Twitter-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะและขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ ติดตามกันแบบนี้ไปนานๆนะคะอย่าทิ้งกันนะ รักทุกคนค้าบ😘

ชื่อตอน : EP.4 น้อยใจ

คำค้น : วิศวะ ขี้อ้อน ขี้หึ่ง โหด นิ่ง เมียวิศวะ ดาวคณะ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2563 23:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.4 น้อยใจ
แบบอักษร

ก๊อก!! ก๊อก!! 

"เป็นบ้าหรือไงว่ะ!!! เปิดประตูออกมาเดี๋ยวนี้!!" 

"พริมโรส!!! ฉันบอกให้เปิดประตูรถไง!!" ฉันค่อยๆเงยหน้าพร้อมกับค่อยๆหันข้างไปมองคนที่ยืนอยู่ตรงประตูรถของฉันขณะนี้ ก่อนที่ฉันจะค่อยๆส่ายหน้าไปมาให้กลับเขา  

"....." 

"พริมโรส!!" และการกระทำของฉันกลับทำให้คนที่อยู่ภายนอกรถไม่พอใจ ก่อนที่เขาจะพูดกดเสียงต่ำพร้อมกับทำหน้าดุใส่ฉัน และฉันก็ยังยืนยันที่จะไม่เปิดประตูรถโดยการที่ยังคงส่ายหน้าให้กับเขาเหมือนเดิมด้วยน้ำตาที่ยังคงไหลออกมาเหมือนเดิม 

ก๊อก!! ก๊อก!! 

ครืนนน!!! ครืนนน!!! หลังจากที่ฉันหันหน้ากลับมาฟุบหัวลงที่พวกมาลัยอีกครั้งแต่อยู่ๆโทรศัพท์ของฉันที่อยู่ในกระเป๋าก็ดังขึ้น ทำให้ฉันค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่จะหันไปมองที่กระเป๋าแล้วค่อยๆหันไปมองเขาก็เห็นว่าเขากำลังจับโทรศัพท์อยู่เหมือนกัน  

ฉันค่อยๆยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาตัวเองก่อนที่จะค่อยๆเอื้อมมือไปเปิดกระเป๋าของตัวเองแล้วหยิบโทรศัพท์มาทำให้ฉันได้รู้ว่าคนที่โทรหาฉันก็คือคนที่กำลังยืนทำหน้าไม่พอใจอยู่ภายนอกรถนั้นแหละ พอเห็นว่าเป็นอย่างนั้นฉันก็หันกลับไปมองที่เขาอีกครั้ง เขาก็พยักหน้าเหมือนจะให้ฉันรับสายเขา ส่วนฉันเห็นแบบนั้นแล้วฉันก็กลับมาจ้องที่โทรศัพท์ของตัวเองอีกครั้ง ฉันใช้เวลาอยู่กลับความคิดของตัวเองจนสายที่โทรเข้ามันถูกตัดสายไปเอง 

ครืนนน!!! ครืนนน!!! ก่อนที่มันจะดังขึ้นมาอีกครั้งจนสุดท้ายฉันก็ตัดสินใจที่จะรับสายเขาแล้วก็ค่อยๆเบี่ยงข้างหันไปมองเขาช้าๆ 

"......" 

"ใครใช้ให้เธอรับสายฉันด้วยความเงียบแบบนี้ว่ะ!!" และเมื่อฉันที่รับสายเขาแล้วไม่พูดอะไรเขาก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจทันที 

"......" 

"พริมโรส!!..." 

"ฮึก!! โรสขับรถมาเองได้...ฮึก!!....โรสก็ขับรถกลับเองได้" ฉันพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่น้อยใจปะปนกับเสียงสะอื้น และคงจะเป็นด้วยอาการเมาของตัวเองที่มันมันให้ฉันนั้นกล้าที่จะขัดใจเขา แล้วก็ทำตามใจของตัวเองบ้าง 

"อย่ามาพูดยอกย้อนฉันนะพริมโรส!!" 

"ฮึก!! รู้แล้วว่าตัวเองชื่อพริมโรส......" 

"นี่เธอ!!!......" 

