email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 05 You're my Wife.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 222

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2563 11:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
05 You're my Wife.
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

 

 

#05 You're my Wife 

 

 

 

 

 

 

 

#Therse part 

 

"ถึงแม้พวกเราจะอายุกันแค่ 5 ขวบ แต่ป๊าของพวกเราเลี้ยงดูเราแบบเกินอายุ สอนให้เอาตัวรอดด้วยตัวเอง สอนการต่อสู้ ตอนนั้นพวกเราเหมือนเด็กอายุ 18 มากกว่า 5 ขวบอีก" 

"ดีจัง เล่าต่อสิ" 

"วันนั้นพวกเราเดินเลาะแนวชายป่าเพื่อหาของกิน และหมู่บ้าน แต่ดันโชคร้ายที่เจอกริซลี่คลั่งตัวหนึ่ง อยู่ดีๆ มันก็กระโจนมาหาเรา มันพยายามจะฆ่าเราให้ได้ ผมกับธอร์สแยกกันไปคนละทางเพื่อล่อให้มันสับสน และเข้าโจมตีมันสลับกัน จนในที่สุดก็จับมันได้ และกำลังจะฆ่ามัน แต่จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งที่ดังออกมาจากแนวป่าด้านตรงข้าม ตะโกนกลับมาบอกให้พวกเราหยุด เค้าคนนั้นรีบวิ่งมาทางเรา ผลักเราให้ออกห่างจากกริซลี่คลุ้มคลั่ง แล้วเข้าสวมกอดมันไว้ เฝ้าบอกมันให้ใจเย็นๆ ลูกมันอยู่ในที่ที่ปลอดภัย และจะมารับมันไปอยู่ที่นั่นด้วย" 

"คนนั้นพูดคุยกับกริซลี่ด้วยแววตาที่น่ามอง เค้าดูรักสัตว์ ดูรักทุกชีวิตบนโลกนี้ ใช้เวลาไม่นาน กริซลี่ก็สงบลง มันว่าง่ายและดูเชื่องลงในทันที พวกเรามองด้วยความสงสัย และถามออกไปว่าคนนั้นคือใคร" ธอร์สเล่าต่อผมได้อย่างลื่นไหล 

"คนนั้นตอบกลับมาว่า เชื่อเถอะ พวกนายไม่อยากรู้จักฉันหรอก แล้วเค้าคนนั้นก็หันมาทางเราแล้วบอกให้เราเดินเลาะชายป่าฝั่งนี้กลับไป จะเจอกับคนที่ออกตามหาเราเอง และคนนั้นก็พาเจ้ากริซลี่คลั่งกระโดดออกไปอีกทาง" 

"หลังจากนั้นมา พวกเราเฝ้าตามหาคนคนนั้นทุกหนทาง เราพยายามสเก็ตภาพออกมา แต่ก็นึกไม่ออกสักที จนพวกเราใกล้จะล้มเลิกการตามหา พวกเราก็บังเอิญไปเจอคนคนนั้นอีกครั้ง ที่ผับของเพื่อนเรา เค้าคนนั้นยังคงโดดเด่นอยู่เสมอ และทำให้ภาพในใจของพวกเราชัดขึ้น ว่ามันไม่ใช่แค่ความชอบ แต่มันคือความรัก" พอธอร์สพูดจบ ผมกับธอร์สก็จุ้บที่ขมับของแอชเทค จนเจ้าตัวหน้าแดงก่ำ 

"แต่การพบกันครั้งนั้นมันทำให้เราสับสน และเอะใจว่าทำไมที่เวลาผ่านไปตั้งขนาดนั้นแล้ว แต่คนนั้นกลับยังเหมือนเดิมทุกอย่าง ไม่ต่างไปจากเมื่อ 18 ปีก่อนเลย หลังจากเจอกันวันนั้น เราสืบหาทุกเซิร์ฟเวอร์ แต่...ก็ไม่พบอีกเหมือนเคย จนวันนี้ วันที่พวกเราได้เจอกับประธานบริษัท วันที่ผมได้พบกับคุณ มันทำให้รู้ว่าความพยายามทั้งหมดที่เราทำกันไม่สูญเปล่า" 

"เราแอบบุกเข้าห้องคุณ เพื่อหาหลักฐานบางอย่าง และไม่คิดว่าคุณจะเก็บมันไว้ที่ห้องทำงาน นั่นคือรูปที่คุณถ่ายเอาไว้ รวมทั้งรูปที่คุณอุ้มลูกกริซลี่ และมีแม่มันยืนอยู่ข้างๆ พวกเราพยายามกันมากเลยนะที่รัก กว่าจะหาคุณเจอน่ะ" 

