facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Stories Ashi [II] : EP.01 (100per.)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2563 00:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Stories Ashi [II] : EP.01 (100per.)
แบบอักษร

 

 

ตอนที่ 1 

 

“มึงยังจะมองหน้ากูอีกมั้ยห้ะ!” 

 

“พะ พี่อชิเรื่องจริงหรอครับ” เด็กนั่นหันไปมองไอ้อชิด้วยสีหน้ากลัวๆ ผมแค่นหัวเราะสมเพชมัน 

 

“อืม ริชกลับไปนั่งที่เถอะ” 

 

“หึ” คำตอบของไอ้อชิทำให้ผมพอใจมาก แต่แม่งมันจะจับแขนผมไปถึงเมื่อไหร่ผมเจ็บนะเว้ย ร่างสูงไม่สนใจว่าเด็กนั่นจะหน้าเสียไปแล้วหรือทำตัวยังไง มันก็ลากผมออกไปข้างนอกผับสำเร็จ ผมไม่ได้ดิ้นหรืออะไรแต่รอดูว่ามันจะทำอะไรกับผมกันแน่ 

 

พรึ่บ 

มือหนาปล่อยผมให้เป็นอิสระ แต่ผมก็ต้องขมวดคิ้วแน่นเมื่อมันพาผมมาที่รถ 

 

“กูจะกลับไปส่งมึงที่บ้าน” 

 

“ไม่ต้อง กูมากับเพื่อนกู” ผมรีบตอบกลับไป ไอ้อชิทำสีหน้าไม่พอใจ เออ ผมเองก็ไม่พอใจเหมือนกันที่มันมีคนมาเกาะแกะแบบนั้น 

 

“งั้นมึงก็ไปเรียกเพื่อนมากูจะพากลับพร้อมกัน” 

 

“หรือมึงจะกลับเอง” ผมยังไม่ทันอ้าปากพูดเสียงเข้มก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน ผมกัดปากอย่างขัดใจ 

 

“กูยังไม่อยากกลับ” 

 

“ไม่กลับก็ต้องกลับ” ไอ้อชิพูดเสียงเรียบสนิท ผมมองสบตากับมันเหมือนมันกำลังพยายามเก็บความรู้สึกน้อยใจผมอยู่ ผมถอนหายใจเซ็งๆ 

 

“ถ้ากูกลับมึงก็ต้องกลับ แล้วกูก็ไม่กลับบ้าน” 

 

“ทำไมกูต้องกลับ”  

 

ยังจะประชดประชันอยู่ได้! 

 

“มึงอยากไปอยู่กับเด็กนั่นรึไงห้ะ!” ผมอดจะด่ามันไม่ได้จริงๆ โว้ยย ยิ่งพูดถึงภาพเหตุการณ์เมื่อกี้ยิ่งทำให้ผมโกรธ หรือผมจะกลับไปเล่นมันหนักกว่านี้ดีนะ 

 

“เออ!” ไอ้อชิพูดกระแทกหน้าผม ผมมองหน้ามันอย่างสุดจะทนมันจะงี่เง่าไปถึงไหน 

 

“มึงไม่ต้องมาประชดกู” ผมพูดเสียงเบาลงมาหน่อย ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ ร่างสูงยกยิ้มมุมปากนิดๆ สีหน้ามันเปลี่ยนไปแล้วมันกลับมาเป็นไอ้อชิคนนิสัยไม่ดีเหมือนเดิมนั่นแหละ 

 

“มึงก็ประชดกูเหมือนกันนั่นแหละ เราเลิกกันแล้วนี่…มึงยังจะหึงกูได้อยู่หรอ” หน้าผมชาดิกเมื่อเจอคำพูดของมัน แล้วคิดว่าคนอย่างผมจะยอมมันงั้นหรอ ไม่มีวัน 

 

“ทำไมกูจะหึงไม่ได้ แหมมึงอย่ามาทำเป็นเก่งเลยอชิมึงน่ะขาดกูไม่ได้หรอก”  

 

“มึงเอาอะไรมามั่นใจฟิก” 

 

“หรือไม่จริงล่ะ” ผมถามพร้อมเลิกคิ้วสงสัย ถ้ามันพูดคำแย่ๆออกมาอีกมันต้องรู้ว่าต่อไปนี้จะไม่มีการง้อหรืออะไรเกิดขึ้นอีก ผมจะไปแบบไม่มีวันกลับแน่ 

 

“……” ร่างสูงเงียบ ใบหน้าหล่อจัดดูเครียดขึ้นมาทันทีก่อนที่มันจะถอนหายใจหนักๆ ผมเองก็ตามอารมณ์มันไม่ทัน 

 

“หรือมึงจะให้กูบอกแม่กูกับเรื่องที่เกิดขึ้น” ผมขู่มัน พ่อกับแม่ผมรักมันก็จริงแต่ก็พร้อมจะปกป้องผมทุกครั้งถ้าเกิดมันทำเรื่องไม่ดีกับผมอีก ไอ้อชิมันมองหน้าผมทันทีก่อนจะจิ้ปากอย่างขัดใจ 

 

“อย่าคิดแม้แต่จะพูดเลยนะมึง”  

 

