ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 13 อยู่บ้านคนเดียว

ชื่อตอน : บทที่ 13 อยู่บ้านคนเดียว

คำค้น : โรงเรียนชายล้วน,นิยายวาย,ลามก,รักวัยรุ่น,LGBT,NC,มัธยม,รักวัยเรียน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 256

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2563 22:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13 อยู่บ้านคนเดียว
แบบอักษร

บทที่ 13 อยู่บ้านคนเดียว 

“น้องเกียรติลูก วันนี้อยู่บ้านคนเดียวได้รึเปล่า แม่เรายุ่งๆที่ร้าน ส่วนป้าจะไปหาหมอตรวจโรคประจำปี”

ป้าอุ่นถามเขาระหว่างกินข้าวเช้า เกียรติไม่มีปัญหาเลย ดีซะอีกที่ไม่ต้องอยู่ใต้สายตาสอดแนมของป้าอุ่น ในวันหยุดอย่างนี้ บางทีวันนี้เขาอาจจะลองได้ลองเปิดอ่านฟิคลามกที่อีแตนส่งลิงก์มาให้ตั้งนานแล้ว แต่ไม่กล้าเปิดดู 

“ไม่มีปัญหาเลยครับป้าอุ่น เกียรติอยู่ได้สบายมาก”

“ป้าไม่อยากทิ้งหนูให้อยู่คนเดียวเลย ได้ข่าวว่าบ้านปากซอยโดนโจรโรคจิตขโมยกางเกงในด้วยซิ ป้านี่กลัวไปหมด คนสมัยนี้ไว้ใจไม่ได้เลย เกิดมันเข้ามาทำไม่ดีไม่วามกับน้องเกียรติจะทำยังไง” 

“ไม่ต้องห่วงครับป้าอุ่น ไม่มีใครทำอะไรเกียรติหรอก”

“ว่าไม่ได้นะ น้องเกียรติกำลังวัยรุ่น โตขึ้นมาแล้วหล่อน่ารักไม่เบาเลยเราน่ะ”

“บ้า ป้าอุ่นเกียรติขี้เหร่จะตาย”

“ว่าไม่ได้นะ ป้าไม่ไว้ใจเลย”

“ป้าไปเถอะ เกียรติอยู่ได้ สัญญาว่าจะล็อคบ้านอย่างดี และอ่านหนังสืออยู่ในห้อง” ความจริงจะอ่านฟิคลามก และศึกษาเรื่องการช่วยตัวเอง

“โอเค ตามนี้แล้วกัน”

จากนั้นป้าอุ่นก็ทำงานบ้านก๊อกๆแก๊กๆของแกไป อีกสักชั่วโมงป้าแกก็อออกจากบ้านไป เกียรติทำทีเป็นฝึกทำโจทย์วิชาสังคมศึกษาในหนังสือตะลุยโจทย์ไปเรื่อยๆ รอเวลาอิสระที่ป้าอุ่นจะเดินพ้นประตูบ้านออกไป จึงจัดการล๊อคบ้าน ปิดแอร์และไฟห้องชั้นล่างทั้งหมด แล้วทะยานขึ้นชั้นสอง

เข้าห้องนอนของตัวเอง ล็อคประตู ปิดผ้าม่าน ควักเอามือถือขึ้นมา ปิด Wi-fi (เพราะเนตที่บ้านแม่สามารถตรวจสอบการใช้ได้) เขาซื้อเนตมา 10 Gb แล้ว บ่ายนี้ ต้องเพลิดเพลินแน่ๆ

เริ่มด้วยการเปิดฟิคลามก 18+ แม้เขาเข้าอ่านจากเวปไม่ได้เพราะอายุไม่ถึง แต่ลิงก์ที่อีแตนส่งมาให้ มันคงเอาฟิคนี่มาได้ด้วยวิธีการพิเศษ

