email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 03 Tuch me again. [NC18]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 367

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2563 18:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
03 Tuch me again. [NC18]
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

Chep #03

Tuch me again

 

 

 

 

 

 

# Aztec part

 

"ว่าไงนะ!!! ต้องการตัวฉัน???"

"ใช่"

"มาเป็นเมียพวกเราเถอะ จะปิดปากเงียบเลย"

"จะบ้าหรือไง ฉันเป็นผู้ชาย แถมเป็นแวมไพร์อีก! ไม่กลัวตายก็เกรงใจกันหน่อย ฉันไม่ใช่มนุษย์นะ"

"นั่นก็ส่วนหนึ่งที่ทำให้พวกผมหลงได้ขนาดนี้"

"คุณดูน่าขย้ำสุดๆ"

"ไม่เด็ดขาด ฉันไม่ยอม!!!"

 

ว่าแล้วผมก็รีบลุกขึ้นเลยครับ แรงมนุษย์ธรรมดาจะมาสู้ผมได้ งะ ไง???? ทำไมลุกไม่ได้ นี่ผมออกแรงแล้วนะ บ้าไปแล้วๆๆ อีกทีละกัน!! ไม่ได้?? ผมหันไปมองหน้าไอ้เด็กแฝดทั้งสองคนอย่างเอาเรื่อง

 

"ปล่อยฉัน!!"

"ไม่ และคุณก็สู้แรงพวกผมไม่ได้หรอกนะที่รัก" ไอ้แฝดหน้ากวน

"พวกผมล้มกริซรี่ด้วยมือเปล่ามาแล้วนะครับ คุณสู้ไม่ไหวหรอก เก็บแรงไว้ครางใต้ร่างพวกผมดีกว่า" ไอ้แฝดหน้ามึน

"จะบ้ากันไปใหญ่แล้ว ฉันเป็นเจ้าของที่นี่นะ! พวกนายไม่อยากผ่านฝึกงานกันหรือไง" ไม่ได้ด้วยแรง ก็ต้องเอาด้วยเลห์เลี่ยมอันแพรวพราวของผม

"หึ! พวกผมมีคลิปนี่อยู่นะ ลืมหรอ"

"กดติ๊ดเดียว โลกรู้เลยนะ"

 

หนอย...ไอ้พวกบ้านี่ อย่าให้หลุดไปได้นะ ผมจะจับดูดเลือดให้หมดตัวเลยคอยดู บังอาจมาลูบคมแอชเทคผู้นี้ได้!!!!

 

"นี่ที่ทำงานนะ ปล่อยฉันได้แล้ว"

"งั้นก็ต้องมีรางวัลให้กันก่อนล่ะนะ ถึงจะยอมปล่อย"

"อืม จะเอาอะไร..."

 

พูดยังไม่มันจบก็โดนไอ้แฝดหน้ามึนมันปิดปากด้วยปากของมันแล้ว ผมตกใจมากเกิดมายังไม่เคยโดนผู้ชายจูบเลย ผมกำลังจะเปิดปากด่าประท้วงก็โดนลิ้นร้อนฉกเข้ามากวาดในปากผมเรียบร้อย เป็นสัมผัสที่หวาบหวามแปลกๆ ผมขยับร่างหนีไปทางไหนไม่ได้เลย ไอ้เด็กพวกนี้มันเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนกันถึงกดผมได้ขนาดนี้ ร่างกายเริ่มอ่อนระทวยกับสัมผัสที่ไอ้แฝดหน้ากวนมันลูบวนตรงหน้าท้อง ตอนนี้ขยับขึ้นมาตกยอดอกสีชมพูที่ผมหวงแหนอีก

 

"อ๊า..."

 

นั่นเสียงผมหรอ บ้าน่า ผมทำเสียงแปลกๆ แบบนั้นออกไปได้อย่างไงกัน นี่ผมกำลังเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสที่สองแฝดมอบให้หรอ ผมชายแท้นะครับ ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน ผมไม่ใช่หินอย่างไอ้โจนาธานที่ไม่เอาใครเลยจนมาเจอน้องฌอรัมน์

 

"อืม... หัวนมตั้งชันแล้วนะที่รัก" จุ้บ... ไอ้แฝดหน้ากวนมันจุ้บเข้าที่หูของผม ทำเอาเสียวสะท้านไปทั้งตัวเลย

 

"ให้กูจูบมั่งดิ มึงนานแล้วเนี่ยไอ้เธิร์ซ"

