email-icon Twitter-icon Instagram-icon

***Just try to do somethings that I love much***

ชื่อตอน : Chapter 8: Just Friend OR Not🌵

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2563 20:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 8: Just Friend OR Not🌵
แบบอักษร

 

#Credit Pic by Pinterest

Chapter 8: Just Friend OR not🌵

หลังจากสอนเสร็จ มีนก็ขับรถเข้าบริษัททันที เพราะเขาต้องเข้าไปรายงานตัว เรื่องที่เขาจะเข้ามาประจำที่บริษัทในไทยวันแรก ถึงแม้ทุกคนในบริษัทจะได้รับอีเมลแจ้งจากบริษัทแม่ที่อเมริกาแล้วก็ตาม

และทุกคนคงรู้เหตุผลกันแล้ว ว่าทำไมเขาถึงรับสอนพิเศษทันที ที่มหาลัยติดต่อมา เพราะเขารู้ว่าดรีมเรียนที่มหาลัยแห่งนี้ และเขาจะได้สอนดรีม อย่างน้อยมีนก็ได้เจอหน้าดรีมเพิ่มขึ้นอีกนิดนึงตอนสอนน้อง

"ไงมีน สอนวันแรกผ่านไปด้วยดีป่ะ"พอเห็นหน้าเพื่อนดาวก็ถามทันที

"ก็ดีอะแก..สอนไปมองหน้าดรีมไป เราก็มีความสุขแล้ว"มีนพูดพร้อมยิ้มกว้างให้กับเพื่อน

"เป็นเอามากนะแกอ่ะ...ดรีมมันมีอะไรดีนักหนา..ถึงทำให้แกเป็นได้ขนาดนี้"ดาวพูดพร้อมสายหน้าให้กับเพื่อนรัก ก่อนที่ทั้งคู่จะแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง

ณ มหาลัยของดรีม

หลังจากทุกคน ทานอาหารกลางวันกันเสร็จพวกเขาก็มานั่งรวมตัวกันใต้ตึกคณะ เพื่อรอเรียนตอนบ่ายโมง วินสังเกตุเห็นความผิดปกติของดรีม เพราะเค้านั่งสังเกตุอยู่ตลอดเวลา ตอนที่อาจารย์คนใหม่พูด อาจารย์มักจะหันมองมาที่ดรีมและสายตาที่มองมามันแปลกๆ ชอบกล เขาได้แต่เก็บความสงสัยไว้ เพราะเขาไม่อยากถามเรื่องแบบนี้ต่อหน้าเพื่อนๆ คนอื่น

"พวกแกคิดว่าอาจารย์คนใหม่อายุเท่าไหร่ ลองทายกันดูดิ เดี๋ยวกูจะไปสืบจากอาจารย์นิดา รายนั้นต้องรู้แน่ๆ เพราะบ้าผู้ชาย ฮ่าาา" ยูพูดขึ้นระหว่างที่นั่งรอขึ้นเรียน

"กูว่าประมาณ 24-25 ปี ไม่เกินนี้แระ" เซฟบอกเพื่อน

"กูก็ว่าประมาณนั่นแหละ"แยมเห็นด้วยกับเพื่อน

"26 ปี อายุเขาเท่ากับพี่ดาว"ดรีมเผลอพูดออกไป

"ดรีมรู้ได้ไงดรีม รู้จักเค้าหรอ?" อุ่นถามขึ้นอย่างแปลกใจเพราะเขารู้สึกไม่ชอบ สายตาที่มีนมองดรีมเลยมันดูหวานซึ้งเกินกว่าคนพึ่งรู้จักกันวันแรก

"ก็เดาๆ เอานะไม่มีอะไรหรอก" ดรีมพูดแล้วหลบสายตาของอุ่น

"มึงเป็นอะไรว่ะอุ่น กูรู้สึกเหมือนมึงไม่ค่อยชอบอาจารย์มีนเขากูแค่อยากถามเฉยๆ นะ" ยูถามขึ้น

"ก็ป่าวนิ ไม่มีอะไร" อุ่นพูดพร้อมยักไหล่

"เห้ยๆ มึงอาจารย์นิดา..อาจารย์ครับ อาจารย์นิดาคนสวย..พวกผมมีเรื่องอยากจะถามอาจารย์นิดหน่อยครับ" ยูตะโกนเรียกอาจารย์สาวแสนสวยของพวกเขา

