facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Blood 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 621

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2563 18:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Blood 8
แบบอักษร

“เอาสิ…”

 

กึก!! อึก!!

 

สิ้นสุดคำอนุญาตสติที่ไม่มีอยู่แล้ว ก็หายไปจนหมดเอวากดเขี้ยวแหลมคมของตัวเองลงบนซอกคอขาวของเจคอปทัน ความหอมหวานของเลือกที่เอวาไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนแล่นเข้าสู่ปากบาง ยิ่งดื่มเอวาก็ยิ่งเสพติดมันทั้งหอมและหวานจนน่าประหลาดใจ

 

“อึก!! อ่า~~ เอ…วา” เจคอปร้องออกมาเล็กน้อยเมื่อเขารู้สึกแปลกๆ ไม่ใช่ความรู้สึกที่จะวูบเมื่อถูกเอวาดูดเลือด แต่มันเป็นความรู้สึกเสียว เสียวที่ท้องน้อยและกลางลำตัว อยู่ๆ เจคอปก็ยกมือขึ้นลูบสะโพกของเอวา

 

ติ๊ง!!!

 

ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิด ก่อนที่เอวาจะดื่มเลือกของเจคอปจนหมดตัวเสียงเตือนที่เกิดขึ้นภายในครัวก็ดังขึ้นเรียกสติของทั้งสอง เอวารีบถอดคมเขี้ยวก่อนจะมองไปที่เจคอปอย่างตกใจ เอวากำลังตกใจและนึกเสียใจกับสิ่งที่ตนพึ่งทำลงไป ส่วนเจคอปก็มองไปที่เอวาที่ตอนนี้กำลังตกใจและทำท่าเหมือนจะร้องไห้

 

“ขะ…ข้า…ข้าขอโทษ…ข้า” เอวามองไปที่คอของเจคอปที่ตอนนี้มีเลือดไหลอยู่ เอวากำลังจะสติแตกกับสิ่งที่ตัวเองทำลง

 

“ไม่…เอวา…ฟังฉัน” เจคอปทำท่าจะขยับเข้าใกล้เอวา แต่เอวาก็ขยับหนี มันไม่ใช่ความผิดของเอวาเจคอปรู้ดีเพราะเขาเองที่เป็นคนยอมให้เอวาดื่มมัน

 

“ข้าขอโทษ…ฮึก!! ฮือ~~~” เอวาร้องไห้ออกมาและทรุดลงนั่งกดเขาตัวเอง

 

“เอวา….”

 

พรึบ!!! พรึบ!!!

 

“เอวา!!!” ยังไม่ทันที่เจคอปจะได้พูดอะไร ก็มีเสียงคนเรียกเอวาดังมาจากด้านหลัง เจอคอปเลยหันไปมอง เขาก็พบกับคนที่คาดว่าจะเป็นพี่ชายที่เขาเคยเจอที่หอ กับผู้ชายตัวสูงที่ดูน่ากลัวและน่าเกรงขาม

 

“ทะ…ท่านพี่…ท่านพ่อ!!!” เอวาเงยหน้าขึ้นมองคนที่เรียกตน ก่อนจะตกใจหนักกว่าเก่าเมื่อเห็นว่าเป็นพี่ชายกับพ่อของตน

 

“เจ้าทำอะไรเอวา!! เจ้าทำพันธสัญญากับมนุษย์หรอ!!!” น้ำเสียงเย็นยะเยือกที่มีความโกรธปนอยู่เอ่ยขึ้น จนเอวาสั่นกลัว

 

“ข้าขอโทษท่านพ่อ ข้าขอโทษ” เอวาเอาแต่ร้องไห้และเอ่ยขอโทษในสิ่งที่ตนทำลงไป

 

เองารู้ดีหากคมเขี้ยวของตนฝั่งที่ต้นคอของใคร คนนั้นจะต้องกลายเป็นคู่ครองของตนทันทีโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ ถ้าหากคนที่โดนกัดไม่ยอมที่จะเป็นคู่ครองหรือแต่งงานกับตน คนผู้นั้นจะไม่สามารถไปแต่งงานกับใครได้ หากคนผู้นั้นคิดหนีไปแต่งกับคนอื่นคนผู้นั้นจะตาย

