BAD SENIORS หยุดหัวใจนายรุ่นพี่ 20+
BAD SENIORS 1 รุ่นพี่,เจ้านาย,แฟนเก่า
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
BAD SENIORS 1 รุ่นพี่,เจ้านาย,แฟนเก่า

BAD SENIORS 1

 

...แต่ฉันก็รู้ดีว่าข้างข้างเธอนั้น

มีเขาใช่ไหม และคนคนนั้น ดูแลเธอดีหรือเปล่า

ถ้าเธอยิ้มฉันก็ดีใจ แค่ตรงนี้ฉันไม่มีใคร

ในคืนที่ฝนโปรยลงมา...

 

ตึกตึก ขณะที่ฉันกำลังฟังเพลงเดินเข้าไปยังตึกคณะตัวเองอยู่นั้น...

พรึ่บ! ฉันก็ต้องสะดุ้งไปเล็กน้อยกับแรงสะกิดของใครบางคนที่อยู่ด้านหลังของฉัน

"..." ฉันค่อยๆเอื้อมมือไปถอดหูฟังที่ใส่ไว้ในหูออกพร้อมกับมองหน้าใครคนนั้นด้วยสีหน้านิ่งเรียบตามปกติของฉัน

"นี่ เธอเห็นไอ้ซีเคปะ" ไม่ต้องสงสัยว่าคนตรงหน้าฉันคือใคร เขาก็คือดีนหนึ่งในเพื่อนของเฟียร์เพื่อนสนิทฉัน

"ไม่เห็น" ฉันตอบกลับไป

"ตั้งใจตอบหน่อยดิวะ"

"..." แล้วหมอนี่ต้องการคำตอบแบบไหนจากฉัน

"เหอะ คุยกับเธอเหมือนคุยกับกำแพงเลยวะ..."

"...สรุปไม่เห็นมันหรอ มันเรียนเซคเดียวกับเธอ"

"อือ ไม่เห็น"

"อะไรวะ" แล้วคนตรงหน้าฉันก็บ่นออกมาตามสไตล์เขา ฉันที่เห็นว่าไม่มีความจำเป็นอะไรก็ทำท่าจะเดินหนีออกไป

"เห้ย เดี๋ยวดิ"

"อะไรอีก" ฉันถามออกไปเสียงนิ่ง

"แล้วยัยเฟียร์ละ"

"ไม่รู้" ฉันยังไม่ได้คุยกับเฟียร์เลยด้วยซ้ำ ดูเหมือนวันนี้ยัยนั่นจะมีเรียนเช้า

"เห้อ เซ็งวะ เธอว่างปะ...ไปกินข้าวเป็นเพื่อนหน่อยดิ"

"..." ฉันก็มองหน้าดีนนิ่ง

"เดี๋ยวๆ อย่าเข้าใจผิดคิดว่าฉันจีบเธอนะเว้ย ฉันแค่ไม่อยากกินข้าวคนเดียว" หึ ฉันก็ไม่คิดหรอกไหม เพราะหมอนี่น่ะ...ชอบแต่คนอกตูมๆก้นเด้งๆเท่านั้นแหละ ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมฉันถึงรู้ ก็เขาเป็นคู่กัดกับยัยเฟียร์ ฉันได้ยินยัยนั่นด่าเขาอยู่ทุกวัน อีกอย่าง...เขาก็เป็นไอดอลชื่อดังทั้งของมหาลัยแล้วก็ของประเทศเลยก็ว่าได้ ส่วนเรื่องอื่นอย่าถาม...เพราะฉันไม่ได้สนใจอะไรนัก

"ไม่กิน" ฉันตอบกลับไป

"นี่! เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร กล้าดียังไงมาปฏิสะ..." ไม่รอให้หมอนั่นพูดจบ ฉันตัดสินใจหยิบหูฟังขึ้นมาฟังเพลงต่อเดินออกไปอย่างไม่สนใจ