"โทดทีวะ ปากโคตรนิ่ม กูอดใจจะไม่ไหวแล้วว่ะ"

 

เฮือก...ผมหายใจเข้าปอดได้แค่เฮือกเดียว ก็โดนไอ้แฝดหน้ากวนก็จับผมหันหน้ามารับจูบของมันต่อ รสจูบต่างกับไอ้แฝดหน้ากวนนิดหน่อย ครั้งนี้มันหยอกเย้า และดูดดึงริมฝีปากผมก่อนจะส่งลิ้นร้อนมากวดต้อนในโพรงปากผม ตอนนี้เริ่มมีน้ำลายไหลย้อยออกมาตามแนวปากของผม ผมเริ่มจะตอบรับรสจูบนี่แล้ว แต่ก็ต้องร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อไอ้แฝดหน้ามึงมันเปิดเสื้อผมออกตอนไหนไม่รู้ รู้ตัวอีกทีลิ้นร้อนก็ครอบครองยอดอกของผมไปแล้ว ร่างกายผมบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เพราะผมไม่เคยให้คู่นอนกระทำผมเลย มีผมฝ่ายเดียวที่ขย่มอยู่ด้านบนจนเสร็จสมก็ลุกแต่งตัวออกมา ไม่มีมากอดรัดฟัดเหวี่ยง ปลุกเร้าอารมณ์แบบนี้

 

"อ๊าาาาา พอออ พอก่อน"

"ฮื่มมมม/ฮื่มมมม"

"พะ..พวกนาย บ้าไปแล้วหรอ"

 

ผมพูดไปหอบหายไป ไม่เคยรู้สึกเหนื่อยและอ่อนแรงขนาดนี้มาก่อนเลย ผมชอบผู้หญิง ผมชอบหน้าอกใหญ่ๆ นั่นมากกว่า ผมมั่นใจ แต่ทำไมร่างกายผมถึงตอบรับสัมผัสของสองคนนี้ ใช่ ตอนนี้ผมตื่นตัวเต็มที่แล้ว มันปวดหนึบมาก แต่ดีที่กางเกงผมปกปิดไว้ได้ ไม่นูนออกมาจนไอ้เด็กพวกนี้เห็น ไม่งั้นมันไม่ยอมจบแน่

 

"บ้าที่ไหน พวกผมชอบคุณมากนะ"

"ใช่ คุณก็ดูไม่ปฏิเสธนี่..."

"ก็พวกนายกดฉันนี่ แถมยัง...นั่นแหละ เพราะพวกนายกดฉันเลยขัดขืนไม่ได้ จบนะ"

"งั้นตอนนี้พวกผมเอารางวัลแค่นี้ก่อนก็ได้" ไอ้แฝดหน้ากวน

"แต่เย็นนี้ผมของไปส่งที่บ้านนะ แวมไพร์น้อย" ไอ้แฝดหน้ามึน

 

จุ้บ/จุ้บ

 

○///○

 

"ไอ้พวกบ้า!!!"

 

นี่ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย แค่นึกถึงสัมผัสพวกนั้นไอ้ลูกชายตัวดีก็ปวดหนึบไปหมด ปวดจนทนไม่ไหว บ้าน่า... นี่ผมต้องช่วยตัวเองจริงดิ??

 

"เสียเชิงชายหมด แอชเทคเอ้ย!!"

 

ผมก็ตรงดิ่งไปห้องน้ำส่วนตัวเลยครับ ดีหน่อยที่ผมทำห้องน้ำ และห้องครัวไว้ในห้องทำงานเลย

 

ตอนนี้ผมเอาไอ้ลูกชายของผมออกมาดูโลกภายนอก จับในท่าทางที่เหมาะ และเริ่มขัดเกลามันด้วยแรง และจังหวะที่สม่ำเสมอ พอผมหลับตาลง สัมผัสที่เด็กพวกนั้นทำไว้ก็ผุดขึ้นมาในหัว ลิ้นร้อนที่กวาดอยู่ในโพรงปาก และลิ้นร้อนที่กระหน่ำดุนเลียที่ยอดอกผม อื้ม มันเสียว เสียวมาก ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย เสียงที่เปร่งออกมาขณะนั้น เสียงฮึ่มฮัมเวลาได้อารมณ์ของเด็กแฝดนั่น ทำให้ผมแตะปลายทางได้ในไม่ช้าเลย

 

