Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 34 End

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.5k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ค. 2563 17:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 34 End
แบบอักษร

The End

 

สายลมพัดแผ่วเบากระทบผิวกายพอให้รู้สึกเย็นสบาย แสงจันทร์ในยามค่ำคืนเปล่งประกายทอแสงระยิบระยับบนผิวน้ำทะเลใสเบื้องหน้าที่ดึงดูดสายตาแก่ผู้พบเห็น

 

เจ้าของร่างหนายืนทอดสายตามองออกไปสู่ความกว้างไกลอย่างนึกปล่อยตัวปล่อยใจ ความคิดมากมายกำลังไหลเวียนอยู่ภายใน ถึงอย่างนั้นร่างหนาก็ไม่คิดที่จะหยุดมัน

 

"มายืนทำอะไรตรงนี้ครับ? น้ำค้างลงเดี๋ยวไม่สบายนะ"

 

เสียงหวานคุ้นหูฉุดดึงอัคนีหลุดจากห้วงความคิดของตน ก่อนจะหันใบหน้ามามองคนที่ยืนข้างๆเต็มสายตา

 

"คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะครับ น้ำล่ะ ไม่ง่วงหรอครับ? ดึกแล้วนะ"

 

อัคนีหมุนร่างกายยืนพิงระเบียงบ้านพักตากอากาศที่ตนเป็นคนเลือกเองกับมือเพราะตั้งใจพาอีกคนข้างๆมาเที่ยวพักผ่อนด้วยกันสองต่อสอง

 

"ยังครับ ที่นี่สวยดีนะ"

 

ธาราหันมองไปยังทิวทัศน์ทะเลในค่ำคืนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวแต่กลับมีแสงสว่างมากพอที่จะทำให้ไม่รู้สึกมืดสนิทจนเกินไป

 

ร่างหนาไม่ได้หันไปมองตามสายตาอีกคนแต่กลับดึงรั้งเอวบางให้เข้าหาตนจนร่างกายแนบชิดกันไร้การลอดผ่านของอากาศ

 

"อะ...อะไรไฟ?"

 

ธาราตกใจเล็กน้อยเพราะเจ้าตัวไม่ทันได้ตั้งตัว อีกทั้งตอนนี้สายตาที่อัคนีส่งมาให้มันทำให้ใจดวงน้อยๆของเขาทำงานหนัก อีกคนไม่ได้มองสบตาตรงๆหากแต่กำลังกวาดสายตาไปทั่วใบหน้าหวานอย่างหลงใหล มือหนาลูบไล้แผ่วเบาตามกรอบหน้าจนธารารู้สึกขนลุกอ่อนๆ

 

"ดีใจจังที่วันนี้ไฟมีน้ำอยู่ข้างๆ"

 

สายตาคมมองไปทั่วใบหน้าก่อนจะมาหยุดที่ดวงตาคู่สวยที่ตอนนี้กลับยิ่งสวยมากขึ้นกว่าเดิม

 

"ไฟดีใจที่ได้มาเจอน้ำ และขอโทษที่เรื่องของเรามันเริ่มต้นได้ไม่ดีสักเท่าไร"

 

"ไม่ต้องขอโทษแล้ว น้ำก็ดีใจที่ได้เจอไฟแล้ววันนี้เราก็ได้มาอยู่ข้างๆกัน"

 

ธาราว่าพลางยิ้มให้ก่อนจะดึงอีกคนเข้ามากอดอย่างเต็มรัก แขนเรียวโอบกระชับรอบเอวของอีกคนให้แน่นขึ้นเพื่อยืนยันความรักที่เขามีให้ ใบหน้าหวานซบลงที่ลาดไหล่ซ้ายเพื่อหาความอบอุ่น

 

"น้ำ"

 

"ครับ"

 

ธาราขานรับแต่ทั้งคู่ก็ยังกอดกันไม่ยอมปล่อย

 

"หยุดหายใจรดต้นคอได้แล้ว ไม่งั้นไฟไม่ไหวนะ"

 

หลังอัคนีพูดจบธาราก็นิ่งไปพร้อมกับลมหายใจที่หายไปเช่นกัน อัคนีหัวเราะในลำคอเพราะอีกคนกำลังกลั้นหายใจ

 

"กลั้นหายใจเลยหรอ เดี๋ยวตายนะ"

 

เพี๊ยะ!

 

"โอ๊ย! ตีไฟทำไมเนี่ย?"

 

ธาราไม่ได้ผละออกจากอ้อมกอดของอีกคนแต่ยกมือเรียวฟาดไปที่สะโพกสอบอย่างแรงเพราะลงโทษคนชอบแกล้งให้รู้สึกเสียบ้างพร้อมกับซุกใบหน้าตนเข้าหาอกแกร่งทันที

 

"อย่ามาแกล้งกันนะ หวานๆอยู่ดีๆไม่ชอบหรือไง?"