ตึกตึก...แต่แล้วสายตาของฉันก็ต้องชะงักนิ่งไปเมื่อมันไปปะทะเข้ากับใครบางคน...ที่กำลังยืนมองหน้าฉันอยู่

"เห้ยไอ้เดรค ไปกัน" เพื่อนของใครคนนั้นเอ่ยเรียกคนตัวสูง ซึ่งเขาก็พยักหน้าตอบพร้อมกับเดินออกไปกับเพื่อนของเขา

"..." ฉันก็นิ่งเหลือบมองตามร่างสูงออกไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้นก่อนจะเดินไปยังห้องเรียนของตัวเองด้วยท่าทีปกติ

 

 

หลังเลิกเรียน

"เริ่มจับคู่ได้เลยนะ" อาจารย์เอ่ยออกมา ซึ่งฉันก็ก้มเก็บของใส่กระเป๋าอย่างไม่สนใจ งานที่อาจารย์สั่งก็เกี่ยวกับพวกคณะที่ฉันเรียนนี่แหละ หลายคนอาจจะยังไม่รู้ ฉันเรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกล ปี3 กำลังจะขึ้นปี4 ทำให้งานตอนนี้ของฉันมันเยอะแยะไปหมด ยิ่งเป็นมหาลัยชื่อดังด้วย งานแต่ละอย่างที่อาจารย์สั่ง เรียกได้ว่าวัดวิชาความรู้ความสามารถของแต่ละคนได้เลย งานโหดทั้งนั้น...

คณะที่ฉันเรียนส่วนใหญ่มันจะเกี่ยวกับศึกษาการออกแบบและควบคุมใช้งานระบบทางกลไกของ เครื่องจักรอุปกรณ์ ยานยนต์ นู้นนี้ จริงๆมันมีเยอะกว่านี้ แต่ฉันขี้เกียจมานั่งอธิบาย

"เมษา..." เสียงใครบางคนเรียกฉันขณะที่ฉันกำลังจะเดินออกจากห้องเรียนทำให้ฉันหันไปมอง

"...มีคู่รึยัง"

"ยัง"

"งั้นมาคู่กันไหม" คนตรงหน้าถามฉันด้วยสีหน้ายิ้มๆ ซึ่งเขาก็คือเพื่อนร่วมเซคของฉันเองแน่นอนว่าเขาคือผู้ชาย ผู้หญิงในคณะฉันค่อนข้างหายากส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีใครเรียนคณะนี้ถึงมีก็น้อยมากๆ

"ไม่เป็นไร ฉันอยากทำคนเดียว" พูดจบ ฉันก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันที ไม่ใช่ว่าฉันหยิ่งหรืออะไรหรอกนะ แต่เพราะฉันเป็นคนโลกส่วนตัวสูงมากแล้วเวลาฉันก็มีไม่ค่อยตรงกับคนอื่น เวลาที่อาจารย์สั่งงานกลุ่มหรืองานคู่อะไรแบบนี้ ถ้าไม่จำเป็นจริงๆฉันมักจะทำทุกอย่างคนเดียวอยู่เสมอ

.

.

.

ตึกตึก...

หลังจากที่เดินออกมาได้ไม่นาน สองขาฉันก็ต้องชะงักไปอีกครั้ง

"พี่เมษา เลิกเรียนแล้วไปไหนต่อรึเปล่าคะ" นี่ก็เป็นอีกสิ่งที่ฉันต้องเจออยู่ในทุกๆวัน ก็คือการที่มีผู้หญิงตัวเล็กน่ารักต่างคณะมาดักรอเพื่อพูดคุยกับฉัน ซึ่งฉันก็เข้าใจว่าด้วยลักษณะที่ดูแมนของฉันบวกกับการเรียนคณะนี้ทำให้มีผู้หญิงหลายคนต่างเข้ามาชื่นชอบในตัวฉัน ไม่เชิงว่าพวกเขาอยากได้ฉันเป็นแฟนอะไรแบบนั้นหรอกนะ เหมือนกับว่าปลื้มๆกับบุคลิกนิ่งๆเงียบๆไม่ยุ่งกับใครของฉันอะไรประมาณนั้น

"ไม่มี"

"งั้นเรา..."

