facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : [05]-อยากเจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 436

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2563 08:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[05]-อยากเจอ
แบบอักษร

[05]- อยากเจอ

 

"...."

 

"ทำอะไรอยู่นะ ทำไมไม่รับสาย" ไอด้าบ่นออกมาด้วยความหงุดหงิดเมื่อเธอกดโทรออกหาอลันเป็นสิบสาย แต่น้องชายตัวดีไม่รับโทรศัพท์เธอเลย

 

"ฉันให้โอกาสนายครั้งสุดท้าย ถ้านายยังไม่รับโทรศัพท์ฉันอีก เราได้เห็นดีกันแน่ๆ" พูดกับหน้าจอก่อนที่จะกดโทรออกอีกครั้ง

 

ตื๊ดดดด~ ตื๊ดดดด~ ตื๊ดดดด~

 

"ฮา โหล" เสียงจากคนปลายสายฟังดูงัวเงียเหมือนพึ่งจะตื่น

 

"ทำไมนายพึ่งรับสายฉันอลัน ฉันโทรหานายจนสายจะไหม้อยู่แล้วนะ" ไอด้าแหวใส่น้องชายด้วยความโมฌห ไม่ต้องเห็นหน้าก็พอรู้ว่าใบหน้าสวยๆของไอด้าคงบูดบึ้งไม่น่ามองสักเท่าไหร่

 

"พึ่งได้ยิน ก็รับสายแล้วนี่ไง"

 

"พึ่งได้ยิน? นายนอนหลับหรือว่าซ้อมตายกันแน่เนี่ย"

 

"เออ..ขอโทษ แล้วนี่โทรมาหาฉันมีะไรหรือเปล่า" อลันขอโทษเพื่อให้เรื่องจบๆไป เขารู้จักนิสัยของไอด้าดีและรู้ว่าทำยังไงพี่สาวเขาถึงจะสงบลง

 

"ฉันอยากออกไปข้างนอก นายว่างไหมพาไปหน่อยสิ"

 

"ว่าง แต่ไปไม่ไหว" อย่าว่าแต่พาไอด้าออกไปข้างนอกเลย แค่ลุกขึ้นจากเตียงตอนนี้เขายังไม่สามารถทำไม่ได้เลย

 

"ทำไมไม่ไหว นายไม่สบายหรือเปล่า เป็นอะไรมากไหมอลัน" ไอด้าถามด้วยความเป็นห่วง

 

"ก็...นิดหน่อย ไม่เป็นไรมากหรอกน่า"

 

"ไม่เป็นอะไรมาก? แต่น้ำเสียงนายฟังดูไม่ค่อยดีเลย ไปหาหมอไหมเดี๋ยวฉันพาไป" ถึงจะชอบเถียงชอบแกล้งกันบ้างแต่ไอด้าก็รักอลันมาก

 

"ไม่ต้องหรอกน่า นอนพักเดี๋ยวก็หาย" อลันปฏิเสธด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ยิ่งทำให้ไอด้าเป็นห่วงเข้าไปใหญ่

 

"จะพาไปหาหมอก็ไม่ไป ตกลงนายเป็นอะไรกันแน่" ไอด้าถามด้วยความหงุดหงิด อลันไม่ใช่คนจำพวกที่กลัวหมอสักหน่อย ถ้าเป็นเธอก็ว่าไปอย่าง ถ้าเธอไม่สบายเรื่องไปหาหมอเนี่ยขอเป็นทางเลือกสุดท้ายก็แล้วกัน

 

"อืม...แค่แฮงค์นิดหน่อย ไม่เป็นไรจริงๆ"

 

"ไอ้บ้าอลัน ฉันเป็นห่วงแทบตาย แต่นายกลับอกว่านายแค่แฮ้งค์เนี่ยนะ" ไอด้ากดตัดสายด้วยอารมณ์หงุดหงิด โยนโทรศัพท์ในมือลงบนเตียงแล้วทิ้งตัวลงนั่งด้วยสีหน้าบึ้งตึง อลันไม่ว่างแบบนี้แล้วเธอจะหาข้ออ้างอะไรไปหาพี่ดอมได้กันล่ะ

 

"บ้าเอ้ย!..." สบถออกมาแล้วทิ้งตัวลงนอนอย่างใช้ความคิด จนเวลาผ่านไปครู่ใหญ่จึงลุกขึ้นแต่งตัวสวยแล้วลงไปข้างล่าง

 

"คุณย่าขา" หลังจากมองหาย่าอยู่สักพัก ไอด้าก็เจอมาดามเอเลน่านั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะตรงมุมห้องนั่งเล่น เธอจึงรีบเดินเข้าไปหา

 

"จะไปไหนลูก แต่งตัวซะสวยเชียว" มาดามเอเลน่าละสายตาจากเอกสารรายงานการประชุมตรงหน้ามาสนใจหลานสาวที่แต่งหน้า แต่งตัวเตรียมพร้อมจะออกไปข้างนอก

 

"ไอด้าว่าจะไปหาคุณน้าโอลิเวียค่ะ คุณย่าให้คนขับรถไปส่งไอด้าหน่อยได้ไหมคะ" ไอด้านั่งลงข้างๆย่าของเธอแล้วโน้มตัวไปกอดอย่างออดอ้อน

 

"ไปหาน้าโอลิเวียหรืออยากไปหาใคร..หืม" ว่าอย่างรู้ทัน และแอบแซวหลานสาวเบาๆ มาดามเอเลน่าไม่ห้ามหรอกถ้าหลานสาวจะรู้สึกพิเศษกับใครสักคน ห่วงก็แต่คาร์ลอสลูกชายของเธอนี่แหละ ถ้ารู้เข้าคงจะไม่ยอมง่ายๆ