“กูจะไม่พูดถ้ามึงเลิกเล่นตัว ไม่รู้จะทำให้ยุ่งยากทำไม” ผมได้ทีก็บ่นมัน ไอ้อชิฮึดฮัดแต่มันก็ยอมอ่อนลงให้ผมแล้ว 

 

“งั้นก็กลับ” 

 

“กูไม่กลับบ้าน” ผมตอบกลับทันที ผมบอกไปแล้วนะว่าจะไม่กลับบ้านน่ะ ไอ้อชิทำสีหน้าเซ็งๆ 

 

“กูยังไม่ได้บอกจะให้มึงกลับบ้าน” 

 

“ก็ได้” ผมยิ้มพอใจที่มันเป็นรองผมเหมือนเดิม เราสองคนขึ้นรถกลับคอนโดด้วยกัน ผมหันไปมองไอ้อชิที่กำลังตั้งใจขับรถ 

 

“มึง” ผมเรียกมันทำลายความเงียบตั้งใจจะพูดกับมันดีๆแล้ว มันตอบผมแต่ไม่มองหน้าผม 

 

“อะไร” 

 

“กูหิว” นี่เป็นคำพูดที่โง่มากสำหรับผม ก็ผมไม่รู้จะพูดอะไรนี่หว่าแต่ก็อยากชวนมันคุย 

 

“อืม เดี๋ยวทำให้กิน” ผมยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ที่มันกลับมาทำตัวปกติแบบนี้ แต่ก็ต้องเก็บอาการเพราะผมไม่เคยดีใจออกนอกหน้าขนาดนี้มาก่อน เรากลับมาถึงคอนโดเมื่อขึ้นห้องมาไอ้อชิก็ทำอาหารให้ผมกินจริงๆ แต่มันก็ยังเอาเหล้ามาดื่มเหมือนเดิมคราวนี้ผมดื่มด้วยเมื่อกี้ยังไม่สะใจเท่าไหร่ เรานั่งจ้องหน้ากันอยู่บนโต๊ะทานข้าวถ้าเป็นเมื่อก่อนมันคงเป็นเรื่องปกติแต่ตอนนี้ความรู้สึกมันต่างออกไป ผมรู้สึกประหม่า 

 

“สรุปมึงมาง้อกูใช่มั้ย” มันถามผมขึ้นมาก่อน 

 

“เออ” ผมตอบพร้อมช้อนสายตามองหน้ามัน แววตามันฉายแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมาวูบนึงจนผมเริ่มคันยุบยับในใจเหมือนตัวเองจะโดนแกล้ง 

 

“ใครบอกมึงให้มาง้อกูรึเปล่า” 

 

“ไม่มี” ผมตอบกลับเสียงเรียบ ก็ผมอยากมาง้อมันเองไม่มีใครบังคับผมได้หรอกถึงไอ้ชามจะมาพูดอะไรถ้าผมไม่เอาจริงๆผมก็ไม่มานั่งตรงนี้หรอก สายตาคมหรี่มองหน้าผมเหมือนไม่ค่อยอยากจะเชื่อ 

 

“ไอ้ชามมันก็มาพูดแต่ถ้ากูไม่อยากทำมึงก็รู้ไม่มีใครบังคับกูได้หรอก” ผมอธิบาย มันก็น่าจะรู้นิสัยผมดีที่สุด 

 

“มึงไม่อยากเสียกูไปว่างั้น” มันเริ่มกวนประสาทผมละ  

 

“เออ พูดมากอยู่ได้” ผมตอบเสียงห้วน เริ่มหงุดหงิดแล้ว 

 

“มึงพูดมาดิพี่อชิครับฟิกขอโทษเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะครับ” 

 

“ไปให้ไอ้เด็กเวรนั่นพูดนู่น” ผมตอบมันทันที ร่างสูงหัวเราะขำเมื่อกวนประสาทผมได้ แม่ง ชอบเป็นแบบนี้ผมจะดีด้วยมันก็ชอบแกล้ง  

 

“หึหึหึ” 

 

“ไม่รู้ล่ะ กูไม่ให้มึงไปไหนทั้งนั้น” ผมพูดบอกเสียงห้วนยังหงุดหงิดอยู่ แต่ผมก็ง้อในแบบของผมเนี่ยแหละมันถึงยังนั่งยิ้มอยู่ได้ 

 

“กูอยากเลิกกินละ ไปอาบน้ำนอนกันดีกว่า” เมื่อได้ยินแบบนั้นผมหรี่ตามองมันทันที  

 

“มึงอย่ามาเนียน” ผมว่ามัน แต่ก็ต้องหน้าเห่อร้อนเมื่อมันแสดงออกทางแววตาชัดเจนว่ากำลังคิดอะไรอยู่  

 

หมับ 

“เดี๋ยว!” ผมยังไม่ทันได้พูดอะไรเหล้ากำลังจะเข้าปากอยู่แล้วแต่มันก็จับต้นแขนผมลากเข้าห้องนอนอย่างง่ายดาย ถ้าเอาจริงๆผมสู้แรงมันไม่ได้เลยสักนิด 

 

ตุบ! 