 

“เอวาไม่ผิด ผมผิดเองที่อนุญาตให้เอวาดื่มเลือดของผม”

 

เจคอปที่เห็นเอวาร้องไห้ก็นึกสงสารจับใจ เขาเลยรีบเดินเข้าบังเอวาไว้และพูดกับคนทั้งสองที่มาใหม่ เจคอปยอมรับว่าเขาทั้งตกใจและกลัวคนที่เอวาเรียกว่าพ่อ แต่เขาก็ไม่อยากเห็นเอวาร้องไห้และโดนพ่อกับพี่ชายของตนดุ

 

“เจ้ามัน!!! ...”

 

พรึบ!!!

 

“พี่แอล!!!! อีคอน!!!”

 

ขณะที่แอลกำลังจะเดินเข้าหาคนทั้งสอง อยู่ๆ ก็มีคนโผล่เข้ามาอีกสองคน นั่นก็คือเลนนี่กับมีแอล มีแอลมองไปที่ลูกชายคนเล็กของตนที่กำลังร้องไห้โดยมีชายหนุ่มคนนึงยืนบังอยู่ก่อนจะหันกลับมามองที่สามีและลูกชายของตน

 

“เจ้ามาทำไมมีแอล!! เลนนี่!!!”

 

“อย่าว่าเลนนี่นะ!! พี่แอลกับอีคอนนั่นแหละอยู่ๆ ก็พรวดพราดออกมา มีแอลก็ต้องให้เลนนี่พาตามมาสิ” เมื่อแอลจะดุเลนนี่ มีแอลเลยรีบพูดทันที

 

“แต่…”

 

“มีแอลไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นหรอกนะ แต่ถ้าจะคุยกลับไปคุยที่บ้าน เอวามาหาแม่มา” มีแอลพูดขึ้นอีกครั้งก่อนจะเรียกเอวาให้มาหาตน เอวาก็รีบตรงไปกอดแม่ของตนทันที

 

“ท่านแม่ข้า….”

 

“ไม่ต้องพูดแล้ว ไปให้เลนนี่พาไปส่งที่บ้านเดี๋ยวพวกแม่ตามไป เลนนี่” มีแอลกอดปลอบเอวาก่อนจะพูดกับเอวาและหันไปเรียกเลนนี่

 

“ครับ” เลนนี่โค้งรับก่อนจะเดินมาหาเอวาจากนั้นทั้งสองก็หายวับไป

 

“ส่วนเธอไปกับอีคอนแล้วกัน เราจะไปคุยกันที่บ้านของฉัน อีคอนถ้าเจ้าทำอะไรเขาแม่จะจัดการเจ้าอีกที เข้าใจที่แม่พูดใช่มั้ย” มีแอลหันมาพูดกับเจคอปก่อนจะหันไปพูดกับลูกชายของตน จากนั้นอีคอนก็พาเจคอปออกไป

 

“มีแอล…”

 

“ไปคุยกันที่บ้านครับ” มีแอลว่าจบก็เดินเข้าหาแอล แอลถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะกอดมีแอลจากนั้นทั้งสองก็หายวับออกไปจากห้อง

 

บ้านของแอล

 

พรึบ!!!

 

ระยะเวลาที่ห่างกันไม่กี่วินาที ตอนนี้ทุกคนก็ปรากฏอยู่ที่บ้านของแอล เจคอปที่มากับอีคอนได้แต่อึ้งและงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา แต่เขาก็ตั้งสติและมองไปที่ทุกคนที่กำลังจ้องมาที่เขากับเอวา ตอนนี้เอวาที่ถึงแม้จะยังตกใจอยู่ที่ก็ยอมหยุดร้องแล้วเพื่อจะรอคุยกับคนที่บ้าน

 

“สรุปมันเกิดอะไรขึ้น” มีแอลเป็นคนเริ่มเปิดประเด็ด

 

“น้องทำพันธะกับมนุษย์คนนี้” เป็นอีคอนที่ตอบมีแอล

 