"พวกเรามาพิสูจน์ให้เห็นแล้วนะ ว่าการพบกันของเรามันดีและมีความหมายเสมอ เราอยากรู้จักคุณ คนดี" 

"หึ! ไอ้พวกเด็กบ้า" 

แอชเทคยิ้มออกมา กว้างที่สุด เท่าที่พวกผมเห็น พวกผมเชื่อในพรหมลิขิต ที่ขีดเขียนให้เรามาเจอกัน ได้รักกัน และพวกเราจะรักษาเอาไว้ให้ได้นานที่สุด ความรักที่พวกเราเฝ้าตามหากันมานาน นานมาก นานกว่า 18 ปี... 

. 

. 

. 

. 

. 

"นี่ พวกนายไม่คิดจะกลับบ้านกันบ้างหรอ?"  

"ไม่เลยครับ" 

"ใช่ คุณอยู่ไหน พวกผมอยู่นั่น ตามหามานานขนาดนั้น ก็ต้องอยู่ด้วยให้นานยิ่งกว่า" 

"ที่รัก คุณไม่รู้หรอก ว่าตลอดเวลาที่พวกผมเฝ้าตามหาคุณ มันทรมานขนาดไหน กระซิกๆ" 

"ตอแหลล้ะๆ" 

 

แอชเทคพูดพร้อมยิ้มออกมา รู้แหละว่าแอชเทคก็เริ่มรักพวกเราแล้ว ไม่งั้นคงไม่ยอมแบบนี้หรอก พวกคุณว่าไหมล่ะ?? 

 

"วันนี้ฉันต้องไปงานเลี้ยงนะ กลับดึกหน่อย" 

"พวกเราไปด้วย!" 

 

แหม่...หูพวกผมนี่ผึ่งเลยครับ ริอาจมาขอออกไปงานเลี้ยงคนเดียว บ้าไปแล้ว ช่วงนี้เมียผมนี่น่ากินมาก จนรังสีความน่ากินแผ่ออกมาอย่างชัดเจน ถามว่ารู้ได้ไงน่ะหรอ ก็ไอ้พวกดำๆ ตามเสาบ้านมันยังมีปฏิกิริยาเลยครับ นับประสาอะไรกับคนนอกบ้าน พวกผมไม่ทางปล่อยให้ออกไปคนเดียวหรอก 

 

"ไม่ได้!! พวกนายจะไปทำอะไรกัน" 

"คุณน่าจะรู้นะที่รัก ถ้าคุณไม่ให้พวกผมไปดีๆ ผมพังงานเลี้ยงนั่นได้เลยนะ" 

"ว่าไงครับ จะให้ไปดีๆ หรือให้พังเข้าไป" 

"จิ๊! ขู่จังเลยนะ อื้มๆ ไปก็ไป" 

"ว่าง่ายอย่างนี้สิคนดี ช่วงนี้ราศีเมียจับคนดีมากเลย กลัวจะมีแมลงวันมาตอม" 

 

และแน่นอน เมื่อพวกผมบอกออกไปแบบนั้นมีหรือเมียจะไม่ยอม เพราะเมียผมรู้ดีว่าผมทำอะไรได้บ้าง คงจะไม่อยากเสียหน้านั่นแหละ ที่มีผัวตามมาพังงานเลี้ยง จะว่าไงดีล่ะครับ ก็เมื่อวันก่อน ไอ้ดำๆ ตามเสาบ้านมันมองเมียผมตาเป็นมันเลย เลยจัดให้แวมไพร์กลายเป็นหมาโดนสิบล้อชนไปเรียบร้อย บังอาจมาเมียงมองเมียสุดที่รักของพวกผม!!! 

 

"โว๊ะ พูดบ้าอะไรก็ไม่รู้ ไอ้โจมันก็ไป" 

"หึ! ดีเลย จะได้สะสางเรื่องค้างคาใจให้รู้เรื่องไปเลย" 

"ว่าแต่รู้จักกับไอ้คุณโจานาธานนั่นมานานรึยัง?"  

"ก็ตั้งแต่เกิดนั่นแหละ อุ๊ป!" 