“โอ้ยย ไอ้บ้ามึงเคยถนอมกูมั้ยห้ะ” ผมด่ามันที่เหวี่ยงผมลงบนที่นอนอย่างแรง ใจผมกระตุกเมื่อมันปิดประตูก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อตัวเองออกเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องแน่นๆ ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดหวั่นเพราะมันชอบรุนแรงผมถึงพยายามเลี่ยงเรื่องเซ็กส์กับมันแต่ก็ไม่เคยเลี่ยงได้สักครั้ง 

 

“กูจะลงโทษมึง” 

 

“มึงลงโทษแบบอื่นก็ได้กูไม่เอาแบบนี้” ผมว่ามันหน้าดำหน้าแดง ร่างสูงเคลื่อนเข้ามาหาผมเหมือนมันตัวใหญ่ชนิดที่ผมขยับไปไหนไม่ได้ทั้งๆที่ตัวเราก็เกือบจะเท่ากัน ผมขยับถอยจนตัวชิดกับหัวเตียงร่างสูงกว่าก็ได้โอกาสกระชากผมทีเดียวก็ไปนอนอยู่ใต้ร่างมันแล้ว ผมรีบดันหน้าอกมันออกเมื่อมันก้มหน้าลงมาจะจูบผม กลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่หึ่งไปหมดจนผมนิ่วหน้า 

 

“กูเหม็น” 

 

“กูไม่สน” มันตอบกลับทันที ผมมองมันด้วยสายตาไม่พอใจ 

 

“อื้อออ” ฝ่ามือหนาประคองใบหน้าผมไว้แล้วประกบจูบลงมาทันที ริมฝีปากหนากดจูบย้ำๆไม่ได้ล้วงล้ำเข้ามาเหมือนทุกทีมันทำให้ผมใจสั่น  

 

“กูจะทำให้มึงต้องร้องขอชีวิต” ร่างสูงพูดไม่พอยังใช้มือบีบเค้นสะโพกผมแรงๆจนผมเจ็บ 

 

“มึงมันไอ้จิ้กจอกอชิ” 

 

“มึงชอบด่ากูจังวะ” มันตัดพ้อผมไม่จริงจังนักปากมันก็ยังยิ้มพอเห็นมันยิ้มผมแม่งก็อดจะยิ้มตามไม่ได้ ก็ผมชอบด่ามันไม่ให้ด่ามันจะให้ผมไปด่าใครเล่า 

 

“ให้กูไปด่าคนอื่นมั้ยล่ะ” ผมพูดบอก ร่างสูงขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ 

 

“ด่ากูคนเดียวก็พอ แล้วก็ตรงนี้ให้แค่กูคนเดียวก็พอ” มือหนายังบีบเค้นสะโพกผมไม่หยุด สีหน้ามันเปลี่ยนไปเป็นไอ้คนหื่นกระหายอย่างไม่คิดจะปิด ผมยังไม่ทันได้ว่าอะไรมันต่อร่างสูงกว่าก็ประกบจูบผมลงมาอีกครั้งคราวนี้มันเร่าร้อนจนผมแทบจะละลายภายใต้อ้อมกอดของอีกฝ่าย ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามากวาดชิมของหวานภายในโพรงปากให้ทั่ว ตวัดเกี่ยวพันกับปลายลิ้นผมอย่างช่ำชองจนผมเริ่มดิ้นพล่านเพราะความเสียว 

 

“อ่า” ผมครางเสียงเบายามที่อีกฝ่ายกดจูบลงบนซอกคอพร้อมดูดเม้นจนมันขึ้นรอยแดงจางๆหลายจุด ริมฝีปากหนาเคลื่อนไปหยอกเย้าใบหูผมจนผมกัดปากครางด้วยความเสียวซ่าน มันช่ำชองเรื่องบนเตียงมากจนผมแทบจะขาดใจตายหลายครั้งเพราะความเสียว 

 

พรึ่บ 

เสื้อผมถูกถอดออกไปพร้อมกับกางเกงจนร่างกายผมเปลือยเปล่าตอนนี้แกนกายผมมันแข็งขื่นอย่างน่าอายแต่ร่างสูงไม่ได้ล้อเลียนผม ไอ้อชิครอบครองยอดอกผมดูดดึงหยอกเย้าจนผมต้องขยุ้มผมมันระบายความเสียว  

 

“อ๊ะ อ๊า อชิ อื้ออออ” ผมครางเรียกชื่อมันร่างสูงยิ่งได้ใจตวัดเลียระรัวจนยอดอกสีสวยเปียกแฉะ ผมทนไม่ไหวใช้มือช่วยตัวเองไปด้วยเพราะมันทรมานแต่มือหนากลับกอบกุมมือผมแล้วช่วยรูดรั้งแกนกายผมด้วย ผมไม่อายมันแล้วมันชอบแกล้งผมโดยการจับมือผมรูดขึ้นลงช้าๆ 

 

“อื้อออ มึงอย่าแกล้งกูได้มั้ย อ๊า” ผมพูดพร้อมนิ่วหน้าด้วยความเสียว นิ้วเรียวกดย้ำตรงส่วนปลายเวลาที่มันมีน้ำใสๆปริ่มออกมายิ่งทำให้ลื่นแล้วมันเสียวมากกว่าเดิม ไอ้อชิที่เห็นสีหน้าผมมันเลยทนไม่ไหวขยับลุกถอดกางเกงจนร่างกายเราเปลือยทั้งคู่ หน้าผมแดงก่ำเมื่อเห็นแกนกายมันแข็งตึงพร้อมรบจนน่าตกใจร่างสูงนั่งคร่อมก่อนจะมองหน้าผมด้วยสายตาเรียบสนิท  