“อะไรนะ!!!” มีแอลมองไปที่เอวาก่อนจะมองไปที่เจคอปและเมื่อเขาสังเกตดีๆ เขาก็เห็นรอยเขี้ยวที่คอของเจคอป

 

“พี่แอล…” มีแอลหันกลับมามองที่สามีของตนก่อนจะเรียกชื่อเบาๆ เรื่องนี้ค่อนข้างเป็นเรื่องที่ใหญ่เพราะหมายถึงชีวิตทั้งชีวิตของเอวาและชะตาชีวิตของผู้ผูกพันธะ

 

“มีสองทางเลือกคือหนึ่งเจ้ามนุษย์นั่นต้องแต่งงานกับเอวาหรือสองลบความทรงจำของมัน” แอลว่า เขาไม่ได้พูดกฎในการผูกพันธะ ยิ่งข้อที่สองถ้าหากเจคอปเลือกนั่นเท่ากับเจคอปได้เลือกความตายให้กับตัวเอง

 

“ท่านพ่อ…”

 

“ในตอนนี้เจ้าไม่มีสิทธิ์พูดอะไรทั้งนั้นเอวา นี่คือการตัดสินใจของเจ้ามนุษย์นั่น” แอลมองมาที่เอวาก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ นี่คือความผิดพลาดที่เอวาเป็นคนก่อดังนั้นเอวาก็ต้องยอมรับในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

 

“ถ้าหากผมโดนลบความทรงจำ ผมจะลืมเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับเอวาใช่มั้ย” เจคอปเอ่ยถาม เอวาเลยหันไปมองเจคอปเล็กน้อย

 

“ใช่” อีคอนเป็นคนตอบ

 

“ถ้าอย่างนั้นผมขอเลือกข้อแรก ถ้าหากผมต้องถูกลบความทรงจำดีๆ ระหว่างผมกับเอวาผมขอไม่เลือกมันดีกว่า ข้อแรกอาจจะฝืนใจเอวาไปสักหน่อยแต่….สักวันผมจะทำให้มันไม่ใช่สิ่งที่ฝืนใจอีกต่อไป” เจคอปว่า

 

สิ่งที่เจคอปพูดออกไปนั้นคือสิ่งที่เขาคิดดีแล้วถ้าให้เลือก สิ่งที่เขาจะไม่เลือกเด็ดขาดคือการที่ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเอวาอยู่ ก็แหงสิใครจะอยากให้ลบความทรงจำเกี่ยวกับคนที่ชอบไปล่ะ ในตอนนี้เขาอาจจะพูดไม่ได้ว่ารัก แต่เขาก็สามารถพูดได้ว่าชอบไม่รู้ว่าเมื่อไหร่แต่พอรู้ตัวอีกทีเจคอปก็รู้สึกชอบเอวาไปแล้ว

 

“นะ…นาย…” เอวามองไปที่เจคอปอย่างอึ้งๆ เขาไม่คิดว่าเจคอปจะเลือกทางนี้ ทางที่ต้องแต่งงานกับแวมไพร์อย่างเขา

 

“เจ้าไม่กลัวหรือไง พวกเราเป็นแวมไพร์นะ” อีคอนเอ่ยถาม

 

“ผมไม่กลัวครับ ถ้าผมกลัวผมคงเลิกยุ่งกับเอวาไปตั้งแต่รู้ความจริงวันแรกแล้ว” เจคอปตอบออกไปตามความจริง

 

“ดี นี่คือสิ่งที่เจ้าเลือกเองอย่าได้คิดเสียใจที่หลังแล้วกัน เอวาเจ้าล่ะว่ายังไงเรื่องนี้เจ้าจะหยิบยื่นสิ่งไหนให้กับมนุษย์ผู้นี้” แอลพูดกับเจคอปก่อนจะหันมาพูดกับเอวา

 

“ถ้าหากให้ข้าเลือก ข้าก็อยากจะหยิบยื่นโอกาสมากกว่าความตาย” เอวาพูดเสียงเบา สิ่งที่เขาสมควรจะหยิบยื่นให้เจคอปคือโอกาส โอกาสที่จะมีชีวิตอยู่ โอกาสที่อาจจะเป็นอมตะ ไม่ใช่ความตาย