"อะไรกันค่ะ นักศึกษา..มีอะไรให้อาจารย์ช่วยค่ะ"อาจารย์คนสวยเดินมาหาทันที เมื่อมีนักศึกษาชายหน้าตาดีอย่างยูเรียกหา

"คืองี้ครับอาจารย์ พวกเรากำลังท้ายกันเล่นๆ ว่าอาจารย์มีนอายุเท่าไหร่ อาจารย์พอจะทราบไหมครับ" ยูถามอาจารย์คนสวยของพวกเขาอย่างอยากรู้

"โอ้ยเรื่องมันยาว อาจารย์ขอนั่งเล่าแล้วกันนะ ถ้ายืนเกรงว่าจะเมื่อย"

"นั่งเลยครับอาจารย์ เดี๋ยวผมขยับให้" ยูพูดแล้วขยับไปเบียดดรีมเพื่อให้อาจารย์นั่งที่ของตัวเอง

"คืออย่างงี้ อาจารย์มีน เขาไปอยู่อเมริกาตั้งแต่อายุ 12 ปี ช่ายป่ะ แล้วเขาก็จบโทการตลาดแล้วก็เศรษฐศาตร์ด้วยนะ อายุยังน้อย 26 ปีได้มั่ง แล้วเขายังเป็น CEO ของบริษัทการตลาดยักษ์ใหญ่ในไทยด้วยนะ คนนี้ว่าที่แม่ของลูกอาจารย์ พวกเธอแล้วก็เธอห้ามยุ่ง เข้าใจไหม" นิดาพูดพร้อมชี้นิ้วทุกคนเรียงตัว

"อาจารย์ถามอาจารย์มีนเขาหรือยังครับ ว่าเค้าจะยอมเป็นพ่อของลูกของอาจารย์ป่าว" เซฟพูดขึ้นพร้อมยิ้มร่า

"พูดอะไรเนี่ย เดี๋ยวตบปากเลยเธอ ฉันก็แค่จองไว้ก่อนยะ" พูดเสร็จอาจาย์คนสวยก็ลุกขึ้นเดินออกไป

"ไอ้ดรีมทายถูก มึงไปซื้อหวยเลยงวดนี้ 26 "ยูหันไปคุยกับเพื่อน

"ฮึ..ก็แค่บังเอิญป่าววะ"อุ่นพูดพร้อมลุกขึ้นเดินเข้าตึกเรียนไป เพราะถึงเวลาเรียนแล้ว

At Dream Catcher Cafe'

หลังจากเลิกเรียนทั้งหมดก็มารวมตัวกันที่ ร้านของดรีม ทุกคนสั่งอาหารและขนมที่อยากินแล้วจับกลุ่มกันเม้าม้อย มีแต่อุ่นที่เดินตามดรีม ช่วยดรีมทำโน่นนี่นั่นอยู่คนเดียว

"พอแล้วอุ่น ไม่ต้องมาช่วยเราแล้ว ไปนั่งกินอะไรกับเพื่อนๆ ไป กินให้เสร็จก่อนแล้วค่อยมาช่วยก็ได้"ดรีมพูดกับเพื่อนอย่างเกรงใจ

"เราอยากช่วยดรีมจะได้เสร็จเร็วๆ ไง ดรีมจะได้มานั่งพักกินอะไรกับพวกเรา"อุ่นพูดพร้อมยิ้มหวานให้เพื่อน

วินที่นั่งมองการกระทำของอุ่นอยู่สักพัก ก็เริ่มสงสัยเลยหันมาถามกับเพื่อนๆ "พวกมึงคิดว่าไอ้อุ่นมันผิดปกติป่ะ"

"ผิดปกติยังไงวะ ช่วยขยายความหน่อย" เซฟถามต่อ

"ก็มึงดูดิ..ตั้งแต่เข้าร้านมา มันเดินตามหลังไอ้ดรีมแจ สิงไอ้ดรีมจนจะเป็นเงาตามตัวอยู่แล้ว"วินพูดขยายความให้เพื่อนเข้าใจ

"อือ...กูว่านะถ้าชะนีอย่างกูมองไม่ผิด อุ่นมันชอบดรีมแน่ๆ" เกดพูดขึ้นพร้อมทำสีหน้าจริงจัง

"ไม่หรอกมั้งมึง เป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน จะมาชอบกันมันแปลกๆ ว่ะ" ยูพูดขึ้นบ้าง