เกียรติเปิดอ่านเรื่องสั้นชวนสยิวต่างๆ โอ้ “เริงรักกับคนงานก่อสร้าง” เขาจินตนาการว่าหน้าพี่คนงานเหมือนพี่ยิ่งหนุ่มข้างบ้าน ส่วนเรื่อง “หลังล็อคเกอร์ชมรมบาส” พระเอกจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากบาว และเรื่องที่เด็ดสุด “ทาสรักเกาะมาเฟีย” เกียรติก็คิดถึงหน้าแพทขึ้นมาอย่างประหลาด 

ลำพังแค่เรื่องแรกเกียรติก็ฟูจนตั้งโด่ชี้ชูชัน เกียรติรู้สึกดีที่ไม่ต้องห้ามธรรมชาติของมันในเวลาที่เขาอยู่คนเดียวแบบนี้ แต่มันอึดอัดไม่เบา เขาอยากรู้วิธีที่จะปรนเปรอและปลดปล่อยมัน แต่ไม่รู้สิ เขาทำไม่เป็น 

“มึงควรลองช่วยตัวเองบ้างนะเวลาที่มึงเงี่ยน” 

อีแตนบอกเกียรติครั้งนึง แต่เกียรติแกล้งไม่สนใจเพราะเขาไม่อยากให้อีแตนล้อเขาว่าเขาโง่เรื่องพวกนี้ แม้ในใจเกียรติอยากถามว่า “ทำยังไงวะ กูทำไม่เป็น” แต่เกียรติดันหน้าบางเกินกว่าที่จะถามมันตรงๆ 

เขาเคยอ่านเรื่องพวกนี้มาบ้าง แต่ปัญหาคือเขารู้สึกตะขิดตะขวงใจเล็กน้อยที่จะต้องจับของตัวเอง ทุกครั้งเวลาที่ตัดสินใจจะเอามือไปลูบทักทายมัน ภาพเหตุการณ์ตอนป้าอุ่นตีมือสมัยที่เขาจับของตัวเองเล่นตอนเด็กๆก็ผุดขึ้นมาจนทำให้เขาหมดอารมณ์ไปดื้อๆ 

นี่แหละนะที่เขาเคยอ่านเจอ ว่าเหตุการณ์อะไรที่เจอในวัยเด็ก มันจะกลายเป็นปมติดตัวไปตลอดเมื่อโตขึ้น 

ในชีวิตเกียรติ นอกจากทำความสะอาดแล้วเขาก็ไม่กล้าที่จะจับมันเพื่อความต้องการอื่นเลย (บอกความลับว่า ป้าอุ่นสอนให้เกียรตินั่งฉี่ และใช้สายยางฉีดล้าง ทิชชู่ซับ เกียรติไม่เคยยืนจับน้องฉี่เลย ต้องเข้าห้องน้ำ นั่งฉี่ให้เรียบร้อยมาตลอด)

นั่นแหละปัญหา เพราะทุกครั้งที่เกียรติอยากเสพสื่อลามกต่างๆ ก็จะต้องทนอยู่กับความอึดอัดที่ถาโถมนี่ไปเรื่อยๆ จนกว่ามันจะเบื่อแล้วหายไปเอง โถ่ มันเหมือนโรคจิตนิดๆ ที่ชอบทรมานตัวเองเล็กๆ เวลาที่จิตใจลามกนั่นคอยแต่จะสรรหาเรื่องเสียวสยิวมาอ่านมาดูเรื่อยๆ แต่ก็ต้องหยุดแค่นั้น หยุดที่ความทรมาน และภูเขาไฟลูกใหญ่ที่คุกรุ่น แต่ไม่มีทางได้ระเบิด

เกียรติได้แต่มองภูเขาไฟตัวเอง และพูดกับมันว่า

“เก็บเอาไว้ไปปล่อยตอนฝันเปียกนะ”

ติ๋งต่อง!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

ฉิบหายแล้ว เสียงออดประตูหน้าบ้าน มีคนมา ทำไงดีล่ะ ภูเขาไฟยังผงาดอยู่ สงบสิลูก สงบสิ 

ติ๋งต่อง!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ติ๋งต่อง!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ติ๋งต่อง!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