 

“ทำให้กูหน่อย” 

 

“มึงมันเหี้ย” ผมด่ามัน  

 

“เออน่า เร็วฟิกทำให้พี่หน่อย” สรรพนามที่ใช้เรียกทำให้ผมหน้าแดงกว่าเดิม สุดท้ายผมก็ใจอ่อนใช้ปากทำให้มันนี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกมันชอบให้ผมทำให้ตลอดแต่ผมไม่ชินเลยสักครั้ง ร่างสูงขยับไปนั่งปลายเตียงเพื่อให้ผมนั่งคุกเข่าบนพื้นจะได้ถนัด ผมใช้มือรูดรั้วเบาๆแค่นั้นอีกฝ่ายก็ร่างเสียงแผ่วผมเลยยิ่งรู้สึกดี ผมอ้าปากกอบกุมแกนกายใหญ่เข้ามาแค่ส่วนปลายใช้ลิ้นตวัดเลียหยอกเย้ามือหนาก็กดหัวผมแช่ไว้แบบนั้นพร้อมห่อปากครางด้วยความเสียว 

 

“อื้ออ อื้ออ” ผมร้องอู้อี้เมื่อร่างสูงกดหัวผมขึ้นลงเร็วระรัวจนผมแทบสำลัก 

 

“อ่าาา หน้ามึงเซ็กซี่ชิบหายเลยฟิก อยากเอามึงแรงๆ”  

 

“อื้อออ” ผมร้องประท้วงแต่มันก็ไม่สนใจมือหนากระชากหัวผมออก มันกระชากจริงๆแม่งผมไม่ได้บอบบางก็จริงแต่มันทำแรงแบบนี้น้ำตาผมก็เล็ดเหมือนกันนะ  

 

“มานั่งตักกู”  

ผมยอมขึ้นไปนั่งตักมันอย่างง่ายดายก่อนจะเป็นฝ่ายโอบรอบคอแกร่งไว้แล้วประกบจูบลงไปก่อน ริมฝีปากผมบวกเจ่อเมื่อได้รับจูบร้อนแรงจากอีกฝ่าย ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อแกนกายอีกฝ่ายกำลังถูไถวนเวียนอยู่แถวช่องทางด้านหลังผม 

 

“กูเข้าไปเลยนะ ไม่ไหวแล้ว” อชิพูดเสียงพร่าจนผมเบือนหน้าหนีด้วยความอาย แต่ก็ยอมพยักหน้ารับ 

 

“กูกลัวมึงเจ็บไปหยิบเจลมาก่อน” 

 

“มึงเอาไว้ไหน” 

 

“ลิ้นชัก” 

ผมเดินไปหยิบมาให้มันร่างสูงยังนั่งอยู่ปลายเตียงที่เดิม มือหนาใช้เจลรูดรั้งแกนกายตัวเองก่อนจะอ้าแขนรับผมให้ขึ้นไปนั่งบนตักมันเหมือนเดิม 

 

“จะทำท่านี้หรอ กูจุก” ผมพูดบอกในใจก็นึกหวั่นเหมือนกัน 

 

“กูชอบ” มันพูดไม่พอยังทำสีหน้าอ้อนๆจนผมยอมมันแล้วจริงๆ  

ผมนั่งคร่อมบนตักร่างสูงก่อนจะเป็นฝ่ายกดตัวเองลงไป เพียงแค่ตัวตนของมันเข้ามานิดเดียวผมก็เจ็บเสียดก่อนจะค่อยๆคลายอาการเกร็งของตัวเอง 

 

จุ๊บ 

 

“อื้ออ อย่าเพิ่ง อ๊า” ผมห้ามมันเสียงกระท่อนกระแท่นเมื่อริมฝีปากหนาดูดเลียยอดอกผมจนผมตัวสั่นไม่รู้จะรับความรู้สึกด้านไหน มือหนาจับเอวผมไว้แน่นก่อนจะเป็นฝ่ายกดตัวผมลงจนตัวตนของร่างสูงเข้ามาจนสุดความยาว 

 

สวบ! 

 

“โอ้ยยย อชิไอ้เหี้ย กูจุก อื้ออออ!” ผมถูกจูบอีกครั้งคราวนี้มันเร่าร้อนไปทั่วร่างกายผมเมื่อร่างกายผมปรับสภาพได้ผมก็เป็นฝ่ายขยับขึ้นลงเอง ผมทำเป็นไปอย่างเชื่องช้าจนไอ้อชิมันไม่ทันใจใช้มือจับเอวผมกระแทกขึ้นลงระรัว ผมผวากอดรัดร่างแกร่งไว้แน่นเพราะมันลึกมากกว่าทุกครั้ง 

 

“อ๊า เบาหน่อย” ผมพยายามร้องห้ามแต่เหมือนจะไม่เข้าหูมันเลย 

 