ผมไม่เคยเสร็จเร็วขนาดนี้มาก่อน อย่างต่ำของผมก็หนึ่งชั่วโมง ผมเป็นพวกอึด แต่นี่อะไร แค่นึกถึงสัมผัสที่เด็กแฝดทำไว้กลับทำผมเสร็จได้ภายในสิบนาที สิบนาทีเนี่ยนะ บ้าไปแล้วเรา

 

 

เวลาล่วงเลยมาจนเย็น ผมเดินออกจากห้องและตรงมาที่ลานจอดรถเลย ผมไม่ได้กลัวเจอไอ้เด็กพวกนั้นเลย ผมแค่รีบ ใช่ผมรีบ ผมมีธุระ

 

"รีบจังนะ"

"อ๊ะ พวกนายมาได้ไง"

"ก็มาดักรอคนที่คิดจะเบี้ยวหนี้ไง" ไอ้หน้ากวน

"ป่าว จะเอาอะไรอีก ฉันรีบ"

"ถ้ารีบ ก็ค่อยไปคุยที่บ้านคุณ" ไอ้หน้ามึน

"ขึ้นรถครับ" ไอ้หน้ากวน

"รถฉันมี ฉันกลับเองได้"

"นี่ผมโทรให้ที่บ้านมาเปลี่ยนรถให้เลยนะครับ" ไอ้หน้ากวน

"ใช่เอามาเซราติมาเปลี่ยน จะได้นั่งสบายๆ หลายคน" ไอ้หน้ามึน

"เพราะฉะนั้น ขึ้นรถครับ อย่าให้ต้องลาก" ไอ้หน้ามึน

"....."

 

จะทำอะไรได้ล่ะ นอกจากเดินไปนั่งบนรถ แต่ผมรีบล็อกประตูที่นั่งหลังทั้งสองประตูเลย ปล่อยให้แฝดสองคนมันนั่งข้างหน้า

 

"แสบนักนะ" ไอ้หน้ากวน

"บ้านอยู่ไหน" ไอ้หน้ามึน

"พูดไปก็ไม่รู้จักหรอก แค่ไปทางนี้.... ก็พอ"

"เค บอกทางมาดีๆ ล่ะ ห้ามกวน ไม่งั้นเจอจัดหนักแน่" ไอ้หน้ามึน

"อ้อ...แล้วบอกบรรดาลูกน้องด้วยล่ะ ว่าไม่ต้องตามมา" ไอ้หน้ากวน

"อืมๆ รีบไป ฉันรีบ"

 

ผมบอกทางอ้อมโลกกก นิดหน่อย แต่เนียนมาก พวกเด็กบ้านั่นจับไม่ได้หรอก แต่ผมแปลกใจอยู่เหมือนกันที่เด็กพวกนี้ดูไม่ตกใจอะไรเลย ไม่ว่าจะเป็นบ้านผมที่อยู่ลึกลับขนาดนี้ รวมไปถึงเหล่าลูกน้องแวมไพร์ที่ยืนประจับจุดทั่วมุมบ้าน เหมือนกับว่ามันชินตาตลอดอยู่แล้ว ไอ้เด็กพวกนี้ไม่ธรรมดาแน่ๆ ไม่งั้นคงไม่ใจกล้าบุกถิ่นแวมไพร์ขนาดนี้

 

"รีบบอกมาได้แล้ว ต้องการอะไรกันแน่"

"ผมหิว มีอะไรกินบ้าง" ไอ้หน้ากวน

"หวังว่าจะไม่เอาเลือดสดๆ มาให้กินนะ" ไอ้หน้ามึน

"หึ! พวกฉันเลิกกินเลือดนานแล้ว พวกเรามีพัฒนาการนะ ไม่ดักดานแบบรุ่นโบราณหรอก"

 

ผมยืดอกพูดอย่างผ่าเผย ใช่พวกเราวิวัฒนาการสายพันธุ์มาเรื่อยๆ จนตอนนี้สามารถกินอาหารปกติได้ รวมถึงโดนแดดได้สบายๆ แบบมนุษย์ปกติ จะมีก็แต่ลูกแวมไพร์อายุยังไม่ถึงสิบขวบที่มีอาการอยากกินเลือดสดๆ อยู่ พวกเราต้องคอยสอนให้กินอาหารแบบปกติ และสอนวิธีการควบคุมพลัง และสัญชาติญาณดิบ จนแวมไพร์มีอายุ 18 ปี ถึงจะปล่อยให้ไปใช้ชีวิตกับมนุษย์ทั่วไปได้ แต่ต้องเปลี่ยนถิ่นที่อยู่ทุกๆ 5 ปี เพื่อป้องกันการจับได้ของมนุษย์