"ถ้าจะโทรมาพูดแค่นี้ ก็วางสายเถอะเฮีย....โรสจะขับรถแล้ว" 

"......." เมื่อสิ้นสุดเสียงพูดของฉันเขาก็มองที่หน้าของฉันนิ่งๆโดยที่เขาไม่พูดอะไร ฉันจึงตัดสินใจค่อยๆลดโทรศัพท์ลงก่อนที่ฉันจะกดวางสาย พร้อมกับฉันที่ค่อยๆละสายตาจากเขา ก่อนที่จะใช้สายตาท้องมองไปยังท้องถนน  

แล้วฉันก็ค่อยๆขับรถออกจากตรงนั้นอย่างช้าๆโดยที่ไม่ได้หันกลับไปมองคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นแม้แต่น้อย เพราะไม่ว่ายังไงฉันก็คงจะต้องเจอกับเขาที่บ้านอยู่ดี 

 

ณ บ้านตระกูลภูมิวกุล 

พอฉันขับรถกลับมาถึงบ้านฉันก็ค่อยๆพยายามที่จะพยุงตัวเองที่จะเดินเข้าไปในบ้านด้วยความยากเย็น พยายามที่จะรวบรวมสติตัวเองให้ได้มากที่สุด 

"ฮึก....ไม่น่าดื่มเยอะขนาดนี้เลยยัยโรส" พอเดินเข้ามาภายในบ้านได้แล้ว ฉันก็รวบรวมแรงทั้งหมดที่ตัวเองมีเพื่อที่จะขึ้นบันไดไม่ให้ตัวเองตก 

"กรี๊ดดดดด!!" แต่ฉันก็ต้องตกใจที่อยู่ๆตัวเองก็ลอยขึ้นสูงจากขั้นบันได และด้วยความที่หวาดกลัวทำให้ฉันกรี๊ดออกมาเสียงดังลั่นบ้าน พร้อมกับใช้มือยกขึ้นมากอดคอกับคนที่กำลังอุ้มฉันอยู่ 

"จะกรี๊ดเสียงดังลั่นบ้านให้คนเขาแห่มาดูหรือไงว่ะ!!" ในระหว่างที่ฉันกำลังกรี๊ดร้องอยู่นั้นก็ต้องหยุดชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงของอีกคนพูดแทรกขึ้น โดยที่ฉันรีบยกมือของตัวเองขึ้นมาปิดปากแทบจะไม่ทัน 

"....." หลังจากนั้นฉันก็มองหน้าไปที่ใบหน้าของเขาอย่างนิ่งๆ และเต็มไปด้วยความสับสนที่มันตีกันไปหมด เขาจะมาทำแบบนี้กับฉันทำไมในเมื่อเวลาที่ฉันต้องการเขา เขาแทบจะไม่สนใจฉันเลยแล้วตอนนี้เขาจะมาสนใจฉันทำไม ฉันจึงพยายามที่จะดิ้นเพื่อที่จะทำให้ตัวเองหลุดพ้นจากเขา 

"อย่าดิ้น!!!...." แต่พอเขาพูดขึ้นเท่านั้นแหละมันทำให้ฉันหยุดการกระทำของตัวเองทันที ทั้งน้ำเสียงที่กดต่ำและใบหน้าที่นิ่งๆของเขามันทำให้เขาดูน่ากลัวไปหมด 

"งั้นก็ปล่อยโรสลง" ฉันเบี่ยงหน้าเพื่อที่จะหลบสายตาจากเขาก่อนที่จะเอ่ยพูด อย่างกล้าๆกลัวๆ 

"......." เขากลับไม่พูดอะไรแต่เลือกที่จะเดินบันไดขึ้นไปอย่างไม่สนใจกับคำพูดของฉันแม้แต่น้อย 

"เฮีย....เฮียทำแบบนี้ทำไม..." หลังจากที่เราทั้งสองคนต่างคนต่างเงียบไม่มีใครพูดเลย ฉันก็ตัดสินใจเอ่ยพูดออกมาอย่างช้าๆ เขามีหยุดชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินฉันพูดออกมาแบบนั้น แต่เขาก็ยังคงที่จะเดินต่อไปจนมาถึงหน้าห้องของฉัน แต่เขาก็เปิดประตูแล้วอุ้มฉันเดินเข้ามาภายในห้องทันที 

"เฮีย...." แต่เขากลับอุ้มฉันมาวางลงที่บนเตียงนอนของฉัน นั้นกลับทำให้ฉันตกใจมากขึ้นกว่าเดิม 

"เธออยากให้มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่หรือไง...." 

"เฮียพูดบ้าอะไร...ออกไปจากห้องของโรสเดี๋ยวนี้เลยนะ" 

"แต่นี้มันบ้านของฉัน!!" 

"นะ..นี่เฮียกำลังจะทำอะไร" 

_________________________________________________________ 

หากมีคำไหนพิมพ์ผิดก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ คอมเม้นติชมกันเข้ามาได้ตามสบายเลยนะคะ 

สำหรับคืนนี้นอนหลับฝันดีนะคะทุกคนนนนน 

ความคิดเห็น