 

“เอวาเจ้า!!” อีคอนมองไปที่น้องของตนอย่างไม่พอใจนักเพราะความเป็นห่วง

 

“เรื่องนี้น้องเป็นคนตัดสินใจอีคอน เราไม่มีสิทธิ์ไปห้าม” มีแอลหันมาพูดกับลูกชายคนโต

 

“ดวงจันทร์จะเต็มดวงอีกคราในอีกสามวัน นับตั้งแต่วันนี้จนกว่าจะถึงวันนั้นเจ้าทั้งสองจะต้องอยู่ที่นี่เพื่อนเตรียมตัวเข้าพิธีสมรส ก่อนจะถึงวันนั้นเจ้ามนุษย์เจ้าจงเตรียมตัวและเตรียมใจให้พร้อม หากอยากจะเปลี่ยนใจก่อนดวงจันทร์จะเต็มดวงเจ้ามาบอกข้าได้ทุกเมื่อ” แอลว่า

 

“แต่ท่านพ่อทั้งข้าและเขามีเรียนนะครับ ข้าขอกลับไปอยู่หอไม่ได้หรอ” เอวาเอ่ยถาม

 

“ถ้าเจ้าอยากให้แวมไพร์ที่อยู่โลกนี้รุมทึ้งคนของเจ้าก็ตามใจเจ้านะเอวา เมื่อเจ้าดื่มเลือดเขาไปแล้วกลิ่นเลือดจะดึงดูดแวมไพร์กว่าปกติ เพราะชายคนนี้เลยช่วงอายุสิบแปดมาแล้วหลังจากถูกกัดกลิ่นเลือดจะรุนแรงทันที” แอลว่า

 

“แต่…” เอวาทำท่าลังเลเขาไม่อยากขาดเรียนและเขาก็ไม่อยากให้เจคอปขาดเรียนด้วยเช่นกัน เพราะเจคอปเรียนหมอการขาดเรียนนานๆ มันไม่ใช่เรื่องดีนัก

 

“เชื่อท่านพ่อเถอะเอวา เจ้าน่ะขาดเรียนเป็นเดือนก็ยังไม่โง่ ส่วนเจ้ามนุษย์นั่นหากกลัวโง่ก็นู่นห้องหนังสือของท่านพ่อ” อีคอนว่า

 

“ครับท่านพี่” เอวาพยักหน้ารับน้อยๆ

 

“เอาเถอะเรื่องรายละเอียดต่างๆ แม่ว่าไว้ค่อยคุยกันวันหลัง ส่วนวันนี้แยกย้ายกันพักผ่อนเถอะแล้วเดี๋ยวไปกินข้าว เราก็อยู่นี่ก็พักกับเอวาไปแล้วกันเจ้าตัวเขาเปิดแอร์เย็นหน่อยอยู่ได้มั้ย” มีแอลว่า

 

“ดะ…ได้ครับ” เจคอปตอบน้อยๆ

 

“งั้นเอวาพาเขาขึ้นไปพักผ่อนก่อนไป เดี๋ยวที่หอแม่ให้เลนนี่ไปจัดการให้”

 

“ครับท่านแม่”

 

“ทำไมต้องใช้เลนนี่ล่ะท่านแม่” อีคอนบ่นเล็กน้อย เขาก็อยากอยู่กับเลนนี่บ้างนี่

 

“ถ้าเจ้าอยากอยู่กับเลนนี่เจ้าก็ไปช่วยเลนนี่ซะสิ” แอลว่า

 

“ก็ได้ครับ” พรึบ!! ว่าจบอีคอนก็กอดเลนนี่และพาวับหายไป

 

“ขึ้นไปพักผ่อนซะ” แอลหันมาพูดกับเอวา

 

เมื่อได้คำอนุญาตจากพ่อเอวาก็พาเจคอปเดินขึ้นมายังชั้นสองของบ้าน ระหว่างทางเจคอปก็มองสำรวจไปรอบๆ ตอนแรกเจคอปคิดว่าบ้านของแวมไพร์จะอึมครึมๆ น่ากลัว แต่ไม่เลยบ้านนี้มีความทันสมัยและน่าอยู่พอตัว สิ่งอำนวยความสะดวกก็มีครบ