"ไม่ทันแล้วแหละคนดี" 

 

ได้โอกาสหลอกถามสักที อยากจะถามตั้งวันที่รวบหัวรวบหางล้ะ แต่เกรงใจเมีย วันนี้เลิกงามยามดี เมียเอ่ยออกมาเองผมเลยยิงคำถามไปเนียนๆ ที่สำคัญ เมียผมเคลิ้มตอบออกมาด้วยนี่สิ หึๆ น่ารัก น่าฟัดจริงๆ ฮึ่มมมมม 

 

"หึ! แล้วหนูฌอของพวกเราจะตกอยู่ในอันตรายไหม" 

"ไม่หรอก ทำให้ไอ้โจเสียอาการได้ขนาดนั้นน่ะ" 

"อย่างไงครับ?" ธอร์สถามด้วยสีหน้าสงสัยสุดฤทธิ์ 

"ก็ไอ้โจมันชอบไง คนแรกในพันปีของมันเลยนะน่ะ"  

"ถ้างั้นการเอาน้องฌอเข้าไปทำงานด้วย นั่นเป็นแผน?" 

"ชะ ใช่แหละ เค้าเป็นบอกมันเองแหละว่า ฌอยังไม่มีที่ฝึกงาน" 

"แสบจริงนะ เราอ่ะ" 

 

เผลอตัวเผยแผนออกมาแล้วนั่นไงครับ ผมว่าแล้วมันมีกลิ่นแหม่งๆ ตั้งแต่วันที่มีจดหมายมาเรียกตัวหนูฌอแล้วครับ แล้วมาวันส่งเอกสารตอนเปิดเทอมอีก มันยิ่งทำให้ผมมั่นใจ แต่...ผมขอดูไปก่อนแล้วกันว่าเค้ารัก เค้าชอบหนูฌอของพวกผมจริงหรือเปล่า ถ้าจริงผมก็พร้อมเชียร์เสมอ ก็คนตามใจเมียอ่ะครับ หึๆ 

 

"จะให้เราไปในฐานะอะไรนะครับ?" 

"ในฐานะ บอดิการ์ดส่วนตัว...ได้ไหมครับ" 

"เห้อ... ก็ได้ๆ แต่..." 

"แต่อะไร...?" 

"คืนนี้คุณต้องออนท็อบ" 

"///" 

 

หึ! หน้าแดงเป็นบีทรูชเชียว น่ารัก สงสัยคืนนี้พวกผมคงจะอิ่มหนำสำราญกันแน่ๆ เมียป้อนอ้อยให้ขนาดนี้ หึๆ ฮึ่มฮั่มๆ แน่นอน อดใจรอไม่ไหวแล้ว!!! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

@งานเลี้ยง 

 

"นี่ พวกนายห้ามทำอะไรลุ่มล่ามนะ" 

"ไม่ทำหรอก ถ้าไม่มีใครมาลุ่มล่ามกับคุณ!" 

"ไม่ใครเค้ามาชอบหรอก มีแต่พวกนายนั่นแหละ" 

"คุณไม่รู้อะไร ตอนนี้คุณไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ราศีเมียจับคุณมาก คนดี ใครเห็นก็ต้องหันมองกันทั้งนั้น ไม่งั้นผมไม่ไล่ไอ้ดำๆ ตามเสาออกไปนอกบ้านหมดหรอก" 

"โว๊ะ! แล้วแต่! เอาที่สบายใจเลยครับ ผัว! ผัว!" 

 

แอชเทคแอทแทคแรงมากครับ เรียกพวกผมว่า ผัว โอ้ย!!! ใจไปหมดแล้ว จะให้ไปตายที่ไหนได้อีก ตายรังมันอยู่นี่แหละ!!! 

 

"เฮ้ย! โจ ทางนี้ๆ" 

"มึง?? ทำไมถึง" 

"อะไรวะ กูทำไม หูย...เอาน้องฌอมาด้วย ห่างไม่ได้เลยนะ" 

"อ้อ กูเข้าใจละ" 

"เข้าใจอะไรมึง?" 

"หึ! แน่สิ คนของใจก็ต้องเอาไว้ใกล้ๆ ใจสิ" 

"แหวะ!!! กูขนลุก กูยังไม่ชินกับร่างนี้ของมึง" 

 

ดี! รู้ก็ดีว่านี่เมียพวกผม แหม่.... พูดได้เต็มปาก คนของใจ กูจะคอยจับตาดูมึง!!! แล้วไอ้คนที่มาด้วยนั่นพอเห็นพวกผมก็หลบหลังผัวใหญ่เลย คิดว่าตัวเองตัวเล็กมากมั้ง! ต้องหาเวลาเค้นถามความจริงสักหน่อยละ 

 

"หนูฌอครับ" 

"วะ ว่าไง" 

"มาทางนี้หน่อยสิ มีเรื่องอยากถามเยอะเลย" ธอร์สบอกออกไปด้วยน้ำเสียงเค้นให้น้องฌอต้องออกมาคุย 

"แค่คุยกันตามประสาเพื่อนน่ะ ไม่ต้องมองแรงขนาดนั้น อ้อ! ผมฝากดูแล เมีย พวกผมด้วยนะครับ" 

"นี่!!!" 

