email-icon Twitter-icon Instagram-icon

***Just try to do somethings that I love much***

Chapter 18: คนพี่สายเปย์💳

ชื่อตอน : Chapter 18: คนพี่สายเปย์💳

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ค. 2563 08:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 18: คนพี่สายเปย์💳
แบบอักษร

 

#Credit Pic by Pinterest

Chapter 18: คนพี่สายเปย์💳

วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วที่มีนต้องมาสอนที่มหาลัย ต่อไปชีวิตเขาก็จะมีแต่ทำงานที่บริษัทอย่างเดียว 2 เดือนผ่านไปเร็วมากๆ สำหรับมีน แต่มันก็คุ้มค่าเพราะบางวันเขาได้ขับรถมาส่งดรีมที่มหาลัย ทำให้มีเวลาใกล้ชิดดรีมมากขึ้น

วันนี้ก็เช่นกันเขาสอนเสร็จตั้งแต่ 11 โมง แล้วเขาก็นั่งรอดรีม เพื่อจะได้หิ้วดรีมไปที่ทำงานของเขาด้วยกัน ช่วงนี้เป็นอาทิตย์สุดท้ายของการเรียน อาทิตย์หน้าจะมีการสอบปลายภาค ยังดีที่มีนไม่ต้องมานั่งออกข้อสอบเพราะ อาจารย์ภาวิณีกับมาจากต่างประเทศแล้ว การออกข้อสอบเลยกลายเป็นของอาจารย์คนเก่าไปโดยปริยาย

"พี่มีน รอดรีมนานไหมครับ"ดรีมเดินพร้อมส่งยิ้มหวานให้คนพี่

"ไม่นานเลยครับ ไปกันได้แล้ว เดี๋ยวดรีมเข้าไปเปลี่ยนชุดในรถก่อนครับ เมื่อเช้าพี่หยิบชุดดรีมมาให้แล้วชุดนึง พี่ไม่อยากให้ดรีมใส่ชุดนักศึกษาเข้าไปในบริษัท ไม่อยากให้ใครคิดว่าดรีมเป็นแค่น้อง"มีนพูดกับน้องสีหน้าจริงจัง

"ถ้าอย่างนั้นพี่มีนทำป้ายแขวนคอให้ดรีมเลยไหมเขียนว่า |ผมมีแฟนแล้วชื่อมีนครับ| ดีไหมครับพี่มีน"ดรีมพูดแล้วยิ้มเจ้าอย่างเจ้าเล่ห์ให้มีน

"ได้ก็ดีครับดรีม พี่ชอบ"มีนพูดแล้วยกยิ้มอย่างผู้เหนือว่า

"โห่...พี่มีนอ่ะ ดรีมยอมแพ้ก็ได้" รีบพูดแล้วเดินขึ้นรถไป

ใช้เวลาขับรถไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงบริษัทของมีน ดรีมเดินจูงมือคนพี่ลากขึ้นมาบนห้องทันที เพราะวันนี้สายตาทุกคนมองเขาแปลกๆ สงสัยจะรู้กันแล้วแน่ๆ ว่าเขาคือแฟนของมีน

"พี่มีนทำไมทุกคนมองดรีมแปลกๆ"

"เขามองดรีมเพราะอิจฉาที่พี่มีแฟนน่ารักไงครับ...ฟ๊อดดด"มีนพูดพร้อมขโมยหอมแก้มดรีมฟ๊อดใหญ่

"พี่มีนอ่ะ...ชอบทำให้ดรีมเขิน...พี่มีนช่วยติววิชาเศรษฐศาสตร์ให้ดรีมหน่อยนะครับคืนนี้...เดี๋ยวระหว่างรอเลิกงานดรีมจะอ่านวิชาอื่นๆ ก่อน"

"ได้ครับดรีม งั้นพี่ทำงานก่อนนะ ดรีมจะทานอะไรก็มาหยิบกระเป๋าตังค์พี่ไปซื้อนะ ไม่ดีกว่าดรีมมาหาพี่ก่อน"มีนพูดพร้อมกวักมือเรียกน้อง คนน้องก็รีบพุ่งไปหาคนพี่ทันที

"คร้าบบบ...พี่มีน"

"ดรีมเอาบัตรเครดิตพี่ไปใช้เลยดีกว่าครับ น่าจะสะดวกกว่า" มีนพูดพร้อมยื่นบัตรเครดิตตัวเองให้น้อง