 

"โอ๋ๆ หยอกเล่นเองครับ"

 

อัคนีว่าพลางลูบผมนุ่มอีกคนไปมาอย่างปลอบโยน ที่ทำไปเพราะอยากเห็นแมวน้อยหงุดหงิดใส่เขาก็เท่านั้น มันอดแกล้งไม่ได้...ก็น่ารักน่าฟัดขนาดนี้

 

"ไหนดูซิ ทำหน้าบูดอยู่หรือเปล่า?"

 

มือหนาประคองใบหน้าอีกคนขึ้นก่อนจะมองสบไปที่ดวงตากลมที่ตนชอบ ธารายังคงทำหน้ามุ่ยบอกบุญไม่รับจนเขาอดเอ็นดูไม่ได้

 

จุ๊บ!

 

จุ๊บ!

 

จุ๊บ!

 

"ไฟ! ฮึ่ย..."

 

ธาราใบหน้าเห่อร้อนจนไม่กล้ามองอีกคน อัคนีที่เอาแต่ใจฉวยโอกาสจุ๊บกันจนร่างบางทนความเขินอายไม่ไหวรีบหมุนตัวเพื่อพาตัวเองหนีไปจากตรงนี้

 

หมับ!

 

"อื้อ!..."

 

แต่ก็ไม่ทันความรวดเร็วของมือหนาที่คว้าเข้าแขนเรียวก่อนจะดึงรั้งจนร่างบางเซเข้าหาตนพร้อมกับกดจูบหนักๆไปที่ริมฝีปากอีกคน

 

"อืม...."

 

ไม่รู้ว่าจากความตกใจในตอนแรกของธาราแปรเปลี่ยนเป็นความเผลอไผลปล่อยใจไปกับสัมผัสของอัคนีตั้งแต่ตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ตนจูบตอบอีกคนไปแล้ว

 

แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบคออีกคนอย่างเผลอตัว ธาราชอบสัมผัสที่อัคนีมอบให้ทุกอย่าง ทั้งกอดหรือแม้กระทั่งจูบที่ทำให้ร่างกายเขาเคลิบเคลิ้มอีกทั้งยังตอบรับสิ่งที่อีกคนมอบให้เป็นอย่างดี

 

อัคนีถอนจูบออกเพื่อให้อีกคนพักหายใจได้เต็มปอด ริมฝีปากลากไล้ดูดซับน้ำใสที่เลอะออกมาก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายมาที่ลำคอขาวของอีกคนแทน จมูกโด่งกดลงสูดกลิ่นหอมอ่อนๆที่เขาชอบก่อนกดริมฝีปากจูบลงเบาๆ นึกแล้วก็อยากหยอกล้ออีกคนจนอดไม่ได้ที่จะดูดดึงผิวขาวๆนั่นอย่างลืมตัว

 

"อ๊ะ! ไฟ เจ็บ"

 

ธาราสะดุ้งเบาๆแต่ก็เอียงคอเพื่อเปิดทางให้อีกคนได้ลากไล้สัมผัสวาบหวาบไปมาอย่างถนัด

 

ก็บอกแล้วว่าเขาน่ะชอบทุกสัมผัสที่อีกคนมอบให้...

 

"ไฟ เดี๋ยว! อ๊ะ!"

 

ไม่ทันได้ห้ามอะไรเพราะลิ้นร้อนๆของอัคนีลากไล้มาที่เนินอกของเขาที่ไม่รู้ว่าชุดนอนก่อนหน้าถูกปลดร่วงลงไปหมิ่นเหม่ตอนไหน อัคนีก้มลงดูดดึงหน้าอกของคนตรงหน้าจนธาราร้องครางในลำคอออกมาเพราะความเสียวซ่าน

 

"ไฟ...อื้อ...มะไม่เอาตรงนี้...อ๊า!"

 

ด้วยความที่บรรยากาศเป็นใจอีกทั้งความต้องการมีมากมายจนอัคนีอยากปลดปล่อยออกมาเต็มทีทำให้ไม่ได้คิดอะไรนอกจากสนใจเรือนร่างอีกคนตรงหน้า ลิ้นร้อนยังคงเกี่ยวกวัดดูดดึงตุ่มไตอีกคนอย่างเร้าอารมณ์จนร่างบางกระตุกหลายครั้งเพราะความกระสัน ถึงแม้จะอดใจไม่ไหวแต่หากทำตรงนี้เลยมันคงไม่ดีเท่าไร อัคนีผละตัวเองออกก่อนจะอุ้มอีกคนขึ้นเพื่อพาตัวเองและร่างบางไปทำตามความต้องการของร่างกายและหัวใจต่อไป

 

 

 

 

"อือ...ไฟ..."