"อ้าวมึงไม่เคยได้ยินหรอไอ้ยู เพื่อนสนิทคืดไม่ซื่องัยมึง" วินพูดตอบยู

"แต่ก็พูดยากนะมึงเรื่องความรัก ดูๆ มันไปก่อนไอ้อุ่นมันอาจจะไม่ได้คิดอะไรก็ได้"เซฟพูดพร้อมขโมยขนมวินมาตักกินไปด้วย

"อ้าวไอ้เหี้ยเซฟ ขนมกูเนียนนะมึง"วินด่าเพื่อนก่อนที่ทุกกันจะพากันหัวเราะ เพราะเซฟรีบยัดขนมเข้าปากจนติดคอ เดือดร้อนยูต้องช่วยทุบหลังให้

"อ้าวเด็กๆ...มาหาขนมกินกันหรอจ๊ะ"ดาวที่พึ่งเลิกงานเดินเข้ามาในร้านพร้อมกับรุตแฟนหนุ่มของดาว

"พี่ดาว พี่รุต สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ"เด็กๆ ทุกคนยกมือไหว้พร้อมทักทาย

"ตามสบายเลยจ๊ะ พี่เข้าไปดูแม่หลังร้านก่อนรุตแล้วมีนล่ะไหนบอกจะตามมา"ดาวหันไปถามแฟนตัวเอง

"บอสบอกจะแวะเข้าไปที่บ้านก่อน เดี๋ยวคงตามมา เราไปช่วยแม่กับพ่อก่อนดีกว่าดาว คงวุ่นน่าดูแล้วละ ลูกค้าเยอะด้วย" รุตพูดพร้อมจูงมือแฟนเข้าไปหลังร้าน

"ทุกคนเดี๋ยวกูกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดแป๊ปนะ โครตร้อนเลยอ่ะ ใส่ชุดนักศึกษา"ดรีมเดินมาบอกเพื่อน

"ดรีม เราไปด้วยซิ เราอยากล้างหน้าล้างตาหน่อยอ่ะ"อุ่นพูดพร้อมกับเอามือเกาะแขนของดรีม

"ไปดิ..เดี๋ยวกูมานะพวกมึง"ดรีมพูดแล้วเดินออกไป โดยมีอุ่นเกาะแขนแน่นเป็นตุ๊กแก

"มึงๆ...ดูไอ้อุ่นดิเกาะแขนไอ้ดรีมแน่น กูว่ามันแปลกๆ จริงเหมือนไอ้วินว่า"เกดพูดขึ้นแล้วชี้ให้ทุกคนดู

"กูว่าไม่ค่อยสนุกแล้ววะ...เผลอๆ จะมีดราม่า เพื่อนกันนะเว้ย"ยูพูดขึ้นอีกคน

"เป็นอะไรกันเด็กๆทำไมทำหน้ากันแบบนั้นแล้วนี่ดรีมมันหายไปไหน"ดาวที่เดินออกมาหน้าร้าน เห็นเด็กๆ นั่งหน้าเครียดเลยถามขึ้น น้องชายตัวดีของเธอก็หายไปด้วย

"ดรีมกับอุ่นเข้าไปที่บ้านนะคะ พี่ดาว เห็นดรีมบ่นว่ามันร้อน อยากจะเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนอุ่นอยากจะล้างหน้าล้างตาเลยตามไปด้วย" แยมพูดบอกพี่สาวของเพื่อน

"แล้วพวกเรามีปัญหาอะไรกัน พี่เห็นพวกเราทำหน้าเครียดๆ"ดาวถามเด็กๆ ต่อ

"คืองี้พี่ดาว..พวกเราเนี่ยสงสัยกันว่า อุ่นจะแอบชอบดรีมอยู่ รู้สึกอุ่นมันทำตัวติดกับดรีมแปลกๆ ก็เลยเครียดๆ นิดหน่อยค่ะ"แยมเล่าต่อ"

"อ๋อ..คงไม่มีอะไรหรอกมั่ง อย่าพึ่งเครียดไปก่อนเลย พวกเราก็ดูๆ กันไปก่อนนะ แต่เตือนๆ อุ่นให้ทำใจไว้บ้างก็ดี ดรีมเขามีคนที่พร้อมจะดูแลเขาแล้ว พี่พูดได้แค่นี้แหละ เพื่อนกันก็คอยช่วยกันดูแลนะ"ดาวพูดพร้อมทิ้งความสงสัยใคร่รู้ให้เด็กๆ แล้วเดินเข้าหลังร้านไป

TBC...

**************************************

ความคิดเห็น