 

"ครัวอยู่ทางไหน" ไอ้หน้ามึน

"มึงจะทำหรอ ดีๆ กูขอสเต็กเนื้อนะ ไอ้เธิร์ซทำอาหารอร่อยมากกกกก อยากกินอะไรบอกมันเลยนะ นานๆ ทีมันจะเข้าครัว"

"อะไรก็ได้ ทำมาเถอะ ครัวอยู่ทางนั้น"

"โอเค" ไอ้หน้ามึน

"นี่ ถ้าทำไม่ถูกปากฉันไม่กินต่อนะ บอกก่อน"

 

ไอ้หน้ามึนหันมามองผมนิดหน่อย แล้วหันหลังเดินออกไปดื้อๆ เลย ไอ้นี่นี่ ไอ้เด็กไม่มีมารยาท ฉันแกกว่าพวกนายเป็นร้อยๆ ปีนะ

 

"คุณอยู่มานานหรือยัง ผมแอบเห็นรูปที่คุณเคยถ่ายไว้นะ ที่ห้องทำงานน่ะ"

"นี่นายแอบเข้าห้องฉันหรอ หรือกลิ่นแปลกๆ นั่น คือพวกนาย?"

"ใช่ หัวไวใช้ได้นะเนี่ย เหมาะที่จะทำแม่ของลูกจริงๆ"

"จะบ้าหรอ ใครจะไปตกลง"

"หน้าแดงใหญ่แล้วนะ"

"ฉันร้อนหรอก ไปอาบน้ำล้ะ นั่งอยู่นี่แหละไม่ต้องตามมานะ!"

"ว้า...โดนจับได้ซะละ"

 

ไอ้เด็กนี่กวนตีนมาก ทำท่าจะตามผมมาจริงๆ ดีนะผมรีบหันไปบอกก่อน ผมต้องรีบวิ่งขึ้นห้องนอน มาอาบน้ำเลย บ้าไปแล้วตัวผมเนี่ย จะมาตกใจทำไม ก็แค่เด็กเมื่อวานซืน เดี๋ยวมันเบื่อจะเล่นกับผมก็ไปเองแหละ

 

ผมอาบน้ำให้ร่างกายสดชื่น ก็แต่งตัวเดินลงมาข้างล่าง ไอ้เด็กหน้ามึนก็ออกมาตามไปทานอาหารพอดี ผมก็เดินไปแบบอ้อยอิ่ง ไม่รู้จะกินได้หรือเปล่า ผมไม่ใช่ลิ้นจระที่จะกินอะไรก็ได้ ถ้าไม่อร่อยนี่ผมก็เทใส่ถังขยะเหมือนกัน ในร้านอาหารก็เคยมาแล้ว

 

"สเต็กปลาแซลมอนน่ะครับ ย่อยง่ายดี คุณจะได้ไม่ปวดท้อง" ไอ้หน้ามึน

"แหม จะเกินหน้าเกินตาไปและ" ไอ้หน้ากวน

"ถ้าไม่อร่อยฉันปาจานทิ้งแน่"

 

ผมค่อยตัดชิ้นปลาออกมา ใช้ส้อมตักเข้าปากอย่างเชื่องช้า ไม่น่าเชื่อว่าไอ้เด็กหน้ามึนจะทำได้อร่อยขนาดนี้ ผมเป็นคนกินยากมากคนนึงเลย ตั้งแต่แม่ผมจากไปผมยังไม่เคยกินอะไรอร่อยขนาดนี้ รสมือเดียวกับแม่ผมเลย น้ำตาผมรื้นขึ้นมา ถึงมันจะผ่านมาเป็นร้อยปีแล้วก็เถอะ

 

"เป็นอะไร ไม่อร่อยหรอ?" ไอ้หน้ามึนถามผมเสียงอ่อน

"มึงใส่อะไรผิดไปหรือเปล่า ทำไมน้ำตาที่รักซึมขนาดนั้น" ไอ้หน้ากวน

"ป่าว แต่รสมือนายเหมือนแม่ฉัน"

 

ใช่ผมเลือกแสดงออก และบอกออกไปตรงๆ ผมไม่ใช่คนขี้เก็กแบบไอ้โจ ผมเปิดเผยทุกความรู้สึกของผม ผมนั่งกินไป ซึมซับรสชาติที่หวนคิดถึงมานาน แสนนาน เห้อ...ไอ้เด็กพวกนี้ทำผมเสียอาการดีจริงๆ

 

"ดึกแล้ว พวกผมค้างที่นี่นะ" ไอ้หน้ามึนบอกออกมาเสียงเรียบ

"ห้ะ!! สองทุ่มนี่ดึกแล้ว??"