"ขอตัวก่อนนะ ไม่ว่าง" ว่าแล้ว ฉันก็เลี่ยงเดินหนีออกมา บอกตามตรง...แรกๆฉันรู้สึกเบื่อหน่ายกับอะไรแบบนี้มาก แต่พอนานๆไป มันเหมือนมันเริ่มชินมากกว่า

"ฮอตเหมือนเดิมเลยนะ" ฉันหันไปตามเสียงทันทีก่อนจะมองคนตรงหน้านิ่ง

"ทำไมมองน้องเฟียร์แบบนั้นละคะ พี่เมษาาา"

"..." ฉันได้แต่ทำหน้านิ่งส่งไปยังเฟียร์ที่ยืนทำท่าล้อเลียนฉันอยู่

"ชิ๊ เบื่อหน้าตายของเธออะ" ยัยนั่นเอ่ยออกมาพร้อมกับเดินเข้ามาหาฉัน ซึ่งเฟียร์ก็คือเพื่อนสนิทคนแรกและคนเดียวของฉันในมหาลัย ฟังดูตลกใช่ไหม...แต่มันคือเรื่องจริง ฉันเป็นคนไม่มีเพื่อนเพราะฉันเข้ากับคนได้ยาก บวกกับเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงมากๆทำให้ฉันไม่ยุ่งหรือไม่คบใคร แต่ที่ฉันมาสนิทกับเฟียร์ได้ก็เพราะตอนรับน้องเราบังเอิญเจอกัน ตอนนั้นเฟียร์รถเสียทำให้ฉันไปช่วยดูให้ ฉันค่อนข้างมีความรู้ในระดับนึงในตอนนั้นเพราะฉันมีความชื่นชอบกับอะไรแบบนี้อยู่แล้ว จนสุดท้ายฉันก็สามารถซ่อมรถให้เฟียร์ได้ ตอนนั้นยัยนั่นดีใจมากขอเลี้ยงข้าวฉันนู้นนี้ ฉันก็ปฏิเสธตามนิสัยตัวเองอยู่แล้ว แต่เฟียร์ไง...ยัยนั่นไม่ยอมแถมตามตื้อจนสามารถเลี้ยงข้าวฉันได้ แล้วหลังจากนั้นเราก็เริ่มสนิทกันได้ยังไงก็ไม่รู้ ฉันเองก็ยังงงๆมาถึงทุกวันนี้

"เงียบอีกละ คุยกับฉันบ้างสิ"

"จะให้คุยอะไร"

"คุยอะไรก็ได้อะ นินทาซีเคก็ได้"

"..." ยัยนี่ก็ชอบพูดจาเพ้อเจ้อแบบนี้นั้นแหละ ภายนอกดูหยิ่งมากนะ แต่จริงๆแล้วยัยเฟียร์เนี่ย...ตัวไร้สาระเลย

"โอ๊ยยย ไม่สนุกเลยอะ เธอต้องหัดนินทาคนบ้างนะ"

"จะให้นินทาใคร" ฉันเป็นพวกโลกส่วนตัวสูงและไม่ค่อยชอบยุ่งกับใคร ทำให้ฉันมักจะนั่งหรือยืนอยู่เงียบๆไม่ค่อยพูดหรือคุยถึงคนอื่น ผิดกับนิสัยของคนตรงหน้า...

"ยัยไอมิ...แฟนพี่เดรคเจ้าของอู่เธอไง"

"..." ฉันชะงักไปเล็กน้อยกับคำพูดของคนตรงหน้า

"รู้ปะ ยัยนั่นคันมากกก...แบบว่า โทรติณณ์ไม่หยุด"

"ช่างเถอะ"

"ช่างไม่ได้ ฉันอยากเม้า"

"..." ฉันก็แกล้งทำหน้าปลงใส่เฟียร์ไป

"ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น เธอรู้ปะว่า..." ยังไม่ทันทีเฟียร์จะพูดอะไรออกมา

พรึ่บ ฉันก็รีบกระตุกแขนยัยนั่นออกไปทันที ทำไมฉันถึงทำแบบนั้นนะหรอ...