"ไม่เอาอ่ะพี่มีน ดรีมไม่อยากรบกวน"

"แต่พี่ชอบให้แฟนรบกวนพี่เยอะๆ...พี่มีความสุขนะครับดรีม"มีนหยิบบัตรเครดิตของตัวเองยัดใส่มือของน้อง

"แล้วพี่มีนจะใช้อะไร ถ้าให้ดรีม"

"พี่มีอีกหลายใบครับดรีม...ต่อไปดรีมก็ต้องช่วยพี่ใช้เยอะๆ นะครับ...พี่ทำงานไม่ค่อยได้ใช้เงินเลย เพราะงั้นดรีมมีหน้าที่ใช้เงินที่พี่หา ตกลงตามนี้นะครับ กลับไปอ่านหนังสือสอบได้แล้วครับ"

"ดรีมจะใช้ให้หมดเลยคอยดู"

"รู้หรอครับว่าวงเงินเท่าไหร่"

"เชอะ...เบื่อคนนิสัยรวย"ดรีมพูดแล้วสะบัดหน้าใส่คนพี่ กลับมานั่งอ่านหนังสือต่อที่โซฟา

หลังจากที่นั่งทำงานอยู่พักใหญ่ มีนก็เหลือบดูเวลาเห็นใกล้จะเลิกงานแล้ว จะชวนดรีมกลับบ้าน แต่พอหันดูเด็กดื้อของเขาตอนนี้นอนหลับคากองหนังสือไปแล้ว มีนค่อยๆ เดินไปหาน้องที่นอนหลับอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ เขานั่งยองๆ ลงกับพื้นแล้วก้มลงไปจูบเบาๆ ที่แก้มใสของน้อง

"จุ๊บบบ...ดรีมครับ...กลับบ้านกันได้แล้วครับ"มีนกระซิบข้างหูน้องเบาๆ แต่เด็กดื้อของเขาไม่มีท่ามีว่าจะตื่น มีนจึงแกล้งก้มหน้าลงไปซุกไซ้ที่ซอกคอขาวอันหอมกลุ่นของดรีม

"อือ...พี่มีน"ดรีมงัวเงียตื่นขึ้นมาเมื่อเขารับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ตรงต้นคอของเขา ดรีมลุกขึ้นนั่งบนโซฟาพร้อมเอามือขยี้ตาตัวเองเบาๆ

"ไม่ขยี้ตาครับดรีม"มีนดึงมือน้องออกทันที

"ไปกลับบ้านกันได้แล้วครับ"มีนพูดเสร็จก็เดินไปเก็บของที่โต๊ะ ก่อนจะมาจูงมือคนน้องที่ยังไม่ตื่นดีออกจากห้องทำงาน เพื่อตรงไปที่บ้าน ขับรถมาถึงบ้านดรีมก็นอนหลับคารถ มีนพยายามปลุกเท่าไหร่น้องก็ไม่ตื่น เขาจึงตัดสินใจอุ้มน้องเข้าไปในบ้านแทนระหว่างทางก็สวนกับดาวพอดี

"อ้าวดรีมเป็นอะไรไปหรอมีน ทำไมต้องอุ้มกันขนาดนี้" ดาวถามเพื่อนรัก

"น้องหลับลึกมากเลยดาว...เราปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น สงสัยอ่านหนังสือเยอะเกินไม่ได้พักผ่อน"มีนหันมาพูดกลับเพื่อนรัก แล้วอุ้มดรีมตรงไปยังห้องของตัวเอง แล้ววางน้องเบาๆ บนเตียงนอนก่อนจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูเล็กๆ มาเช็ดตัวให้น้อง และเปลี่ยนให้น้องใส่ชุดนอนของตัวเอง จัดการเรื่องน้องเสร็จ มีนก็เข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองต่อ เสร็จแล้วก็หยิบหนังสือวิชาเศรษฐศาสตร์ของน้องมาย่อสรุปใจความสำคัญให้ น้องจะได้อ่านพรุ่งนี้ ทำทุกอย่างเสร็จแล้วเขาก็มาล้มตัวลงนอนข้างๆ ดรีม ดึงน้องมากอดแล้วหลับไปด้วยกัน

***************************************

ดรีมตื่นมาตอนเช้าเค้าก็สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของอีกคนที่ลงมาสัมผัสกับหน้าผากของเขา ดรีมขยับตัวเล็กน้อย แล้วก้มลงไปจูบแก้มคนพี่ที่ยังนอนหลับตาอยู่

"จุ๊บ...ดรีมรักพี่มีนนะครับ"

"หมับ!!"