โอ๊ย พ่อแม่เลี้ยงให้โตขึ้นเป็นนักกดออดรึไง กดถี่ กดเก่ง เร็วสิลูก สงบๆๆๆ ต้องเพ่งสมาธิ ยุบหนอ พองหนอ พุธธังอาราธนัง ธัมมังอาราธนัง สังฆังอาราธนัง หมาเน่าลอยน้ำมา สงบสิโว้ย โอ๊ย

ติ๋งต่อง!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

พ่องตาย กดอยู่ได้ ใครวะ ถ้ามาขายเครื่องกรองน้ำนะ พ่อจะด่าให้เชดดดด สังขารเป็นสิ่งเน่าเหม็น ร่างกายเป็นถุงของหมักหมมเน่าบูด หนอนชอนไชซากศพ ลงสิลูก เกียรติจะเอามือตีมันให้ลง แต่เขาก็ดันไม่กล้าโดนอีก 

ติ๋งต่อง!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

โว๊ยย ยังไม่ลงเลย ต้องโทษหน้าแพท และคนเขียน “ทาสรักเกาะมาเฟีย” ตอนที่บรรยายมาเฟียจอมหื่นนั่นทรมานทาสรักของเขาด้วยถุงน้ำร้อน

ติ๋งต่อง!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

ไม่มีทีท่าว่าไอ้คนกดจะกลับไปง่ายๆด้วย เกียรติไม่มีทางเลือก ใช้หนังสือฟิสิกส์อีกทีละกัน ช่วยชีวิตเขาได้ทุกรอบ 

ติ๋งต่อง!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

“มาแล้วครับ มาแล้วครับ”

ประตูเปิดออก ไม่ใช่เซลล์แมน ไม่ใช่ไปรษณีย์ หรือคนที่เกียรติไม่รู้จัก แต่ดันเป็นคนที่เกียรติไม่อยากให้มาเจอเขาในสถานการณ์แบบนี้มากที่สุด

“น้องเกียรติ ลืมพี่ไปรึยังเนี่ย”

พี่ยิ่ง หนุ่มข้างบ้านสุดยั่วเย็ด แม้วันนี้แม้จะไม่ได้ถอดเสื้อ แต่เสื้อยืดสีดำรัดรูปนั่นไม่ได้ทำให้ความน่าฟัดของพี่แกลดลงไปเลย เกียรติไม่เคยลืมพี่เลยครับพี่ยิ่ง เกียรติเพิ่งใช้หน้าพี่ยิ่งจินตการเป็นคนงานก่อสร้างกลัดมัน ในฟิค “เริงรักกับคนงานก่อสร้าง” เมื่อกี้

“พี่ยิ่ง มีอะไรเหรอครับ”

“ป้าอุ่น แกเป็นห่วงเรื่องโจรโรคจิตน่ะ แกเลยโทรมาหาพี่ ให้มาอยู่บ้านเป็นเพื่อนเกียรติหน่อย”

โถ่ ป้าอุ่น เอ๊ย ป้าอุ่น บอกว่าอยู่คนเดียวได้ไง ไม่เชื่อใจกันเลย

“แล้วน้องเกียรติเป็นอะไรตัวงอๆ”

เออะ! ต้องยอมรับทีเดียวว่าเกียรติยืนแปลกๆ มันจะไม่แปลกได้ไง ที่เขายืนตัวงอเป้นกุ้ง เอาหนังสือฟิสิกส์เล่มใหญ่ ปกป้องเป้าตัวเอง อย่างผิดวิสัยอย่างงี้ ไม่งั้นมันลุกขึ้นมาชี้หน้าพี่ยิ่งแน่ๆ

“เออะ น้องเกียรติกำลังช่วยตัวเองอยู่เหรอ” เกียรติหน้าแดง อยากดำดินหายไปให้พ้นจากความอายนี้

“ไม่ต้องเขินๆ เรื่องปกติน่ะ พี่ทำทุกวันเลย พี่เข้าใจ” เกลียดที่พี่ยิ่งพูดราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ

“เปล่าครับๆ เกียรติเพิ่งตื่นนอน เลยแบบ เคารพธงชาติน่ะครับ” เกียรติโกหก มันพอฟังขึ้นรึเปล่านะ