พรึ่บ 

ผมเหวอเมื่อถูกจับให้พลิกคว่ำกลายเป็นผมโดนคร่อมร่างเอาไว้แต่ข้างล่างเรายังสอดประสานกันอยู่ อชิจับขาผมอ้าออกกว้างก่อนจะขยับสะโพกกระแทกระรัวจนผมเผลอแอ่นสะโพกรับความเสียวที่มีมากเกินไป มันซอยถี่มากเกินไปจนผมแทบขาดใจได้แต่ร้องครางอย่างกับผู้หญิง ผมเปียกชื้อไปด้วยเหงื่อ 

 

“ตอดกูถี่จัง คิดถึงกูมากล่ะสิ” 

 

“กะ เกี่ยวอะไรกันวะ อื้อออ” ผมอยากจะเถียงมันแต่ทุกครั้งที่ผมพูดมันกระแทกเข้ามาแรงๆจนผมต้องกัดปากกลั้นเสียงครางน่าอาย เสียงเฉอะแฉะตรงช่องทางด้านหลังทำให้ผมอายมากกว่าเดิมเมื่อมันดังมากกว่าเสียงครางผมซะอีก ผมเริ่มมองหน้ามันบอกว่าไม่ไหวผมจะปล่อยแล้วมันถึงได้จับผมพลิกคว่ำ มือหนายกสะโพกผมลอยเด่นก่อนจะสอดใส่เข้ามาจนสุด ผมร้องครางด้วยความเสียวอีกครั้งเมื่อมันสอดใส่ถี่รัวจนต้องขยุ้มผ้าปูที่นอนเมื่อตัวเองจะปลดปล่อย 

 

“อ๊าาา!” สมองผมขาวโพลนเมื่อได้ปลดปล่อยแต่ไอ้อชิมันก็ยังไม่หยุดขยับสะโพกยังขยับถี่รัวไม่ได้ลดจังหวะ มือหนาจับเอวผมไว้แน่น 

 

“อ่าาา กูจะเสร็จแล้วฟิก” 

 

“อื้อออ” ผมกัดผ้าปูที่นอนไว้แน่นเมื่อกายแกร่งกระแทกแรงมากกว่าทุกครั้งบ่งบอกว่าจะเสร็จจริงๆมันทำให้ผมจุกพร้อมๆกับเสียว 

 

“เรียกชื่อกูหน่อย เร็ว!” 

 

“อ๊า อชิ อื้อออ อชิ” ผมเรียกชื่อมันเสียงพร่า 

 

“มึงมันน่าเอาแรงๆจริงๆนั่นแหละ อื้มมมซี๊ดด” 

 

สวบ สวบ! 

กายแกร่งกระแทกย้ำๆจนผมอ้าปากครางแต่ไม่มีเสียงเพราะมันจุกมาก ความอุ่นวาบที่ช่องทางทำให้ผมรู้เลยว่ามันปลดปล่อยออกมาเยอะแค่ไหน ร่างสูงก้มลงมากัดใบหูผมอย่างหมั่นเขี้ยวจนผมเอี้ยวหน้าไปมองมันตาเขียว  

 

“มึงมันไอ้ลามก” ผมด่ามันพร้อมกับหอบเล็กน้อยเราเหงื่ออกกันเยอะมาก ร่างสูงถอดแกนกายออกผมก็รับรู้ได้ถึงของเหลวที่ไหลย้อนออกมา ผมลุกไม่ไหวจนได้ให้มันดึงผมขึ้นแต่มันกลับดึงผมไปกอดไว้แน่น ใบหน้าหล่อซุกอยู่กับซอกคอผมกลายเป็นว่าตอนนี้เรานั่งกอดกันและเปลือยทั้งคู่ 

 

“กูรักมึงนะฟิก”  

หัวใจผมมันฟูเมื่อได้ยินคำว่ารักจากปากมัน ผมคลี่ยิ้มกว้างก่อนจะกอดตอบร่างสูงไว้แน่น 

 

“กูก็รักมึง” ผมพูดบอกจากใจจริงๆ แต่มันก็มีอีกเรื่องที่เรายังไม่เคลียผมเลยพูดออกไป 

“แต่เรายังเลิกกันอยู่เลย”  

 

“เลิกพูดเหอะน่า มึงก็รู้กูไม่มีวันเลิกกับมึงได้หรอกเพราะแบบนั้นจะไม่มีคำว่าเลิกกันสำหรับเรา” 

 

“แล้วเด็กมึงอ่ะ” ผมพูดขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ผมถูกดันออกจากกอดของมันก่อนจะเจอสีหน้าฉุนๆของไอ้อชิ สนุกดีเหมือนกันที่ได้แกล้งมัน 

 

“มึงอยากให้กูจัดให้อีกรอบใช่มั้ยห้ะ” 

 

 

************ loading 50 per ***************** 

 

“ให้จัดอีกรอบก็บ้าแล้วแค่นี้กูก็จะตายแล้วนะ”

 

“สมน้ำหน้าปากไม่ดีนัก”

ผมไม่อยากเถียงมันต่อร่างสูงเลยพาผมไปทำความสะอาดร่างกายดีๆเราเลยอาบน้ำด้วยกันซะเลยกว่าจะอาบแค่น้ำเฉยๆผมก็ด่ามันไปหลายชุด อาบน้ำทำความสะอาดเสร็จเราก็กลับมานอน คราวนี้ตัวผมถูกอีกฝ่ายกอดไว้ทั้งคืนไม่ได้นอนหันหลังให้กันแล้ว แค่นี้ผมก็รู้สึกดีขึ้นมากแล้วล่ะ

..