"ลักหลับพี่หรอมานี่เลย...จ๊วฟฟฟ"

มีดึงน้องมาจูบหนักๆ ทีนึงแล้วก็ยอมปล่อยน้องไป เพราะน้องโวยวายจะรีบไปอ่านหนังสือสอบ เขาเลยต้องจำใจต้องปล่อยเจ้าเด็กดื้อไปก่อนสอบเสร็จค่อยว่ากันใหม่

ดรีมและแก๊งเพื่อนที่พึ่งจะสอบได้ 2 วันเดินเข้าไปในร้านด้วยสภาพอิดโรย จนส้มกับแก้วที่อยู่หน้าร้านคิดว่าเป็นซอมบี้

"น้องดรีมค่ะ ไหวไหมเนี่ย"แก้วเอ่ยทักลูกเจ้านาย

"พี่แก้วครับดรีมขอชาเขียวปั่นหวานๆ 1 แก้ว มาเติมพลังหน่อยครับ"

"ผมขอกล้วยปั่น 1 แก้วครับพี่ส้ม"วินที่เดินตามหลังดรีมสภาพไม่ต่างกันสั่งต่อ

"ผมขอช๊อคโกเลตปั่นเข้มๆ 1 แก้วครับ"ตามมาด้วยชายยูผู้หล่อเหลา

"ส่วนพวกเราของขนมหวานทุกชิ้นที่เหลืออยู่ตอนนี้ค่ะ"แยมพูดขึ้นแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะ

"อ้าวเด็กๆ สอบเป็นยังไงกันบ้าง"มีนที่เดินเข้ามาในร้านเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนๆ ของดรีมนั่งอยู่กันครบทุกคน

"ได้ทำมากกว่าครับพี่มีน"ยูตอบแล้วหันมายิ้มให้มีน

"คนที่ทำได้โน้นค่ะ แฟนสุดที่รักของพี่ไงค่ะ บ่นว่าทำไม่ค่อยได้ คะแนนสอบออกมาเยอะตลอด คนสวยเบื่อ"แยมหันมาบ่นกับมีน

"หึๆ...อย่าคิดมากครับน้องแยม เดี๋ยววันนี้พี่เลี้ยงเองนะครับทุกคนตามสะบายเลย อยากกินอะไรสั่งได้เลย"

"โห่...หล่อแล้วยังใจดีอีก แบบนี้พ่อพลกับแม่ดาก็รักตายเลยพี่" วินพูดพร้อมชูนิ้วโป้ง 2 นิ้วให้มีน

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ พวกเรามาทานกันบ่อย พี่ไม่ค่อยได้เลี้ยงอะไรเลย ถือโอกาสเลี้ยงแล้วกัน ตามสบายนะครับทุกคน พี่ส้มครับของน้องๆ ผมจะจ่ายให้เองนะครับ"

"ได้ค่ะคุณมีน" ส้มรับคำสั่งว่าที่ลูกเขยเจ้านาย

"งั้นพี่ขอตัวไปหาดรีมหลังร้านก่อนนะครับ"มีนพูดแล้วเดินเข้าไปหลังร้านเพื่อไปหาคนรัก

"พี่มีนดรีมเหนื่อยจัง"พอเห็นคนพี่ดรีมก็เดินเข้ามาอ้อนทันที

"เป็นไงครับทำข้อสอบได้ไหม"

"ทำได้ซิครับ...โดยเฉพาะวิชาเศรษฐศาสตร์ดรีมขอบคุณพี่มีนมากเลยนะครับที่ทำสรุปให้ดรีมซะละเอียดเลย"

"แล้วมีรางวัลให้พี่ป่าวครับ"มีนพูดพร้อมทำหน้าเจ้าเล่ห์

"มีซิครับ...จุ๊บบ"ดรีมจูบมีนเร็วๆ ตรงริมฝีปากทีนึงแล้ววิ่งออกไปหน้าร้านทันที คนพี่ก็ได้แต่ยืนนิ่งด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าน้องจะกล้าจูบตัวเองต่อหน้าพ่อกับแม่ แล้วยังจะวิ่งหนีออกไปอีก

TBC...

**************************************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น