“สิบเอ็ดโมงครึ่งเนี่ยนะ” ชัดเลย ว่ามันฟังไม่ขึ้น

“วัยฮอร์โมนน่ะพี่” ยัง ยังจะแถอีก

“ให้พี่ช่วยไหม” พี่ยิ่งแกล้งทำสายตากรุ้มกริ่ม พูดทีเล่นทีจริง 

“ล้อเล่นใช่ไหมครับพี่ยิ่ง จะมาอยู่เป็นเพื่อนใช่ไหม เข้ามาเลย เดี๋ยวเกียรติไปเอาน้ำกับของว่างมาให้” เกียรติตัดบท เขาเกลียดตัวเองเหมือนกันที่ชอบจบเรื่องเสี่ยงๆแบบนี้ทุกครั้งด้วยตัวเอง ทั้งที่ใจจริงอยากจะคว้ามือพี่ยิ่งมาระเบิดภูเขาไฟของเขาใจจะขาด

เกียรติท่องหมาน้อยเน่าลอยน้ำอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่จะเปลี่ยนภูเขาไฟให้เป็นที่ราบสูงเหมือนเดิมได้ จึงจัดแจงเอาของว่างไปให้พี่ยิ่ง ซึ่งเปิดทีวีดูมวยวันเสาร์รอเขาอยู่ที่ห้องนั่งเล่น

“พี่ยิ่งกินข้าวเที่ยงยัง” เกียรติพยายามเปลี่ยนไปเรื่องอื่น เพื่อให้เข้าหนาพี่ยิ่งได้บ้าง หลังจากความอับอายเมื่อครู่

“ยัง ขอฝากท้องไว้ ที่นี่ได้ไหม วันนี้ป้าอุ่นทำอะไรกินล่ะ”

“แกงอ่อมหมู กับ ไข่ลูกเขยพี่”

“ของโปรดพี่เลย มา มานั่งกับพี่สิ ดูทีวีเป็นเพื่อนพี่หน่อย”

นี่ทั้งๆที่พี่ยิ่งน่าจะรู้ว่า เกียรตคงไม่ชอบดูมวย แต่พี่ยิ่งชวนเขาทำไมนะ หรือจะเปิดโอกาสให้เขาเข้าไปในโลกของพี่ยิ่ง หรือเพราะเรื่องเมื่อกี้ พี่ยิ่งจะทำอะไรเกียรติ ภาพพี่ยิ่งในฟิคคนงานก่อสร้างลอยมาอีกรอบ เกียรติจึงต้องท่องพุทธังอาราธนัง ขณะที่เอาตัวไปนั่งข้างๆ ชายหนุ่มผู้มีพลังดึงดูดทางเพศสูงในท่าทางสบายๆคนนั้น

 ในบรรดาผู้ชายทั้งหลายในชีวิตของเกียรติที่เคยเจอมา ถ้าจะถามว่า ใครน่ามีอะไรด้วยที่สุด ก็ต้องเป็นพี่ยิ่งนี่แหละอันดับหนึ่ง 

ถึงพี่แกจะไม่ล่ำเท่าบาว ไม่ขาวเนียนเท่าอ๊อฟ และแน่นอนไม่รวยเท่าแพท แต่พี่แกมีส่วนผสมบางอย่างที่ลงตัวพอเหมาะพอเจาะ 

ใบหน้าที่หล่อเหลาจนใครๆก็ตามก็อยากที่จะมองไม่รู้เบื่อ กล้ามเนื้อที่เติบโตขึ้นจากการทำงานหนัก ผิวไหม้แดดกำลังดีจากกิจกรรมกลางแจ้ง ผมและหนวดที่ดูแลอย่างลวกๆพร้อมที่จะให้เสียดสีและดึงทึ้ง บุคลิกลุยๆแบบที่จะทำอะไรเสี่ยงๆ กลิ่นกายเฉพาะที่เหมือนจะมีกลิ่นเหงื่อไคลออกมาผลมตลอดไม่ได้บอกว่ามันหอมแต่มันช่างเย้ายวน ริมฝีจากที่อวบอิ่มนั้นอีกที่เชื้อเชิญให้ปากอื่นใดๆในโลกไปประกบมัน เป็นเหยื่อให้มันบดขยี้จนสาแก่ใจ และที่สุดของที่ยิ่ง แววตาอันยั่วเย้านั้น มันมีแววของความอันตราย และสุ่มเสี่ยง เหมือนแววตาคนที่พร้อมจะทำเรื่องผิดศีลธรรมได้ทุกเมื่อ