"ยังไม่กลับอีกหรอ" ใช่ คนที่เดินเข้ามาถามก็คือ...คนที่มีชื่ออยู่ในบทสนทนาของเราก่อนหน้านี้ไง

"อืม" ฉันพยักหน้าตอบกลับไป

"ลืมไปว่าพี่เดรคก็เรียนคณะนี้" เฟียร์หันมากระซิบลงข้างหูฉัน

"..." ฉันก็เงียบไม่ได้ตอบอะไรกลับไป และใช่...เขาเรียนเรียนคณะนี้ แล้วเขาก็เป็นรุ่นพี่ของฉัน

"กลับยังไง" คนตัวสูงถามฉัน

"กลับกับเฟียร์"

"ไม่ได้จ้ะ วันนี้ฉันมีนัดเดท..."

"...เธอไม่ได้เอารถมาหรอ" ยัยนี่...

"เอามา" ฉันตัดสินใจตอบออกไปแบบนั้นด้วยท่าทีปกติ แต่ความจริงคือฉันไม่ได้เอารถมาด้วยหรอก ไม่ใช่อะไรนะแต่ฉันแค่เบื่อหน่ายเวลารถติดก็เท่านั้น ฉันขี้เกียจขับเลยนั่งรถเมล์ฟังเพลงชิลล์ๆมาดีกว่า

"ถ้าเอามา แล้วทำไมตอนแรกจะกลับกับเพื่อน" คนตรงหน้าถามพร้อมกับมองหน้าฉันนิ่ง

"..." อืม ฉันพลาดเอง

"เห้ย จะได้เวลานัดแล้ว..."

"...เดี๋ยวฉันไปก่อนนะ" ว่าแล้ว เฟียร์ก็รีบเดินออกไปทันทีทิ้งให้ฉันยืนนิ่งอยู่ที่เดิม...กับใครอีกคน

"ตกลงกลับยังไง"

"เดิน" ฉันไม่ได้ประชดเขานะ แต่คือ...อู่รถเขามันไม่ได้ไกลจากมหาลัยมากขนาดนั้น ฉันสามารถเดินไปได้ชิลล์ๆเลย แล้วก็ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมฉันถึงต้องไปอู่รถ เพราะว่าฉันทำงานพาร์ทไทม์อยู่ที่นั่นยังไงละ

"ว่างมากหรอ"

"อะไร"

"เข้างานกี่โมง กว่าเธอจะเดินไปถึง..."

"มันเรื่องของฉัน"

"แต่เธอเป็นลูกน้องฉัน"

"ถ้าไปสาย ก็หักเงินสิ" ฉันมองหน้าบอกคนตัวสูงออกไป

"ไร้ความรับผิดชอบ เอะอะ...จะให้หักแต่เงิน"

"..." หน้าชาเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

"ไปกับฉัน"

"ไม่เป็นไร"

"..." แล้วฉันก็ต้องนิ่งไปกับสายตาของใครอีกคนที่มองหน้าฉันอยู่

"ฉันไม่ได้เข้ามา เพื่อให้เธอปฏิเสธ" เขาก็ยังเป็นเขา

"..."

"ไป"

"..."

"เมษา"

"รู้แล้ว เดินนำไปสิ" คนอย่างฉันจะมีสิทธิ์อะไรต่อรองกับเขา เขาที่เป็นทั้งรุ่นพี่ เจ้านาย แล้วก็...แฟนเก่าของฉัน

 

 

**อย่าลืมกดหัวใจ

คอมเม้นให้กันด้วยน้าาาา**

 

Credit song :

เพลง : ฝนตกไหม

ศิลปิน : Three Man Down

 

หากต้องซื้อ E-BOOK ผ่าน MEB

Badstyle_
@Badstyle_
http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTQ5NDk0OCI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjE0NTU5NDt9
0
0
0

 

 

ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น