"ใช่ บ้านที่รักเข้ามาก็ลึก ตอนนี้มืดแล้ว พวกเราจำทางไม่ได้หรอก เนาะๆ เธิร์ซเนาะ" ไอ้เด็กหน้ากวนนี่มันกวนตีนจริงๆ

"เห้อ...ตามมา"

 

ผมพาพวกเด็กแฝดขึ้นมาชั้นสอง เดินพาไปห้องรับรอง เป็นพี่น้องกัน คงนอนด้วยกันได้แหละ ผมเลยเลือกพามาห้องรับรองใหญ่ และใช่ มันใกล้ห้องนอนผมมาก แต่ถ้าผมไม่บอก พวกนั้นก็ไม่รู้หรอก บ้านนี้ออกจะมีหลายห้อง หึๆ

 

"อ้ะ ห้องนี้ นอนกันได้นะ"

"เสื้อผ้าล่ะ พวกผมไม่มีมานะ ตัวที่รักก็เท่าๆ กันขอยืมใส่หน่อยสิครับ" ไอ้เด็กหน้ากวนนี่แม่ง กวนตีนดีจริงๆ

"อืม รอนี่นะ เดี๋ยวไปเอามาให้"

 

ว่าจบผมก็เดินออกมาแล้วเข้าห้องตัวเองเพื่อไปเอาชุดให้ไอ้เด็กพวกนั้น แต่เหมือนผมไม่ได้ยินเสียงประตูปิดนะ เอ๊ะ หรือได้ยิน?? ช่างเถอะ รีบๆ หยิบไปให้ดีกว่า จะได้เข้าห้องมาเคลียร์งานสักที

 

"เอ้าชุด ส่วนนี้กางเกงใน"

 

ใช่ ผมยกออกมาทั้งถุงนั่นแหละ ผมเปลี่ยนมันทุกเดือน ไม่รู้สิ ผมว่ามันต้องกระชับ และใส่สบายตลอดเวลาน่ะ ซักบ่อยๆ มันก็เสื่อมสภาพใช่ไหมล่ะ ผมไม่ชอบใจตรงนี้ เลยมีติดบ้านไว้เป็นลัง ใช่ฟังไม่ผิดหรอกครับ เป็นลังๆ

 

"ขอบคุณครับ"

"อื้ม ฉันไปละ"

"ครับผม"

 

ผมมองผิดไปหรือเปล่านะ ไอ้เด็กแฝดมันทำตาเป็นประกายส่งมาให้ แถมยิ้มเจ้าเล่ห์อีก ไอ้เด็กพวกนี้นี่ ชอบทำอะไรแปลกๆ กันอยู่เรื่อย อย่าสนใจเลย ไปเคลียร์งานให้จบๆ ดีกว่า โอ๊ยยยยย

 

ผมเคลียร์งานจนดึกกว่าจะเสร็จ หันไปมองนาฬิกาพบว่ามันเที่ยงคืนแล้ว นานเหมือนกันนะเนี่ย ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำล้างหน้า แปรงฟันอีกรอบก่อน จึงเดินมาปิดไฟทั่วห้อง และคลานขึ้นเตียงนอน

 

ผมหลับไป และฝันแปลกๆ มันเหมือนมีอะไรมาเกาะแกะตรงบริเวณคอ และหน้าท้อง ผมใช้มือปัดๆ ออกไป แต่มันก็ไม่ออกไปสักที ในฝันผมเริ่มหายใจไม่ออก เหมือนมีอะไรมาปิดปาก และ เฮือก!! ผมลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าไอ้สองแฝดมันลวนลามผมอยู่

 

"พวกนายเข้ามาได้ไง?"

"ไม่ยากนี่ ก็เดินเปิดประตูเข้ามาไง" ไอ้หน้ามึนตอบได้มึนสุดจริง

"เปิดมาก็เจอที่รักนอนยั่วอยู่บนเตียง ก็เลยอดใจกันไม่ไหว" ไอ้หน้ากวนนี่กวนตีนดีจริงๆ

"จะบ้าหรอ ฉันนอนห่มผ้าอย่างดี จะมายั่วได้อย่างไง"

"แค่ที่รักเดินผ่าน ก็ยั่วแล้ว ไม่รู้ตัวหรอ?"

"อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ..."

 

พูดยังไม่ทันจบดีก็โดนไอ้หน้ามึนตะครุบปากแล้วครับ ผมตกใจจนเผลอเปิดปากออก และเป็นจังหวะเหมาะให้เด็กนั่นส่งลิ้นเข้ามา ไอ้เด็กหน้ากวนก็จัดการกับยอดอกของผมต่อ จนผมละทวยไปหมด มันอ่อนแรงจนจะไม่ไหว ผมเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสเหล่านั้น เผลอจูบตอบไป จนร่างกายต้องการมากกว่านี้ เด็กสองคนก็สลับหน้าทีกันได้ดี สลับกับจูบ ลูบ คลำ จนตอนนี้เสื้อผ้าผมปริวออกไปตอนไหนไม่รู้ แถมสองคนนั้นก็เปลือยเปล่าแล้วเหมือนกัน

 

ตอนนี้ไอ้หน้ามึนสลับลงไปอยู่ข้างล่าง มือกอบกุบส่วนอ่อนไหวของผม ขยับขึ้นลงไปจังหวะ ผมเสียวไปหมด มือขยับ ปากดูนม อีกคนมือก็ลูบไล้ไปทั่วร่าง ปากก็บดจูบอย่างเดือดดาล ตอนนี้ผมเสียวมาก เสียวจนจะถึงอยู่แล้ว และเหมือนพวกนั้นจะรู้ ถึงได้หยุดทุกสัมผัส จนผมต้องร้องขอให้สัมผัสผมอีก ผมต้องการมากกว่านี้

 

"อื้มมมม หยะ หยุดทำไม"

"อ้อนพวกผมสิ พวกผมจะจัดให้อย่างสุดความสามารถเลย" ไอ้หน้ากวน

"ผมบอกแล้วนะ ว่าอยากบอกทางมั่ว คุณหลอกให้พาอ้อมไปตั้งไกล ก็โดนแบบนี้ ขอร้องให้ทำต่อสิ" ไอ้หน้ามึนบอกเสียงเรียบออกมาจนผมอึ้ง

"อ๊าา นายรู้หรอ?"

"หึ...คิดว่าผมไม่รู้หรอที่รัก พวกผมน่ะไม่ใช่แบบที่คุณเห็นนี่หรอกทพวกผมผ่านอะไรกันมาเยอะแล้ว ตั้งแต่เด็กๆ" ไอ้หน้ากวนนี่พูดแบบนี้อีกแล้ว

"พะ พวกนายเป็นใครกันแน่"

"ยังไม่ต้องรู้หรอกคนดี ผมมีเวลาตอบคำถามทั้งชีวิต" ไอ้หน้ามึน

"อ๊ะ ไม่ไหว มันทรมาน"

"ขอร้องสิที่รัก พวกผมรออยู่นะ" ไอ้หน้ากวนนี่จริงๆ เลย

"อื้มมม ทำต่อนะ สัมผัสฉันอีก ฉันอยากได้มากกว่านี้"

"ได้ครับ ที่รัก"

 

พูดจบพวกนั้นก็บรรเลงเพลงรักต่อ มือปลาหมึกกันสุดๆ แต่แปลกที่ผมชอบขนาดนี้ ผมไม่เคยให้ใครถึงเนื้อ ถึงตัวมาก่อน มันรู้สึกดี รู้สึกดีมากๆ ที่เป็นเด็กพวกนี้....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

___________________________♡♡♡____________________________

 

 

 

 

เป็นอย่างไงกันบ้าง nc กรุบกริบๆ

ครั้งแรกของไรด์เลยนะ ผิดพลาดตรงไหน ขออภัยด้วยนะ

จะมี nc มาต่อๆ กันเลยแหละ ช่วงนี้

ตอนหน้าก็จะ 18+ หน่อยๆ

ตอนนู้นก็จะ 20+ นิดๆๆ

ตอนหน้านู้นๆๆ ก็จะ 25+ แหละ

 

สลับๆ กันไปเรื่อยๆ เนาะ

ไรด์จะมาอัพทุกวันเสาร์ และวันพุธนะ เวลาก็แล้วแต่ปั่นจบ แต่ไม่ให้เกิน 2 ทุ่มแน่นอน!!

ไรด์จะเป็นเด็กดีแล้ว เข้ามาอ่าน มาเม้นกันเยอะๆ น๊าาาา

ความคิดเห็น