้นเดี๋ยวผมช่วยถือ"

"ไม่ได้ครับ นายได้ตัดหัวผมขาดกันพอดี คุณฮาร์ทไปรอที่รถเถอะครับ ทางนี้พวกผมจัดการเอง" คุณโจพูดออกมาอย่างร้อนรน

"เอ่อ ฮะ" ผมจำใจเดินลงมาที่รถก็พบว่าคุณอสูรยืนพิงรถกอดอกมองมาที่ผมอย่างไม่ละสายตา แต่เดี๋ยวนะเขาโกนหนวดโกเคราหรอเนี่ยหล่อเกินไปแล้วโว้ยยยย มองอะไรเนี่ยเขินนะ*////*

"ป..ปะป๋าโกนหนวดหรอฮะ"

"อือ มันร้อน"

"........" พอเดินมาใกล้แล้วนี่อย่างหล่อ

"น่ารัก" เมื่อผมเดินเข้าไปใกล้ๆคุณอสูรก็เอ่ยปากชมจนผมไปต่อไม่ถูก เป็นครั้งแรกที่ผมเขินขนาดนี้ไอ้ต้าวบ้าเอ้ย

"ข..ขอบคุณฮะ"

"ฟอดดด ฟอดดด" แล้วคุณอสูรก็หอมแก้วผมฝอดใหญ่ โอ้ยยยยยตายยยยยยๆ เขินวุ้ยยยงื้อออออ

"ขึ้นรถสิ จะได้ไม่ร้อน" แล้วคุณอสูรก็พาผมไปขึ้นแล้วรถตู้ประจำตัวของเขาเองเพื่อไปนั่งรอคุณแชมป์กับคุณโจขนของ ผมนั่งมองคุณโจกับคุณแชมป์ผ่านกระจกรถด้วยความกังวนว่าเขาจะเหนื่อยรึป่าว

"ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก สองคนนั้นแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอกหนักกว่านี้ตั้งหลายเท่าก็ผ่านมาแล้ว"

"หนักกว่านี้หรอฮะ"

"ใช่ กว่าสองคนนั้นจะมาถึงขั้นนี้ได้ต้องฝึกมาอย่างดี ต้องฝึกความอดทน ฝึกการเอาตัวรอดผ่านอะไรมาก็เยอะแค่นี้ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ขนาดโดนไล่ยิงมาไม่รู้กี่รอบยังไม่ตายเลย" เมื่อได้ฟังอย่างงั้นผมก็คงทำได้แค่อึ้งแหละครับ

"ว่างจัง ถ่ายรูปเล่นดีกว่า" ผมพึมพำเบาๆแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะถ่ายรูปอัพลงโซเชี่ยล แล้วผมก็หามุมที่ทำให้ตัวเองดูดีที่สุด ผมถ่ายไปหลายรูปมากจนคุณโจกับคุณแชมป์ขนของเสร็จ

"อ่าวเสร็จแล้วหรอฮะ"

"ก็หนูมัวแต่ถ่ายรูปไง" จะว่าไปก็ถ่ายมาเยอะอยู่นะเนี่ย

"โครก คราก" โอ้ยยยย ท้องร้องอะไรตอนนี้วะเนี่ย

"หึ หิวมากมั้ย" โอ้ยยย หน้าอายชิบหายเลยโว้ยยย

"อ..เอ่อ ฮะ" แล้วหลังจากนั้นเราก็มุ่งหน้ามายังห้างหรูไม่ไกลมากนัก เมื่อลงจากรถลมร้อนก็กระแทกหน้าผมอากาศข้างนอกนี่ต่างกันสุดขั้วเลย นี่แหละนะไทยแลนด์แดนกระทะร้อน

"หนู กินอะไรดีคะ?" คะ คะหรอ ป๋าพูดคะด้วยอ่ะโอ้ยยยย ทำเหมือนผมเป็นผู้หญิงไปได้ไอ้บ้าเอ้ย

"ฮ..ฮาร์ทไม่ใช่ผู้หญิงนะป๋า"

"เข้ากับหนูจะตาย เข้าไปได้แล้วเดี๋ยวก็เป็นโรคกระเพาะอีกหรอก" เมื่ออีป๋าพูดเสร็จก็จูงมือผมเดินเข้ามาในห้าง เมื่อเข้ามาเท่านั้นแหละสายตาสาวๆนี่เอาแต่มองคุณอสูรไม่วางตาสักคน ก็เน่าะเขาหล่อซะขนาดนั้นนี่

"หนูจะกินอะไรฮาร์ท"

"ฮาร์ทกินได้หมดฮะ"

"งั้น..กินป๋า" อีป๋าพูดไรเนี่ย จะบ้าตายอยู่แล้ววเขินนนนนนนนนน

"จ...จะบ้าหรอปะป๋า"

"หึ หยอกเล่น" หยอกบ้าอะไรหล่ะ เมื่อยืนเลือกร้านกันอยู่ผมก็ดันไปเห็นร้านขายโทรศัพท์รุ่นแอปเปิ้ล