..

 

เช้าผมตื่นขึ้นมาก็ต้องแปลกใจเมื่อเจอไอ้อชิยังนอนอยู่ข้างๆแบบนี้ ปกติมันต้องออกไปทำงานแล้ว ผมทำงานบ่ายเลยตื่นสายได้แต่มันนี่สิต้องเข้าบริษัทแต่เช้าทุกวัน

 

“มึงไม่ไปทำงานหรอ” ผมถามเมื่อร่างสูงลืมตาตื่นเพราะผมขยับ มันคลายกอดออกจากผมก่อนจะนอนหงายดีๆ

 

“ปวดหัว”

ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนมือไปอังหนาผากมันก็ไม่มีไข้สงสัยแฮงค์เอ้าท์ แทนที่จะเป็นผมนะที่ไม่สบายน่ะโดนมันเล่นยับเยินขนาดนั้น

 

“เครียดเรื่องงานมากรึไง” ผมถามก็เป็นห่วงมันนั่นแหละ มือหนาจับมือผมไปกุมไว้

 

“อืม มันต้องทำยอดช่วงนี้กูอาจจะกลับดึกหน่อยนะ”

 

“กูเหมือนกัน”

 

“ปกติมึงเลิกเย็นนี่ทำไมถึงจะกลับดึก”

 

“แพรมาขอแลกเวรน่ะเห็นบอกจะไปเที่ยว” ผมโกหกอันที่จริงเป็นผมที่ขอแลก ผมยังไม่บอกมันหรอกเพราะยังไม่รู้มันจะว่างรึเปล่า ยิ่งดูวันนี้เหมือนมันจะยิ่งยุ่ง ร่างสูงพยักหน้ารับก่อนจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน ผมทำแค่ล้างหน้าก็ออกไปเตรียมอาหารเช้า และก็ชงกาแฟให้มันดื่มแก้แฮงค์ ร่างสูงเดินออกมาก็ยิ้มให้ผมแต่ก็ยอมรับกาแฟไปดื่ม

 

“ถ้ามึงดูแลกูทุกวันนี้แบบนี้ก็ดีสิ”

 

“กูก็ดูแลตลอดแต่มึงแค่ไม่อยู่ให้กูดูแลแค่นั้น” ผมพูดเสียงเรียบก่อนจะถูกร่างสูงสวมกอดจากทางด้านหลัง

 

“กูก็อยากตื่นพร้อมมึงทุกเช้าแต่งานมันก็ยุ่ง”

 

“เออ ก็ช่วยเข้าใจด้วยเดี๋ยวก็หาว่ากูไม่สนใจ ตัวเองงานยุ่งแท้ๆ”

 

“รู้แล้วหน่าบ่นจังวะ หึ่ยยย”  ไอ้อชิพูดไม่พอยังยกมือมายีหัวผมแรงมากจนผมดีดตัวออกจากมันด้วยความหงุดหงิดด่ามันไม่ออกด้วยก็มันเล่นยิ้มแบบนั้นให้ผม

 

“มึงแม่ง” ผมได้แต่บ่นด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะไล่ให้มันไปนั่งทานข้าวดีๆ เวลาผมเดินมันก็มีอาการเสียดอยู่บ้างแต่ก็พอทนได้ผมไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น

 

“คืนนี้กูว่าจะไปผับไอ้โคม่าอีก ไปด้วยกันมั้ย” ผมมองหน้ามันทันที จะไปทำไมอีกนะ

 

“ไม่เหนื่อยรึไงถึงจะไป” หรือมันอยากจะไปหาเด็กนั่นวะ ผมได้แต่นึกหงุดหงิดในใจแต่ร่างสูงคงดูผมออกถึงได้มองผมด้วยสายตาล้อเลียน

 

“กูอยากดื่มคุยกับพวกมันไว้แล้วด้วยเมื่อวาน แต่วันนี้จะเอามึงไปด้วยไง”

 

“กูไม่แน่นอน เลิกดึกมันเหนื่อย” ผมบอกไปตามจริง

 

“ไปแปบเดียวก็พากลับแล้ว”

 

“เซ้าซี้จังวะ” ผมอดจะว่ามันไม่ได้ ถ้าผมจะไปผมก็ตกลงเองอย่ามาบังคับไม่ชอบ ไอ้อชิมันไม่ได้สนใจอาการผมเลย

 

“ถ้ากูไปคนเดียวมึงจะยอมมั้ยล่ะ” ผมหน้าตึงทันที มันจะอยากไปอะไรขนาดนั้นมันสนุกตรงไหนดื่มเหล้าเนี่ยเล่นเกมอยู่ห้องยังสนุกกว่าอีก

 

“ไม่”

 

“ก็แค่นั้น กูพาไปแปบเดียวจริงๆ”

 

“เออๆ เลิกพูดจะแดกข้าว” ผมพูดแดกดันมันร่างสูงถึงหยุดพูดแล้วพาผมเปลี่ยนเรื่อง

 