"จุ๊ๆๆ เงียบๆ ครับ ที่รัก เพื่อนของคุณคนนี้มองออกตั้งแต่พวกผมเดินมาหาคุณแล้ว" 

"อืม อย่านานล่ะ รู้ๆ อยู่ว่าคนมองแอชตาเป็นมันค่อนงาน" 

"ครับ เดี๋ยวรีบเอามาส่ง และจะมารับคืน" 

 

พวกผมลากคอหนูฌอออกมาที่หน้าห้องน้ำ ยืนล้อมมันด้วยสายตาคาดคั้น ซึ่งมันก็พอจะรู้ตัวว่าจะโดนถามอะไร ถึงได้หน้าเสียขนาดนั้น 

 

"ที่ตามออกมาถามเนี่ย รู้ใช่ไหมว่าจะถามเรื่องอะไรบ้าง?" 

"ก็พอรู้แหละ แหะๆ" 

"อืม งั้นก็ตอบมา ข้อแรก" 

"กับมัน อย่างไง?" 

"ก็นั่นแหละ ก็เค้ามาจีบ..." 

"ต้องบิดขนาดนั้น???" 

"แน่ใจว่าแค่จีบ ไม่ใช่??" 

"หึ้ย!!! คำถามอื่นๆ ไม่ตอบแล้วๆๆ" 

 

หึ อาการออกขนาดนี้ใช่แน่ๆ ไวไฟเหลือเกินนะหนูฌอ อยากจะจับตีก้นซะให้เข็ด 

 

"อ่ะๆ ต่อ ข้อสอง" 

"รู้หรือป่าวว่ามัน ไม่ธรรมดา?" 

"ทะ ทำไมถามแบบนั้น??" 

"ไม่ต้องเลิ่กลัก เรารู้ว่าแอชเทคเป็นอะไร แล้วฌอรู้หรือเปล่าว่ามันเป็นอะไร?" 

"ระ รู้... แต่พี่โจไม่ได้ทำอะไรฌอนะ" 

"อืม... ได้ยินแค่นี้ก็โอเคแล้ว ถ้ามีอะไรมากกว่า มันทำร้าย หรือมันทารุณ ให้รีบบอกนะ อย่างไงพวกกูก็ไม่ทิ้งมึงไปไหน มึงยังมีพวกกู" 

"อื้ม...รู้แล้ว ไอ้พวกบ้า!" 

 

 

 

"มึงเห็นป๊ะ สเป็กกูเลยสัส" 

"ของกูด้วย ป่ะมึง" 

 

 

 

หึ๊?? ว่าไงนะ ใครสเป็กใคร ไหน! ไอ้สองตัวนั้นมันไปทางไหน!!! พวกผมนี่มองตามไอ้สองตัวคอแทบหัก และแล้ว มัน มัน! ก็ตรงไปหาเมียของพวกผม!!! 

"ไอ้ธอร์ส!!!" 

"เออ ไอ้เธิร์ซ เล่นแม่งเลยไหม" 

"บังอาจ! บังอาจ!! มายุ่งกับเมียกู!" 

"เมียกูด้วย!!" 

"เดี๋ยว!!! พวกมึงว่าไงนะ ใครเมียพวกมึง?" 

"เดี๋ยวค่อยคุยได้ไหม! มันเต๊าะเมียพวกกูอยู่ แล้วผัวตัวดีมึงหายหัวไปไหนเนี่ย ปล่อยให้ไอ้เหี้ยมที่ไหนมาเต๊าะเมียกู!!" 

"กูจะคุยตอนนี้!!!" 

"หึ่ย!!/หึ้ย!!" 

"แปปเดียวนะ แต่ถ้ามันถึงเนื้อตัวเมียเมื่อไหร่ ชะตามันขาด!!" 

"เล่ามา มึงไปทำอะไรคุณแอชเทคเค้า ถึงยอมมึง เค้าไม่น่าใช่คนที่จะยอมพวกมึงขนาดนั้น แล้วที่สำคัญนะ คุณแอชเทควันนี้เอ็กซ์มาก! ปากนี่อวบอิ่ม ก้นกลมเด้ง หน้าหวาน ผิวขาวเนียน ตานี่ประกายวิบวับๆ" 

"พอ!! มึงมีผัวแล้ว" 

"หึ้ย! ก็เออ นั่นแหละ ทำไมเค้าถึงยอมพวกมึง ไม่ใช่พวกมึงลากเค้าไปข่มขืนนะ" 

"ก็.... ใกล้เคียงแหละ แค่ข่มขืนช่วงแรก แต่ตอนท้ายเค้าสมยอมเว้ย!!" 