"ปะป๋า ฮาร์ทขอดูโทรศัพท์ตรงนั้นแปปนึงได้มั้ยฮะ"

"อือ ไปสิ" เมื่อคุณอสูรอนุญาตผมก็เดินดิ่งไปยังร้านขายโทรศัพท์ทันที รุ่นที่ผมเล็งไว้ก็คือรุ่นใหม่ล่าสุดที่มีกล้องสามเลน

"จะซื้อให้ได้"

"เสร็จรึยังฮาร์ท" คุณอสูรก็เดินมาทักจนผมสะดุ้ง

"ฮะ ไปเลยก็ได้ฮะ" เมื่อผมบอกดังนั้งคุณอสูรกับไปคุยซุบซิบๆกับคุณโจไม่รู้ว่าคุยอะไรกันคงจะเรื่องงานหรืออะไรสักอย่างแหละมั้ง หลังจากนั้นผมก็หันมาดูร้านที่จะไปกิน อืออออ ชาบูชิดีกว่าเพราะมีซูชิด้วย ฮิฮิ ซูชิจ๋าชาบูจ๋าฮาร์ทมาแล้ววววว

"สรุปจะกินอะไรอีหนู" คุณอสูรเดินมากระซิบข้างหูผมจากด้านหลังจนทำให้ผมขนลุกซู่หน้าแดงก่ำ ทำไมเขาชอบทำแบบนี้ตลอดเลยเนี่ยถ้าโวยวายไปคงโดนฆ่าเอาพอดี

"ช..ชาบูฮะ"

"อือ งั้นไปกัน" แล้วคุณอสูรก็เดินจูงมือผมมาหยุดอยู่ตรงหน้าร้าน

"มากันกี่ท่านครับ" พนักงานหน้าหล่อมองหน้าผมผมก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แล้วผมก็หันไปดูรอบๆว่ามีอะไรน่าซื้อบ้าง

"มาสอง" คุณอสูรพูดด้วยน้ำเสียงห้วนๆพร้อมกับสายตาเย็นชาไร้อารนณ์ เป็นอะไรของเขาอีกเนี่ย แล้วคุณโจกับคุณแชมป์ละอยากถามนะแต่ไม่กล้า เห้ออ

"ค..ครับ เชิญครับ" ดีนะที่คนในร้านไม่ค่อยเยอะไม่งั้นรอกันตายเลยกว่าจะมีโต๊ะว่าง แล้วผมกับคุณอสูรก็เดินเข้ามาในร้านสายตาคนในร้านก็จ้องมาทางเราสองคนเป็นตาเดียวกันเลยทีเดียว แต่จะมีพวกวัยรุ่นกลุ่มนึงมองผมด้วยสายตาโลมเลียน่ารังเกียจ

"อย่าไปมอง" คุณอสูรเดินมาโอบเอวผมแล้วกระซิบเบาๆ เมื่อมาถึงโต๊ะคุณอสูรก็ให้ผมนั่งหันหลังให้กลุ่มนั้นส่วนคุณอสูรก็นั่งฝั่งตรงข้ามผม ซึ่งจะเห็นพวกกลุ่มนั้นได้อย่างชัดเจนเพราะโต๊ะผมอยู่ฝั่งทางเข้าโต๊ะหลังสุด ส่วนกลุ่มนั้นอยู่อีกฝั่งนึงโต๊ะที่สองนับจากหลังร้าน

"เลือกตามที่หนูอยากกินเลย" แล้วผมก็ปัดความกังวนออกไปจากหัวแล้วสั่งน้ำให้ป๋าและของผม และสั่งหม้อน้ำลวกผมเอาน้ำข้นกับน้ำดำเสร็จสับพนักงานก็นำน้ำจานตะเกียบมาให้ รอไม่นานก็มีพนักงานมาเติมน้ำในหม้อให้ ผมก็จัดแจงเตรีมน้ำจิ้มให้สองชุด

"ป..ปะป๋า ช่างมันเถอะฮะกินกันดีกว่า"

"อือ" อือ แต่นั่งเอามือกอดอกแล้วมองโต๊ะนั้นด้วยสายตาจะฆ่าคนแบบนี้เนี่ยนะ จะพูดยังไงดีละทีนี้

"ปะป๋า น่ากินมากเลยเน่าะว่ามั้ย" ผมหยิบหมูหยิบเห็ดบนทางจานเลื่อนเอามาลวกตักกินเองบ้างตักใส่จานปะป๋าบ้าง แล้วสุดท้ายเราก็กินกันจนอิ่มแต่คุณอสูรกินน้อยมากเลยแต่เขาบอกว่าอิ่มผมเลยไม่ฝืนเดี๋ยวจะโดนด่าเอา

"เห้ยยย ลืมกินซูชิได้ไงเนี่ย"

"ป๋าฮะ ฮาร์ทขอไปเอาซูชิมากินต่อนะ"