“หายปวดหัวแล้วใช่มั้ย” ผมถามมันตอนที่มาส่งไอ้อชิอยู่หน้าห้องมันกำลังจะไปทำงาน

 

“อืม หายแล้ว”

 

“ดีจะได้ไม่เปลืองยา” ผมพูดเสียงห้วนแต่ก็ต้องหน้าร้อนเมื่อร่างสูงก้มลงมาจูบแก้มผมหนักๆ จะตีมันก็ไม่ได้ทำได้แค่ยืนนิ่ง

 

“แล้วมึงไม่เจ็บแล้วหรอถึงเดินไปเดินมาแบบนี้”

 

“กระจอกทำอะไรกูไม่ได้หรอก” ผมปากเก่งไว้ก่อน ถึงมันจะเดินลำบากอยู่หน่อยๆแต่ผมไม่ใช่คนสำออยถึงจะอ้อนให้มันมาดูแล

 

“หึ ให้มันแน่”

 

“ไปเหอะ” ผมไล่มันร่างสูงไม่ยอมขยับแต่กลับทำแก้มพองลมเอียงเข้ามาใกล้ผม ผมชะงักเล็กน้อยแต่ก็ยอมหอมแก้มมัน ไอ้อชิยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

 

“มึงต้องหัดหอมแก้มผัวก่อนไปทำงานทุกวันนะต่อไปนี้”

 

“มากไปละ ไปได้แล้วไป” ผมไล่มันอีกครั้ง คราวนี้มันไปจริงๆแต่ก็ไม่วายหันมามองผมด้วยสายตาล้อเลียน ผมด่ามันแบบไม่ออกเสียงแต่ก็ต้องรีบปิดประตูเพราะผมเองก็กลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่แล้ว ยอมรับว่ารู้สึกดีมากที่เรามีเวลาแบบนี้ด้วยกัน

..

..

 

จนกระทั่งถึงเวลางานผมก็เข้าคลีนิกตามปกติแต่ผมอารมณ์ดีกว่าเมื่อวานมากจนเพื่อนร่วมงานก็แอบแซวแต่ผมมันเป็นพวกมิตรน้อยแต่มีคุณภาพไงพอผมเก๊กทำหน้านิ่งไม่คุยด้วยพวกเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรก็ยังแซวผมต่อ

ผมก้มมองนาฬิกาข้อมือนี่ก็สองทุ่มเป๊ะผมก็เลิกงานแล้วเก็บของกลับคอนโด เมื่อมาถึงคอนโดผมก็ต้องแปลกใจเพราะรถไอ้อชิมันจอดอยู่ก่อนหน้าผมแล้ว ผมเข้ามาในห้องก็เห็นร่างสูงกำลังนั่งผิวปากอารมณ์ดีอยู่บนโต๊ะอาหาร อารมณ์ไหนของมัน

 

“กลับมาเร็วจังวะ” ผมอดจะถามมันไม่ได้ ก็มันแปลกๆ

 

“ก็กูอยากกลับมาหาเมียกู”

 

“ใครเมียมึง” ผมเถียงกลับไม่ได้จริงจังอะไร ผมวางของไว้ก่อนจะเดินเข้าไปหาร่างสูง

 

“ริชมั้ง”

 

“ริชหน้ามึงอ่ะ” ผมด่าแม่งเลยกวนตีนดีนัก สงสัยมันอยากตายถึงกล้าพูดถึงเด็กนั่นออกมา ใบหน้าหล่อยิ้มพอใจที่กวนประสาทผมได้ก่อนจะคว้าเอวผมไปกอดไม่พอมันยังเอาแก้มมาแนบหน้าท้องผมอีก ผมก็ปล่อยให้มันทำ แบบนี้เรียกว่าอ้อนรึเปล่า หึ

 

“ไม่พูดละ คืนนี้มึงไปกับกูนะ”  

ผมคิดไว้แล้วว่าต้องเป็นเรื่องนี้

 

“ทำไมมึงกลับเร็วได้” ผมเปลี่ยนเรื่อง ร่างสูงเงยหน้ามองผมด้วยสีหน้าขัดใจ

 

“ก็กลับมาหาข้าวให้มึงกินนี่ไงชดเชยวันที่กูปล่อยให้มึงกินข้าวคนเดียว”

 

“หรอ” ผมยียวน ไอ้อชิส่งเสียงฮึดฮัดแต่ก็ยอมกอดเอวผมไว้แน่น

 

“มึงจะไปมั้ยสรุป”

 

“ขอกินข้าวก่อน หิว” ผมยังคงเล่นตัว สายตาคมหรี่มองผมเล็กน้อยแต่ก็ยอมปล่อยให้ผมทานข้าวดีๆ เรานั่งกินข้าวกันจนจะอิ่มมันก็ยังพูดถึงเรื่องเดิม

 

“สรุปจะไปมั้ย”

 

“ถามมากเดี๋ยวไม่ไป” ผมขู่มันแต่เหมือนร่างสูงจะไม่สะทกสะท้านอะไรเลยมันยังทำสีหน้าแน่วแน่ไม่เปลี่ยน ไม่รู้จะอยากไปอะไรขนาดนั้น

 

“จะไปหรือจะไป”

 

“ตัวเลือกบ้าอะไรของมึง” ผมด่ามัน ร่างสูงยกยิ้มมุปากทันที

 

“ก็เลือกมาดิ ลีลาชิบหาย”

 

“หึ เรื่องไรล่ะ” ผมทำสีหน้ากวนตีนมัน ก่อนจะมองมันที่นั่งกินข้าวต่อเงียบๆ อยู่ดีๆก็เงียบมันจะเล่นบทนางเอกเอาแต่ใจรึไง เห็นแล้วหงุดหงิด!