 

ดวงตากลมกระพริบตาปรับแสงสองสามทีก่อนจะลืมตาเต็มที่ แขนเรียวควานหาร่างของอีกคนที่ตนกอดก่ายมาทั้งคืนแต่ก็ไม่พบ

 

"ไฟ...ไปไหน"

 

ธาราใจเสียเมื่อตื่นขึ้นมาไม่เจออ้อมกอดอบอุ่นที่ตนเคยได้สัมผัสทุกเช้าหลังตื่นนอน แต่เช้านี้กลับว่างเปล่าไร้เงาของอีกคน ร่างบางขยับตัวกวาดสายตามองไปทั่วห้องก็ไม่พบสิ่งที่ตนตามหา

 

"ไฟ...ฮึก...ไฟ..."

 

หยาดน้ำตาก่อตัวก่อนจะไหลลงอาบแก้มขาวที่เจ้าตัวไม่คิดจะปัดมันออก จะขยับตัวก็รู้สึกหน่วงๆที่ท้องน้อยจนต้องยกมือขึ้นมากุมไว้ อีกคนที่ตนตามหาหายไปไหน ทำไมเวลานี้ถึงไม่อยู่ข้างๆเขา

 

"ไฟ...ฮือออ"

 

เสียงร้องไห้ดังจนอัคนีต้องรีบวิ่งมาดูอีกคนด้วยความเป็นห่วง เขาแค่ลงไปทำมื้อเช้าให้อีกคนเพราะรู้สึกได้ว่าอีกคนกำลังมีไข้

 

"น้ำ! เป็นไรครับ ร้องไห้ทำไม?" อัคนีรีบเข้ามากอดอีกคนที่นั่งร้องไห้อยู่บนเตียงอย่างตกใจ

 

"..ฮึก..ไฟ...ไปไหนมา..." ธาราพยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่นเพราะความสะอื้น

 

"ไปทำข้าวต้มมาครับ หยุดร้องก่อนนะ"

 

"อือ..."

 

อัคนีเช็ดน้ำตาให้อีกคนก่อนจะสังเกตความผิดปกติบางอย่าง

 

"เป็นอะไรครับ?"

 

"คิดว่าไฟหายไปไหน"

 

"ไม่ไปไหนครับ อยู่นี่แล้วไง"

 

อัคนีดึงอีกคนมากอดปลอบเพราะคงขวัญเสียที่จู่ๆก็ตื่นมาไม่เจอเขาจนร้องไห้ออกมา แต่ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่ดูผิดปกติไปเพราะสีหน้าของธาราที่เหมือนพยายามเก็บอาการอะไรสักอย่างเอาไว้

 

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นครับ? ปวดหัวหรอ?"

 

"ไฟ"

 

"ครับ"

 

"ปวดท้อง"

 

"ปวดท้อง?"

 

ธาราพยักหน้าหงึกหงักเพื่อยืนยันอาการ เขารู้สึกจุกแปลกๆจนบางทีก็เสียดขึ้นมาเฉยๆ อัคนีมองมาที่ธาราก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าคงเป็นเพราะเขาแน่ๆที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้

 

"ไปครับ"

 

"ไปไหน?"

 

"ห้องน้ำ"

 

ธารางงที่อีกคนเอ่ย เขาปวดท้องที่ไม่ได้หมายถึงแบบนั้นทำไมต้องไปห้องน้ำด้วย

 

"ไปเอาน้ำออกครับ ฮึบ!"

 

"ไฟ!"

 

อัคนีอุ้มธาราขึ้นก่อนจะพาตรงไปยังห้องน้ำทันที ก็เมื่อคืน...เขาดันปล่อยน้ำรักเข้าข้างในตัวอีกคนทุกหยาดหยดแถมไม่ได้เอามันออกให้เพราะดันหลับไปเสียก่อน

 

ก็คนมันเพลียนี่...

.

.

.

.

.

อัคนีไม่ได้ดับลงด้วยสายของธารา

หากแต่แค่ลดความร้อนของไฟลงเพราะความเย็นของน้ำ

.

.

กับใจคน

ไม่ว่าจะร้อนแค่ไหน ย่อมสงบลงได้

...เพียงเพราะรัก...

.

.

 

-------------------The End------------------

 

 

 

.

.

.

.

.

.

.

 

.................................

จบแล้ววววว

 

ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ น่ารักมากๆเลย หวังว่าจะสนุกกันนะ แต่ว่าถ้าไม่ก็ไม่เป็นไรเพราะเรายังมือใหม่อยู่

 

สุดท้ายหากชอบผลงานก็ติดตามกันไปเรื่อยๆน้า♥️

 

ขอบคุณจ้า😘

 

 

 

 

ความคิดเห็น