 

“คุณต้องนอนเตียงเดียวกับผม คุณนอนได้มั้ย” เมื่อเข้ามาในห้องนอนเอวาก็หันมาถามเจคอปที่เดินตามเข้ามา

 

“ได้ นายนั่นแหละต้องนอนเตียงเดียวกับฉันโอเคหรือเปล่า” เจคอปว่า

 

“ไม่เป็นไรผมโอเค” เอวาว่า

 

จากนั้นภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ ทั้งสองต่างก็ตกอยู่ในความคิดของตนเอง คนนึงก็นึกกลัวสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ส่วนอีกคนก็กำลังนึกถึงสิ่งที่ตนได้ตัดสินใจเลือก

 

“ผมขอโทษ” แล้วอยู่ๆ เอวาก็พูดขึ้นมาเสียงเบา

 

“ขอโทษเรื่องอะไร?”

 

“ทั้งหมด” เอวาว่า

 

“ไม่เลย มันไม่ใช่ความผิดนายคนเดียวฉันเองทั้งๆ ที่นายเคยบอกแล้วว่าถ้านายกัดคอฉันมันจะเป็นยังไงแต่ฉันก็ยอมให้นายกัด ฉันสิต้องถามนายว่าอึดอัดมั้ยที่ฉันเลือกที่จะแต่งงานกับนาย” เจคอปมองไปที่เอวาก่อนจะพูดกับเอวา เอวามองไปที่เจคอปก่อนจะส่ายหัวเบาๆ

 

ใช่เอวาไม่ได้มีความรู้สึกอึดอัดเลย กลับกันเจ้าตัวกับรู้สึกโล่งใจที่เจคอปไม่เลือกที่จะลืมตนทั้งๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าถ้าหากเลือกอย่างหลังแล้ว นอกจากเจคอปจะลืมเอวาแล้วเจคอปยังเลือกความตายให้กับตัวเองอีกด้วย ตอนนี้เอวารู้สึกว่าดีแล้วที่สิ่งที่เจคอปเลือกคือแต่งงานกับตน

 

“ฉันว่าเรานอนเถอะ นายคงเพลียอยากจะพักแล้วใช่มั้ย” เจคอปว่า

 

“จริงๆ มันไม่เพลียตั้งแต่ดื่มเลือดนายไป” เอวาว่า จริงๆ ตั้งแต่เอวาดื่มเลือดของเจคอปมันทำให้เอวารู้สึกมีแรงและกำลังมากขึ้น ซึ่งมันเยอะกว่าดื่มเลือดถุงมาก พอๆ กับการได้ดื่มเลือดพ่อและแม่ของเอวาเลยด้วยซ้ำ ซึ่งนี่ทำให้เอวารู้สึกแปลกใจ

 

“ฉันเองก็ยังไม่รู้สึกง่วงเหมือนกัน งั้นฉันขอถามเรื่องของนายหน่อยได้มั้ย” เจคอปว่า

 

“จะตอบเท่าที่ตอบได้” เอวาว่า

 

จากนั้นเจคอปก็เริ่มถามถึงสิ่งที่ตนอยากรู้เกี่ยวกับเอวา ซึ่งเอวาก็ยอมตอบข้อสงสัยของเจคอปของเอวาทุกข้อ จากนั้นเจคอปก็เริ่มพูดเรื่องของตัวเองบ้าง แม้เอวาจะไม่ได้ถามแต่เจ้าตัวก็รับฟังอย่างตั้งใจ จนเจคอปเริ่มง่วงทั้งสองเลยพากันเข้านอน…

 

 

 

 

เขากัดคอกันแล้วววววว เจคอปเราคืไม่ยอมปล่อยน้องจริงๆ นะเอ้อ!! กัดปุ๊บพ่อแม่รู้ปั๊บแต่งเลย!!! เร็วไปมั้ยเนี่ย 55555 เอาเป็นว่ารอติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะ

 

 

ความคิดเห็น