 

“เออ! ไปก็ไป”

 

....ผมก็ต้องยอมมันอยู่ดี

..

..

 

@ผับ

ผมเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเซ็งๆแต่ก็ยังแต่งตัวเต็มอยู่ดี ไอ้อชิกอดคอมผมพาเดินเข้าร้านอย่างอารมณ์ดี สาวๆหันมามองเราสองคนไม่พอยังส่งสายตามาให้อีก ผมได้แต่ทำสีหน้าไม่พอใจถ้าเกิดคนนอกมองมาก็คงคิดว่าเราเป็นเพื่อนกันถึงยังส่งสายตาหวานๆมาให้ เพราะงั้นแหละผมถึงได้หงุดหงิด

 

“มาได้เฉยเลย” พี่โคม่าทักไอ้อชิชึ้นก่อนหลังจากที่เราเดินมาถึงโต๊ะประจำ ผมยกมือไหว้พี่เขาและก็พี่วิล สามคนนี้รู้สึกจะตัวติดกันเป็นตังเม แล้วแฟนสองคนนี้ไปไหนวะไม่เห็นมาคุมเหมือนปล่อยคนเหงาสามคนมาเจอกันแล้วแม่งต้องลากผมมาอวดเพื่อนมันแน่ๆว่าคืนดีกับผมแล้ว ไอ้อชิมันกวนตีนจะตายไป

 

“มาได้ดิ ฟิกมันใจดีมันยอมมากับกูอีกต่างหาก”

 

“มึงบังคับกู” ผมแหกหน้ามัน ไอ้อชิมองผมอย่างขัดใจ

 

“ฮ่าๆ มาๆฟิกนั่งก่อนส่วนมึงยืนไป”

 

“ก็เหี้ยแล้วไอ้วิล กูเพื่อนมึงนะ”  

 

ผมอดจะยิ้มขำไม่ได้เมื่อมันถูกเพื่อนรุม ก็เป็นแบบนี้ประจำหน้าตาหล่อจัดกันทุกคนภายนอกคงจะมองว่าสุขุมน่าค้นหา ผมบอกเลยไม่จริงนิสัยแต่ละคนผมรู้แล้วยังรับไม่ได้เพราะมันสวนทางกับหน้าตากันหมด คงมีแต่เฮียทราฟผัวไอ้ชามนั่นแหละมั้งพอจะเป็นผู้เป็นคนที่สุด อ่อแล้วก็เฮียเฟสอีกคน

 

“วันนี้มึงห้ามเอาเด็กมานะ” ไอ้อชิหันไปพูดกับพี่โคม่าหลังจากที่เรานั่งลงบนโซฟา ผมยกยิ้มเยาะเย้ยมันทันที

 

“เอามาก็ได้นะครับผมไม่ได้ว่าอะไร” ผมพูดบอกพี่โคม่าบ้าง ร่างสูงของเจ้าของผับถึงกับทำหน้าไม่ถูก เหงื่อตกเพราะไม่รู้จะเลือกฝั่งไหน

 

“ใจเย็นๆนะทั้งสองคนเลย วันนี้จะไม่มีเด็กนั่งดริ้งแน่นอน”

 

“เฮีย ผมพาน้องมาแล้ว” เสียงของซิมทำให้ผมหันขวับไปมองหน้าไอ้อชิทันที มันเองก็ดูตกใจ

 

“เมียกูๆ” เฮียโคม่ารีบแก้ข่าวให้เรา ไอ้อชิถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะยิ้มแซวผม ผมยิ่งหงุดหงิดเข้าไปกันใหญ่

 

“หึงขนาดนั้นเลยหรอวะ”

ยังจะมาล้อกูอีก มันอยากตายมากรึไง

 

“เรื่องของกู” ผมพูดแถๆไป มันล้อผมทางสายตาไม่หยุดจนผมเองยังรู้สึกอาย ก็ผมหึงจริงๆ ใครจะไม่หวงแฟนตัวเองบ้ารึเปล่า

 

“สวัสดีครับ” เสียงของพี่วินดังขึ้นมาพร้อมกับร่างบางตัวขาวออร่ามาเชียวเฮียโคม่าก็หวงหนักกว่าเดิมซะอีกไม่ยอมให้ไปนั่งไกลเลยเอะอะก็กอดก็หอมจนพี่วินตัวแดงไปหมด

 

“มึงอยากโดนแบบนั้นบ้างป่ะ”

=_= ผมรำคาญไอ้อชิ พูดมากชิบหายเวลาเหล้าเข้าปาก

 

*******************

 

ยังไม่ได้แก้คำผิดนะคะ :)

 

TBC 

ความคิดเห็น