 

"ไปหาคุณน้าโอลิเวียจริงๆค่ะ ส่วนคนอื่น สายป่านนี้คงไปทำงานแล้วมั้งคะ" ไอด้าพูดออกไปตามตรง เวลาเกือบเที่ยงแบบนี้เธอไม่หวังว่าจะเจอโดเรนโต้ที่บ้านของคุณน้าโอลิเวียหรอก

 

"เดี๋ยวย่าให้คนขับรถพาไอด้าไปนะ ไปหาน้าโอลิเวียแล้วจะไปไหนต่อก็ให้คนขับรถพาไป" มาดามเอเลน่าเตรียมคนขับรถไว้ให้ไอด้าแล้วก่อนที่เธอจะมาถึง ไม่ใช่เตรียมแค่คนขับรถอย่างเดียวแต่สั่งซื้อรถคันใหม่ให้หลานสาวด้วย รอแค่บริษัทเอารถมาส่งเท่านั้น

 

"ไอด้ายังไม่รู้ว่าจะไปไหนเลยค่ะ ไอด้าไปก่อนนะคะคุณย่า" หอมแก้มย่าไปหนึ่งฟอดใหญ่ก่อนที่จะออกไปขึ้นรถเพื่อเดินทางไปยังบ้านของโอลิเวีย

 

รถของไอด้าผ่านประตูบ้านของโอลิเวียเข้ามาได้อย่างง่ายดาย เพราะคนเฝ้าประตูเห็นว่าเป็นรถมาจากบ้านของมาดามเอเลน่า เมื่อไอด้าก้าวลงจากรถก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี คงเป็นเพราะย่าของเธอโทรมาบอกโอลิเวียแล้วว่าเธอจะมาที่นี่

 

"สวัสดีค่ะคุณน้า"

 

"ไอด้า!...สวัสดีจ๊ะ" โอลิเวียสวมกอดไอด้าด้วยความคิดถึง นานแล้วที่เธอไม่ได้เจอไอด้าเลยจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่เจอก็ตอนปิดเทอมเมื่อปีที่แล้ว

 

"โชคดีนะคะที่คุณน้าอยู่บ้าน ไม่อย่างงั้นไอด้าก็ไม่รู้จะไปไหน" ไอด้าบอกด้วยน้ำเสียงเศร้า เธอยังไม่มีเพื่อนที่นี่จนกว่ามหาวิทยาลัยจะเปิดเลยไม่รู้จะไปหาใครนอกจากบ้านของโอลิเวียกับไปหาอลัน

 

"ถ้าไอด้ามาช้ากว่านี้สักยี่สิบนาทีก็คงไม่เจอน้าหรอกจ๊ะ" โอลิเวียบอกพลางหันไปมองดูความเรียบร้อย

 

"คุณน้าทำอะไรอยู่เหรอคะ เตรียมของไปไหนเยอะแยะคะเนี่ย" ไอด้ามองสาวใช้ในบ้านของโอลิเวียที่กำลังตะเตรียมข้าวของกันวุ่นวายจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

"น้ากำลังให้เด็กเตรียมของไปส่งที่บริษัทของดอมน่ะ วันนี้มีประชุมสำคัญ ตอนแรกดอมจะสั่งอาหารที่โรงแรมนั่นแหละ แต่น้าอยู่ว่างๆก็เลยอยากทำเอง ไอด้าว่างหรือเปล่าช่วยเอาของพวกนี้ไปส่งแทนน้าหน่อยได้ไหมพอดีน้าจะต้องไปธุระ จะให้เด็กๆพวกนี้ไปกันตามลำพังก็กลัวจะไม่ได้เรื่อง" โอลิเวียมองไปที่สาวใช้แต่ละคนหลังจากที่เธอไหว้วานไอด้าแล้ว

 

"ก็ได้ค่ะ ถ้าคุณน้าไม่ว่างไอด้าไปให้เองก็ได้" ไอด้าตอบตกลงด้วยความเต็มใจ อย่างน้อยได้ไปเห็นหน้าของเขาสักนิดก็ยังดี

 

โอลิเวียมองไอด้าด้วยความเอ็นดู เมื่อตอนไอด้ายังเล็กเวลาที่คาร์ลอสพาครอบครัวมาเยี่ยมมาดามเอเลน่า ไอด้าจะร้องหาน้องชายเธอตลอด ทำให้ทั้งสองครอบครัวต้องหากิจกรรมทำร่วมกันอยู่เรื่อยๆเช่น ไปเที่ยว ไปปิคนิค ส่งผลให้เด็กๆของทั้งสองบ้านสนิทสนมกันค่อนข้างมาก

 

แต่แทนที่ไอด้าจะสนิทสนมกับลูกชายของเธอที่วัยใกล้เคียงกัน ไอด้ากลับชอบเล่นกับโดเรนโต้น้องชายของเธอมากกว่า และเมื่อเวลาผ่านไปจนเด็กๆโตขึ้น เธอก็สังเกตุเห็นได้ว่าแววตาที่ไอด้ามองน้องชายของเธอนั้นค่อยๆเปลี่ยนแปลงไป จากแววตาที่มองกันแบบพี่น้อง กลับกลายเป็นไอด้าแอบซ่อนความเขินอายเล็กๆไว้ทุกครั้งเมื่อยามพบเจอกับโดเรนโต้

 

 

ความคิดเห็น