นี่แหละสัตว์นักล่าของจริง เครื่องจักรย่ำยีพรหมจรรย์ ขับดันด้วยพลังทางเพศ 

ถ้าเปรียบพี่ยิ่งเป็นสัตว์ ตามทฤษฎีอีแตน พี่ยิ่งก็คือ หมาป่าจ่าฝูงตัวที่ดุร้ายที่สุด

ถ้าใครจะเข้าข่ายเป็นโจรขโมยกางเกงในมากที่สุด ก็ต้องเป็นพี่ยิ่งนี่แหละ แต่ความหล่อของพี่แกอาจจะทำให้ทุกคนวางใจไม่ถือสาเอาความได้

“น้องเกียรติมีคนมาจีบรึยังที่โรงเรียน” จู่ๆพี่ยิ่งก็ถามขึ้นมา

“ถามอีกแล้วนะคำตอบเหมือนเดิม ไม่มีหรอกพี่ เกียรติขี้เหร่จะตาย”ที่เอาเสามาสีหลังนี่ไม่ถือว่าจีบเนอะ

“น้องเกียรติน่ารักออก คุยก็สนุก ตลกด้วยบางที หน้าก็ใสๆ สูงกำลังพอดี ทำไมไม่มีคนมาจีบนะ”

“เกียรติก็งง 555” ตอแหลแหละ 

“นี่ถ้าพี่อยู่โรงเรียนเดียวกับน้องเกียรติ น้องเกียรติได้เป็นแฟนพี่ไปแล้ว” หยุด พี่ยิ่งหยุดทีเล่นทีจริงแบบนี้สักที ไม่งั้นจะคิดแล้วนะ

“แล้วพี่ล่ะ มีแฟนยัง”

“ไม่มี”

“คนคุยๆล่ะ”

“ก็มีนะ แต่พี่ไม่สน ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนอาจารย์ที่มหาลัยน่ะ”

“หล่อเลือกได้ ว่างั้น”

“ก็ต้องเลือกได้สิ ไม่งั้นจะหล่อไปทำไม”

“แล้วสเปคพี่เป็นยังไง ขาวๆ นมตู้มๆ ใช่ไหม”

“ไม่หรอก พี่ชอบคนน่ารักๆ หน้าใสๆหน่อย คุยสนุกๆ ตลกนิดนึงก็ได้ สูงกำลังพอดี ไม่สูงกว่าพี่ก็พอ”

เอ๊ะ เกียรติว่ามันคุ้นๆนะ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาแล้วรอบนึง

“แล้วไม่เจอสาวๆแบบนั้นบ้างเหรอ นักศึกษามหาลัยสวยๆเยอะจะตาย”

“ก็เจอเยอะนะ สาวๆแบบนั้นน่ะ แต่พี่ว่ายังไม่ใช่ไง...”

พี่ยิ่งเว้นวรรค ค้างทิ้งประโยคอย่างเนิ่นนาน ระหว่างนั้นก็จ้องใบหน้าของเกียรติอย่างมีความหมาย เกียรติจ้องเข้าในในนัยน์ตาหมาป่าอันดุร้ายของพี่ยิ่ง เพื่อรอฟังประโยคที่พี่ยิ่งจะพูดกับเขา ตอนนั้นเองที่หนังสือฟิสิกส์ที่เขาวางแก้เขินที่ตักถูกดันขึ้นสูงราว สี่เซนติเมตรอย่างไม่มีเหตุผล

“…. เพราะพี่ชอบผู้ชาย”

ความคิดเห็น