"เหอะ!" 

"เออ ถึงจะเริ่มไม่สวยเท่าไหร่ แต่ตอนนี้รักดี!" 

"เอ่อ...แต่กูว่าตอนนี้ เหมือนคุณแอชเทคเค้า..." 

"ทำไม? แอชเทคทำไม?" 

"เค้าเหมือนโดนลวนลามเลยว่ะ" 

"ห๊ะ!/ห๊ะ!" 

 

เท่านั้นแหละครับ พวกผมสองคนนี่รีบวิ่งไปที่จุดเกิดเหตุเลยครับ หิ้วคอไอ้สองตัวนั้นออกห่างจากเมียผมทันที บังอาจมากนะมึง! 

 

"เห้ย! มึงสองตัวยุ่งอะไรกับเมียกู!!" 

"อะไรวะ! มึงใครเนี่ย" 

"ถุย! เป็นแค่บอดิการ์ด อย่าริอาจมาคว้าเอาเจ้านาย!" 

"แล้วที่มึงประกาศออกมาแบบนี้เนี่ย มันทำให้คุณแอชเทคเค้าเสียหาย!" 

"หึ! มึงไม่รู้อะไร เงียบปากไปซะ" 

"ใช่ ถอยห่างออกไปเลยนะ" 

 

หัวร้อนชิบหายเลยว่ะ! ไอ้สัสพวกนี้แม่งคุยไม่รู้เรื่อง สงสัยต้องคุยด้วยภาษาตีนละมั้ง สัสเอ้ย!! 

 

"อะไรวะ? แค่กูเดินไปเอาขนมแปปเดียวนี่ มีหมามารุมเต๊าะแล้วหรอวะ" 

"พี่โจ!" 

"อะไรล่ะค้าบหนู... พี่พูดจริงนี่ หรือหนูไม่คิดงั้น" 

 

เสียงอ่อน เสียงหวานชิบหาย อย่างกับพลิกหน้าตีน เป็นหลังมือ! ไอ้คนหลงเมีย แต่เอ๊ะ! ชื่อแทนตัวเองของหนูฌอแม่งน่ารักจังวะ คิดมาเรียกมั่งดีกว่า เอาไรดีๆ หมีขาว? งูเผือก? ค้างคาวน้อย? อื้ม... ค่อยไปปรึกษาไอ้ธอร์สดีกว่า ชื่อน่ารักทั้งนั้นเลย (ไรด์ : เรอะ??? น่ารักมากมั้ง) 

 

"อะไรกันครับ คุณโจนาธาน" 

"ใช่ เรียกพวกผมให้ดีๆ หน่อย อีกอย่างคุณแอชเทคก็ยังไม่มีใคร ทำไมพวกผมจะไม่มีสิทธิ" 

"ทำไมจะไม่มี พวกกูยืนหัวโด่อยู่นี่ไง!" 

"เออ คุณแอชเทคอ่ะ เมียพวกกู!!" 

"เมียกู คนอื่นอย่ามายุ่ง!" 

"พอ!!!" 

"เห็นไหม? คุณแอชเทคปฏิเสธ เห้ยเรียกการ์ดข้างนอกมาลากพวกแม่งนี่ออกไปดิ๊" 

"ลำคาญลูกตา" 

"มาลากพวกมึงนั่นแหละออกไป ใครแตะต้องผัวกู อย่าหวังจะออกไปสภาพดีๆ เลย!" 

"หึ! รู้แล้วนะ ว่าเมียพวกกูจริง!" 

"ป่ะ กลับ มีเรื่องเคลียร์อีกยาว" 

"ใช่ ปล่อยให้มันจับมือถือแขนขนาดนั้น คืนนี้อย่าหวังจะได้นอนง่ายๆ" 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________¤¤¤_________ 

 

 

มาช้าหน่อยนะ พอดีเมื่อวานยุ่งมากกกกกกกกก ก.ไก่ ล้านตัว 

มาคอมเม้นคุยกันได้นะ ไม่ชอบตรงไหน ให้ปรับตรงไหนบอกได้นะค้าบ 

รีดผู้น่ารัก ไรด์เหงา ไรด์อยากคุยกับรีดดดดดดดด 

 

 

 

#แอบเมาท์ 

ตอนหน้า nc ดุเดือดมากกกกกกก 

ก็คนพี่ทำผิดอ่ะเนาะ คนน้องก็ต้องลงโทษ!!!! 

ความคิดเห็น