"อือ รีบมา" เมื่อได้รับอณุญาตผมก็ลุกไปเอาซูชิแต่ต้องเดินผ่านไอ้โต๊ะนั้นนี่หว่าแต่ช่างแม่งเหอะคนอยู่เยอะแยะจะกลัวอะไร เมื่อผมเดินมาจะถึงโต๊ะนั้นผมก็มองตรงไปยังซูชิอย่างเดียว

"เพี๊ยยย ตูดเด้งเชียวนะ ฮ่าาๆๆๆๆ" ไอ้เชี่ยมันตีตูดผมแต่ผมไม่รู้ว่าใครตีเพราะผมไม่เห็น

"ปึงง ปึกก ปึกก เพร้งง!!! หมัดกูก็เด้งเหมือนกัน"

"กรีดดดดด!!" ในชั่วพริบตาคุณอสูรก็เดินมาอัดไอ้กลุ่มที่ตีตูดผมอย่าไม่ลังเล เมื่อคุณแชมป์กับคุณโจที่ยืนรออยู่นอกร้านเห็นดังนั้นก็รีบเดินเข้ามาทันที ความวุ่นวายครั้งนี้ทำให้คนในร้านพากันตกใจกันไม่น้อย

"ลากพวกมันไป!!!" ผมตกใจจนไม่รู้จะเริ่มพูดอะไรก่อนดี

"เช็คบิล เอาไปไม่ต้องทอน" เดี๋ยวเขาให้เกินไปตั้งเท่าไหร่เนี่ย ผมยังไม่ทันพูดอะไรคุณอสูรก็ลากผมมาที่จอดรถท่ามกลางสายตาผู้คนเยอะแยะไปหมด จะเป็นข่าวมั้ยเนี่ยโอ้ยยยย

"เข้าไปรอในรถ" เมื่อถึงที่จอดรถคุณอสูรสั่งให้ผมรอในรถแทนด้วยสายตาที่เย็นชาและเสยงที่แข็งกร้าว ขัดคำสั่งได้ที่ไหนละผมก็กลัวตายเหมือนกันนี่

นี่ก็เป็นชั่วโมงแล้วนะทำไมยังไม่มากันอีกเนี่ย ไอ้พวกนั้นจะตายรึป่าวเนี่ย

"ปึก" แล้วคุณอสูรก็เปิดประตูรถเข้ามานั่งเงียบๆไม่พูดไม่จาอะไร ไม่นานคุณโจกับคุณแชมป์ก็ขึ้นรถมาเพื่อขับรถไปคอนโดต่อ

"เอาไป" แล้วคุณอสูรก็ยื่นถุงอะไรสักอย่างมาให้

"อ..อะไรฮะ"

"เปิดดู" แล้วผมก็เปิดดู มันคือโทรศัพท์ที่ผมอยากได้นี่

"ปะป๋า ซื้อให้ผมเหรอ"

"อือ"

"แต่"

"ไม่มีแต่ ขอรางวัลด้วย" ทำเสียงแข็งใส่ผมแล้วมองผมด้วยสายตาหงุดหงิด

"หอมป๋าหน่อย" หอมเหรอ อุตส่าซื้อมาให้นี่เน่าะเอาก็เอาวะ หึ้ยยเขิน

"ฟอดดดดด" พอหอมเสร็จคุณอสูรก็ยิ้มมุมปากออกมานิดหน่อย เห็นบ้าพลังอย่างนี้ก็มีมุมนี้กับเขาด้วยรึไงเนี่ย แล้วไอ้พวกนั้นละไปยังอยู่ดีมั้ยวะอยากจะถามแต่ไม่ดีกว่าเดี๋ยวจะเป็นผมที่จะโดนฆ่าแทน ระหว่างนั่งรถไปคอนโดผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นแล้วกดเข้าไอจีหลังจากที่ไม่ได้เล่นมานานแล้ว เออ ตั้งแต่ได้ไอจีปะป๋ามายังไม่ได้เข้าไปส่องเลยนี่หว่าเข้าไปส่องหน่อยดีกว่า โห คนติดตามเป็นแสนเลยอ่ะ ผู้ติดตามหนึ่งคน ใครวะหนึ่งคนนั้น

"กูหรอวะ"

"ก็ติดตามหนูคนเดียวนั่นแหละ"

Satanus hs
ห้างxxxx
68795

 

 

 

 

 

 

***มาแล้วจ้าทุกคน คิดถึงกันอยู่มั้ยจ้ะ***

ป๋าเขาหวงแหละ แต่ไอ้คำว่าThe moonนี่คือไรหว่า

hsนี่คือไรอ่ะ ไรท์งงมาก ป๋าบอกหน่อยสิคะ55555

ตอนต่อไปกินมาม่านิดหน่อยนะคะ แค่พึ่งเริ่มยังไม่ลงเอยง่ายๆแน่นนอนค่ะ

ติดตามไปเลื่อยๆนะคะ อย่าพึ่งเบื่อไรท์นะทุกคน

1ความคิดเห็น/1ล้านกำลังใจค่ะ

ติชมได้นะในคอมเม้นนะคะ ผิดพลาดตรงไหนไรท์ขออภัยด้วยน้าาาา

 

ความคิดเห็น